اخبار روز : تحریم هماهنگ غربی‌ها علیه مقام‌های چین به دلیل نقض حقوق اویغورها

 

اخبار روز : تحریم هماهنگ غربی‌ها علیه مقام‌های چین به دلیل نقض حقوق اویغورها

منبع تصویر،REUTERS

توضیح تصویر،

دولت چین شبکه‌ای از چندین اردوگاه برای نگهداری اجباری اویغورها دارد

چندین کشور غربی اعلام کردند تحریم‌های تازه‌ای را به اتهام نقض حقوق اقلیت عمدتا مسلمان اویغور در چین، علیه مقام‌های این کشور وضع کرده‌اند.

دولت چین اویغورها را در اردوگاه‌هایی در منطقه سین‌کیانگ در شمال شرق این کشور نگه می‌دارد و به شکنجه آزار جنسی و وادار کردن آنها به کار اجباری متهم است.

تحریم‌های تازه علیه چین در اقدامی هماهنگ از سوی اتحادیه اروپا، بریتانیا، کانادا و آمریکا اعلام شده است.

دولت چین با تحریم چند مقام و نهاد اتحادیه اروپا به این اقدام غربی‌ها واکنش نشان داده است.

چین آزار اویغورها را را رد می‌کند و مدعی است که اردوگاه‌های سین‌کیانگ محل “بازآموزی” برای مقابله با تروریسم است.

اما دامنیک راب، وزیر خارجه بریتانیا گفت که آزار مسلمانان اویغور “یکی از بدترین بحران‌های حقوق بشری زمان ماست” که جامعه جهانی “نمی‌تواند روی از آن برگرداند.”

اتحادیه اروپا از زمان سرکوب اعتراض‌های میدان تیان‌آن‌من در سال ۱۹۸۹ میلادی تحریم تازه‌ای در ارتباط با نقض حقوق بشر علیه چین وضع نکرده بود. در واقعه میدان تیان‌آن‌من نظامیان چین به سوی معترضان طرفدار دموکراسی تیراندازی کردند.

درباره تحریم‌های تازه چه می‌‌دانیم؟

این تحریم‌ها شامل ممنوعیت سفر و مسدود شدن اموال، مقام‌های ارشد منطقه سین‌کیانگ را هدف می‌گیرد که متهم به آزار و اذیت اویغورها هستند.

گروه‌های فعال حقوق بشر می‌گویند چین بیش از یک میلیون نفر از اویغورها و اقلیت‌های مسلمان دیگر را در سین‌کیانگ در بازداشت نگه داشته است.

دولت چین به عقیم کردن اجباری زنان اویغور و جدا کردن آنها از فرزندان و خانواده‌شان متهم شده است.

بی‌بی‌سی در تحقیقات خود به شواهد دست اولی از کار اجباری، تجاوز سیستماتیک، آزار جنسی و شکنجه بازداشت شدگان دست یافته است.

چن مینگ‌گوو، مدیر اداره امنیت عمومی سین‌کیانگ، از جمله تحریم‌شدگان است که از سوی اتحادیه اروپا به “نقض جدی حقوق بشر” متهم شده است.

وانگ مینگ‌شان و وانگ جون‌ژنگ از مقام‌های ارشد چینی و شو هیلون، رئیس سابق منطقه سین‌کیانگ هم در میان تحریم‌شدگان هستند.

نام چن کوانگو، بالاترین مقام کنونی این منطقه در فهرست تحریم‌ها دیده نمی‌شود.

دولت چین می‌گوید این تحریم‌ها “هیچ اساسی جز دروغ و اطلاعات و اخبار ساختگی ندارد.”

چین گفته در واکنش ۱۰ مقام و چهار نهاد اتحادیه اروپا را تحریم می‌کند که “به شدت به حاکمیت و منافع چین آسیب زده‌اند و شرورانه اطلاعات دروغ و گمراه‌کننده منتشر کرده‌اند.

 

 

 

 

 

 

 

 

کتابی برای آوردن غذاهای خراسان ــ  افغانستان بر میز غذای جهان

  • حسینا برگان
  • هنرمند نقاش، برلین

منبع تصویر،ALICIA TAYLOR

“پروانه” نام کتابی درباره غذا‌های افغانستان است که به زبان انگلیسی منتشر شده است. خانم دُرخانی ایوبى نویسنده این کتاب که ساکن استرالیا است، داستان غذا‌های افغانستان و طرز تهیه آن را با قصه‌های زندگی خانوادگی و تجارب مادرش فریده ایوبی که سرآشپز است، شرح داده است.

* “پروانه” از میان ده‌ها کتاب در پایان سال ۲۰۲۰، در لیست بهترین کتاب‌ غذا از سوی مجله و سایت “غذای خوب” بی‌بی‌سی معرفی شده است و بسیاری از روزنامه‌ها و مجله‌های معتبر در دنیا درباره آن نوشته اند، از جمله واشنگتن پست و نیویورک تایمز این کتاب را جزو بهترین‌ها با موضوع غذای ملل معرفی کرده است.

تفاوت کتاب “پروانه” با سایر کتاب‌هایی که درباره غذا‌های افغانستان به انگلیسی منتشر شده است، در نوع دید فرهنگی نویسنده به موضوع، شرح قصه‌ها و خاطرات خانوادگی و دستور کامل پخت غذاها است.

هر فصل کتاب با سخنی از مولانای بلخی، منصور حلاج، شعری از لیلا صراحت روشنی و یا جمله‌ای از نویسندگان افغان آغاز شده است.

نویسنده کتاب، نه تنها مخاطب انگلیسی زبان را با غذا‌های افغانستان آشنا می‌کند بلکه او را به جاده ابریشم می‌برد و جنبه‌های تاریخی منطقه و ویژگی غذایی را شرح می‌دهد.

منبع تصویر،BURGAN

برای من که تجربه‌های در دنیای نقاشی دارم، تصویر خوراکی‌ها در این کتاب، حکم تابلوی نقاشی را پیدا می‌کند، رنگ‌ها، ترکیب مواد، ظرافت‌های اجرا و حسی که منتقل می‌کند. گاهی خیال می‌کنم آشپزی، شاید هنری فراتر از نقاشی باشد چون محصول آن هم با جسم و هم با روان ما سروکار دارد.

حالا غذا چه ارتباطی به رشته من دارد؟ برای من که عاشق غذا و خوراکی‌های خوب هستم ارتباط عمیق دارد. راستش، غذا و خوراکی‌ها برای شما و هر فرد دیگر هم حتما مهم است.

در عین حال از منظر فرهنگی، غذا بخشى از فرهنگ ملت‌هاست و دردنیای چند ‌فرهنگی، غذا‌های سنتی، ترکیبات و طعم آن از اهمیت خاصی برخوردار است. من همیشه آرزوی داشتن کتاب خوب و با کیفیت درباره غذاهای افغانستان را داشتم و حالا این کتاب دردسترس همه دردنیا است.

منبع تصویر،JOHNY MILLER-ALICIA TAYLOR

توضیح تصویر،

فریده ایوبی، مادر درخوانی ایوبی (سمت راست) نویسنده کتاب

در این کتاب، موقعیت افغانستان درجاده ابریشم، به مثابه چهارراهی برای عبوربازرگانان و سیاحان به سایرکشورها معرفی شده که غذا نقش عمده‌ای در جذب مسافران داشته شده است. این موقعیت باعث شده تا تاثیر سایر فرهنگ‌های غذایی را هم در افغانستان داشته باشیم. از مُرچ (فلفل) و مصاله (ادویه) هندی تا غذای‌های خمیری مغولی یا چینی و مهمتر فرهنگ غذایی خراسانی.

نویسنده به نوعی به تاریخ، سیاست و نوستالژی فرهنگ و طبیعت افغانستان نیز پرداخته و داستان زندگی و غذاها را با آن پیوند زده است.

منبع تصویر،ALICIA TAYLOR

خانواده ایوبی؛ فریده، زلمی و پنج دخترآنها با دُرخانی، زهرا، زلیخا، ریحانه و فاطمه از سال ۱۹۸۵ساکن استرالیا هستند. آنها کلبه رستوران “پروانه” را در شهر آدلاید استرالیا با هدف فرهنگی، اشتغال‌زایی و معرفی غذای افغانستان به جامعه استرالیا ایجاد کرده اند.

ایده نوشتن درباره غذاها و فرهنگ غذایی افغانستان هم ازهمین‌جا آغاز شد. رنگ‌ها، ظروف و طراحی محیط در رستوران “پروانه” برگرفته از نشانه‌ها و نمادهای فرهنگی افغانستان است. روی دستمال کاغذی روی میزغذا نیز”خوش آمدید” به زبان فارسی چاپ شده است که به نوعی انعکاس فرهنگ حوزه فارسی زبانان در میان مردم انگلیسی زبان در استرالیا است.

دّرخانی ایوبى قبل از نوشتن این کتاب، مقالاتی در روزنامه‌ها و مجله‌های استرالیا درخصوص مهاجرت، فرهنگ و اجتماع منتشر کرده است.

ترکیبات، رنگ و طعم عشق درغذا

کتاب “پروانه” شرح و تصویری را ازآشپزخانه و سفره خانواده افغان ارائه کرده است که در آن رنگ و طعم عشق را می‌توان حس کرد. مزه انواع غذاهای سنتی افغانستان نه تنها درارگانیک بودن مواد و ترکیبات ادویه آن بلکه برخاسته از تجربه و عشقی است که در هنگام پختن آن باید جست.

کتاب “پروانه” شامل شش فصل و ۲۵۸ صفحه است. فصل اول کتاب با معرفی و دستور پخت غذاهای نوروزی افغانستان شروع می‌شود. از سبزی چلو و ماهی تا کُلچه‌های (شیرینی) نوروزی و هفت‌میوه خشک و تر.

منبع تصویر،ALICIA TAYLOR

دُرخانی ایوبى مخاطب کتابش را با دستورالعمل‌های حرفه‌ای مادرش فریده ایوبی برای پخت و تهیه ۸۷ نوع غذا، دسر، شیرینی و ترشی‌جات از سفره خانواده‌های افغان آشنا می‌کند.

به گفته نویسنده، تاکنون تعدادی زیادی از مخاطبان غربی دراسترالیا، اروپا و امریکا، دستورالعمل‌های غذایی این کتاب را بر سفره خود امتحان و تجربه کرده اند و ازانتشار کتاب به زبان انگلیسی استقبال خوبی شده است.

دیوید پریر، پژوهشگرفرهنگ و سیاحت درامریکا در مطلبی در سایت خودش، از این کتاب به عنوان جواهرات افغانستان نام برده و نوشته است: “شوک ناشی از غذای افغانستان مرا غافلگیرکرد. چیزی که حتی درباره آن نخوانده بودم چه رسد به این‌که آنرا بچشم. این کتاب خیلی خوب نوشته شده و تصویر شفافی ازافغانستان و فرهنگ غذایی آن را به ما می‌دهد”.

نویسنده کتاب “پروانه” در فصل‌های بعدی کتاب به معرفی و طرز تهیه غذاهای چون نارنج پلو، آشک و منتو، بورانی بادمجان، بورانی کدو، بامیه، شله غوربندی، کوفته پلو، کچری قروت، کباب دیگی، کباب تیکه، چپلی کباب، دو پیازه، قابلی پلو، ماش‌آوه و غذاهای دیگر پرداخته است.

در بخش دسر نیز با تهیه فرنی، ماقوت، شیریخ گلاب و قیماق (بستنی) و شیریخ زنجبیلی آشنا می‌شویم.

منبع تصویر،ALICIA TAYLOR

طرزتهیه کُلچه ختائی، بادامی، خجور، روت نوروزی، گوش فیل، کرم رول، کُلچه شور و همچنین تهیه شیرپیره هراتی و قیماق چای نیز درکتاب شرح داده شده است. طرز تهیه ترشی‌جات افغانستان، طرز تهیه انواع مربا مانند مربای بهی و انجیر و انواع حلوای خانگی از جمله حلوای آرد سُجی و حلوای کدوی زرد هم ذکرشده است.

دُرخانی ایوبی در مورد هدف از نوشتن کتابش گفت: “خواستم از طریق معرفى غذا‌های افغانستان و قصه ما، نشان دهم که افغانستان فقط کشورجنگ نبوده است. دوست داشتم افغانستان را با چشمان خودم نشان دهم نه با چشم دیگران”.

جذابیت کتاب و نکات قابل نقد

کتاب “پروانه” به زیبایی صفحه آرایی و طراحی شده است. تصاویر غذاهای افغانستان، ظروف سفالی، رنگ و فضای محل تهیه و صرف غذا به شدت جذاب و ترکیب‌بندی آن مانند تابلوهای نقاشی است.

متن کتاب برای مخاطب انگلیسی زبان دلنشین و دستورهای تهیه و پخت هم از استاندارد حرفه‌ای برخوردار است.

تنها نقدی که بر این کتاب وارد است، نویسنده می‌توانست به غیرازغذاهای مشهور شهری افغانستان، به معرفی غذاهای خوب محلی ازمناطق مختلف افغانستان نیز بپردازد.

دُرخانی ایوبی دراین خصوص گفت که از میان نزدیک به ۲۰۰ نوع غذا و خوراکی و دستورالعمل تهیه آنها، باید هشتاد و هفت نوع را انتخاب می‌کرد تا حجم کتاب بیش از حد زیاد نشود.

منبع تصویر،ALICIA TAYLOR

کتاب “پروانه” فصل مجزا برای غذاهای وگان (فاقد هر نوع مواد حیوانى و جاندار) و افراد گیاه‌خوار که غذاهای غیرگوشتی می‌خورند، اختصاص نداده اما نسخه وگان و گیاه‌خوار آن را نیز آورده است.

تنوع مواد غذایی، تنوع سبزیجات و میوه‌های ارگانیک درافغانستان به گونه‌ای است که یک منوی غذایی خوب برای علاقمندان غذاهای آسیایی دارد. طعم ماهی رودخانه‌های افغانستان و طعم سبزیجات و میوه آن را نمی‌توان به راحتی درجاهای دیگر یافت.

آنچه در کتاب “پروانه” قابل تعمق است این‌که، غذاها، دسرها، ترشی‌جات، کُلچه‌ها و مربا‌ها وسیله‌ای برای روایت زندگی است، روایت تاریخ و فرهنگ و داستان مردمی که روزگاری امن و آرام داشتند اما از جنگ گریختند، مهاجر شدند و بازایستادند و برای کار و زندگی شانه خم کردند.

کتاب با تصویری از لبخند فریده ایوبی، مادر دُرخانی آغاز شده است که در لباس سرآشپز، دسته گل سرخ را در دست دارد و در صفحه پایانی کتاب، تصویری از پسرک کوچک نواسه (نوه) خانواده را با لبخند شیرینش می‌بینیم که بشقابی دردست دارد. این دو تصویرنمادین، حکایتی از گرمای زندگی، لذت دست‌پخت‌ها و مهربانی مادرکلان (مادربزرگ) به عزیزانش است.

استقبال جامعه غربی از کتاب “پروانه” داستان غذاهای افغانستان و طرز تهیه آن، نشان از توجه جهان به تنوع و ترکیبات و طعم خوب غذاهای افغانستان دارد.

منبع تصویر،ALICIA TAYLOR

توضیح تصویر،

خانواده ایوبی؛ فریده، زلمی و پنج دخترآنها با دُرخانی، زهرا، زلیخا، ریحانه و فاطمه از سال ۱۹۸۵ساکن استرالیا هستند.

* Parwana: Recipes and stories from an Afghan Kitchen by Durkhanai Ayubi (Murdoch Books). Photography by Alicia Taylor

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 
آیا توطئه‌ای برای کشتن موکش آمبانی، ثروتمندترین مرد آسیا در جریان است؟

  • مایانا باگوات و آمروتا دوروی
  • بی‌بی‌سی هندی، مومبای

منبع تصویر،EPA

صبح روز ۲۵ فوریه، ماشینی حاوی مواد منفجره در حوالی خانه موکش آمبانی، ثروتمندترین مرد آسیا، در مرکز مومبای پیدا شد.

در روزهای بعد از آن، جسد شخصی که گفته می‌شود صاحب آن ماشین بوده است در سواحل اطراف مرکز مالی هند کشف شد، و افسر پلیسی که ظاهرا آن مرد را می‌شناخته است هم بازداشت شد.

بررسی این اتفاقات مرموز حالا به ماموران فدرال واگذار شده است تا بلکه عامل این وقایع مشخص شود و پاسخی برای پرسش‌های متعدد موجود پیدا شود.

حکایت از کجا آغاز شد؟

منبع تصویر،MUMBAI POLICE

توضیح تصویر،

این ماشین حاوی مواد منفجره در نزدیکی خانه آقای آمبانی پیدا شد

به گزارش پلیس مومبای، نگهبانان ساختمان ۲۷ طبقه آنتیلیا که منزل شخصی آقای آمبانی است صبح روز ۲۵ فوریه متوجه ماشین شاسی‌بلند سبزرنگی می‌شوند که در آن نزدیکی پارک شده بود، و تصمیم می‌گیرند به پلیس خبر دهند.

پلیس با تیمی از کارشناسان خنثی‌سازی بمب در محل حاضر شد، کنترل محله را به دست گرفت و آن ماشین خالی را بررسی کرد.

در داخل ماشین ۲۰ شاخه ژل‌ایگنایت پیدا شد، با وزن تقریبی ۲.۵ کیلوگرم. ژل‌ایگنایت از جمله اختراعات آلفرد نوبل، شیمیدان سوئدی است و ماده منفجره ارزان‌قیمتی به حساب می‌آید که بدون چاشنی منفجر نمی‌شود.

شاخه‌ها نه به یکدیگر وصل شده بودند و نه به دستگاه دیگری. یک کارشناس انفجار به روزنامه ایندیا تودی گفت که ترکیدن این ۲۰ شاخه “برای منفجر کردن ماشین کافی بود”.

منبع تصویر،REUTERS

توضیح تصویر،

مشخص نیست که موکش آمبانی به چه دلیل هدف احتمالی بوده است

داخل ماشین پنج پلاک ماشین و یادداشتی چاپی نیز پیدا شد که خطاب به آقای آمبانی و همسرش نیتا نوشته شده بود.

در آن یادداشت آمده بود که “این صرفا یک آزمایش است، دفعه بعد شاخه‌ها را به یکدیگر وصل خواهیم کرد. ما برای منفجر کردن کل خانواده‌ات برنامه‌ریزی کرده‌ایم.”

ثروت آقای آمبانی، مدیر ریلاینس اینداستریز، بیش از ۷۶ میلیارد دلار تخمین زده می‌شود. حوزه کاری اصلی این شرکت پالایش نفت است، اما در بخش‌های دیگر اقتصاد نیز سرمایه‌گذاری قابل توجهی کرده است، از جمله خورده‌فروشی و ارتباطات.

چه چیزهایی درباره آن ماشین می‌دانیم؟

پلیس مومبای تصاویر دوربین‌های مداربسته از شب ظهور آن ماشین مرموز در اطراف منزل آقای آمبانی در خیابان کارمایکل را بررسی کرد. این خیابان در محله‌ای اعیانی واقع شده است که میزبان خانه‌های ویلایی و آپارتمان‌های مجلل است.

منبع تصویر،MUMBAI POLICE

توضیح تصویر،

دوربین‌های مداربسته مردی را با لباس حفاظتی نشان می‌دهند که از ماشین حاوی مواد منفجره خارج می‌شود

پلیس توانست ماشین را حوالی نیمه‌شب در چهارراهی شلوغ در فاصله ۱۵ کیلومتری خانه آقای آمبانی پیدا کند.

در ۱:۴۰ صبح، یک تویوتا شاسی‌بلند سفیدرنگ به اسکورپیو سبزرنگ پیوست و هر دو در خیابان‌های خالی مومبای به طرف خیابان کارمایکل راندند، جایی که در ده سال گذشته محل زندگی آقای آمبانی و خانواده‌اش بوده است.

هر دو ماشین حدود ساعت ۲:۳۰ صبح به محل رسیدند. اسکورپیو که جلوتر از تویوتا حرکت می‌کرد در فاصله حدودا ۵۰۰ متری منزل آقای آلبانی متوقف شد.

پلیس می‌گوید که در ادامه شخصی که لباس‌های حفاظتی به تن داشت از اسکورپیو بیرون می‌آید و سوار تویوتا می‌شود. تویوتا سپس در دل شب ناپدید می‌شود.

می‌توان تویوتا را در تصاویر دوربین‌های واقع در بزرگراه و ورودی محله تانه دید، اما دوربین‌های مداربسته بعد از آن را پوشش نمی‌دهند.

اما صاحب اسکورپیو که بود؟

پلیس توانست با ردگیری اسکورپیو به صاحبش برسد، شخصی به نام منسوخ هیرن که در تانه فروشگاه لوازم ماشین داشت.

منبع تصویر،MUMBAI POLICE

توضیح تصویر،

ماشین به منسوخ هیرن تعلق داشت، فروشنده‌ای محلی

آقای هیرن طی بازجویی به ماموران گفت که ماشین در واقع متعلق به شخص دیگری است که هزینه نوسازی ماشینش را پرداخت نکرده بود. لذا آقای هیرن تصمیم گرفته بود که ماشین را “برای خودش بردارد”.

او همچنین به پلیس گفت که روز ۱۷ فوریه، هنگامی که داشت با ماشین در بزرگراهی نزدیک مومبای رانندگی می‌کرد، فرمان ماشین قفل کرده بود. او نیز ماشین را پارک کرده بود و به خانه رفته بود.

صبح روز بعد که مجددا سراغ ماشین رفته بود، دیگر آنجا نبود. او نیز با مراجعه به نزدیکترین پاسگاه ماموران را از ناپدید شدن ماشینش مطلع کرده بود.

مساله پیدا شدن ماشینی حاوی مواد منفجره در نزدیکی خانه آقای آمبانی خیلی سریع ابعاد سیاسی به خود گرفت. روز ۵ مارس، رهبر حزب مخالف گفت که آقای هیرن یکی از شاهدان مهم این پرونده است و باید تحت محافظت قرار بگیرد.

چند ساعت بعد، شبکه‌های خبری اعلام کردند که جسد آقای هیرن در دهانه نهری در ساحل دریا پیدا شده است.

چه اطلاعاتی راجع به مرگ هیرن داریم؟

پلیس می‌گوید که او عصر روز ۴ مارس مغازه‌اش را ترک کرد و به خانه رفت.

منبع تصویر،MUMBAI POLICE

توضیح تصویر،

محل کشف جسد آقای هیرن

وقتی به خانه رسید، به خانواده‌اش گفت که مامور پلیسی به نام “تاودی” با او تماس گرفته است و قرار است که او را ببیند.

آقای هیرن آن شب به خانه برنگشت و خانواده‌اش روز بعد اعلام کردند که گم شده است.

پلیس در ادامه گفت که آقای هیرن ساعت ۸ شب خانه را ترک کرده بود و تلفنش تا کمی بیش از سه ساعت بعد از آن همچنان روشن بود. هویت مامور پلیسی که با او تماس گرفته بود هنوز مشخص نیست.

با شروع تحقیقات به پلیس خبر داده شد که جسدی در ساحل دریا پیدا شده است.

به گفته آن‌ها، “چهار پنج دستمال” دور صورت جسد متورمی که در نهر پیدا شد بسته شده بود.

کالبدشکافی مقدماتی به غرق شدن اشاره دارد، اما گزارش نهایی هنوز منتشر نشده است. دلیل مرگ نیز هنوز اعلام نشده است.

پلیس مومبای در پی شکایت همسر آقای هیرن پرونده‌ای به اتهام قتل، توطئه جنایی و نابودی اسناد علیه “شخصی ناشناس” تشکیل داده است.

در این بین، تحقیقات درباره ماشین حاوی مواد منفجره به اداره تحقیقات ملی (ان‌آی‌ای) سپرده شده است.

دلیل بازداشت یک مامور پلیس چیست؟

منبع تصویر،PTI

توضیح تصویر،

ساچین وازی یکی از بازپرسان دایره جرم پلیس مومبای بوده است

یکی از ماموران پلیسی که در پی گزارش پیدا شدن ماشین در خیابان کارمایکل به محل رفت ساچین وازی بود، معاون بازپرسی که در دایره جرم پلیس مومبای خدمت می‌کند.

او می‌گوید که “سه یا چهار ساعت بعد” از حضور نیروهای پلیس محلی در منطقه به آنجا رسیده بود.

بازپرسان فدرال آقای وازی را روز ۱۳ مارس بعد از ۱۲ ساعت بازجویی در رابطه با این پرونده بازداشت کردند.

یک روز بعد، ماموران توانستند ماشین تویوتایی را که ناپدید شده بود در یکی از پارکینگ‌های متعلق به دایره جرم پلیس مومبای پیدا کنند.

عقیده بازپرسان بر این است که آقای وازی در طرح پارک کردن ماشین حاوی مواد منفجره در اطراف خانه آقای آمبانی نقش داشته است. او این اتهامات را رد می‌کند.

ان‌آی‌ای این مامور پلیس را به توطئه، ارعاب و مسامحه در نگهداری از مواد منفجره متهم کرده است، و دادگاه نیز حاضر نشد برای او قرار وثیقه تعیین کند.

از طرف دیگر، همسر آقای هیرن به خبرنگاران گفت که همسرش به خوبی با آقای وازی آشنا بوده است، و آن‌ها در دو سال گذشته با هم از ماشین اسکورپیو استفاده می‌کردند. به گفته او آقای هیرن با آقای وازی “بیرون می‌رفت و برمی‌گشت”.

آقای وازی اما به خبرنگاران گفته است که هیچ شناختی از آقای هیرن ندارد و از مرگش هم چیزی نمی‌داند.

ساچین وازی کیست؟

ساچین وازی در سال ۱۹۹۰ وارد پلیس شد.

او در مومبای عضو گروهی به نام “کارشناسان برخورد” بود – تیمی کوچک از ماموران پلیس که در اواخر دهه ۱۹۹۰ به خاطر نقش عمده‌ای که در کاهش جرم در این شهر بازی کردند معروف شدند.

مجرمان از آن‌ها وحشت داشتند، فعالان حقوق بشر از آن‌ها بدشان می‌آمد و همکارانشان نیز به آن‌ها حسادت می‌کردند. منتقدان این گروه می‌گویند که فعالیت آن‌ها فراقانونی است و اغلب روابط نزدیکی با مجرمان دارند.

آقای وازی در مه ۲۰۰۴ در ارتباط با مرگ برنامه‌نویس ۲۷ ساله‌ای در بازداشت از خدمت تعلیق شد. آقای وازی و تیمش مسئول تحقیق درباره انفجاری در مومبای بودند و خواجه یونس را به همین خاطر بازداشت کرده بودند. آقای وازی هر گونه مسئولیت در قبال مرگ آقای یونس را رد کرده بود.

او در سال ۲۰۰۷ از خدمت استعفا داد، اما با درخواستش مخالفت شد.

در سال ۲۰۰۸، این مامور تعلیقی به حزب راستگرای شیوا سنا پیوست که در حال حاضر عضو ارشد ائتلاف حاکم در ایالت ماهاراشترا است. مومبای پایتخت این ایالت است. رهبران شیوا سنا می‌گویند که او “در سیاست فعال نبود”.

تعلیق او نهایتا در ماه ژوئن گذشته پایان یافت و آقای وازی به عنوان رئيس واحد اطلاعات جنایی دایره جرم دوباره به پلیس پیوست.

مقامات می‌گویند که لغو تعلیق او به خاطر کمبود نیرو در جریان همه‌گیری کووید-۱۹ بود، اما نظر منتقدان بر این است که این کار لطف سیاسی به یک مامور پلیس منتظر خدمت بوده است.

هفته گذشته، پلیس مومبای برای بار دوم آقای وازی را تعلیق کرد. او حالا در بازداشت پلیس است. وکیلان او همه اتهاماتی را که به او وارد شده است رد می‌کنند.

پرسش‌های بی‌پاسخ

  • ماشینی حاوی مواد منفجره با چه انگیزه‌ای در نزدیکی خانه آقای آمبانی پارک شده بود؟
  • چرا توسط ماشین دیگری که بعدا در پارکینگ پلیس پیدا شد تعقیب می‌شد؟
  • چه کسانی این دو ماشین را می‌راندند؟
  • آیا ماشین حاوی مواد منفجره واقعا دزدی بود؟
  • چه کسی و به چه دلیلی آقای هیرن را کشت؟