سروده خسروی سرخسی در مورد خداشناسی نویسنده : دکتربصیر کامجو

سروده خسروی سرخسی

در مورد خداشناسی

نویسنده : دکتربصیر کامجو

مــــرخداوند را بـــه عقـــل شنـاس           کــــه به تـــوحیـــد وهـــم نابیناست

آفــــریننـــده را نیـــــایــــد وهـــــم            گــر به وهم اندر آوریش خطاست

وهم ما یار جــوهر و عرض است           وین دو بــر کـــردگــار نا زیباست

کیــف گفـــتن خطــاست ایـــــزد را         کیف چــــون باشدش که بی اکفاست

نیست مانــند او مپـــرس که چیست          نــامــکان گیــر را مگو که کجاست

خرد مند خسروی سرخسی دراین سروده ذیل :

مــــرخداوند را بـــه عقـــل شنـاس           کــــه به تـــوحیـــد وهـــم نابیناست

مسئله شناخت ذات حق را مورد توجه قرارمی دهد ، ودرفرآیند شناخت عقل را همچو قوای ذهنی مغز که اندیشیدن است ــ بمثابه اساسی ترین قوۀ ادراکی وجود انسان ، که با آن میتوان بگونه خود اگاهانه مفاهیم ومصادیق را درک کرد ، پیشکش می نماید . وی می گوید که با چشم نابینای « وهم ــ گمان ، خیال وپندار » نمی توان یگانگی وتوحید خداوندی را شناخت  . زیرا هرگونه « وهم » وپنداروتخیل زاده احساس ذهن انسان درمغز وی بوده وبا حقایق « جهان مادی وُجود » هیچ کدام پیوستگیی ندارد.

ادامه متن را اینجا بخوانید 

 

Updated: آوریل 20, 2020 — 12:09 ق.ظ