طرح سیاسی شناخـــت معـــاهدۀ دیورند آغـــاز طلــوع آفتاب صلح برفراز افغانستان وپاکستان ( آلمان ـ جنوری ـ 2007 میلادی )

نویسنده : دکتر بصیرکامجو

ما با عرض حرمت واحترام از دولت آقای حامد کرزی  و از مجلس نمایندگان محترم جمهوری اسلامی افغانستان و ازاحزاب وسازمان های سیاسی و اجتماعی ، نمایندگان ورهبران روحانیون میهن پرست ، شخصیت های مستقل سیاسی و فرهنگی و کارمندان مطبوعات ورسانه های گروهی وتمام رهروان راه حق و عدالت اجتماعی  ، احترامانه آرزو می بریم که به ندایی صلح وآشتی میان مردم محترم پاکستان و افغانستان گوش خواهند داد وآنرا گرامی خواهند داشت ، ودر راه تحقق این آرمان مقدس تلاش سیاسی ، وجدانی و اخلاقی خواهند نمود .

 

این طرح سیاسی که نمودی از خواست صلحخواهانه وبرحق مردم ما و مردم پاکستان ، درمورد شناسایی « خط دیورند » میباشد ، تجلی ای از احکام  سیاسی ، تاریخی و اخلاقی ست با آگاهی عقلانی  ازارزش  صلح و همبستگی ودوستی میان خلقها وبا حرمت شناختی انسان وادای ادب وارجگذاشتی به نجابت او.

مردم افغانستان با حُسن نیت پاک ودگردوستی وشفاف اندیشی  ، درروشنایی چراغ مکارم اخلاقی وعزت نفس ودرتوافق عقل وخرد انسانی برای خود وبرای همسایگان وهمراه با همسایگان و منطقه و جهان ،  صلح میخواهند ، آرامی و خوشبختی آرزو میبرند .

یکی از مسایل تاریخی وسیاسی مهمی که زیاده از نیم قرن اخیر زمینه های تشنج منطقه واساس تیرگی مناسبات پاکستان وافغانستان را فراهم ساخته ، وبیکی از گرهگاههای پیچیده وحاد بین المللی مبدل گردیده است همانا عدم شناسایی صادقانه معاهدۀ خط دیورند بمثابه سرحد مشترک بین المللی میان افغانستان و پاکستان از طرف حاکمان ستمگستر ناعاقبت اندیش افغانستان می باشد.

اندیشۀ راهرفت به سوی فضای آشتی و تأمین مؤلفه های زیرساخت صلح میان کشور پاکستان وافغانستان تنها وتنها بر حل  مسئله « خط دیورند »  وشناسایی آن بستگی دارد وبس.

ما امید واریم که دست اندر کاران ورهبران سیاسی دولت جمهوری اسلامی افغانستان به منافع کل کشور اندیشه نمایند ، دگر با موانع خود ساختی همچو خاندان « آل یحی خان  » با شعار های انتزاعی به اصطلاح « داعیه پشتونستان »  خود را فریب ندهند ، آفتاب را بادو انگشت پنهان ننمایند  وبه اراده کل مردم افغانستان احترام وارج بگذارند،   صادقانه  تمام اسناد ومدارک محرم وابسته به معاهدات ومقاوله های منعقده میان حکومات  افغانی و هند برتانوی مبنی بر شناسایی خط دیورند  را  از دهه اول قرن نوزدهم  تا دهه اخیر نیمه اول قرن بیستم ، از حبس و مخفی گاه بکشند وجهت آگاهی دقیق و قضاوت عینی مردم از مفاد پیمان های مذکور آنرا درمطبوعات و رسانه های جمعی کشور وجهان بدست نشرسپارند.

ودرراه واقعی اصول شناسایی خط دیورند بدون هراس و تزلزل به نفع مردمان هردو کشور برادر وبرابر گام عملی واستوار بگذارند ، یکبار وبرای همیشه گلیم این ماتم نیم قرنه را از بین دو کشور بردارند .

درسوم جنوری 2007 میلادی طرح پيشنهادی پاکستان برای کنترول نفوذ ستيزه جويان به داخل افغانستان از راه کشيدن موانع سيم خاردار و مين گذاری مرز مشترک دو کشور، گزینه های سیاسی ای بود که به عکس العمل شدید مقامات بلند پایه جمهوری اسلامی افغانستان مواجه گردید.

ظاهراً مناطقی که پاکستان عجالتاً در نظر دارد تا سیم کشی و مین گذاری نماید از قندهار آغاز و مرزهای شش ویا هفت اجنسی خودمختار قبیله ای باجور، مهمند، خیبر، اورکزی ، کرم، وزیرستان جنوبی، وزیرستان شمالی و شش ناحیه کوچک قبیله نشین همجواربا آنها وهم مرز با افغانستان را تا ولایت کنر شامل میشود .

در فردای آنروز آقای حامد کرزی (1) آشفته و خشمناک طی کنفرانس مطبوعاتی ضمن ابراز مخالفت شدید ادعا نمود که ، حصارکشی مرز با عث جدایی اقوام و مانع تجارت میشود.  وتعجب آور آنکه  رئیس جمهور افغانستان یکی از دلایل مخالفت با حصارکشی مرزی را موضوع تجارت مردم دوسوی مرز عنوان نموده  است. تنها تجارتی که درسراسر خط دیورند(به استثنای گمرکهای اسپین بولدک و خیبر) جریان دارد قاچاق کالا، قاچاق “چوب چارتراش” و قاچاق ” مواد مخدر” و “سنگهای قیمتی”  است.

بهر حال، ممکن است احساسات مفرط قومی رئیس جمهور حامد کرزی و همکاران افغان ملتی ( اعضای حزب افغان ملت )  او ایجاب نماید تا اعلان نمایند که حق دارند مانع حصارکشی مرز شوند.؟

اما دردا ! که حق حرمت ، حق  اقتصاد، حق امنیت وحق زیست  مردم مسکین بی وسیله وبی دفاع میهن ما   که نعش های بیجان شان بر سرکهای قندهاروهرات و کابل فرش می شود بازماندگان  ، یتیمان وبیوگان شان به صف گرسنگان و گدایان می پیوندند ایجاب می نماید ؟  که  تا آن مرزمشترک ؟  نه سیم کشی ونه حصار کشی ونه بسته شود ! بل آن مرز مشترک بین الملی میان پاکستان و افغانستان با شفاف اندیشی ،  حُسن نیت واحساس برادرانه میان خلق های دوکشور وایجاد اعتماد وثبات و امنیت  ،  مطابق اسناد دست داشته تاریخی معاهده دیورند وسایرمعاهدات پسندیدۀ تاریخی بعد از آن ، با کمال فضیلت وصداقت بدون طفره رفتن ووقت گذرانی از طرف دولت جمهوری اسلامی افغانستان و مقامات محترم ذی ربط ، باردیگر برسمیت شناخته شود. وبرشناخت قبلی این پیمان مهر تائیدی گذاشته شود .

وبدینوسیله مردمان صلح خواه افغانستان وپاکستان برای همیش از شر وبلای این خشونت ریشه داروجنگ رهایی یابند ودر شرایط صلح وهمبستگی متعادل حقوقی و حسُن همجواری و همسایه گی نیک  در فضای أمن وآرامش زندگی شرافتمندانه خویش را مانند دیگر خلقهای جهان سپری نمایند.

خط دیورند یگانه سرحد بین المللی افغانستان است که در نتیجۀ معاهدات دوجانبه بین افغانستان و هندبرتانوی بوجود آمده ، درحالیکه این یگانه سرحدی است حاکمان قبیله گرای افغانستان با بینش ایلی وناعاقبت اندیشانه آنرا قبول ندارند .

استمرار شرایط خصومت آمیز بین افغانستان وپاکستان بنفع هیچ کدام نیست ، ومردمان صلح خواه هردو کشور علاقه دارند که روابط شان بهبود یابد.  بهبودی روابط دوستانه  سیاسی ، اقتصادی وفرهنگی میان دو کشور زمانی میتواند جاویدانه گردد که جمهوری اسلامی افغانستان بدون ریاء  وفریب و چانه زنی مقطعی قبیله گرایانه ،  با صداقت وپاکیزگی اندیشه  ، متعهد به  شناسایی  معاهدۀ خط دویورند گردد .

این است برخورد بی غل وغش به حل مناقشات ومنازعات میان افغانستان وپاکستان، این است راه انسانیت وایجاد پل دوستی و تجارتی میان دو کشورهم دین وهم آئین و هم فرهنگ . اینست راه حل خشونت  منطقه یی ، اینست مبارزه عقلانی علیه تروریزم ومحو لانه های دهشت افکنی  ، اینست اسلوب مبارزۀ حقیقی برضد مافیای مواد مخدر ، مافیای فروش سلاح ،  اینست شناخت استقلال وحاکمیت سیاسی وارضی کشور همسایه ما پاکستان وسرانجام اینست گام صلح آمیز وانسانی بنفع مردمان دو کشور مستقل وباهم برادروبرابر .

اینک جهت ثبوت ارزش سیاسی واخلاقی این طرح سیاسی     « شناسایی خط دیورند » ، بااستفاده از اسناد و مدارک تاریخی ،گونه های اهداف و مفاهیم  این راهبرد را در ذیل به تأمل می گیریم .

ادامه متن اصلی را اینجا بخوانید 

Updated: سپتامبر 20, 2019 — 2:03 ب.ظ