ابوزراعه معمری نویسنده :دکتر بصیر کامجو

 

 

ابوزراعه معمری

نویسنده :دکتر بصیر کامجو

ابوزراعه معمری از شاعران قرن چهارم هجری دوره شاهنشاهی سامانیان (اجداد تاجیکان وپارسها ) وهم عهد رودکی بزرگ بوده است.(1) گویند که روزی :

” امیر خراسان اورا گفت شعرچون رودکی ؟ او گفت حُسن نظم من از آن پیش است اما احسان وبخشش تودر می باید !  که شاعر مرضی همگنان آنگاه گردد که نظررضای مخدوم بوی متصّل شود . پس این سه بیت را در آن معنی نظم داد. :

اگـــر بـــــــدولت با رودکی نمی مانم       عجب مکن سخن از رودکی نه کم دانم

اگر به کوری چشم او، بیافت گیتی را      ز بهـــر گیتی ، من کـــــــور بود نتوانم

هزار ویک زآن کویافت ازعطاءِ ملوک    به من دهی سخن آید هزار چندانم ” (2)

از اشعار اوست :

هـــرآنکسی که نباشد ز اخترش اقبال        بود همه هنـــر او بـــه خلـــــق نا معقول

شجاعتش همه دیوانگی فصاحت حشو(*)    سخاگزاف وکریمی فساد وفضل وفضول

 

جهان شناخته گشتم به روزگار دراز       نیــاز و ناز بدیدم در این نشیب و فــــــراز
ندیدم از پس دین هیچ بهتر از هستی       چنانکه نیست پس از کافری بتر ز نیاز(3)

 

آنجـــا که درم بــــــاید دینار براندازم       وانجــــــا که سخن باید چون موم کنم آهن
چون باد همی‌گردد با باد همی‌گردم        گه با قدح و بربط گه با زره و جوشن (4)

 

 

 

 

 

 

 

 

 

منابع ومآخذ زراعه معمری

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

1 ــ ذبیح الله صفا ، تاریخ ادبیات ایران ، جلد یکم ،  ص 297

ــ همچنان رجوع شود به : محمد دبیر سیاقی ، پیشآهنگان شعر فارسی ، شرکت انتشارات علمی وفرهنگی ، لغتنامه دهخدا .

2 ــ لباب الالباب عوفی بخاری ، ج 2 ، ص 10 .

(*) ــ حشو : جمله زاید ، آگنه ، اضافه

3 ــ ذبیح الله صفا ، تاریخ ادبیات ایران ، جلد یکم ،  ص 297

4 ــ مردان پارس ، شعر از ابوزراعه معمری  .