ای ایران ای مرز پر گهر

 

ای ایران ای مرز پر گهر

 

حسین گل‌گلاب (1267-1363) از دانش‌آموختگان دارالفنون و استاد گیاه‌شناسی دانشگاه تهران بود و نزد کلنل کاظم وزیری و علی‌نقی‌خان وزیری موسیقی آموخت. هرچند ایشان پژوهش‌های ارزنده‌ای در زمینه‌ی گیاه‌شناسی انجام داده‌اند، بیش‌تر برای سرودن «ای ایران» در میان ایرانیان پرآوازه شده‌اند. این ترانه در روزهایی سروده شد که ایران در جریان جنگ جهان دوم در اشغال نیروهای بیگانه بود و روح الله خالقی(1285-1344) در فضایی حماسی و در آواز دشتی روی این شعر آهنگ‌ ساخت. گفته می‌شود که وی ملودی پایه‌ی کار را از برخی نغمه‌های موسیقی بختیاری گرفته است.

 

ای ایران

 

ای ایران ای مرز پر گهر

 

ای خاکت سرچشمه هنر

 

دور از تو اندیشه‌ی بدان

 

پاینده مانی تو جاودان

 

ای دشمن ار تو سنگ خاره‌ای من آهنم

 

جان من فدای خاک پاک میهنم

 

مهر تو چون شد پیشه‌ام

 

دور از تو نیست اندیشه‌ام

 

در راه تو کی ارزشی دارد این جان ما

 

پاینده باد خاک ایران ما

 

سنگ کوهت دُرّ و گوهر است

 

خاک دشتت بهتر از زر است

 

مهرت از دل کی برون کنم

 

بر گو بی‌ مهر تو چون کنم

 

تا گردش جهان و دور آسمان بپاست

 

نور ایزدی همیشه رهنمای ما است

 

مهر تو چون شد پیشه‌ام

 

دور از تو نیست اندیشه‌ام

 

در راه تو کی ارزشی دارد این جان ما

 

پاینده باد خاک ایران ما

 

ای ایران ای خرم بهشت من

 

روشن از تو سرنوشت من

 

گر آتش بارد به پیکرم

 

جز مهرت بر دل نپرورم

 

از آب و خاک و مهر تو سرشته شد گلم

 

مهر اگر برون رود تهی شود دلم

 

مهر تو چون شد پیشه‌ام

 

دور از تو نیست اندیشه‌ام

 

در راه تو کی ارزشی دارد این جان ما

 

پاینده باد خاک ایران ما