شناسی سرشت گروه های انسانی ازجانب : شکوربلخی ، فردوسی وجامی نویسنده وترتیب کننده : دکتر بصیرکامجو

 

شناسی سرشت گروه های انسانی

ازجانب : شکوربلخی ، فردوسی وجامی

نویسنده وترتیب کننده : دکتر بصیرکامجو

آن گروه ازمردم بدنهاد وبد سرشت که هیچگاه نه حق را می شناسند  و نه عدالت ونه راستی ودرستی را ، یازده صد سال پیشتر از امروز شکور بلخی و نزدیک بیکهزار سال پیشتر از امروز فردوسی بزرگ  وبه همین ترتیب پنجصدو بیست وهشت سال پیشتر از امروز جامی بزرگ  ، در زمانه های مختلف مگربابینش همسان این مشکل اجتماعی راچنین شناسایی کرده بودند که تا کنون ماهیت و حقانیت علمی شناخت ومعرفت نیاکان قابل تمجید وستایش است .

شعرشکور بلخی :

درختی که خردک بُوَد باغبان                بگرداند او را چو خواهد چنان

چو گردد کلان باز نتواندش               که از کژّی و خم بگرداندش

***********

به دشمن برت استواری مباد                 که دشمن درختی‌ست تلخ از نهاد

درختی که تلخش بُوَد گوهرا                  اگر چرب و شیرین دهی مر ورا

همان میوهٔ تلخت آرد پدید                      از او چرب و شیرین نخواهی مزید

ز دشمن گر ایدون که یابی شکر          گمان بر که زهر است، هرگز مخور

************

شعرفردوسی بزرگ :

درختی که تلخ است وی را سرشت                   گرش برنشانی به باغ بهشت

ور از جوی خلدش به هنگام آب                  به بیخ انگبین ریزی و شهد ناب

سرانجام گوهر به کار آورَد                     همان میوهٔ تلخ بار آورَد

*************

شعر جامی بزرگ :

اگر بیضهٔ زاغ ظلمت‌سرشت               نهی زیر طاووس باغ بهشت

به هنگام آن بیضه پروردنش              ز انجیر جنّت دهی ارزنش

دهی آبش از چشمهٔ سلسبیل                در آن بیضه دم دردمد جبرئیل

شود عاقبت بیضهٔ زاغ زاغ                برد رنج بیهوده طاووس باغ

*************

Updated: مارس 30, 2020 — 12:32 ب.ظ