اخبار روز : تلاش گروهی از سناتورها برای جلوگیری از تایید نهایی پیروزی جو بایدن

اخبار روز : تلاش گروهی از سناتورها برای جلوگیری

از تایید نهایی پیروزی جو بایدن

منبع تصویر،REUTERS

توضیح تصویر،

سناتور کروز گفت که حسابرسی “باعث افزایش اعتماد به فرآیند انتخاباتی می شود”

گروهی از سناتورهای حزب جمهوری‌خواه در آمریکا می گویند از تایید پیروزی جو بایدن در انتخابات خودداری خواهند کرد مگر آنکه کمیسیونی برای تحقیق درباره ادعاهای تقلب در انتخابات ایجاد شود.

این یازده سناتور جاری و منتخب به رهبری تد کروز می خواهند فرصتی ده روزه برای رسیدگی به ادعاهای غیرمستند تقلب انتخاباتی پیش از تایید نتایج در نظر گرفته شود.

با این حال بعید است این گروه موفق شوند چون انتظار می رود بیشتر سناتورهای جمهوری خواه در کنار همه دمکرات ها در روز ششم ژانویه به تصدیق پیروزی جو بایدن رای دهند.

دونالد ترامپ رئیس جمهور آمریکا بارها ادعای تقلب را بدون ارائه شواهد تکرار کرده و از پذیرش نتایج انتخابات سوم نوامبر خودداری کرده است.

با این حال تلاش های حقوقی او برای تغییر نتیجه در دادگاه ها شکست خورده است.

سیستم موسوم به “کالج انتخاباتی” (الکتورال کالج) آمریکا – که امتیازاتی را براساس کسب آرای عمومی در هر ایالت به یکی از دو نامزد می دهد – روز ۱۴ دسامبر پیروزی آقای بایدن را با ۳۰۶ رای در مقابل ۲۳۲ رای تایید کرد.

با این حال کنگره باید در روز ششم ژانویه آرای کالج انتخاباتی را تایید کند. برنده انتخابات و معاون او در روز ۲۰ ژانویه در برابر کنگره سوگند خواهند خورد.

متحدان ترامپ چه می خواهند؟

این یازده سناتور روز شنبه در نامه ای نوشتند که انتخابات ماه نوامبر “با ادعاهای بی سابقه تقلب، نقض (مقررات) و اعمال ضعیف قانون انتخابات و سایر بی نظمی ها همراه بود.”

آنها با اشاره به سال ۱۸۷۷ – زمانی که یک کمیته فراجناحی برای تحقیق درباره نتایج رای گیری در سه ایالت که نامزدهای هر دو حزب در آن مدعی پیروزی شده بودند تشکیل شد – کنگره را به انتصاب کمیسیونی برای “حسابرسی اضطراری ده روزه در مورد نتایج انتخابات در ایالت های مورد مناقشه” ترغیب کردند.

آنها گفتند: “زمانی که این تحقیقات کامل شد، ایالات راسا یافته های کمیسیون را ارزیابی خواهند کرد و در صورت لزوم می توانند برای تصدیق تغییر در نتیجه آرا جلسه ویژه قانونگذاری تشکیل دهند.”

با این حال آنها اضافه کردند که بعید است موفق شوند: “ساده انگار نیستیم. کاملا انتظار داریم که بیشتر دمکرات ها یا همه آنها و شاید بیش از چند جمهوری خواه طور دیگری رای دهند.”

اقدام آنها غیر از تلاش سناتور جاش هالی از میزوری است که گفته به دلیل تردید در مورد سلامت انتخابات نتیجه تایید شده از سوی کالج انتخاباتی را رد خواهد کرد.

گروهی از جمهوری خواهان در مجلس نمایندگان کنگره هم قصد دارند نتایج انتخابات را به چالش بکشند.

منبع تصویر،GETTY IMAGES

شکست یک تلاش دیگر

آخرین تلاش متحدان آقای ترامپ در این زمینه روز شنبه بی نتیجه ماند.

قاضی دادگاهی در ایالت تگزاس درخواستی را که توسط لوئی گوهرت، جمهوری خواه، ارائه شده بود و در آن خواسته بود مانع تأیید نتیجه نهایی انتخابات توسط مایک پنس، معاون رئیس جمهوری شود، رد کرد.

آقای گوهرت، نماینده حزب جمهوری خواه در کنگره، به تلویزیون نیوزمکس گفت که قصد دارد به این حکم قاضی تگزاس اعتراض کند.

روز ششم ژانویه چه می شود؟

اعتراض حتی یک عضو مجلس نمایندگان و یک عضو مجلس سنا به نتایج تایید شده از سوی کالج انتخاباتی باید در یک مناظره دو ساعته به بحث و بعد به رای گذاشته شود.

اما برای رد نتایج کالج انتخاباتی، باید اکثریت اعضای دو مجلس به نفع نماینده معترض رای دهند. این سناریو تقریبا غیرممکن به نظر می رسد چون دمکرات ها در مجلس نمایندگان اکثریت دارند و برخی جمهوری خواهان در سنا گفته اند که نتایج را زیر سوال نخواهند برد.

چهره های ارشد حزب جمهوری خواه تاکید کرده اند که نقش سنا در تصدیق نتایج عمدتا تشریفاتی است و نباید به فرصتی برای مناظره طولانی درباره نتایج بدل شود.

میچ مکانل رهبر اکثریت جمهوری خواه سنا پیروزی آقای بایدن را به رسمیت شناخته و از اعضای حزب خود خواسته است به آن اعتراض نکنند.

سناتور میت رامنی از یوتا که تنها جمهوری خواهی بود که سال پیش در جریان استیضاح دونالد ترامپ رای به محکومیت او داد هم از این اقدام ابراز تاسف کرده است.

او در بیانیه ای نوشت: “هرگز تصور نمی کردم که در بزرگترین دمکراسی جهان شاهد چنین اتفاقاتی باشیم. آیا واقعا اصول اولیه چنین تحت الشعاع خواسته های (سیاسی) قرار گرفته؟”.

تیم آقای بایدن هنوز به اقدام تازه این ۱۱ سناتور برای اعتراض به نتیجه انتخابات واکنش نشان نداده است.

با این حال جن ساکی سخنگوی آقای بایدن در مورد اقدام سناتور هالی گفت: “مردم آمریکا در این انتخابات با قاطعیت حرف خود را زده اند و ۸۱ میلیون نفر به جو بایدن و کامالا هریس رای داده اند.”

“کنگره نتایج انتخابات را تصدیق خواهد کرد همانطور که هر چهار سال یک بار می کند.”

بیشتر بخوانید:

بررسی ۵ ادعا در مورد تقلب در انتخابات آمریکا

جو بایدن پیروز شد

ترامپ:‌ اگر کالج انتخاباتی به جو بایدن رای بدهد کاخ سفید را ترک خواهم کرد

مسئولان امنیتی انتخابات آمریکا ادعاهای ترامپ مبنی بر ‘تقلب’ را رد کردند

انتقاد ترامپ از عملکرد اف بی آی و وزارت دادگستری در انتخابات


پاداش برای کشتن نظامیان آمریکایی؛ داستان‌سرایی برای ادامه جنگ افغانستان

درحالی که براساس توافقنامه قطر همه نیروهای خارجی باید خاک افغاستان را تا ماه می ترک کنند، رسانه‌های خارجی برای ادامه جنگ پاداش برای کشتن نظامیان آمریکایی را مطرح می‌کنند.

به گزارش خبرگزاری تسنیم، در ادامه اظهارات رسانه‌های خارجی مبنی بر پرداخت پاداش برای کشتن نظامیان آمریکایی مستقر در افغانستان، این بار پایگاه اینترنتی «اکسیوس» به نقل از  دو مقام ارشد دولت آمریکا اعلام کرد که چین برای حمله به نظامیان آمریکایی مستقر در افغانستان به “بازیگران غیر دولتی” پاداش می‌داد.

این گزارش در حالی براساس منابع بی‌نام منتشر شد که تابستان امسال نیویورک تایمز و واشنگتن پست نیز مدعی شده بودند که روسیه برای کشتن نظامیان آمریکایی به طالبان پاداش می‌داد اما این گزارش‌ها تایید نشد.

«عمر کریم» عضو اندیشکده «موسسه رویال یونایتد سرویس» در لندن درباره انتشار چنینی اخباری در شرایطی که نیروهای آمریکایی در حال خروج از افغانستان هستند، گفت: واضح است که در بخش دفاعی و امنیت ملی آمریکا بخش‌هایی وجود دارد که با موضع دولت ترامپ درباره افغانستان و بویژه خروج نیروها از این کشور موافق نیستند.

این کارشناس سیاسی به «اسپوتنیک» گفت: در ابتدا آن‌ها از داستان پاداش‌ها که براساس منابع کاملاً نامطمئن و مشکوک روایت شد، استفاده کردند تا از این طریق بار دیگر بحث نیاز ادامه حضور نظامیان آمریکایی در افغانستان را آغاز کنند.

وی افزود که “مضمون اصلی” ادعای ارائه پاداش‌ها معادل‌سازی هرگونه خروج نظامیان آمریکایی از باتلاق 19 ساله افغانستان به “تسلیم شدن”  به روس‌ها ، چینی‌ها یا دیگر بازیگران منطقه است.

کریم ادامه داد: زمانبندی این داستان‌ها نیز مهم است زیرا هدف آن‌ها ایجاد دوباره گفتمان درباره این موضوع در تیم امنیت ملی جو بایدن رئیس جمهور منتخب آمریکا است تا در نهایت زمینه تجدیدنظر درباره استراتژی فعلی دولت ترامپ درباره افغانستان را فراهم می‌کند.

گفتنی است که پیش از این نیز «آنتونی بلینکن» گزینه بایدن برای تصدی وزارت خارجه آمریکا نیز اخیراً برخلاف توافقنامه قطر تاکید کرده بود که مایل است برای «جلوگیری از تجدید حیات تروریسم» و دفاع از «منافع و امنیت ملی آمریکا» شماری از نظامیان را در افغانستان حفظ کند.

 

واکنش طالبان در مورد عدم حمله به نیروهای آمریکا در افغانستان

به دنبال سخنان مایک پمپئو در مورد کشته نشدن نیروهای آمریکایی در یکسال اخیر در افغانستان، سخنگوی طالبان اعلام کرد که توقف حملات پس از توافق نامه دوحه، پایبندی امارت اسلامی به تعهدات خود را نشان می دهد.

به گزارش ایرنا، ذبیح الله مجاهد سخنگوی طالبان در پیام توییتری نوشت: توقف حملات علیه نیروهای آمریکایی پس از توافق نامه دوحه، پایبندی امارت اسلامی به تعهدات خود به عنوان طرف مسئول نشان می دهد.

وزیر امور خارجه آمریکا شنبه شب در توییتی اعلام کرد که هیچ سرباز آمریکایی در یکسال گذشته در افغانستان کشته نشده است.

مجاهد در ادامه نوشت: امارت اسلامی انتظار دارد که طرف دیگر نیز تعهدات خود را به روش مشابه انجام دهد.

سخنگوی طالبان همچنین در مورد دور دوم مذاکرات صلح در قطر نوشت: اگر توافقی با طرف های داخلی حاصل شود، ما نیز تعهدات خود را اجرا خواهیم کرد.

وزارت دولت افغانستان در امور صلح روز یکشنبه اعلام کرد که هیأت مذاکره کننده دولت با گروه طالبان فردا (دوشنبه) با هدف شرکت در دور دوم مذاکرات صلح عازم قطر می شوند.

وی افزود: هیأت دولت افغانستان پس از مشورت با شورای عالی مصالحه ملی و رئیس جمهوری و دریافت نظرات گسترده مردم این کشور به دوحه بر می گردند.

مذاکرات دولت افغانستان و گروه طالبان در ۲۲ شهریور ماه آغاز شد و پس از سه ماه مذاکره دو طرف بر سر دستورکار مذاکرات توافق کرده و ۲۲ آذر ماه مذاکرات را تعطیل کردند که قرار است دوباره در ۱۶ دی ماه (۵ ژانویه) از سر گرفته شود.

 

افغان‌ها قربانی قمار پمپئو و ملا برادر

جمهور : مایک پمپئو؛ وزیر خارجه امریکا گفته است که در حدود یک‌سال گذشته هیچ نظامی امریکایی در افغانستان کشته نشده است.
او در رشته توییتی همچنین گفته است: “ماموریت ما در افغانستان از میان بردن شبکه القاعده و هر گونه تهدید علیه امریکا است. برای رسیدن به چنین هدفی به صدها و هزارها نیرو در افغانستان نیاز نداریم. شریک‌هایی مانند افغان‌های شجاع و نیروهای ناتو هستند.”
وزیر خارجه امریکا همچنین گفته است که کشورش توانایی اعمال قدرت از راه دور را هم دارد.
پمپئو در حالی این صحبت را مطرح کرده که خشونت‌ها در افغانستان در سطح بالایی قرار دارد و در نزدیک به یک ماه گذشته ده‌ها غیرنظامی از جمله خبرنگاران و فعالان مدنی افغان در حملات جداگانه کشته شده اند.
مایک پمپئو از مذاکرات صلح بین دولت افغانستان و گروه طالبان به عنوان «پیشرفت» یاد کرده، بدون آنکه هیچ اشاره‌ای به کشتار غیر نظامیان در افغانستان بکند.
برای امریکا این موفقیت بزرگی است که کشتار نظامیانش در جنگ افغانستان، متوقف شده است؛ اما پرسش این است که این موفقیت به چه بهایی به دست آمده و هزینه اصلی آن را چه کسانی پرداخته اند؟
پمپئو به طور غیر مستقیم به این پرسش هم پاسخ داده و گفته است که برای از بین بردن تهدیدهایی که علیه امریکا در افغانستان، وجود دارد، نیاز به استقرار هزاران نیرو نیست؛ بلکه افغان ها و نظامیان ناتو این مأموریت را برای امریکا انجام می دهند.
معنای این سخن آن است که افغان ها برای امریکایی ها می جنگند و به جای امریکایی ها کشته می شوند؛ مرگ و میرهایی که حتی پمپئو حاضر نیست اشاره ای به آمار آن کند.
این بسیار توهین آمیز است که وزیر خارجه یک کشور زورمند، متحدان به اصطلاح استراتژيک کشورش را پیشمرگه های نظامیان و نیروهای نیابتی خویش بداند و مرگ آنها برای اهداف و منافع امریکا را حتی به حساب هم نیاورد و تنها به این افتخار کند که حتی یک نظامی امریکایی هم در افغانستان طی سال یکسال اخیر کشته نشده است.
این همان چیزی است که از نظر وزیر امور خارجه امریکا یک «پیشرفت باورنکردنی»‌ در روند صلح افغانستان به شمار می آید؛ زیرا برای نخستین بار در رویدادی بی سابقه در تاریخ، تروریست ها و ضد تروریست ها باهم صلح کرده اند تا یک دولت مشروع و یک ملت جنگ زده و بی دفاع، قربانی این صلح جنایتکارانه و فاجعه بار شوند.
اما صلحی که پمپئو با غرور و افتخار از آن ستایش می کند، تاکنون هزاران نظامی و غیر نظامی افغانستان را کشته یا زخمی کرده است. این صلح همچنین تنها به نظامیان امریکایی امنیت و مصونیت نبخشیده؛ بلکه در عین حال، به طالبان هم امکان داده تا بدون هراس از هرگونه سرکوب نظامی یا پیگرد کیفری، دست به شنیع ترین جنایت های ضد انسانی علیه نظامیان، غیر نظامیان، خبرنگاران و فعالان رسانه ای، نخبگان و فعالان مدنی و انتخاباتی افغان بزنند؛ مواردی که البته پمپئو به نحو شرم آوری بر آن چشمپوشی کرده و عمدا آن را نادیده گرفته است؛ زیرا برای او هیچ اهمیتی ندارد که چند هزار افغان دیگر قربانی جنگ و صلح بر بنیاد منافع امریکا می شوند.
نکته جالب توجه این است که پمپئو حتی به هم پیمانان امریکا در ناتو هم به عنوان پیشمرگه های منافع امریکا در افغانستان نگاه می کند و به طور ضمنی تایید می کند که قوای خارجی مستقر در افغانستان برای منافع و اهداف امریکا می جنگند، هزینه می دهند و کشته می شوند تا هیچ تهدیدی علیه ایالات متحده وجود نداشته باشد.
در این میان، ادعای مبارزه با القاعده هم یک دروغ بزرگ است؛ زیرا با وجود توافق طالبان مبنی بر قطع ارتباط خود با القاعده، این ارتباط همچنان استمرار دارد و امریکا هم در جریان این رابطه هست و می داند که پیوند دو گروه، مستحکم تر از آن است که تحت تأثیر توافقنامه دوحه به سادگی، گسسته شود.
با این حال، قابل انکار نیست که اظهارات تازه وزیر امور خارجه ترامپ نشان می دهد که نگاه امریکا به صلح با طالبان،  کاملا منفعت گرایانه و مبتنی بر اهداف امریکا است و در این زمینه نه تنها صلح و امنیت و ثبات و آتش بس برای مردم و دولت افغانستان، هیچ اهمیتی ندارد که حتی دغدغه های هم پیمانان و متحدان امریکا در ناتو هم برای واشنگتن، فاقد هرگونه اولویتی است. به همین دلیل، پمپئو بدون اشاره به کشتارهای فاجعه بار نظامیان و غیر نظامیان افغان توسط طالبان در یکسال گذشته، با شادمانی از پیامدهای صلح امریکایی با طالبان، از اینکه هیچ نظامی امریکایی کشته نشده، با غرور یاد می کند. او همزمان تصریح می کند که نظامیان افغان و ناتو برای منافع و اهداف امریکا می جنگند و کشته می شوند و نیازی نیست که امریکا هزاران نیروی خود را در افغانستان، مستقر کند، میلیاردها دالر هزینه کند و جان امریکایی ها را به خطر بیاندازد.

 

بایدن اگر نیروها را حفظ کند طالبان توافقنامه را لغو می‌کند

کارشناس شبکه تحلیلگران افغانستان گفت که اگر دولت جو بایدن بخواهد شماری از نیروهای نظامی را در افغانستان حفظ کند، طالبان توافقنامه صلح با آمریکا را لغو خواهد کرد.

به گزارش خبرگزاری تسنیم، «ابراهیم باهیس» عضو شبکه تحلیلگران افغانستان با اشاره به افزایش حملات در این کشور همزمان با جریان مذاکرات صلح اظهارداشت که طالبان بطور همزمان دو مسیر مذاکره و خشونت را دنبال می‌کند.

وی افزود: هدف طالبان رسیدن به قدرت و داشتن نوع خاصی از نظام دولتی است، دستیابی به این هدف از طریق مذاکره و یا جنگ هر کدام هزینه‌های خود را دارد که آن‌ها مایل به پرداخت آن هستند.

باهیس به «نیویورک تایمز» اظهارداشت که دولت افغانستان و طالبان منتظرند تا ببینند که آیا دولت جو بایدن به خروج نیروها براساس توافقنامه قطر ادامه می‌دهد و یا اینکه دوباره توافقنامه را مورد مذاکره قرار خواهد داد.

این کارشناس افغان تاکید کرد که حتی اگر دولت بایدن تصمیم بگیرد همانطور که برخی از قانونگذاران آمریکایی پیشنهاد می‌کنند شماری از نیروها را پس از ماه می سال 2021 در افغانستان را حفظ کند، «طالبان به صراحت اعلام کرده‌اند که این باعث می‌شود که کل توافقنامه لغو شود».

گفتنی است که براساس توافقنامه آمریکا و طالبان که 10 اسفند سال 1398 در قطر به امضا رسید واشنگتن متعهد شده است که همه نیروهای خارجی مشروط بر مفاد تعیین شده در این توافقنامه باید تا ماه می سال 2021 خاک افغانستان را ترک کنند.

این در حالی است که «آنتونی بلینکن» گزینه بایدن برای تصدی وزارت خارجه آمریکا نیز اخیراً برخلاف توافقنامه قطر تاکید کرده بود که مایل است برای «جلوگیری از تجدید حیات تروریسم» و دفاع از «منافع و امنیت ملی آمریکا» شماری از نظامیان را در افغانستان حفظ کند.

 

مذاکرات صلح افغانستان در میانه خونریزی‌ها از سر گرفته می‌شود

درحالیکه همچنان خونریزی و خشونت در افغانستان ادامه دارد، مذاکرات صلح این کشور در قطر از سر گرفته می‌شود.

به گزارش شفقنا به نقل از فرانس۲۴؛ هم‌اکنون نیروهای طالبان در گستره وسیعی از افغانستان به مردم و نظامیان این کشور حمله کرده و آنها را می‌کشند. این درحالی است که بر طبق توافق آمریکا و این گروه تندرو، نیروهای نظامی ایالات متحده باید تا اواسط بهار آینده خاک افغانستان را ترک کنند. باوجود این، مذاکرات قبلی میان دولت کابل و طالبان به هیچ نتیجه‌ای نرسیده و خشونت‌ها نیز کاهش نیافته است. با این حال قرار است از روز سه‌شنبه، مذاکرات دو طرف دوباره در دوحه قطر آغاز شود.

غلام فاروق مجروح نماینده دولت افغانستان در مذاکرات،گفتگوها را بسیار سخت توصیف کرده چرا که کابل همچنان دو شرط اساسی دارد، حفظ موجودیت و شکل کنونی حکومت و صلح دائمی. دو شرطی که طالبان چندان تمایلی به پذیرفتن آن ندارد. البته فاروق گفته طالبان هنوز هیچ پیش‌شرط یا پیشنهادی ارائه نداده است.

گفتگوهای صلح افغانستان درحالی در قطر آغاز می‌شود که بیشتر مردم افغانستان از بازگشت طالبان به عرصه قدرت نگران هستند. این درحالی است که خشونت‌ها روز به روز در این کشور افزایش می‌یابد که آخرین آنها مربوط به کشتن چند خبرنگار به دست طالبان می‌شود.

 

وزیرخارجه ترامپ به پیشرفت فوق‌العاده در افغانستان بالید!

ایسنا : وزیر امور خارجه آمریکا به آنچه از دیدگاه خودش دستاوردهای سیاست خارجی ترامپ در افغانستان است، بالید و مدعی شد: ما با سخت‌ترین مشکلات جهان مقابله می‌کنیم.

 مایک پمپئو، وزیر امور خارجه آمریکا در یک سری پیام‌های توییتری درباره افغانستان نوشت: دیگر از رهبری منفعل خبری نیست. ما از روبرو با سخت‌ترین مشکلات جهان استقبال می‌کنیم.

او ادامه داد: با افغانستان شروع می‌کنم. هر دولتی از زمان جورج بوش، چهل و سومین رئیس جمهوری آمریکا می‌خواست تا شمار نیروهای آمریکایی را کاهش دهد و مذاکرات صلحی میان طالبان و دولت افغان به راه بیندازند. ما این کار را کردیم. در رابطه با حرفهایم تحقیق کنید.

وزیر خارجه آمریکا همچنین نوشت: راه زیادی را به قطر و افغانستان پیمودیم و باز هم برای مذاکرات بازگشتیم. تشکر از تمیم بن حمد آل ثانی امیر قطر، دکتر عبدالله عبدالله و اشرف غنی برای میزبانی این نشست‌ها.

پامپئو در ادامه با گذاشتن هشتگ “دیپلماسی قدرتمند” و “اول آمریکا” گفت: ظرف یک سال گذشته هیچ یک از نیروهای آمریکایی در افغانستان کشته نشده است و افغان‌ها در نهایت درباره صلح و سازش در میان خودشان بحث کردند. چه پیشرفت فوق العاده‌ای.

رئیس دستگاه دیپلماسی آمریکا تاکید کرد: ماموریت ما در افغانستان حذف القاعده و تهدیدها علیه سرزمین آمریکاست. برای این کار نیاز به ده‌ها هزار نیروی زمینی آمریکا نیست. ما شرکایی داریم؛ افغان‌های شجاع، نیروهای ناتو. ما همچنین توانایی اجرای “پروژه قدرت” از راه دور را داریم.

پامپئو در خاتمه با گذاشتن هشتگ “به جنگ‌های بی‌پایان خاتمه دهید” نوشت: جنگ جدیدی در کار نبود و ما هزاران تن از زنان و مردان خودمان را به نزد خانواده هایشان بازگرداندیم. آمریکا همچنان امن است و ارتش ما اگر لازم باشد برای حمله آمادگی دارد.

 

باج خواهی یک میلیون و ۷۰۰هزار دلاری آدم ربایان برای آزادی کودک 9 ساله

 حادثه 24 – هفته‌ها از ربودن عبدالرئوف می‌گذرد و آدم‌ربایان یک میلیون و ۷۰۰ هزار دلار باج خواسته‌اند. این عکس تهدیدآمیزی‌است که آدم‌ربایان به پدر عبدالرئوف فرستاده‌اند.

بیش از دو ماه از ربودن عبدالرئوف، کودک ۹ ساله در شهر مزارشریف در شمال افغانستان می‌گذرد. آدم‌ربایان برای رهایی او یک میلیون و ۷۰۰هزار دلار باج می‌خواهند اما تمام پولی که پدرش توانسته است آماده کند، ۴۰ هزار دلار است. دولت افغانستان تاکنون نتوانسته است گره این مشکل در شهر کوچک مزارشریف را بگشاید.

فرهاد عظیمی، استاندار بلخ می‌گوید که تاکنون دست‌کم ۱۱ نفر به اتهام دست داشتن در این آدمربایی بازداشت شده‌اند که دو نفر آن‌ها برای تحقیقات بیشتر به کابل فرستاده شدند. ظن بسیار وجود دارد که میان این متهمان، سه نفر با آدمربایی مذکور رابطه مستقیمی داشته باشند.

با گذشت هفته‌ها، آدمربایان همچنان از طریق واتساپ پیام‌های تهدیدآمیز، همراه با عکس‌های در حال شکنجه عبدالرئوف، برای خانواده این کودک ۹ ساله می‌فرستند و پول طلب می‌کنند. با وجود ادعای مقام‌های افغان مبنی بر پیشرفت در این پرونده، هیچ گزارشی در خصوص مشخص شدن محل آدم‌ربایی و بازداشت افراد اصلی در این پرونده‌ منتشر نشده است.

معترضانی که خواهان آزادی عبدالرئوف هستند، در پشت دفتر والی بلخ گردهمایی‌های اعتراضی برگزار کرده‌اند. شکایت معترضان این است که باوجود استفاده آدمربایان از وسایل الکترونیکی و دسترسی نهادهای امنیتی و اطلاعاتی کشور به فناوری‌های مبارزه با جرایم، چرا این پرونده‌ در هاله‌ای از ابهام  باقی مانده است و جان عبدالرئوف همچنان در خطر است؟

از تازه‌ترین موارد بازداشتی هم چند هفته می‌گذرد اما در عمل هیچ پیشرفتی در مورد این پرونده وجود ندارد.

انتظار معترضان این است که باید با بازداشت متهمان سرنخی از این آدمربایی به دست آمده باشد تا پیش از آنکه دیر شود ماموران برای رهایی عبدالرئوف اقدام کنند. اما با توجه به تجربه مردم از فساد اداری و مالی در دستگاه دولتی، این بیم و نگرانی به وجود آمده است که مبادا این اطلاعات خریدوفروش شود و در عمل دستگیری این افراد هیچ کمکی به آزادی عبدالرئوف نکند.

افرادی که پرونده آدمربایی عبدالرئوف را دنبال می‌کنند می‌گویند که در پس این آدمربایی، زورمندان محلی بلخ قرار دارند اما دولت قادر نیست برای رهایی این کودک اقدام کند و با این افراد درگیر شود.

واکنش‌ها به این آدمربایی در میان کاربران رسانه‌های اجتماعی هم گسترده است. محمدرضا زمانی، در توییترش نوشته است:‌ «آدمربایان درون سیستم امنیتی بلخ نفوذ دارند. هر وقت امنیت ملی جایی را تثبیت می‌کند، جای دیگری تغییر می‌کند. کسی هم زیاد جدی نمی‌گیرد. لطفا توجه کنید تا این کودک پیدا شود.»

عبدالرزاق حبیبی هم نوشته است:‌ «شرم هم از خود حد دارد(خجالت هم خوب چیزی است). با وجود ۲۰ نوع یونیفرم، ۲۰ نوع آژانس اطلاعاتی و ده‌ها جلسه ساعت ۶:۳۰ بامدادی، تمام دستگاه دولت از پیدا کردن یک کودک عاجز است.»

آیسون بیگم، کاربر دیگر هم خطاب به رئیس‌جمهور نوشته است:‌ «اشرف غنی چرا سکوتی؟(ساکتی)»

دولت افغانستان از تلاش خود برای رهایی این کودک خبر می‌دهد. اما هرچه زمان بیشتر می‌گذرد، این کودک آسیب‌پذیرتر می‌شود. چشمان عبدالرئوف هر روز بسته نگه داشته می‌شود، غل و زنجیر به دستانش بسته شده است، تنش در سرمای زمستان برهنه و شکمش گرسنه است و وضعیت بهداشتی‌ او هم روزبه‌روز بدتر می‌شود.

معترضان با توجه به آسیب‌پذیری جدی این کودک می‌خواهند که دولت به شکلی ویژه با این مسئله برخورد کند و برای آن فوریت قائل شود و اگر در مزارشریف با کمبود نیروی عملیات و اطلاعاتی مواجه‌ است، از پایتخت، نیروهای اطلاعاتی و عملیاتی را فرا بخواند.

 

گروگان‌گیریِ مهاجران غیرقانونی برای اخاذی

همشهری: اعضای باند قاچاق انسان که مهاجران افغانستانی را به بهانه انتقال به ترکیه به اطراف تهران منتقل و در سوله‌ای زندانی کرده بودند از سوی پلیس دستگیر شدند. متهمان با گروگان گرفتن مهاجران قصد اخاذی‌ میلیونی از خانواده‌های آنها را داشتند.

چند روز قبل گزارش ربوده شدن چند تبعه افغانستانی به پلیس پایتخت اعلام شد. با این گزارش، گروهی از مأموران به دستور قاضی عظیم سهرابی، بازپرس جنایی تهران برای بررسی ماجرا وارد عمل شدند.

برادر یکی از گروگان‌ها که در اداره آگاهی تهران حاضر شده بود گفت: من مدت‌ها قبل برای کار از افغانستان به ایران آمدم. در ساختمان‌های مختلف در تهران کار می‌کردم و درآمدم بد نبود. برادرم که در جست و جوی کار بود تصمیم گرفت قاچاقی همراه دوستانش به تهران بیاید. البته آنها می‌خواستند از ایران به ترکیه و از آنجا به اروپا بروند.

او با پرداخت مبلغی به قاچاقچیان انسان خودش را به مرز ایران رساند و قرار بود از آنجا او و دوستانش را به تهران برسانند که بعد راهی مرز ترکیه شوند اما قاچاقچیان انسان آنها را گروگان گرفته‌اند. وی ادامه داد: آدم ربایان به من زنگ زدند و گفتند باید ۱۰میلیون تومان به حسابشان واریز کنم در غیراین‌صورت جان برادرم را می‌گیرند.

در ادامه تحقیقات مشخص شد که آدم‌ربایان با خانواده گروگان‌های دیگر نیز تماس گرفته و برای آزادی هریک از آنها درخواست ۸ تا ۱۰میلیون تومان پول کرده‌اند. این در حالی بود که برخی از خانواده‌ها به‌دلیل اینکه غیرقانونی در ایران سکونت داشتند، از ترس، پول را به‌حساب گروگانگیران واریز کرده و شکایتی مطرح نکرده بودند.

حبس در سوله

با این اطلاعات، مأموران از طریق ردگیری شماره حساب‌هایی که آدم‌ربایان به خانواده گروگان‌ها داده بودند، موفق شدند به سرنخ‌هایی از گروگانگیران دست پیدا کنند. در ادامه معلوم شد که آنها گروگان‌هایشان را در سوله‌ای در حاشیه تهران زندانی کرده‌اند. مأموران با دستور قاضی راهی این محل شدند و پس از آزاد کردن گروگان‌ها، ۳نفر از آدم‌ربایان را بازداشت کردند.

با دستگیری آنها راز یک باند قاچاق انسان فاش و مشخص شد که اعضای این باند مهاجران افغانستانی و پاکستانی را به ایران و از اینجا به ترکیه یا کشورهای دیگر قاچاق می‌کردند.

یکی از متهمان در تحقیقات گفت: ابتدا افرادی را که قصد مهاجرت غیرقانونی داشتند شناسایی می‌کردیم. پس از آن مبالغ مختلفی از آنها می‌گرفتیم و از طریق قاچاق بر‌های دیگر که با ما کار می‌کنند به کشورهای مختلف منتقل می‌کردیم. ما افغان‌ها یا پاکستانی‌هایی را که قصد رفتن به ترکیه را داشتند داخل خودرو مخفی کرده و به ارومیه و بعد مرز ترکیه منتقل می‌کردیم. برخی دیگر هم قصدشان این بود که در تهران بمانند و کار کنند که آنها را هم از مرز افغانستان با ماشین به تهران انتقال می‌دادیم.

متهم ادامه داد: ما با قاچاق‌برهای دیگری هم در ارتباط بودیم که با آنها حساب و کتاب داشتیم و باید پولشان را می‌‌دادیم اما در این میان مهاجرانی بودند که توانایی پرداخت پول را نداشتند. آنها از ما می‌خواستند که آزادشان کنیم تا کار کنند و بدهی‌شان را بدهند اما ما باید با بقیه اعضای باند تسویه حساب می‌کردیم و به همین دلیل آنها را گروگان گرفتیم که از خانواده‌هایشان پول بگیریم.

وی درباره افرادی که در سوله گروگان بودند نیز گفت: این گروه قصد مهاجرت به ترکیه را داشتند اما تسویه حساب نکرده بودند و برای همین آنها را زندانی کرده بودیم که به پولمان برسیم.

با اعتراف متهمان، قرار قانونی برای آنها صادر شده و تحقیقات در این پرونده ادامه دارد.

 

تاکید رئیس افغان فلم بر همکاری مشترک فرهنگی ایران و افغانستان

به گزارش آی فیلم 2 ،«صحرا کریمی» رئیس افغان فلم درمراسم «رویداد فرهنگی افغانستان» که در «تهران» برگزار شد، در خصوص اشتراکات فرهنگی  ایران و افغانستان سخن گفت.

در این برنامه شخصیت های علمی، فرهنگی و سیاسی ایران و افغانستان ازجمله دست اندرکاران افغان فلم، معاون بخش فرهنگی سفارت افغانستان و… حضور داشتند ودرپیوند با ضرورت همکاری های فرهنگی بین 2 کشور به ایراد سخنانی پرداختند.

بانو کریمی در بخشی از این مراسم عنوان کرد :زمانی که بعد از خاتمه جنگ به کشورم بازگشتم گمان می کردیم  که آمریکا و خارجی ها برای کشور ما ثوابی انجام می دهند اما آنچه که در واقعیت رخ داد باعث سر خوردگی ما شد ، بیگانه بیگانه  است اما مردم ایران به واسطه اشتراکات تاریخی، فرهنگی و زبانی که با هم داریم با ما بیگانه نیستید.

وی ضمن قدردانی از عوامل و برگزار کنندگان رویداد فرهنگی افغانستان اظهار کرد: از شما می خواهم که به ما به چشم همکار یک رفیق و همسایه ای که دارای پتانسیل های مناسبی برای همکاری دارد نگاه کنید.

رئیس افغان فلم ادامه داد: ایران و افغانستان دارای ریشه و تاریخ مشترکی هستند و اکنون زمان آن رسیده است که فراتر از یک مهاجر به ما نگاه داشته باشید.

رئیس افغان فلم افزود: نسل پدر و مادرهای ما که تصمیم به مهاجرت و ترک وطن گرفتند عده ای به علت نزدیکی و اشتراکات زبانی ،مدهبی و فرهنگی کشور ایران را برای پناهندگی برگزیدند.

بانو کریمی گفت :من که در ایران متولد شده ام اینجا زادگاه من است و نمی توانم آن را از خود دور کنم.

صحرا کریمی، رییس جدید افغان فلم متولد ٣١ ثور(اردیبهشت) ۱۳۶۲ در تهران ایران است. او یکی از زنان تاثیر‌گذار امروز جامعه افغانستان است. صحرا اولین بار با بازی در فلم «دختران خورشید»، به کارگردانی «مریم شهریار» و «خواب سفید»، به کارگردانی «حمید جبلی» در ایران پا به عرصه سینما گذاشت.

بانو کریمی پس از بازی در این 2 فلم، تحصیلات آکادمیک خود را در رشته سینما در پراگ به پایان رساند.

آثار این کارگردان جوان افغان در بیش از ١۵٠ جشنواره بین‌المللی فلم به نمایش درآمده است؛ فلم مستند «زنان افغان پشت فرمان رانندگی» او توانست ١٨ جایزه بین‌المللی، ازجمله جایزه بهترین فلم مستند سال ٢٠١٠ اسلواکی را کسب کند و از تلویزیون آرته فرانسه پخش شود.

هم‌چنین فلم بلند داستانی او به نام «نسیمه؛ خاطرات روزانه دختری مهاجر» در سال ٢٠١٠ توانست جایزه «گراند پریکس کداک» را کسب کند. این فلم پیش‌تر کاندیدای کسب اسکار دانشجویی نیز شده بود.

وی همچنین فلم سینمایی «حوا، مریم، عایشه» را کارگردانی کرده است که در جشنواره های مختلف جهانی جواز بسیار رار کسب کرده است.

 

دورنمای اتصال ریلی ایران، ترکیه و پاکستان به “جاده ابریشم” جدید چین

تلاش ها برای احیای پروژه راه آهن و قطار کانتینربر “اکو” بین ایران و پاکستان و ترکیه طی سال های اخیر حاکی از وجود دورنمای اتصال این مسیر ریلی به پروژه راهبردی کمربند و راه چین (جاده ابریشم جدید) هم است.

به گزارش ایرنا ، دهمین نشست بلندپایه کارگروه طرح ارتباط ریلی اسلام‌آباد-تهران-استانبول با نام ‘قطار اکو’ بتازگی به صورت مجازی با حضور مسوولان مربوطه در سازمان همکاری اقتصادی (اکو) و با محوریت تسریع در احیای مجدد این طرح منطقه‌ای ریلی، برگزار شد. سخنگوی وزارت امور خارجه پاکستان نیز طی نشست خبری هفتگی خود در اسلام‌آباد ضمن تایید بر برگزاری دور تازه مذاکرات مسوولان قطار باری اکو از احیای مجدد آن در سال جدید میلادی خبر داد.

در این حال پایگاه خبری “نیکی آسیا” در گزارشی نوشت: دولت های ایران و ترکیه و پاکستان در سال 2021 یک سرویس ریلی فراملی مرتبط کننده استانبول، تهران و اسلام آباد را احیا خواهند کرد. انتظار می رود که راه آهن فرا ملی استانبول – تهران – اسلام آباد (ITI) از طریق ایجاد یک اتصال ریلی بین چین و ترکیه موجب ارتقای به هم پیوستگی با ابتکار کمربند و راه چین (BRI) شود.

ریشه های این پروژه بزرگ را می توان در سرویس قطارباری (کانتینر) یافت که  در سال 2009 زیر چتر سازمان همکاری اقتصادی (اکو) راه اندازی شد. اکو یک سازمان سیاسی و اقتصادی بین دولتی با 10 کشور عضو است که در سال 1985 توسط ایران، پاکستان و ترکیه تاسیس شده است. اما سرویس کانتینر تنها تا مرحله آزمایشی پیش رفت و هیچگاه بطور کامل به بهره برداری نرسید. حتی با این وجود سه کشور مزبور همواره در نظر داشته اند که قطارهای باری اولیه را با سرویس های مسافری پیگیری کنند.

این مسیر عظیم در مسافتی به طول 6 هزار و 540 کیلومت امتداد دارد که بیش از یک ششم محیط کره زمین است. حدود یک هزار 950 کیلومتر مسیر در ترکیه ، 2 هزار و 600 کیلومتر در ایران و یک هزار و 990 کیلومتر دیگر در پاکستان است. سفر از استانبول به اسلام آباد 10 روز به طول می انجامد که بسیار سریعتر از مسافرت 21 روزه دریایی بین ترکیه و پاکستان است.

یک مقام دولتی پاکستان که خواست نامش ذکر نشود به نیکی آسیا گفت که راه آهن استانبول – تهران – اسلام آباد از طریق خط آهن ML-1 پاکستان به منطقه خودمختار اویغور سین کیانگ چین متصل خواهد شد. خط آهن 6.8 میلیارد دلاری “ام ال -1” پاکستان بزرگترین بخش کریدور اقتصادی چین – پاکستان (CPEC) در قالب طرح کمربند و راه چین است. این اتصال در سال 2026 که قرار است خط آهن ام-ال-1 تکمیل شود، برقرار خواهد شد.

ناظران ، راه آهن ITI را امتداد طرح کمربند و راه می دانند. “لوکاش پرزوبیشوسکی”  Lukasz Przybyszewski تحلیلگر مسائل غرب آسیا در مرکز تحقیقات آسیا در آکادمی مطالعات جنگ ورشو اعتقاد دارد که چین زیرساخت های حمل و نقل ایران بطور خاص و زیرساخت های سازمان اکو بطور اعم را بخشی از طرح کمربند و راه محسوب می کند.

پرزوبیشوسکی به نیکی آسیا گفت: در زمان های جنگ و بحران، چنین مسیرهای تجاری زمینی جایگزینی بسیار ارزشمند و سودمند هستند. وی گفت پکن تصور می کند که این کشورها شریکان فعال طرح کمربند و راه خواهند بود که به سرمایه گذاری های با طراحی دقیق نیاز دارند.

راه آهن ITI اولین سرویس ریلی منظم بین چین و ترکیه خواهد بود اما یک احتمال غیرمستقیم تر هم وجود دارد. در تاریخ 19 دسامبر امسال، یک قطار پس از مسافرت از ترکیه و از مسیر گرجستان و جمهوری “آذربایجان” و عبور از دریای خزر با کشتی و قزاقستان به “شیان” چین رسید.  شیان در استان شانشی Shaanxi در شمال شرقی سین کیانگ، منتهی الیه شرقی راه ابریشم است که چین باستان را به مدیترانه متصل می کرد.

این مسیر، “کریدور میانی شرقی – غربی ترانس کاسپین” از مسیر راه آهن باکو – تفلیس – کارس را دنبال می کند و کارشناسان اعتقاد دارند که چین می تواند هر دو مسیر را توسعه دهد.

جیمز ام. دورسی عضو ارشد مرکز مطالعات بین المللی راجاراتنام سنگاپور گفت که تصمیمات پکن در باره مزایا و برتری های مسیرهای استانبول – شیان و ITI در نهایت بازتاب دهنده آمال اقتصادی ژئوپلتیک چین خواهد بود.

دورسی گفت: از موضع و دیدگاه پکن، ترکیه یک درگاه تجاری مهم است و در بلندمدت داشتن مسیرهای ریلی متعدد اتصال دهنده چین با ترکیه ضرری نخواهد داشت.

دورسی گفت که ترکیه در حال مطرح کردن خود به عنوان یک درگاه کلیدی حمل و نقل در اوراسیا است و در این ارتباط توسعه اتصالات ریلی متعدد به جنوب آسیا و چین برای ترکیه کاری منطقی است. وی افزود: پس از آنکه دولت آمریکا در زمان ترامپ فضای ژئوپلتیک را در منطقه را رها کرد، آنکارا در حال پر کردن این خلاء به عنوان یک بازیگر مهم منطقه ای است.

کارشناسان همچنین اعتقاد دارند که مسیر راه آهن ITI ، به ایران در دور زدن تحریم های آمریکا کمک خواهد کرد. پرزوبیشوسکی در این خصوص گفت: برای تهران، این یک مسیر تجاری جایگزین جذاب است زیرا کشورهای اکو با پول های محلی تجارت می کنند.

هفت کشوری که در سال 1992 به عضویت اکو در آمدند کشورهای افغانستان، قزاقستان، قرقیزستان، ازبکستان، تاجیکستان، ترکمنستان و جمهوری “آذربایجان” هستند.

پرزوبیشوسکی گفت: منزوی کردن ایران و جلوگیری از تجارت ایران با کشورهای همسایه در عمل ناممکن است. وی گفت که پروژه های زیرساختی مانند راه آهن ITI موجب تحرک اقتصادی در ایران می شود و اتصالات جدید ریلی در آینده انعطاف پذیری بیشتری ایجاد خواهد کرد.

با این حال چین هفته گذشته خواستار تضمین های بیشتری از پاکستان شد و از پرداخت کامل وام درخواستی اسلام آباد برای پروژه 6.8 میلیارد دلاری ام-ال-1 خودداری کرد. این مساله این سوال را ایجاد می کند که پاکستان چگونه نوسازی و به روز رسانی (اپگرید) شبکه راه آهن در استان وسیع بلوچستان را تامین اعتبار خواهد کرد؛ جایی که ریل ها بیش از یک قرن قدمت دارند و در مناطقی با شن پوشیده شده اند. بر خلاف ریل های آهن در ایران و ترکیه، خطوط ریلی پاکستان در حال حاضر قادر به حمل قطارهای باری سنگین نیستند.

کارشناسان اعتقاد دارند که پاکستان باید به فکر تامین اعتبار خارج از چهارچوب “کمربند و راه” BRI باشد. پرزوبیشوسکی گفت: این پروژه احتمالا حمایت مالی از چین دریافت نخواهد کرد زیرا به نفع چین نخواهد بود .

او گفت که چین از پروژه راه آهن ITI حمایت سیاسی خواهد کرد، زیرا این پروژه مکمل کمربند و راه است اما انتظار دارد که ایران و پاکستان و ترکیه هزینه ها را متحمل شوند و ریسک ها را شریک شوند، اگر می خواهند از مزایای تجاری مورد انتظار یک پروژه موفق ITI بهره مند شوند.

به گزارش ایرنا، نهمین نشست کارگروه طرح ارتباط ریلی اسلام‌آباد-تهران-استانبول معروف به ‘قطار اکو’ تیرماه ۹۷ با حضور وزیر وقت راه آهن پاکستان در اسلام آباد و با محوریت تسریع در رفع موانع موجود در مسیر اجرایی شدن این طرح برگزار شد.

قطار کانتینربر اکو بر اساس توافق سه جانبه میان اسلام‌آباد، تهران و آنکارا در سال ۲۰۰۹ (1387) فعالیت خود را رسما آغاز کرد و اولین قطار در روز چهاردهم اوت همان سال (۲۳ مرداد ۱۳۸۸) از اسلام آباد و از مسیر ایران عازم ترکیه شد.

فعالیت این قطار تا دسامبر سال ۲۰۱۱ ادامه یافت. دولت پاکستان در نوامبر سال ۲۰۱۳ تفاهم نامه‌ای با راه آهن ترکیه برای از سرگیری تردد قطار باربری میان دو کشور با هدف ارتقای مبادلات تجاری امضا کرد اما هنوز از آغاز فعالیت مجدد آن خبری نیست.