آیا مصراع ها و بیت هایی که در شاهنامه هستند و واژگان بیگانه در آن ها دیده می شود را فردوسی سروده است؟

 

 

آیا مصراع ها و بیت هایی که در شاهنامه هستند و واژگان بیگانه در آن ها دیده می شود را فردوسی سروده است؟

 

فردوسی بزرگ در شاهنامه از واژگان بیگانه نیز بهره برده است اما نیک است به چند نکته اشاره کنیم :

 

1 – برخی از بیت هایی که واژگان بیگانه در آنها آمده است ، از فردوسی نیست. ( نه به آن دلیل که فردوسی هرگز واژگان بیگانه بکار نبرده است )

 

2 – شمار بسیاری از واژگانی که ما امروزه آنها را عربی می پنداریم ، ریشه ی ایرانی دارند و پس از اندرشدن به زبان عربی ، دیگربار به زبان پارسی بازگشته اند و اندکی چهره ی عربی گرفته اند ، بنابراین ما آنها را عربی می پنداریم که چنین نیست . ( مانند واژه ی فردوسی که در قرآن کریم آمده و از واژه ی پردیس ایرانی گرفته شده است )

 

3 – برخی از نویسندگان نسخه های شاهنامه کوشیده اند بجای واژگان بیگانه ای که سروده ی خود فردوسی بوده اند ، واژگانی پارسی بنشانند و نشان دهند که فردوسی واژه ی بیگانه ی بکار نبرده و برخی دیگر نیز واژگان کهن ایرانی را که از سوی فردوسی بکار گرفته شده اند را ( به شوند نشناختن واژه و معنی آن ) با واژگان بیگانه جایگزین کرده اند . ( برای دستیابی به گفتار درستین فردوسی می شاید و می باید  به نسخه ی ویرایش شده ی استاد خالقی مطلق بنگریم )

 

4 – بر بنیاد پژوهش های استادان شاهنامه پژوه ، شمار واژگان عربی در شاهنامه 700 یا 800 واژه و کمتر از 5% از کل متن شاهنامه می باشد.

 

5 – با نگرش بر اینکه شاهنامه یک سروده ی پهلوانی (حماسی) می باشد ، بنابراین گفتاری بلند بر بنیاد واژگان ایرانی را نیازمند بوده است که فردوسی بزرگ به بهترین گونه اینکار را بانجام رسانیده است و با این کار گنجینه ای بسیار ارزشمند از واژگان کهن ایرانی را برای ما پاسداری کرده است .

 

6 – نکته ی بسیار ارزشمند دیگر این است که فردوسی بزرگ با آنکه از اندک واژگان بیگانه در شاهنامه بهره برده است اما هیچ کجا ساختار زبانی بیگانه را بکار نگرفته است و واژگان بیگانه را با ساختار زبان پارسی بکار برده است .

ــ سایت مهر میهن