ابواسحاق جویباری

 

ابواسحاق جویباری

نویسنده : دکتر بصیر کامجو

ابواسحاق ابراهیم فرزند محمد جویباری بخارایی  یکی از پیشگامان شعر فارسی در دوره شاهنشاهی سامانیان (اجداد تاجیکان وپارسها) (1) بوده‌است. .او درشغل زرگری استاد بود  ودر سرودن شعر فارسی مهارت خاص داشت .بقول عوفی بخاری این غزل نغزاز اوست :

به ابـــر پنهــــان کـــــرد آفتـــــــاب تـــابــــان را

به سبــــــــزه بنهفــــت آن لالــــه برگ خندان را
به روی (2)هردو مهش بــرد و شاخ ریحان بود

به شــاخ مـــورْد بـــه پیوست (3) شـاخ ریحان را
بتـی کــه خسته‌دلان را به بــوسه درمان‌است

دریــــغ دارد از ایـــــن درد دیــــده درمــــان را
به ابــر نیســـان مانـــم کنــــون من از غم او

ســـزد کـــه صنعــت خـــــوبست ابــر نیسان را
به یــک گــذر کــه سحرگاه بر گلستان کــرد

بهشــت کــــرد ســــــــراســـر همه گلستــان را

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

منابع ومآخذ ابواسحاق جویباری

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

1ــ ذبیح الله صفا ، تاریخ ادبیات ایران ، جلد یکم ،  ص 296 ـ 297

ــ همچنان رجوع شود به : محمد دبیر سیاقی ، پیشآهنگان شعر فارسی ، شرکت انتشارات علمی وفرهنگی ، لغتنامه دهخدا .

2 ــ در نسخه لباب الالباب ، « بسوی » آمده است.

3 ــ در نسخه لباب الالباب ، « ولی پوست » نوشته شده است.