نقش محبت در پایداری خانواده

نقش محبت در پایداری خانواده

همه ما شنیدیم که از محبت، خارها گل می‌شود. بیاییم این شنیده را در زندگی خود پیاده سازیم و از ساعاتی که در کنار همسر و فرزندان خود هستیم احساس لذت کنیم. محبت کردن می‌تواند یک ضمانت نامه ای باشد برای ادامه زندگی شما….
نقش محبت در پایداری خانواده
برای شکوفایی استعداد فرزند و خودتان، سعی کنید محبت خود را نسبت به افراد خانواده بیشتر کنید. 

مقدمه 

با آشنا شدن دختر و پسر و خواندن خطبه عقد، خانواده تشکیل می‌شود. اما این اول راه است چون ایجاد محرمیت و تشکیل خانواده اگر در آن مهر و محبت نباشد دوامی نخواهد داشت. در واقع آن چیزی که سبب استحکام خانواده و اعضای آن می‌شود داشتن پیوند عمیق عاطفی و روحی است. اگر بتوانید بذر محبت را در بین اعضای خانواده بکارید قطعا ثمره پایداری و رضایتمندی را در زندگی خود خواهید دید. انسان ها از داشتن رابطه مثبت و خوشایند با دیگران، هم احساس رضایت می‌کنند و هم مایل به تداوم آن هستند و بسته به میزان عاطفه مثبت و خوشایند، پایداری و رضایت‌مندی از رابطه نیز متفاوت خواهد بود. [1]

محبت و لذت زندگی زیبا

شما وقتی می توانید از شیرینی زندگی لذت ببرید که محبت در بین شما موج بزند، با وجود محبت، ماشین زندگی شما به مسیر خودش ادامه میدهد. ای‌کاش هر خانواده‌ای ارزش مهرومحبت را می‌دانست تا هر زندگی زناشویی به همین نحو با موفقیت پیش می‌رفت. مهر و محبت به اعضای خانواده و خصوصا به همسر، دارویی است برای تسکین تمامی دردها و مشکلات و سوختی برای بکار انداختن ماشین وجود انسان در تمامی جاده‌ها وسنگلاخ‌هاست.

توجه: شما اگر برای ماشین خود بنزین و گاز به اندازه کافی نزنید و به یک مسیری سفر کنید که پمپ بنزین نداشته باشد نمی‌توانید مسیر خود را به صورت کامل طی کنید و در بین راه گرفتار میشوید. برای زندگی مشترک هم اگر سوخت مهر و محبت را نداشته باید نمی‌توانید به مقصد بروید و در بین راه طلاق خواهید گرفت و به بی‌راهه کشیده میشوید. از این رو مهمترین عامل پیوند یک زن و شوهر، علاقه آنها نسبت به یکدیگر است. خداوند منان نیز وعده داده است که بعد از ازدواج در بین زوجین محبت را برقرار سازد. وَمِنْ آیَاتِهِ أَنْ خَلَقَ لَکُمْ مِنْ أَنْفُسِکُمْ أَزْوَاجًا لِتَسْکُنُوا إِلَیْهَا وَجَعَلَ بَیْنَکُمْ مَوَدَّةً وَرَحْمَةً ۚ إِنَّ فِی ذَٰلِکَ لَآیَاتٍ لِقَوْمٍ یَتَفَکَّرُونَ. و باز یکی از آیات (لطف) او آن است که برای شما از جنس خودتان جفتی بیافرید که در کنار او آرامش یافته و با هم انس گیرید و میان شما رأفت و مهربانی برقرار فرمود. در این امر نیز برای مردم با فکرت ادله‌ای (از علم و حکمت حق) آشکار است.[2]

استحکام خانواده در ابتدای شکل گیری

 بتون ریزی محبت برای داشتن یک خانواده خوب باید در همان ابتدای راه شروع شود و با تلاش و کوشش زن و شوهر تا آخر ادامه داشته باشد. چون محبت می‌تواند زندگی شما را با صفا سازد. حضرت امیرالمؤمنین علی (علیه السلام) می فرمایند: همیشه با همسرت مدارا کن، و با او به نیکی همنشینی کن تا زندگیت باصفا شود. [3]

محبت خودتان را نشان دهید

برای اینکه اعضای خانواده از محبت شما سیراب شوند، لازم است ابراز محبت کنید و محبت خودتان را از آنها دریغ نکنید. اگر آنها محبت شما را نبینند و درک نکنند، برای رفع نیازهای خود به کارهای دیگری پناه خواهند برد.بدون تردید غالب کشاکش های خانوادگی، سردی ها، بی اعتنایی ها، بی رغبتی ها، خانه گریزی ها، ستیزها، جدایی ها و طلاق های بین زن و شوهرها به دلیل فقدان آرامش روانی در کانون خانواده و عدم تأمین نیازهای عاطفی و روانی به وجود می آید.[4]

شما با بیان کردن دوست داشتن خود نسبت به همسر و فرزندان یک امنیت روانی برای آنها ایجاد می کنید که از بودن در کنار شما احساس لذت می‌کنند. پس ابراز علاقه خود را از همسر و فرزندان دریغ نکنید. امام صادق (علیه‌السلام) می‌فرمایند: زن در روابط میان خود و شوهر همدلش، از سه خصلت بی نیاز نیست که عبارت اند از.. اظهار عشق به شوهر با دلربایی. [5]

ابراز عشق و علاقه در محیط خانواده، میان دو همسر،یا میان پدر و مادر نسبت به فرزندانشان خانه را به بهشت تبدیل می‌کند و اثرات مثبتی را بر جای خواهد گذاشت که عبارت اند از..

1. افراد آن خانواده، پویا و سر زنده خواهند بود
اگر محبت در خانه و بین افراد خانواده، حکم‌فرما باشد، خانه و خانواده، سالم و رو به پیشرفت مادی و معنوی هستند، وگرنه افراد آن خانه عقده‌ای و مضر برای خود و اجتماع خواهند شد. وقتی انسان از لحاظ روحی تامین باشد می‌تواند به راحتی در اجتماع قدم بردارد و مسیر شکوفایی خودش را پیدا کند. اما افرادی که از لحاظ روحی تامین نباشند و محبت نبینند، در اجتماع حرفی برای گفتن نخواهند داشت و عاقبت تلخی هم در انتظار آنهاست. برای شکوفایی استعداد فرزند و خودتان، سعی کنید محبت خود را نسبت به افراد خانواده بیشتر کنید.
2. دلگرمی اعضای خانواده به دوام آن
سخت است که انسان در یک خانواده ای باشد که دائما در حال دعوا و نزاع هستند و هر لحظه استرس و اضطراب آن را دارند که زندگی آنها از هم بپاشد. اما آن خانواده ای که محبت و عشق را در زندگی خود جریان داده، همچین استرسی برای اعضای آن بوجود نمی آید، بلکه همه آنها امیدوار به زندگی هستند و با شور و شوق به زندگی خود ادامه می‌دهند.
3. لذت بردن از زندگی و ارتباط با دیگران. [6]
آیا انسانها نمی‌دانند که زندگی آنها محدود است؟ آیا نمی‌خواهند که از زندگی لذت ببرند؟ بیشترین و بهترین لذت را از زندگی، آن افرادی می‌برند که در خانواده خود طعم محبت را چشیده باشند. افرادی که در خانواده خود محبت نبینند، احساس پوچی از زندگی دارند و دائما استرس ها و نگرانی ها به سراغ او می آیند و نمی‌گذارند که از این مدت محدود زندگی خود لذت ببرد.
4. فرزندان ان خانه، پدر و مادر خوبی می‌شوند
خانواده، اولین محیط برای تعلیم و تربیت کودک است. فضایل اخلاقی در این محیط رشد می‌کند و سنگ بنای اخلاق انسان در خانواده نهاده می‌شود. کودک بسیاری از صفات و رفتارهای اخلاقی را از پدر، مادر، خواهر، برادر و کسانی که با آنها در یک خانواده زندگی می‌کند، می‌آموزد. اگر فرزند ببیند که اعضای خانواده با یکدیگر مهربان هستند و ابراز محبت می‌کنند و شیرینی آن را بچشد در آینده یک فرد با محبتی خواهد شد، چون در خانواده خوبی تربیت یافته است.

پی نوشت :
[1] پسندیده، سبب شناسی آسیب های خانواده با تکیه بر منابع اسلامی، مجموعه مقالات سومین نشست اندیشه های راهبردی، جلد 2، صفحه 571
[2] قرآن کریم، سوره مبارکه روم،آیه 21
[3] مکارم الاخلاق، صفحه 218
[4] پل تورنیر، راز تفاهم در زندگی زناشویی، ترجمه‌ محمدناصر فرجی، تهران‌: نشر جوان‌، 1379، صفحه ۷۸
[5] علامه مجلسی، بحارالانوار، جلد 5، صفحه 237
[6] اسدالله طوسی، همسران شایسته، تهران: موسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی (ره)، چاپ اول 16 اسفند، 1391، صفحه 250

………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………

دیدگاه ساختار ادهوکراسی به سازمان

 

ابراهيم محمدي قراسوئي

“Ad hoc” درلغت به معنی موقت(حق)، متخصص، ویژه امر بخصوصى، ویژه، خلق‌الساعه و برحسب ضرورت است. در این ساخت سازمانی گروه‌های کاری تشکیل می‌شوند و بر حسب ضرورت مأمور انجام امور می‌شوند. این ساخت برای انجام کارهای کل سازمان، بر واحدهای سازمانی کوچک ، مردم‌گرا(دموکراتیک)، نسبتا خود‌گردان[1] و متشکل از متخصصین رشته‌های مختلف تأکید دارد.[2]

طرح ساختار ماتریسی، تئوری Z، طرح ساختاری موازی یا جانبی، گروه کاری، ساختار کمیته‌ای و ساختار گروههای آموزشی، همه نمونه‌هایی از ادهوکراسی هستند.[3] در این سازمان‌ها تمایز چندانی میان صف و ستاد مشاهده نمی‌شود، بر سلسله مراتب تاکید نمی‌شود و کارکنان، معمولا بصورت تیمی فعالیت می‌کنند. در آدهوکراسی‌ها حداقل ضوابط، مقررات و رویه‌ها(ساختار ارگانیک) مشاهده می‌شود.[4]
سابقه ادهوکراسی‌ها به سال 1970م که تلاش فراوانی برای ترکیب ساخت‌های وظیفه‌ای و محصولی جهت ایجاد شکل جدیدی از ساختار با نام ساختار ماتریسی انجام گرفت، بر می گردد.[5]
از دیدگاه ادهوکراسی، هنگامی سازمان به شکل مطلوب است که متشکل از گروه‌های ویژه تخصصی باشد؛ نه از بخش‌های وظیفه‌ای یا کارمندان با جایگاه و وظایف ثابت. ویژگی اصلی این الگوی جدید سازماندهی، همکاری گروهی در حل مسائل و انجام کارهاست و اختیارات به کسانی تفویض می‌شود که به کار ویژه‌ای نزدیکترند.
بطور کلی تفکر زیربنایی این نوع سازمان‌دهی، این است که تنها با فراهم کردن شرایطی که موجب بروز ابتکارها، احساس مسئولیت و همکاری کارکنان شود، می‌توان از حداکثر توان افراد بهره‌مند گردید. مطالعات انجام شده در سازمان‌های مختلف نشان می‌دهد که هر چه ساخت سازمان به ادهوکراسی متمایل‌تر می‌گردد، از میزان جابجایی و غیبت کارکنان کاسته می‌شود و گاهی بهره‌وری و کیفیت انجام کارها نیز بهبود می‌یابد.

ویژگی‌های ادهوکراسی
ویژگی‌های برجسته ادهوکراسی عبارتند از:

1 – گروههای کاری موقت
2- عدم تمرکز در اختیارات
3- مسئولیت‌بخشی اقتضائی
4- قوانین و ضوابط محدود

مطالعه صدها سازمان، نشان می‌دهد که سیستم مدیریت بوروکراتیک برای کارهای مشخص نسبتا ثابت و جاری مناسب است و سیستم ادهوکراتیک، برای کارهای نامشخص نسبتا ناپایدار و غیر جاری(غیر تکراری)، با موفقیت همراه است.[6] مینتزبرگ در آثار خود به دو شکل از ساختارهای ارگانیک اشاره می‌کند؛ یکی ساختار ساده و دیگری ساختار ادهوکراسی. او ضمن بحث روی این موضوع که هر سازمان از پنج بخش اساسی: بدنه عملیاتی، ستاد تخصصی، ستاد پشتیبانی، مدیران میانی و رأس استراتژیک تشکیل شده است، اظهار می‌کند که اگر هرکدام از این بخش‌ها بر فعالیت‌های سازمان حاکمیت پیدا کنند، موجب نوعی از ساختارهای مورد نظر وی می‌گردد. وی معتقد است اگر کنترل سازمان بر عهده ستاد پشتیبانی قرار داده شود، سازمان به یک ساختار ادهوکراسی دست خواهد یافت[7].
شرکت‌های بزرگ، بوسیله ایجاد ادهوکراسی‌ها(درون‌بوروکراسی‌ها) می‌توانند خلاقیت و نوآوری را ترغیب کرده و زمان بهبود محصول را کاهش دهند و کارکنان توفیق‌طلبی را که ممکن است کار را ترک کرده و برای شرکت‌های دیگر کار کنند؛ یا خود اقدام به تأسیس یک شرکت کوچک کنند را حفظ کنند. معمولا سازمان‌ها در اجرای استراتژی‌های با ریسک بالا، مواقع تغییرات مهم و اساسی(اجرای راهبرد)، تنوع یا جایی که تکنولوژی غیر تکراری و محیط پیچیده و پویا است، همچنین در مرحله شکل‌گیری سازمان، از ساختارهای ادهوکراتیک استفاده می‌کنند.
ادهوکراسی‌ها عالی‌ترین وسیله[ساختاری و سازمانی] برای واکنش نسبت به تغییرات، تسهیل در نوآوری، [ایجاد] هماهنگی بین متخصصان گوناگون هستند، ولی تعارضات درونی ایجاد می‌کنند و نسبت به بوروکراسی‌ها از کارآیی کمتری برخوردارند. علی‌رغم توجه خاص به ادهوکراسی‌ها در سالهای اخیر، این ساختار همچنان به عنوان ساختار غیر معمول باقی مانده است. ادهوکراسی در تعداد اندکی از صنایع، به عنوان یک شکل ساختاری متداول است. وقتی هم مورد استفاده قرار می‌گیرد، به عنوان طرح ساختاری جانبی در کنار بوروکراسی بکار می‌رود.[8]

منابع :
[1]. رضائیان، علی؛ اصول مدیریت، تهران، سمت، 1376، چاپ هشتم، ص179.
[2]. جعفر نژاد، احمد؛ مدیریت تکنولوژی مدرن، تهران، انتشارات دانشگاه تهران، 1378، چاپ اول، ص 159.
[3]. رابینز، استیفن؛ تئوری سازمان، سیدمهدی الوانی و حسن دانایی‌فرد، تهران، صفار، 1384، چاپ دهم، ص295.
[4]. رضائیان، علی؛ مبانی سازمان و مدیریت، تهران، سمت، 1379، چاپ اول، ص339- 337.
[5]. رضائیان؛ اصول مدیریت، ص175.
[6]. منبع اول صص 180-179.
[7].جعفرنژاد، احمد؛ ص148.
[8]. رابینز؛ ص 290

 

Updated: می 17, 2022 — 1:46 ب.ظ