هند تغییر موضع در قبال طالبان را رد کرد

 

هند تغییر موضع در قبال طالبان را رد کرد

نمایندگان گروه طالبان در نشست مسکو شیرمحمد استانکزی، محمد سهیل شاهین، مولوی ضیا الرحمان مدنی، عبدالسلام حنفی و شهاب الدین دلاور از اعضای دفتر سیاسی این گروه در قطر هستند.حق نشر عکسREUTERS

Image captionنمایندگان گروه طالبان در نشست مسکو شیرمحمد استانکزی، محمد سهیل شاهین، مولوی ضیا الرحمان مدنی، عبدالسلام حنفی و شهاب الدین دلاور از اعضای دفتر سیاسی این گروه در قطر هستند

وزارت امور خارجه هند تغییر موضع این کشور در قبال مذاکره با گروه طالبان را رد کرده است.

گفت‌وگوهای صلح چند جانبه افغانستان روز جمعه (۱۸ عقرب/ آبان) در مسکو با حضور نمایندگان گروه طالبان و شورای عالی صلح افغانستان برگزار شد.

نمایندگان کشورهای هند، ایران، چین، پاکستان هم در این مذاکرات حضور داشتند.

احزاب مخالف دولت هند می‌گویند مشارکت هند در این مذاکرات، “تغییر موضع چشمگیر” این کشور در قبال طالبان است اما دولت هند گفته است “هیچ مذاکره مستقیمی” میان طرفین صورت نگرفته است.

سفرای سابق هند در پاکستان و افغانستان در نشست مسکو حضور داشتند و وزارت امور خارجه هند گفته است مشارکت این کشور در این مذاکرات “در حد مقام‌های غیر رسمی” بوده است.

عباس استانکزی، رئیس دفتر سیاسی طالبان در قطر و رئیس هیات پنج نفره طالبان، و حاجی دین‌محمد همراه سه عضو دیگر شورای عالی صلح در نشست مسکو حضور داشتند.

دولت افغانستان گفته است دراین نشست حضور رسمی ندارد و شورای عالی صلح به عنوان یک نهاد مستقل در این نشست شرکت دارد.

سخنگوی وزارت امور خارجه هند گفته است این کشور مذاکره‌ای با طالبان نداشته و تنها در نشستی با میزبانی روسیه در باره افغانستان مشارکت داشته است.

این سخنگو گفته است “موضع هند، مشارکت در هر گفت‌و‌گویی در باره افغانستان در صورت مشارکت دولت منتخب این کشور بوده است و هیچ فرقی میان طالبان خوب و طالبان بد وجود ندارد.”

اولین دور مذاکرات مسکو بدون حضور طالبان صورت گرفت و هیات رسمی دولت افغانستان نیز در آن شرکت کرد اما در این دور هیچ مقام رسمی افغانستان در این نشست حاضر نشد و تنها اعضای شورای عالی صلح به مسکو سفر کردند.

دولت افغانستان گفته است روند گفت‌وگوهای صلح با طالبان باید به “رهبری افغان‌ها و با مالکیت افغان‌ها” انجام شود و به همین دلیل در نشست مسکو حضور رسمی ندارد.

 

ظریف درباره وضعیت معیشتی در ایران: شرایط خوبی نیست

وزیر خارجه ایران گفته "آمریکایی‌ها می‌خواهند ما را در حالت بی‌اطمینانی از آینده نگه دارند"حق نشر عکسGETTY IMAGES

Image captionوزیر خارجه ایران گفته “آمریکایی‌ها می‌خواهند ما را در حالت بی‌اطمینانی از آینده نگه دارند”

محمدجواد ظریف، وزیر امور خارجه ایران درباره وضعیت اقتصادی و بحران گرانی در این کشور گفته است: “کاملا درک می‌کنم که مردم احساس خوبی نداشته باشند و ما نیز همچون مردم احساس خوبی از این موضوع نداریم”.

آقای ظریف در گفت و گویی رادیویی با یکی از برنامه های رادیو تلویزیون رسمی ایران گفته است از قیمت اجناس اطلاع دارد و “شرایط خوبی نیست”.

گفته های وزیر خارجه ایران یک هفته پس از بازگشت کامل تحریم های اتمی آمریکا که با برجام رفع شده بود و همچنین اعمال تحریم های جدیدتر ایالات متحده علیه ایران است.

مقام های دولت دونالد ترامپ، رئیس جمهور آمریکا گفته اند که در پی وارد کردن بیشترین فشار اقتصادی به ایران و به صفر رساندن صادرات نفت آن هستند. یک نماینده مجلس ایران هفته گذشته گفته بود که آمریکا در تازه‌ترین اقدام “تقریبا همه افراد و نهادهای فعال در دور زدن تحریم ها را” در فهرست تحریم های خود قرار داده است.

وزیر خارجه ایران گفته “در کشور نقدینگی وجود دارد و ما باید این نقدینگی را به سمت سرمایه‌ گذاری در حوزه تولید و مواردی همچون توریسم سوق دهیم… آمریکایی‌ها می‌خواهند ما را در حالت بی‌اطمینانی از آینده نگه دارند و این موضوع را طولانی کنند. آنها می‌خواهند با ما بازی کنند و ما باید مواظب باشیم که در زمین آنها بازی نکنیم”.

شهرهای مختلف ایران در زمستان سال گذشته صحنه اعتراض به وضعیت اقتصادی و معیشتی بود. این اعتراضات به صورت محدودتری در تابستان امسال هم بروز کرد.

وزیر خارجه ایران گفته “به نظرم بهترین راه مقابله با تحریم‌ها این است که مرعوب این فضای روانی نشویم و از امکانات داخلی‌مان به بهترین نحو استفاده کنیم”.

آقای ظریف هفته گذشته در پیامی که خطاب به مردم ایران منتشر کرد، تحریم های آمریکا را “خصمانه” خوانده و گفته بود که “روزهای بدی در انتظار دولت آمریکاست”.

از زمان خروج آمریکا از توافق هسته ای برجام و پیش از اجرایی شدن بازگشت تحریم ها علیه ایران، تورم در ایران مجددا دو رقمی شده است. قیمت هر دلار آمریکا در برابر ریال ایران از اوایل سال جاری و حتی پیش از خروج آمریکا از برجام به طور بی سابقه ای بالا رفته و به سه برابر افزایش یافته است.

مقام های ایرانی وعده داده اند که برنامه های تنوعی برای نجات اقتصاد ایران و بی اثرکردن تحریم های آمریکا دارند. حسن روحانی رئیس جمهور ایران همزمان با بازگشت تحریم های آمریکا گفته بود که این بار “با افتخار” تحریم ها را دور می زنیم.

طرح آمریکا برای مقابله با پناهندگی مهاجران غیرقانو

ترامپ بارها به کاروان پناه‌جویان راهی از آمریکای مرکزی بد گفته و نیروی نظامی به مرز مکزیک فرستاده است.حق نشر عکسAFP/GETTY
Image captionترامپ بارها به کاروان پناه‌جویان راهی از آمریکای مرکزی بد گفته و نیروی نظامی به مرز مکزیک فرستاده است.

دولت آمریکا می‌گوید طرح جدیدی برای نظام پناهنده‌پذیری کشور در دست دارد که طبق آن مهاجرانی که غیرقانونی از مرز جنوبی آمریکا گذشته باشند، دیگر نمی‌توانند درخواست پناهندگی کنند.

وزارت دادگستری و وزارت امنیت داخلی آمریکا این جزئیات را اعلام کرده‌اند. آنها می‌گویند این طرح جلوی پناهندگی افرادی را می‌گیرد که محدودیت‌های وضع‌شده توسط رئیس‌جمهوری را نقض کنند.

در بیانیه این دو وزارت‌خانه آمده است که رئیس‌جمهور آمریکا می‌تواند مهاجرپذیری را بر اساس “منافع ملی” متوقف کند.

مساله مهاجران غیرقانونی یکی از نقاط تمرکز کارزار انتخاباتی دونالد ترامپ برای انتخابات میان‌دوره‌ای امسال در آمریکا بود که روز سه‌شنبه پایان گرفت.

آقای ترامپ که در روزهای قبل انتخابات بارها درباره کاروان چندهزارنفری پناه‌جویان راهی از آمریکای مرکزی بد گفت و حتی دستور داد چندهزارنفر نیروی نظامی به مرز بروند تا جلوی این افراد را بگیرند. او آنها را “مهاجم” می‌خواند.

در بیانیه دو وزارت‌خانه آمده است: “با استفاده از اختیار داده‌شده توسط کنگره، همه بیگانگانی که دستور رئیس‌جمهور برای منع ورود غیرقانونی یا دیگر محدودیت‌ها را نقض کنند از شرایط پناهندگی محروم می‌شوند.”

این قانون شامل موارد گذشته نمی‌شود. انتظار می‌رود به‌زودی دونالد ترامپ چنین دستور صادر کند.

اتحادیه آزادی‌های مدنی آمریکا این اقدام دولت را “غیرقانونی” خوانده است.

به‌تازگی نخستین بخش از دیوار مرزی که ترامپ قول داده بسازد، رونمایی شد.حق نشر عکسAFP/GETTY
Image captionبه‌تازگی نخستین بخش از دیوار مرزی که ترامپ قول داده بسازد، رونمایی شد.

طبق قوانین آمریکا اگر افراد بگویند از خشونت در کشور خودشان بیم‌ناک اند، الزامی است که درخواست پناهندگی آنها بررسی شود.

تا کنون این‌طور بوده که اگر یک پناه‌جو به طور غیرقانونی وارد آمریکا می‌شده، باز هم می‌توانسته درخواست پناهندگی بدهد.

پیش‌تر برخی تلاش‌های دولت ترامپ برای محدودکردن مهاجرت به آمریکا به واکنش سیاسی و حقوقی عمده منجر شده است.

در عین حال در ماه ژوئن دیوان عالی آمریکا نظر داد که دستور دونالد ترامپ برای منع صدور روادید به شهروندان چند کشور اغلب مسلمان، از جمله ایران، قانونی است و می‌تواند هم‌چنان اجرا شود.

واکنش ظریف به پمپئو: ‘تحریم‌های آمریکا، جنایت علیه بشریت است

مقام‌های ایران و آمریکا پیش از این هم در توییتر هم‌دیگر را مخاطب قرار داده بوده‌اند.حق نشر عکسREUTERS
Image captionمقام‌های ایران و آمریکا پیش از این هم در توییتر هم‌دیگر را مخاطب قرار داده بوده‌اند.

وزیر خارجه ایران در توییتر به حرف‌هایی که وزیر خارجه آمریکا در گفت‌وگو با بی‌بی‌سی فارسی مطرح کرده بود، واکنش نشان داده است.

مایک پومپئو، وزیر خارجه آمریکا، در این مصاحبهگفت رهبران ایران هستند که باید برای جلوگیری از سختی‌های تحریم‌ها بر مردم ایران، رفتارشان را عوض کنند.

محمدجواد ظریف، وزیر خارجه ایران در این باره در توییتر واکنش نشان داده و نوشته است: “…وزیرخارجه [آمریکا] پومپئو، ایران را بابت تحریم‌های نامشروع ایالات متحده مقصر می‌داند که جلوی دست‌رسی ایرانیان به خدمات مالی برای غذا و دارو را می‌گیرد.”

وزیرخارجه جمهوری اسلامی نوشته است: “طبیعتا ما به رغم تلاش‌های ایالات متحده این‌ها [دارو و غذا] را برای مردممان تامین می‌کنیم. ولی ایالات متحده بابت جنایت علیه بشریت در قبال ایران و یمن مسئول است.”

مایک پومپئو، وزیر خارجه آمریکا، در گفت‌وگو با هادی نیلی، خبرنگار بی‌بی‌سی در واشنگتن، هم‌چنین گفته بود که “چالش یمن، تا اندازه زیادی به گردن رهبری ایران است.”

او هم‌چنین در پاسخ به سوال درباره نقش عربستان سعودی در تلفات غیرنظامیان در یمن گفت: “سعودی‌ها میلیون‌ها و میلیون‌ها دلار کمک بشردوستانه کرده‌اند… تا این خطرات و این لطمه‌ها را التیام بدهد.”

جواد ظریف، وزیر خارجه ایران، در واکنش به این بخش حرف‌های هم‌تای آمریکایی‌اش در توییتر نوشته است: “می‌دانید وزیر خارجه پومپئو؟ خود یمنی‌ها بوده‌اند که مسئول قحطی‌ای هستند که با آن مواجه اند. آنها باید به مشتریان قصاب شما – که میلیاردها دلار برای بمباران اتوبوس مدرسه‌ها و “میلیون‌ها دلار برای التیام این خطر” هزینه کرده‌اند – راحت اجازه می‌دادند که آنها را بی‌مقاومت از بین ببرند.” او در انتهای توییتش با برچسب (هشتگ) نوشته است: “شرم نمی‌کنید؟”

دور دوم تحریم‌های آمریکا علیه ایران این هفته دوباره اعمال شده است.

با تصمیم دونالد ترامپ به خروج از توافق هسته‌ای ایران و بازگرداندن تحریم‌های تعلیق‌شده، دولت آمریکا در میانه تابستان یک دسته از تحریم‌ها را علیه ایران بازگردانده بود.

دیگر کشورهای طرف توافق هسته‌ای، شامل بریتانیا، آلمان، فرانسه، چین و روسیه، می‌گویند هم‌چنان به این توافق عمل می‌کنند.

آژانس بین‌المللی انرژی اتمی هم در همه گزارش‌هایش هر بار گفته است که تهران به تعهداتش در برجام پای‌بند مانده است.

طرفین اروپایی برجام بارها از تصمیم آمریکا برای ترک توافق و بازگرداندن تحریم‌ها انتقاد کرده‌اند. آنها می‌گویند در پی راه‌حل‌هایی برای حفظ تجارت با ایران هستند.

با این حال چندین شرکت اروپایی در ماه‌های بعد از خروج آمریکا از برجام، کارشان را در ایران تعطیل یا محدود کرده‌اند.

مصاحبه اختصاصی بی‌بی‌سی فارسی با مایک پومپئو، وزیر خارجه آمریکا

وزیر خارجه آمریکا در گفت‌وگو با بی‌بی‌سی فارسی بار دیگر تاکید کرد که دارو، و اقلام پزشکی، مشمول تحریم ها نمیشوند.

آقای پومپئو در عین حال گفت فشار حداکثری بر تهران، تا زمانی که به گفته او جمهوری اسلامی رفتارش را تغییر دهد، ادامه خواهد داشت.

ایران از آمریکا به سازمان بین‌المللی دریانوردی شکایت کرد

آمریکا می‌خواهد از فروش نفت ایران بکاهدحق نشر عکسGETTY IMAGES
Image captionآمریکا می‌خواهد از فروش نفت ایران بکاهد

ایران از آمریکا به سازمان بین‌المللی دریانوردی شکایت برده که مانع بیمه شدن کشتی‌های ایران می‌شود. این خبر را حمید بعیدی‌نژاد، سفیر ایران در بریتانیا اعلام کرده است.

۱۷۲ کشور عضو این سازمان هستند و مقر آن در لندن است.

شکایت ایران یک روز پس از آن مطرح می‌شود که برایان هوک، مسئول گروه اقدام ایران در وزارت خارجه آمریکا، به بنادر و شرکت‌های بیمه هشدار داد برای در امان ماندن از جریمه‌ها و تحریم‌های آمریکا، «از کشتی‌های ایرانی دوری کنند.»

آقای هوک پیش‌بینی کرده که با دوری جستن شرکت‌های بین‌المللی از کشتی‌های ایرانی، ایران مجبور می‌شود که برای بیمه شدن کشتی‌هایش از خدمات شرکت‌های داخلی بهره ببرد. اقدامی که به گمان او باعث دردسر بیشتر برای شرکت‌هایی می‌شود که توان بازپرداخت خسارات بزرگ را ندارند.

سفیر ایران در لندن این اقدام را «نقض معاهدات بین‌المللی دریانوردی» خوانده و آن را عامل «به خطر انداختن ایمنی دریانوردی» دانسته است.

آقای بعیدی‌نژاد نوشته که به همین دلایل ایران خواستار «بررسی ویژه‌ این موضوع در شورای سازمان دریانوردی» شده است.

تحریم‌های ایران که بعد از اجرای برجام (توافق هسته‌ای ایران با شش قدرت جهانی) برداشته شده بودند، دوباره با بیرون آمدن آمریکا از این توافق از سوی آمریکا به اجرا در می‌آیند.

دونالد ترامپ، رئیس جمهوری آمریکا که از منتقدان سرسخت برجام بود شش ماه پیش امضای آمریکا را از پای آن برداشت و همان طور که وعده داده بود از پنجم نوامبر دوباره تحریم‌ها را برقرار کرد.

دولت آقای ترامپ می‌گوید که تحریم‌های کنونی حتی از آنچه که قبلا بوده هم سفت و سخت‌تر است.

فشار دولت آمریکا بر شرکت‌های بیمه و بندرها، برای سخت‌تر کردن و بالا بردن هزینه‌های مربوط به فروش نفت ایران است.

در دور جدید تحریم‌ها، آمریکا به ۹ کشور اجازه داده که همچنان از ایران نفت بخرند و شامل تحریم نشوند. این هشت کشور عبارتند از تایوان، چین، هند، کره‌جنوبی، ایتالیا، ترکیه، یونان، ژاپن و افغانستان.

مصاحبه اختصاصی بی‌بی‌سی فارسی با مایک پومپئو، وزیر خارجه آمریکا

نماینده آمریکا بر قطع ‘مرحله‌بندی شده’ صادرات نفت ایران تاکید کرد

هرچند که آژانس بین‌المللی انرژی اتمی تایید کرده بود که ایران به تعهدات خود در برجام پایبند مانده است اما دولت محافظه‌کار آقای ترامپ می‌گوید که ایران به روح برجام پایبند نبوده و با آزمایش‌های موشکی و فعالیت‌های منطقه‌ای عملا از گشایش بعد از برجام استفاده نابجا کرده است.

مخالفت آقای ترامپ با برجام رقبای منطقه‌ای ایران مانند عربستان سعودی و اسرائیل را شاد کرده اما موجب نگرانی هم‌پیمانان اروپایی آمریکا شده که حالا بین تعهدات خود در قبال برجام و روابطشان با آمریکا گیر افتاده‌اند.

‘خانواده‌ها مانع تحقیقات درباره مرگ ۱۲ نوزاد در پنجشیر شدند’

پنجشیرحق نشر عکسEMERGENCY HOSPITAL
Image captionدرمانگاه “ایمرجنسی” که این واقعه در آن رخ داده، در ولسوالی عنابه در ۱۶ کیلومتری مرکز پنجشیر قرار دارد و در آن کودکانی از ولایت‌های مجاور درمان می‌شوند.

مقام‌های محلی در ولایت پنجشیر افغانستان می‌گویند برخی از خانواده‌های نوزادانی ‌که دو روز پیش در آن ولایت جان باختند، اجازه ندادند در مورد مرگ کودکان‌شان تحقیق شود.

وحید مجروح، سخنگوی وزارت صحت عامه/بهداشت افغانستان به بی‌بی‌سی گفت که کمیته مسئول بررسی رویداد هنوز دراین مورد تحقیق می‌کند و تحقیقات تا کنون کامل نشده است.

اما ودود علی مردان، سخنگوی والی پنجشیر گفته یکی از سه کودکی که از بیرون از پنجشیر به درمانگاه منتقل شدند، برای ادامه بررسی به طب عدلی در کابل فرستاده شد، اما خانواده‌اش اجازه تحقیقات را نداده است.

درمانگاه “ایمرجنسی” که این واقعه در آن رخ داده، در ولسوالی عنابه در ۱۶ کیلومتری مرکز پنجشیر قرار دارد و در آن کودکانی از ولایت‌های مجاور درمان می‌شوند.

ایمرجنسی که یک نهاد بین المللی خیریه و متعلق به کشور ایتالیا است، با نشر خبرنامه‌ای دلیل احتمالی این اتفاق را “عفونت خون” عنوان کرد.

دیجان پانیک، هماهنگ کننده برنامه‌های درمانگاه ایمرجنسی در افغانستان به بی‌بی‌سی فارسی گفت تحقیقات درباره این که این عفونت ناشی از چه چیزی بوده ادامه دارد و منتظر نتیجه آزمایش‌ها هستند.

آقای پانیک گفت که به همه نهادهای مرتبط اجازه تحقیقات در این مورد داده شده است.

به گفته آقای علی مردان، دیگر کودکان هم به خاک سپرده شده‌اند و تاکنون ثابت نشده که این اتفاق به دلیل “نفوذ میکروب” یا “کار مغرضانه‌ای” باشد.

او افزود که امروز یک تیم پنج نفری از وزارت صحت و یک تیم نُه نفری از شفاخانه فرانسوی‌ها از کابل به پنجشیر رفتند تا در این مورد تحقیق شود.

دوازده نوزاد روز یک‌شنبه (13 عقرب/آبان) در درمانگاه ولایت پنجشیر در فاصله چهار ساعت جان باختند.

این رویداد در زایشگاه “ایمرجنسی” در ولسوالی/شهرستان عنابه پنجشیر اتفاق افتید. مسئولان گفتند کودکان جان‌باخته تمام شان پیش از وقت به دنیا آمده بودند.

 

انتخابات افغانستان؛ جنجال فیسبوکی رئیس پیشین امنیت ملی با مشاور رئیس جمهوری افغانستان

افغانستانحق نشر عکسFAZLY/IEC/SALEH
Image captionاز راست به چپ، امرالله صالح، حفیظ الله هاشمی و فضل فضلی

کمیسیون مستقل انتخابات افغانستان اعلام کرده که “این جرئت را دارد” تا مداخله افراد در روند انتخابات پارلمانی افغانستان را اعلام کند و به هیچ کس یا گروهی اجازه دخالت در نتایج انتخابات پارلمانی افغانستان را نمی‌دهد.

روز گذشته امرالله صالح، رئیس پیشین امنیت ملی افغانستان ریاست دفتر و یکی از مشاوران رئیس جمهوری را متهم به دخالت در نتیجه انتخابات پارلمانی افغانستان کرده و مدعی شده که “چند منبع موثق” به او گفته که “از دفتر سلام رحیمی، رئیس دفتر رئیس جمهوری و دکتر فضل فضلی یکی از دستیاران رئیس جمهور به شماری از کاندیدان انتخابات پارلمانی تلفن می‌شود و به آنها گفته می‌شود که اصل فیصله (تصمیم) را ما انجام می‌دهیم. اگر می‌خواهید که وکیل شوید باید به دفتر ما در وزیراکبرخان بیایید.”

حفیظ الله هاشمی، سخنگو و عضو کمیسیون انتخابات افغانستان امروز(۱۶ عقرب/آبان) از آقای صالح خواست که اگر سندی دراین زمینه دارد، ارائه کند تا با توجه به این اسناد و مدارک اداره‌های عدلی و قضایی افغانستان درباره آنان حکم کند.

او تاکید کرد که سرنوشت انتخابات را به جز از آرای مردم هیچ ‌کسی دیگر نمی‌تواند تعیین کند. به گفته او حضور گسترده ناظران نمایندگان، نمایندگان احزاب سیاسی و “کار مشترک کمیسیون انتخابات با کمیسیون شکایات انتخاباتی” سبب می‌شود که مردم از شفافیت در روند انتخابات مطمئن شوند.

آقای صالح که رهبری روند سبز افغانستان ‘را به عهده دارد، در صفحه رسمی فیسبوک خود نوشته که آقایان رحیمی و فضلی “تا حال با شمار زیادی از آدم‌های متزلزل که فکر می‌کنند بخاطر وکیل شدن به هر دری باید سر بزنند و شماری هم که فکر می‌کنند باید هر نوع توهین و ذلت را بخاطر احراز کرسی متقبل شوند، ملاقات کرده‌اند.”

فضل فضلی، مشاور رئیس جمهوری افغانستان در صفحه فیسبوک خود در پاسخ به ادعاهای آقای صالح نوشته که “امرالله صالح مانند یک چریک همیشه بدون خریطه فیر (شلیک) می‌کند (ادعای نادرست می‌کند). ادعای تماس گرفتن با کاندیداهای ولسی جرگه (مجلس نمایندگان) از دفتر خودم و دفتر آقای رحیمی بی‌اساس است.”

او افزوده که “من قبلا به آقای صالح کارخانگی داده بودم، اما وی در حساب‌های توییتری و فیسبوکش مرا بلاک کرده و از بحث فرار نمود و به اتهام زدن‌های فیسبوکی روی آورد.”

نتایج ابتدایی انتخابات پارلمانی افغانستان قرار بود ۱۹ عقرب/آبان اعلام شود اما اعلام نتایج در کابل تا ۱۰ قوس/آذر و در ولایات دیگر تا ۲ قوس به تعویق افتاد.

دیروز نیز کمیسیون‌های انتخابات افغانستان اعلام کردند که بخشی از آرای انتخابات پارلمانی اخیر این کشور به دلیل دریافت هزاران شکایت، بازشماری می‌شود.

انتخابات پارلمانی افغانستان در ۳۲ ولایت این کشور به تاریخ ۲۸ و ۲۹ میزان/مهر ( و ۵ عقرب/آبان در قندهار) برگزار شد.

آيا افغانستان به نيروهاي آمريکايي و ناتو وابسته است؟

پارس تودی : اشرف غني، رئيس جمهوري افغانستان تاکيد کرد؛ نيروهاي امنيتي اين کشور براي برقراري امنيت و ثبات در افغانستان ديگر وابسته به آمريکا يا سازمان پيمان آتلانتيک شمالي (ناتو) نيستند.
«محمد اشرف غني» در نشست خبري مشترک با «ينس استولتنبرگ» دبيرکل ناتو در کابل گفت، ناتو بايد عادلانه قضاوت کند و بپذيرد که افغانستان پس از سال 2014 امنيت و ثبات خود را بدون وابستگي به نيروهاي خارجي تامين کرده است.
اشرف‌غني: براي تامين امنيت به‌خارجي‌ها نياز نداريم
اين اظهارات رئيس جمهوري افغانستان نه تنها پاسخ به ادعاي برخي از محافل سياسي و امنيتي غرب است که با متهم کردن ارتش و پليس ملي افغانستان به ناتواني در تامين امنيت اين کشور خصوصي‌سازي جنگ افغانستان را مطرح مي کنند بلکه واکنش به درخواست هاي فرماندهان نظامي آمريکا و ناتو مستقر در افغانستان است که همچنان بر افزايش نيروي نظامي در اين کشور تاکيد دارند.
«مولوي عبدالله قرلق»، کارشناس مسايل سياسي در افغانستان مي گويد؛ آمريکا و ناتو در حالي بر افزايش نيرو در افغانستان اصرار دارند که هيچگاه در امر مبارزه با تروريسم دراين کشور صادق نبوده اند.
نيروهاي آمريکايي با کشتار مردم افغانستان خود به عامل ناامني و تروريسم تبديل شده است. در بسياري از مواقع هواپيماهاي آمريکا و ناتو با حملات هوايي در افغانستان از گروه‌هاي تروريستي حمايت کرده اند.
از سال 2014 که تامين امنيت افغانستان به ارتش و پليس ملي اين کشور واگذار شد قرار بود با خروج تدريجي نيروهاي آمريکايي و ناتو از افغانستان تا سال 2016 تعداد آنها انگشت شمار شود.
البته در آن زمان نيروهاي آمريکايي و ناتو در باتلاق افغانستان گرفتار شده بودند و واشنگتن و سازمان ناتو نيز با مخالفت هاي روز افزون بين المللي براي پايان اشغال افغانستان روبرو بودند.
به همين دليل «باراک اوباما» رئيس جمهوري قبلي آمريکا با خروج نيروهاي اين کشور و ناتو از افغانستان موافقت کرد تا از مخالفت‌هاي جهاني کاسته شود.
اين وضعيت فرصت مناسبي را براي ارتش و پليس ملي افغانستان فراهم کرد تا توانايي و اراده خود را براي برقراري امنيت در اين کشور با مقابله قاطع با تروريست‌ها و خشونتگرايان نشان دهند.
قدرتي که آمريکا و ناتو را نگران ادامه اشغال افغانستان کرد، زيرا ديگر بهانه اي براي ادامه حضورنظاميشان در اين کشور نبود. به همين دليل آمريکا و ناتو با دامن زدن به بحران و ناامني در افغانستان کوشيدند ارتش و پليس ملي اين کشور را در برقراري امنيت ناتوان نشان دهند و همچنان وانمود کنند که افغانستان براي تامين امنيت به نيروهاي خارجي نياز دارد.
از اينرو آمريکا و ناتو چراغ خاموش با افزايش نيروهاي نظامي خود آنها را به 36 هزار نيرو رسانده اند که اين روند همچنان ادامه دارد. اين در حالي است که ادامه حضور نظامي آمريکا و ناتو در افغانستان خود به عامل ناامني و بحران تبديل شده است.
«فريد زکريا» نويسنده و خبرنگار ارشد آمريکايي اخيرا در مطلبي در«واشنگتن پست»نوشت:
“سياست نظامي آمريکا در افغانستان شکست خورده است و براي مشاهده آن نيز نشانه‌اي واضح‌تر از تغيير مداوم رويکرد اين کشور در افغانستان وجود ندارد که مي کوشد خود را از گرداب آن نجات دهد”.
تاکيد گروه طالبان مهمترين گروه شبه نظامي مخالف دولت افغانستان بر خروج نيروهاي آمريکايي و ناتو از آن کشور به عنوان شرط پيوستن به روند صلح اين کشور، موجب تداوم بحران افغانستان شده است.
زيرا آمريکا و ناتو نيز ادامه حضور نظامي خود در افغانستان را مقابله با طالبان توجيه مي کنند و اين در حالي است که اين گروه هم بر اخراج اشغالگران از افغانستان تاکيد دارد.
به همين دليل تاکيد محمد اشرف غني رئيس جمهوري افغانستان بر توانايي ارتش اين کشور براي تامين امنيت افغانستان، طرح اين خواسته منطقي که اگر آمريکا و ناتو واقعا به فکر تامين امنيت، صلح و ثبات در افغانستان هستند با کاهش نيروهاي نظاميشان و تقويت ارتش و پليس ملي اين کشور، به پيشبرد روند صلح افغانستان کمک کنند.

حراج «مدالهای دولتی» در چند قدمی انتخابات ریاست جمهوری

به گزارش خبرگزاری تسنیم، نزدیک شدن به انتخابات ریاست جمهوری در افغانستان بسیاری از مسایل را تحت شعاع قرار داده است و جناح حاکم در قدرت تلاش دارد تا با حتی مداخله، پیروزی‌ خود را در انتخابات ریاست جمهوری در بهار 2019 تضمین کند.

اشرف غنی به تازگی در حالی به وزاری دفاع و کشور، رئیس امنیت ملی، رئیس ستاد ارتش و برخی دیگر از مقام‌های امنیتی این کشور مدال دولتی «وزیر اکبرخان» اعطا کرده است که افغانستان روند نزولی قدرت دفاعی و نظامی خود را تجربه می‌کند. گزارش‌های رسمی منتشر شده توسط آمریکا و نهادهای غربی، موارد مختلف این زوال قدرت نظامی را اثبات می‌کنند.

تلفات غیرنظامیان افغان در بالاترین سطح

تازه‌ترین گزارش دوره‌ای دفتر نمایندگی سازمان ملل در امور افغانستان (یوناما) نشان می‌دهد که تلفات غیرنظامیان افغان در نتیجه حملات هوایی در مقایسه با سال 2017 میلادی، افزایش 39 درصدی داشته و در مجموع 649 غیرنظامی افغان در این حملات کشته شدند و 60 درصد از مجموع تلفات غیرنظامیان افغان نیز زنان و کودکان بودند.

آمارهای گزارش می‌گوید، از ژانویه تا سپتامبر سال جاری 8 هزار و 50 غیرنظامی در افغانستان کشته و یا زخمی شده‌اند.

به نقل از گزارش، عملیات نیروهای حامی دولت سبب کشته شدن 761 غیرنظامی و زخمی شدن 992 تن دیگر شده است.

به گفته یوناما، عملیات زمینی پس از حملات انتحاری و انفجار دومین عامل تلفات غیرنظامیان بوده و پس از آن نیز، کشتار هدفمند و حملات هوایی بزرگترین دلیل کشتار غیرنظامیان است.

سازمان ملل در این گزارش خود از کشتار هدفمند غیرنظامیان از جمله اقلیت‌های قومی و مذهبی ابراز نگرانی کرده اس.

کاهش حاکمیت دولت افغانستان

گزارش اداره بازرسی ویژه آمریکا در امور افغانستان (سیگار) نیز نشان می‌دهد که مناطق تحت کنترل و نفوذ دولت افغانستان در پایین‌ترین سطح خود از سال 2015 قرار دارد.

سیگار اعلام کرد که در ماه‌های اخیر مناطق تحت کنترل و نفوذ طالبان و تلفات غیرنظامیان در حملات نظامیان خارجی و نیروهای امنیتی افغان افزایش یافته است.

گزارش می‌گوید، نهادهای مبارزه با فساد در افغانستان عملکرد ناامید کننده‌ای داشته‌اند و تولید و سوءمصرف مواد مخدر نیز به شدت افزایش یافته است.

به نقل از «واشنگتن پست»، سیگار تاکید کرده است که نیروهای دولتی «پیشرفت کم و یا هیچ پیشرفتی در اعمال فشار بر طالبان نداشتند» و «در به کنترل درآوردن و یا تحت نفوذ داشتن مناطق بیشتر ناکام بودند».

«جان سپکو» سربازرس ویژه آمریکا در این گزارش با اشاره به تلفات بالای غیرنظامیان و نیروهای امنیتی افغان نیز آورده است که در فاصله ماه می تا ماه سپتامبر سال جاری 2 هزار و 798 غیرنظامی در افغانستان کشته و 5 هزار و 252 تن دیگر نیز زخمی شدند.

در ادامه نیز آمده است که میانگین تلفات نیروهای امنیتی افغان نیز در بالاترین سطح خود قرار دارد.

گفتنی است که ارتش آمریکا اخیرا این آمار را محرمانه اعلام کرده و از انتشار آن خودداری می‌کند، اما به گزارش «واشنگتن پست» شمار تلفات این نیروها بطور متوسط احتمالا بین 30 تا 40 نفر است.

اعتراف کمیسیون انتخابات به  ناکامی در انتخابات پارلمانی افغانستان

حکومت وحدت ملی که یک دولت ائتلافی خارج شده از کانون بحران انتخاباتی 2014 بود، اصلاحات در نظام انتخاباتی و گذراندن دو انتخابات پارلمانی (2018) و ریاست جمهوری (2019) به عنوان آزمون‌هایی دشوار درنظر گرفته شد.

در حالی که گروه طالبان با تهدید روند انتخابات پارلمانی افغانستان، 10 نامزد را هدف قرار دادند و حتی برخی از طرفداران آنها نیز کشته شدند.مسئولان کمیسیون انتخابات نیز اعتراف کردند که ناامنی یکی از چالش‌های آنان برای برگزاری انتخابات شفاف و فراگیر بوده است.

«حفیظ‌الله هاشمی» عضو و سخنگوی کمیسیون مستقل انتخابات افغانستان گفت: به دلیل ناامنی آنها موفق نشدند که از 384 شهرستان، در 38 شهرستان مواد برای ثبت نام رای‌دهندگان انتقال دهند و از 3360 مرکز که قرار بود ثبت نام رای دهندگان در آن مکانها انجام شود، 330 مرکز مسدود باقی ماندند.

این در حالی است که دولت افغانستان بیش از 60 هزار نیروی امنیتی را برای تامین امنیت انتخابات این کشور مأمور کرده بود اما در عین حال، منابع خبری از چندین حادثه امنیتی در روز انتخابات نیز گزارش دادند.

گزارش شد که در شهر «کابل» چندین انفجار جداگانه در مناطق «خیرخانه»، «لیسه مریم» و جاده «فیض‌ محمد کاتب» و نزدیکی مرکز رای‌دهی در منطقه «بهارستان» و یکی از مراکز حوزه ششم امنیتی به‌ وقوع پیوست و شهر «میمنه» مرکز فاریاب نیز هدف حمله راکتی قرار گرفت و به نقل از مقامات امنیتی، مراکز رای‌دهی در سه شهرستان به دلیل تهدیدات امنیتی مسدود بوده است.

در  ولایت «ننگرهار» در شرق افغانستان نیز حملاتی به مراکز رای‌دهی در شهرستان‌های «پیچراگام»، «سرخ‌رود»، «کامه» و «بتی‌کوت» انجام شد و همچنین انفجارهایی در مناطق «خلازی»، «تتمدری» و «قلعه‌زایی» ولایت پروان در شمال ولایت کابل به وقوع پیوست و مسیر شهرستان‌های «شینواری» و «جبل السراج» نیز بر اثر حملات این گروه مسدود شده و امکان برگزاری انتخابات در این شهرستان‌ها وجود نداشته است.

یک انفجار در شهر «مهترلام» ولایت لغمان رخ داد و بیش از 10 مرکز رای‌دهی در این ولایت به دلیل عدم دریافت مواد انتخاباتی در روز انتخابات مسدود بود و گروه طالبان به مراکز رای‌دهی در ولایت‌های قندوز و پکتیا نیز حمله گسترده کردند و شماری از کارمندان و مواد انتخاباتی در شهرستان «امام صاحب» قندوز را با خود بردند.

نتیجه

با وجود چنین ضعف بزرگی در نهادهای امنیتی افغانستان که همگی مرتبط با یک یا دو ماه اخیر هستند، سوال اینجا است که چرا اشرف غنی به مسئولین بخش‌های امنیتی عالی‌ترین مدال دولتی را برای تشویق و تقدیر از آنها اعطا کرد؟

مشابه همین تناقض در پارلمان افغانستان نیز در همین روزها به چشم خورد. نمایندگان مجلس افغانستان زمانی که «معصوم استانکزی» نامزد پیشنهادی اشرف غنی برای احراز پست وزارت دفاع بود، به او رای اعتماد نمی‌دادند اما این روزها کارکردش را در ریاست امنیت ملی مورد تقدیر و ستایش قرار می‌دهند.

این نمایندگان با این تاکتیک سعی دارند تا دل ارگ ریاست جمهوری را به دست بیاورند؛ چون باور دارند که نتایج آرای انتخابات پارلمانی با دخالت‌های اشرف غنی و تیم او اعلام خواهند شد.

ایام انتخاباتی در افغانستان فصلی از ائتلاف‌ها و تکاپوهای حول محور پیروزی در انتخابات است. اشرف غنی نیز به عنوان فرمانده کل نیروهای افغانستان با چشم بستن بر روی تمامی شکست‌های نیروهای تحت امرش، در واقع سعی می‌کند تا کارنامه خود را برای انتخابات 5 ماه آینده ریاست جمهوری تطهیر کند.

اشرف غنی که با حمایت آمریکا در انتخابات 2014 پیروز میدان شد، اکنون هم سعی دارد تا با سرپوش گذاشتن بر تمام بحران‌های امنیتی همچون ظهور گروه تکفیری و وهابی داعش و همچنین قدرت روز افزون گروه طالبان، باز هم خود را در افکار عمومی موجه جلوه دهد و باز هم با حمایت‌های سفارت آمریکا پا به میدان کارزار انتخابات ریاست جمهوری 2019 بگذارد.

اما باید نظاره کرد که احزاب سیاسی و مردم افغانستان این بار اجازه می‌دهند کسی که در چهار سال گذشته دستاورد مشخصی برای کشورشان نداشته، بازهم با دخالت های واشنگتن به ارگ ریاست جمهوری قدم بگذارد یا خیر؟

اما امر مسلم این است که ضعف نهادهای امنیتی افغانستان قابلیت تامین امنیت برای انتخابات مهمی همچون انتخابات ریاست جمهوری در این کشور را نخواهد داشت.

انتخابات پارلمانی؛ خونین‌، بی‌برنامه، پر از تقلب

آوا : دفتر نمایندگی سازمان ملل در افغانستان (یوناما) می‌گوید که در نتیجه حمله‌های طالبان در جریان انتخابات پارلمانی، ۵۶ غیرنظامی کشته و ۳۳۹ غیر نظامی دیگر زخمی شده‌‍اند. به گفته یوناما این بیشترین میزان تلفات غیرنظامیان نسبت به چهار دوره انتخابات قبلی است.
یوناما گفته است بیشترین میزان تلفات به غیرنظامیان در روز نخست انتخابات (۲۸ میزان) وارد شده است.
به گفته یوناما میزان تلفات غیرنظامیان در ماه‌های گذشته و در جریان کارهارزارهای انتخاباتی هم نسبت به دوره‌های قبلی انتخابات در افغانستان بیشتر بوده است.
نظر به آمار سازمان ملل در این رویدادها ۲۳ کودک و دو زن کشته و ۷۷ کودک و ۴۸ زن دیگر زخمی شده‌اند.
گروه طالبان پیش از انتخابات ۲۸ میزان هشدار داد که اجازه نمی دهد انتخابات برگزار شود و آن را مختل خواهد کرد.
پیش از این نیز سازمان ملل گفته بود آمار تلفات غیر نظامیان در سال جاری در افغانستان بی‌سابقه بوده‌است.
گزارش یوناما از آمار تلفات و شاخص امنیتی انتخابات پارلمانی در کنار آمارهایی که از رکوردهای تازه تلفات غیر نظامیان در سال های اخیر در افغانستان ارائه می شود، از دید کارشناسان مسایل نظامی، یکبار دیگر نشان می دهد که برخلاف موضع گیری های حکومت، کارنامه نهادهای امنیتی در تأمین امنیت انتخابات مانند سایر شاخص های امنیتی، چندان هم قابل تحسین و ستایش نبوده است.
نمایندگی سازمان ملل در افغانستان در شرایطی از برگزاری خونین ترین انتخابات افغانستان طی ۱۷ سال گذشته خبر می دهد که این روزها بحث های زیادی پیرامون تقدیر و تمجید از مقام ها و مسؤولان امنیتی به دلیل عملکرد آنها در جریان انتخابات پارلمانی، صورت می گیرد.
اخیرا عبدالرؤوف ابراهیمی؛ رییس مجلس نمایندگان، با اهدای تقدیرنامه هایی از مقام های ارشد امنیتی به دلیل آنچه عملکرد آنها در جریان انتخابات پارلمانی خوانده شد، تشکر کرد. این رفتار آقای ابراهیمی با خشم و واکنش تند و شدید دیگر نمایندگان مجلس رو به رو شد.
آنها رییس مجلس را متهم کردند که با این اقدام خودسرانه و بدون اطلاع و اجازه سایر نمایندگان، شأن این نهاد را پایین آورده و به خانه ملت، توهین کرده است؛ زیرا به باور آنها عملکرد مسؤولان نهادهای امنیتی هرگز قابل دفاع و ستایش نیست.
در همین حال، عکس هایی نیز در شبکه های اجتماعی دست به دست می شود که اشرف غنی؛ رییس جمهوری را در حال اهدای نشان دولتی وزیر اکبرخان به مقام های امنیتی نشان می دهد.
این عکس ها هم با واکنش منفی مردم در شبکه های اجتماعی رو به رو شده است.
با این حساب، انتشار گزارش نمایندگی سازمان ملل از ثبت رکورد خونین ترین انتخابات در جریان انتخابات پارلمانی اخیر، واکنش های ابراز شده نسبت به تقدیر رؤسای دو قوه از مقام های امنیتی را توجیه پذیر و قابل درک می سازد.
این در حالی است که در سایر زمینه ها از جمله برنامه ریزی و مدیریت و نظم و همچنین شفافیت و عدم تقلب هم، انتخابات پارلمانی اخیر، حتی با انتخابات بدنام و خفت بار ریاست جمهوری در سال ۹۳ هم قابل مقایسه نیست.
به باور کارشناسان، انتخابات پارلمانی اخیر از همه جهات، رکوردهای تازه ای را ثبت کرد و این نشان می دهد که بنیان های مردم سالاری در افغانستان ۴ سال اخیر تا چه میزان، لرزان و آسیب پذیر گشته و دولت و نهادهای زیرمجموعه آن در این زمینه یک مسیر قهقرایی و رو به افول را پشت سر گذاشته اند.
در این میان، تصور اینکه از دل چنین انتخاباتی، چه پارلمانی بیرون خواهد آمد، قوس کابوس های مردم افغانستان را کامل خواهد کرد و سرنوشت و چشم انداز آینده مردم سالاری، انتخابات و حاکمیت قانون در افغانستان را بیشتر از آنچه هست، در معرض ابهام ها و پرسش های سنگین و سهمگین قرار خواهد داد.
انتخابات خونین، بی برنامه و پر از تقلب و تزویر پارلمانی اخیر،‌ نه تنها نتوانست کاستی ها، نارسایی ها و ناراستی های گسترده انتخابات ریاست جمهوری سال ۹۳ را جبران کرده و اعتماد مردم را نسبت به اصل مردم سالاری دوباره احیا کند؛ بلکه با ثبت رکوردهای تازه ای در این زمینه ها، آخرین امیدها در این خصوص را هم نابود کرد و به این ترتیب، مشخص نیست که در حدود ۵ ماه باقیمانده تا انتخابات حساس ریاست جمهوری، چگونه و با چه تضمین و اطمینانی می توان امید داشت که بحران سیاسی ناشی از دستبرد عمدی در انتخابات و سوء مدیریت شرم آور حاکم بر این عرصه، تشدید نشود.

تلاش آمريکا براي حفظ جنگ در افغانستان

کارشناس سياسي و روزنامه نگار افغان گفت، آمريکايي ها در چارچوب تامين منافع خاص خود، براي حفظ جنگ در افغانستان به شکل کنترل شده، تلاش مي کنند.
«محمد هاشم فصيحي» در گفت وگو با راديو دري برون مرزي ایران تاکيد کرد، آمريکا منافع دراز مدتي را در افغانستان و منطقه دنبال مي کند به همين دليل براي توجيه حضور خود در اين کشور، نمي‌ خواهد جنگ پايان يابد.
کارشناس افغان تصريح کرد، آمريکايي‌ها مناطقي را که خودشان بخواهند امن و از دسترس طالبان و ديگر مخالفان مسلح دور نگه مي دارند، اما از طرف ديگر حضور اين گروه‌ها را در مناطق ديگر افغانستان فراهم مي کنند.
«فصيحي» درتشريح سفر ديروز سه شنبه «ينس استولتنبرگ» دبيرکل سازمان پيمان آتلانتيک شمالي (ناتو) به افغانستان گفت، ناتو در افغانستان طولاني ترين جنگ را در خارج از جغرافياي خود تجربه کرده هرچند هنوز مشخص نيست که اين جنگ تا چه زماني ادامه خواهد يافت.
اين کارشناس سياسي درباره مانع تراشي‌هاي آمريکا در مسير برگزاري نشست صلح مسکو در مورد افغانستان افزود، براي کاخ سفيد غير قابل تحمل است که صلح در افغانستان از طريق روسيه تحقق يابد زيرا اعتبار بين المللي خود را خدشه دار مي بينند و به همين دليل تاکنون از شرکت مقامات افغان در نشست مسکو جلوگيري کرده اند.
بسياري از نمايندگان مجلس افغانستان و کارشناسان سياسي منطقه بر اين باورند که آمريکا به دنبال تامين امنيت درافغانستان نيست و تلاش مي‌کند تا با دامن زدن به ناامني و جنگ زمينه حضور گروه تروريستي داعش را در افغانستان بيش از پيش فراهم کند.
جنگ افغانستان طولاني‌ترين جنگ تاريخ آمريکا است که هزينه‌هاي مالي و جاني بسياري براي اين کشور داشته است.
از آغاز حمله آمريکا به افغانستان در سال 2001 ميلادي تاکنون بيش از 2 هزار و 200 نظامي آمريکايي در افغانستان کشته و شمار بسيار بيشتري نيز زخمي شدند و بيش از يک تريليون دلار هزينه داشته است.
اما بيشترين هزينه جنگ را مردم افغانستان و غيرنظاميان اين کشور پرداخت کرده‌اند که همواره اخبار مربوط به کشته شدن آن‌ها در حملات شبانه نيروهاي خارجي و يا حملات هوايي منتشر مي‌شود.

آمریکا نمی‌تواند با استفاده از زور و تسلیحات بحران افغانستان را حل کند

به گزارش خبرگزاری تسنیم، بر اساس استراتژی جدید وانشگتن دولت آمریکا تلاش می‌کند که از طریق افزایش حملات هوایی و عملیات‌های شبانه موازنه جنگ در افغانستان را تغییر دهد.

این در حالی است که در سال های اخیر نفوذ و کنترل طالبان بر بخش‌های وسیعی از افغانستان گسترش یافته است و تلاش‌های نظامی نیروهای آمریکایی و ناتو در این کشور با شکست روبرو شده است.

«نشنل‌انترست» در گزارش اخیرش نوشت: پنتاگون در حالی تاکید می‌کند که راهبرد جنگی‌اش در افغانستان موفقیت آمیز بوده است که این راهبرد باعث افزایش تلفات غیرنظامیان و تشدید آتش جنگ در این کشور شده است.

این نشریه آمریکایی تصریح کرد که در نتیجه استراتژی ناکام آمریکا تلفات نظامیان و غیرنظامیان در افغانستان افزایش یافته، مخالفان مسلح تقویت شدند و ناامنی‌ نیز در این کشور افزایش یافته است.

نشنل انترست تاکید کرد که آمریکا نه تنها در میدان جنگ در افغانستان شکست خورده است بلکه در ایجاد یک دولت مرکزی با حکومتداری خوب نیز شکست خورده است.

بر اساس گزارش این نشریه فساد اداری در افغانستان به اوج خود رسیده است، خدمات اداری دولت ضعیف بوده و مردم از عملکرد دولت افغانستان ناراضی هستند.

این نشریه آمریکایی تصریح کرد که دولت آمریکا به جای خود فریبی باید رویکردش در قبال افغانستان را تغییر داده و جنگ خونین در این کشور را پایان بخشد.

جنگ افغانستان طولانی‌ترین جنگ تاریخ آمریکا است که هزینه‌های مالی و جانی بسیاری برای این کشور داشته است.

از آغاز حمله آمریکا به افغانستان در سال 2001 میلادی تاکنون بیش از 2 هزار و 200 نظامی آمریکایی در افغانستان کشته شده و شمار بسیار بیشتری نیز زخمی شدند و بیش از یک تریلیون دلار هزینه داشته است.

اما بیشترین هزینه جنگ را مردم افغانستان و غیرنظامیان این کشور پرداخت کرده‌اند که همواره اخبار مربوط به کشته شدن آن‌ها در حملات شبانه نیروهای خارجی و یا حملات هوایی منتشر می‌شود.

حضور نماینده ویژه رئیس جمهور ازبکستان در نشست افغانستان در بروکسل

به گزارش خبرنگار خبرگزاری فارس در تاشکند، هیئت ازبکستان به سرپرستی «عصمت‌الله ایرگاش‌یف» نماینده ویژه رئیس جمهور ازبکستان در افغانستان امروز8 نوامبر در نشست بررسی مسائل افغانستان در بروکسل شرکت می کند.

نشست «دیدگاه مشترک برای افغانستان» در پارلمان اروپا برگزار می شود.

ازبکستان همیشه خواستار حل و فصل اوضاع افغانستان از طریق گفتوگوهای صلح آمیز است. در این زمینه ماه مارس سال جاری میلادی در تاشکند همایش بین المللی افغانستان «روند صلح آمیز، همکاری در زمینه امنیت و همکاری‌های منطقه‌ای» برگزار شده است.

در آن نمایندگان کشورهای آسیای مرکزی، روسای افغانستان، پاکستان، هند و همچنین نمایندگان سازمان های بین المللی از جمله جامعه کشورهای مستقل مشترک المنافع، سازمان امنیت و همکاری اروپا و سازمان همکاری شانگهای شرکت کردند.

اعلام آمادگي طالبان براي شرکت نشست صلح مسکو

پارس تودی : طالبان براي شرکت در نشست مسکو در خصوص صلح در افغانستان اعلام آمادگي کرد.
«سهيل شاهين» سخنگوي دفتر سياسي طالبان در قطر اعلام کرد: نمايندگان اين گروه با شرکت در نشست مسکو براي صلح افغانستان ديدگاه خود را براي پايان جنگ و تامين امنيت در اين کشور اعلام مي کنند.
طالبان پيشتر شرکت در مذاکرات صلح افغانستان را در گرو خروج نظاميان خارجي از اين کشور دانسته بود.
در حالي گروه طالبان براي حضور در اين نشست اعلام آمادگي کرد که وزارت امورخارجه افغانستان تاکيد کرد، نمايندگان اين کشور در نشست صلح مسکو شرکت نمي کنند.
«صبغت الله احمدي» سخنگوي وزارت امورخارجه افغانستان اعلام کرد، فقط شماري از اعضاي شوراي عالي صلح در نشست صلح مسکو شرکت خواهند کرد.
وزارت امورخارجه روسيه به تازگي از برگزاري نشست صلح مسکو با حضور نمايندگان دولت افغانستان، گروه طالبان و نمايندگاني از کشورهاي پاکستان، ايران، هند، چين، آمريکا خبر داده بود.
اعلام آمادگي دفتر سياسي گروه طالبان در قطر براي شرکت در نشست مسکو براي صلح درافغانستان درشرايطي که دولت کابل در اين اجلاس حضور نخواهد يافت، مي تواند بر نتايج آن تاثير منفي گسترده اي داشته باشد. بخصوص که دولت افغانستان درباره بي نتيجه بودن نشست مسکو در اثرعدم حضور نمايندگان اين کشور در اين اجلاس، هشدار داده است.
دولت افغانستان برغم اصرار دولت روسيه، با حضور نمايندگان طالبان درنشست مسکو مخالف است و به همين دليل در اين اجلاس نمايندگان دولت شرکت نمي کنند.
البته با وجود موضع رسمي دولت افغانستان درباره عدم حضور در نشست مسکو، اما هياتي از شوراي عالي صلح اين کشور در اين اجلاس شرکت خواهد کرد که همين مسئله موجب اختلاف در بين مقامات کابل شده است.
از نظردولت افغانستان، گفت وگوهاي صلح اين کشور بايد دو جانبه و بين الافغاني باشد و برنامه دولت روسيه براي حضور طالبان در نشست مسکو، نوعي به رسميت شناختن اين گروه است که اين مسئله در تضاد با قانون اساسي افغانستان قرار دارد.
«محمدعبده» نماينده ولايت بلخ در پارلمان افغانستان گفته است، طالبان يک گروه تروريستي است. آن‌ها براي بيرون رفتن از انزواي خود تلاش مي‌کنند با کشورهاي مختلف ديدار و مذاکره کنند. طالبان مي‌خواهد به جهان نشان دهد که تروريست نيستند و اعمال شان تروريستي نيست.
دليل ديگري که موجب شده دولت افغانستان در نشست مسکو حضور پيدا نکند، کمرنگ شدن نقش اين کشور در مديريت گفتگوهاي صلح با طالبان به ميزباني روسيه است.
اين موضع دولت افغانستان موجب شده تا حضور نمايندگان دولت هند در نشست مسکو هم در هاله اي از ابهام باشد.
طبق اعلام برخي رسانه ها در هند، دولت اين کشور در حمايت از موضع دولت کابل در نشست مسکو حضور نخواهد يافت.
البته تصميم دولت افغانستان براي عدم مشارکت در نشست مسکو با برخي مخالفت ها در اين کشورنيز روبرو شده است.
«اکرم عظيمي» کارشناس سياسي در افغانستان گفته است، بهتر است دولت افغانستان در نشست مسکو شرکت کند زيرا اين نشست به منظور دست يافتن به راه حل منطقه‌اي براي جنگ افغانستان برگزار مي‌شود.
تصميم براي عدم مشارکت دولت افغانستان درنشست مسکو موافقاني دارد که که از اين موضع حمايت مي کنند. ازنظر طيف موافقان درشرايطي که گروه طالبان همچنان به کشتارمردم در افغانستان ادامه مي دهد، نشستن درکنار نمايندگان طالبان در نشست مسکو، ناديده گرفتن خون انسان هاي بيگناهي است که بر اثر خشونت اين گروه روزانه دراين کشورجان مي بازند.

آینده طالبان پس از مولوی سمیع الحق

درپی کشته شدن مولوی سمیع الحق به عنوان حامی معنوی و تئوریک گروه طالبان ضربه جبران ناپذیری به این گروه تروریست وارد شده و روزهای سختی در انتظار آنها خواهد بود.

شاید هیچ کس به اندازه مولوی سمیع الحق رئیس دارالعلوم حقانی و رهبر و پایه گذار حزب سیاسی پر نفوذ جمعیت علمای پاکستان و سناتور سابق مجلس سنای پاکستان از لحاظ ایدئولوژیک بر جنبش سیاسی-مذهبی طالبان در پاکستان و افغانستان تأثیرگذار نبوده است.

وی همچون پدرش عبدالحق مروج و مبلغ اندیشه دیوبندی بود که مخلوطی از اندیشه های صوفیانه و شیعه ستیزانه است. از سال1994 که طالبان افغانستان به رهبری ملامحمد عمر قدرت را در کابل به دست گرفتند تا به امروز، مولوی سمیع الحق به عنوان یکی از پرنفوذ ترین سیاستمداران و رهبران مذهبی پاکستان به دفاع همه جانبه از جنبش طالبان پرداخت. این دفاع همه جانبه به جایی رسید  که در سال1392 طالبان را بخشی از بیداری اسلامی نامید و در مصاحبه ی اخیر خویش با خبرگزاری رویترز شاگرد خویش ملامحمد عمر را فرشته نجات افغانستان دانست. وی در جریان جنگ جهادی افغانستان در سال1979 و پس از آن با همکاری دولت پاکستان به سازماندهی نیرو و عضو گیری برای طالبان از میان طلاب علوم دینی در مدرسه حقانیه پرداخت.

اعتراف طالبان بر جبران ناپذیر بودن ضربه ی مرگ مولوی سمیع الحق:

با کشته شدن سمیع الحق در شب جمعه هفته گذشته در شهر راولپندی پاکستان ضربه عظیمی بر حرکت موسوم به تحریک طالبان در شبه قاره وارد آمد. این نکته ای است که طالبان در بیانیه اخیر خویش در مورد این واقعه به آن اذعان داشت، زیرا با مرگ سمیع الحق طالبان بزرگترین حامی سیاسی و ایدئولوژیک خویش در شبه قاره را از دست داد. اما مسئله ی مهم تر از همه حل معمای قتل مرموز این عالم افراط گرای پاکستانی در شبه قاره است.

آینده ی گروه تروریستی طالبان پس از نابودی سمیع الحق:

طالبان در پی مرگ نا به هنگام دو تن از دوستان خود در شبه قاره یعنی سراج الدین حقانی و مولوی سمیع الحق به عنوان چهره های اطلاعاتی و سیاسی مذهبی حامی پیکار جویان طالبان روزهای سختی را در منطقه شبه قاره و همچنین آسیای مرکزی خواهند گذراند، زیرا با عنایت به این نکته که مدرسه دالعلوم حقانی بنابر قول مشهور بزرگترین تأمین کننده منابع انسانی تحریک طالبان در پاکستان و شبه قاره است و دستگاه تبلیغاتی سمیع الحق و جمعیت علمای پاکستان همواره چهره ناجیان افغانستان را در قالب رهبران طالبان به مردم شبه قاره ارائه می دهند، غایب بودن این چهره ایدئولوژیک می تواند برای طالبان نقصان عظیمی به شمار آید؛ زیرا با مرگ پدر معنوی طالبان این گروه تروریستی در درگیری های احتمالی آتی میان رهبران رده بالای این گروه مجبور است فقدان یک میانجیگر برجسته که کلامش برای تمامی جناحهای تشکیل دهنده طالبان فصل الخطاب باشد را تحمل کند.

با توجه به تحولات مشابه تجربه شده و نزاع‌های متعدد درون گروهی طالبان پس از مرگ ملاعمر و در نهایت به قدرت رسیدن ملا هیبت الله آخوندزاده وقوع بحران‌هایی از این دست در غیاب رهبر معنوی طالبان می تواند برای این گروه تروریستی بسیار مرگ بار باشد، زیرا این مولوی سمیع الحق بود که در درگیری های متعاقب  مرگ ملاعمر با حمایت صریح از ملا اختر منصور به این نزاع‌های پی در پی مهر پایان زد.

مرگ سمیع الحق و آینده ی نزاع داعش و طالبان در افغانستان:

علاوه بر بحران‌هایی که برشمردیم چالش مهم دیگری که طالبان به خصوص در افغانستان با آن مواجه هستند جدال با شاخه داعش در افغانستان است. اگر از این زاویه دید به مرگ مولوی سمیع الحق بنگریم احتمال این که مؤسس جمعیت علمای پاکستان در توطئه داعش و با هدف گسترش تفکر وهابیت در مقابل اندیشه دیوبندی در شبه قاره به قتل رسیده باشد چندان دور از ذهن نیست، زیرا وجود این عالم برجسته ی دیوبندی مسلک در شبه قاره ملنع بسیار بزرگی در راه گسترش تفکر وهابیگری در این منطقه ی حساس از جهان اسلام بود که اکنون با قتل سمیع الحق این مانع از پیش روی داعش برداشته شد برای روشن شدن موضوع بایستی منتظر تتحقیقات آتی حکومت پاکستان در مورد مرگ سمیع الحق ماند.

از جانب دیگر می توان این حادثه را بخشی از استراتژی آمریکا برای تقابل داعش و طالبان در افغانستان با هدف تضعیف هر دو و در نتیجه توجیه ادامه حضور نظامی این کشور در افغانستان جنگ زده دانست که در این صورت باید به دنبال نشانه ای برای حضور سرویس های اطلاعات خارجی ایالات متحده در ترور سمیع الحق بود.  مسئله ی دیگر ارتباط احتمالی میان قتل ژنرال عبدالرازق دشمن درجه یک طالبان در شرق افغانستان با واقعه قتل سمیع الحق است و همچنان یک سؤال در این رابطه بی پاسخ می ماند آیا این کشته شدن مولوی سمیع الحق پاسخی متقابل به قتل اخیر ژنرال رازق فرمانده برجسته ی افغانی و دشمن دیرین طالبان است؟

راز قتل پدر معنوی طالبان برملا شد

بنابر شواهد موجود سرویس‌های جاسوسی امریکا و عربستان در قتل رییس جمعیت علمای پاکستان دست دارند.

به گزارش اسپوتنیک، به نقل از “آریانا نیوز” شواهد و اسناد موجود حکایت از دست داشتن سرویس‌های جاسوسی امریکا (سیا) و عربستان در قتل مولانا سمیع الحق، رییس جمعیت علمای پاکستان دارد.
یک منبع در گزارشی به چرایی قتل سمیع الحق رییس جمعیت علمای پاکستان پرداخت و تاکید کرد: ادعا‌هایی وجود دارد که اخیرا دولت افغانستان و امریکا، تماس‌هایی با سمیع الحق برقرار کرده بودند. اینکه این تماس‌ها در چه سطحی بوده و به چه نتایجی منتهی شده، به درستی مشخص نیست.
با این حال، قراین و نشانه‌های متفاوت و متضادی وجود دارد که دامنه عوامل قتل او را از سرویس‌های جاسوسی و استخباراتی پاکستان تا افغانستان و حتی امریکا گسترش می‌دهد.
برخی از کارشناسان هم معتقدند اختلافات قدیمی سمیع الحق با سعودی‌ها درباره تکفیری‌ها و اتحاد میان اهل سنت پاکستان که قطعا این اتحاد به ضرر عربستان می‌توانست باشد و حمایت وی از گروه‌های مخالف امریکا و عربستان می‌تواند فرضیه دخالت عربستان را در قتل او تقویت کند.
گفتنی است مهاجمان ناشناس جمعه شب گذشته پس از حمله به خانه مولانا سمیع الحق در شهر راولپندی پاکستان او را با ضربات چاقو کشته اند.

اگر جنرال ظاهر را در وزارت داخله دیدید، من اولاد خر باشم!

ضیاء الحق امرخیل: دست آورد من گُم کردن جنرال ظاهر بود.

اطلاع واصل شده از مجالس خاص به گزارشنامه افغانستان مشعر است که ضیاء الحق امرخیل مشاور ارشد دکترغنی گفته است که بنده در ازاء برکناری یا بازنشسته کردن جنرال ظاهر قوماندان سابق امنیه کابل حاضر به پرداخت پول رشوه بودم.
ضیاء الحق که سرسالار تقلب در تاریخ انتخاباتی افغانستان شناخته می شود، در محضر خودی ها افزوده است که افشاگر اصلی تقلب انتخاباتی، همان جنرال ظاهر بود و بارها از رئیس صاحب خواستم که علیه ظاهر پرونده سازی کرده و او را به تقاعد سوق دهد.

امرخیل استدلال کرده که من تقلبات را به پدر خود نکردم؛ به اشرف غنی کردم که رئیس جمهور شود. وی به نقل از رئیس جمهور گفته است که اگر شما جنرال ظاهر را در وزارت داخله دیدید؛ من اولاد خر باشم.

در خبر اضافه شده است که چندی قبل اوراق ذاتی جنرال ظاهر به عنوان قوماندان امنیه کابل برای رئیس جمهور آورده شد، و فهرست فعالیت های چشم گیر وی همه ضمیه اوراق مقری وی بود. اما رئیس جمهور نه تنها را مقرر نکرد بلکه اوراق را پاره کرد و از وزیر داخله خواست تا در مدت یک هفته اسناد تقاعدی وی را اماده کند.

چندی پیش ظاهر ظاهر با ده نظامی دیگر وزارت امور داخله به تقاعد سوق داده شد.

آسیب های چهار دهه جنگ به محیط زیست کشور

اداره حفاظت از محیط زیست، می گوید چهار دهه جنگ در افغانستان، به منابع آبی، خاک و هوای کشور، زیان‌های بسیاری رسانیده است.

به گزارش اسپوتنیک، ششم نوامبر به نام “روز جهانی جلوگیری از استفاده سوء از محیط زیست در جنگ” است و افغانستان از کشورهایی شناخته می‌شود که در جنگ‌ها، بیشترین آسیب را از رهگذر محیط زیست دیده است.
به گفته اداره حفاظت از محیط زیست، چهار دهه جنگ در افغانستان، به منابع آبی، خاک و هوای کشور، زیان‌های بسیاری رسانیده است.
در این میان، بم گذاری‌ها، بیشتر زیان‌بار شناخته می‌شوند.
ثار جنگ بر محیط‌ زیست کشورها به اندازه‌یی زیاد بوده که سازمان ملل برای نخستین‌بار سال 2001 میلادی با تصویب قطع‌نامه‌یی روز ششم نوامبر را به عنوان روز جهانی پیش‌گیری از آلوده‌گی محیط‌زیست در جنگ‌ها و منازعه‌ها نام‌گذاری کرد. بر این اساس و با توجه به اهمیت موضوع، همه‌ساله دولت‌ها و سازمان‌های گونه‌گون جهانی این روز را گرامی می‌دارند.
اما در افغانستان گذشته از این که از این روز گرامی‌داشت نمی‌شود، آمار دقیقی هم از نابودی منابع طبیعی وجود ندارد.
مسؤولان ادارۀ ملی نگه‌داری محیط‌ زیست می‌گویند، جنگ علاوه بر اثر مستقیم بر محیط‌ زیست، بازتاب‌های پنهانی نیز دارد. یکی از نتایج منفی آن، ویرانی و بهره‌برداری بی‌رویه از منابع است و افراد پس از پایان جنگ، متوجه کاهش فاحش منابع طبیعی می‌شوند.
محمد کاظم همایون، رییس برنامه‌ریزی‌های محیط زیست در اداره حفاظت از محیط زیست، گفت: “جنگلات ما در اثر جنگ‌ها، کاهش پیدا کردند. منابع طبیعی ما دچار تهدید است، آب‌های زیر زمینی را می‌توانند ماین‌های زمینی متاثر بسازند و حتا نسل‌های بعدی متاثر شوند.”
در این میان، در بخش‌هایی از کشور، به دست آوردن منابع طبیعی به یکی از علت‌های اصلی ادامه نبردها مبدل شده است و گروه‌های مسلح، برای دست‌یابی به این منابع، سال‌هاست که با هم می‌جنگند.
جنگ بر سر منابع تنها در افغانستان نیست، بل در جهان نیز پیشینه داشته است و چهل درصد جنگ‌هایی که در شصت سال اخیر در جهان رخ داده‌اند، از بهر دست‌یابی به همین منابع طبیعی، دانسته شده‌اند.
گروه‌های مسلح گونه‌گون، از بهر دست‌یابی به سنگ‌های لاجورد، مرمر و تلک در ولایت‌هایی چون بدخشان، هلمند، ننگرهار و نورستان، همواره با هم درگیر بوده‌اند.
بدخشان یکی از ولایت‌هایی است که افزون بر آسیب‌پذیری محیط زیست از جنگ‌ها، منابع طبیعی نیز در این ولایت‌ها، به گونه‌یی جنگ‌ها را به بار آورده‌اند و براثر این جنگ‌ها، شماری از باشنده‌گان مناطق جنگ‌زده بی‌جا شده‌اند.
در سال‌های پایانی سده بیستم، بررسی‌های سازمان ملل متحد نشان دادند که در نزدیک به یک صد و بیست درگیری در جهان در آن سال‌ها، شش میلیون تن آواره شده شدند و بر محیط زیست نیز، آسیب‌های فراوان رسید.

 

سایه تردید بردولت افغانستان برای شرکت در نشست صلح مسکو

نشست مسکو برای صلح در افغانستان که نخست قرار بود 13 شهریورامسال با حضور نمایندگان طالبان، دولت افغانستان و برخی کشورها برگزار شود، به تعویق افتاد و اکنون به جز وزارت خارجه افغانستان که اظهار بی اطلاعی می کند همه از برگزاری این نشست در جمعه پیش رو خبر می دهند.

به گزارش ایرنا، دولت وحدت ملی افغانستان که بارها از کشورهای همسایه ، منطقه و جهان خواستار همکاری برای ترغیب گروه طالبان برای نشستن پشت میز گفت وگوهای صلح شده است، رفتار دوگانه ای با تلاش مسکو برای تدارک نشستی در همین ارتباط دارد .
قرار است که علاوه بر طالبان و نمایندگان 12 کشور منطقه و جهان ، وابستگان سازمان های بین المللی نیز در نشست مسکو حضور داشته باشند اما جدا از تغییر تاریخ اولیه که به درخواست دولت افغانستان انجام شد، نشست جمعه آتی هم هنوز از سایه تردید دولت افغانستان خارج نشده است.
مردم افغانستان به تأمین صلح و امنیت به عنوان یک آرزوی دیرینه ملی نگاه می کنند که این نگاه ها همیشه به افق های مبهم و غبارآلود منتهی می شود و تاکنون پیچش های متعدد بازیگران نتیجه خوشایند و امیدوار کننده ای در پی نداشته است.
برخی از کشورهای منطقه گام هایی را برای حضور طالبان در مذاکره و قانع کردن آنها به گفت و گو با دولت برداشته اند و یا در حال همکاری دراین راستا هستند اما اغلب این تلاش ها به اشکال مختلف با مخالفت هایی مواجه می شوند و زمینه برای رسیدن به نتیجه از بین می رود.
تقریبا می توان گفت که انحصارطلبی آمریکا سبب شده است که تلاش های انجام شده از سوی دیگر کشورها برای صلح افغانستان اغلب عقیم می ماند و در مورد نشست مسکو نیز به نوعی همین نکته قابل رویت است .
هر چند مقامات دولتی و غیر دولتی افغانستان بارها به نقش کشورهای همسایه دور و نزدیک از جمله روسیه و ایران بر روند صلح اذعان کرده اند اما کشورهای غربی هنوز حاضر نشده اند که این نقش ها را به رسمیت شناخته و با توجه به این ظرفیت برای صلح در افغانستان عمل کند.
«محمد کریم خلیلی» رئیس شورای عالی صلح افغانستان که به تهران سفر کرده بر نقش مثبت ایران در روند گفت و گوهای صلح افغانستان تأکید کرده است اما همواره برای خنثی کردن این نقش ها تلاش هایی انجام می شود مانند برخوردی که آمریکا با تلاش روسیه برای نشست مسکو می کند و با ادعای بی تاثیر بودن، از حضور در نشست خودداری می کند.
روسیه در شهریور ماه گذشته اعلام کرد که نشست صلحی را برای پایان وضعیت کنونی افغانستان با شرکت دولت وحدت ملی و نمایندگان طالبان با همه نقش آفرینان در منطقه و جهان برگزار می کند و 13 شهریور را اعلام کرد اما چند روز پس از اعلام این حرکت ، آمریکا از عدم حضورش در آن نشست خبر داد و علت آن را ناموثر بودن برای صلح و تامین امنیت در افغانستان برشمرد که بدنبال آن دولت وحدت ملی نیز از عدم حضور خود خبر داد.
اما دولت افغانستان دلیل عدم حضورش را به حضور طالبان پیش از به رسمیت شناختن دولت افغانستان و ضرورت مدیریت و رهبری این نشست توسط دولت افغانستان با آنچه که مذاکره صلح با مالکیت افغان ها می خواند، عنوان کرد.
بدنبال آن «سرگئی لاوروف» وزیر امور خارجه روسیه با «محمد اشرف غنی» رئیس جمهوری افغانستان تماس تلفنی برقرار کرد و در باره نشست مسکو بحث و تبادل نظر انجام شد و دو طرف به استناد خبر رسانه ها توافق کردند نشست مسکو با مدیریت و برای اثربخشی بهتر به زمان دیگری موکول شود و در آن مقطع زمانی برای برگزاری تعیین نشد.
در اواخر مهر ماه گذشته یک هیأت از وزارت امور خارجه افغانستان و شورای عالی صلح بر اساس گزارش روزنامه های افغانستان به رهبری «حکمت خلیل کرزی» معاون سیاسی وقت وزارت امور خارجه به مسکو سفر کردند که در باره صلح افغانستان و نشست مسکو رایزنی کنند.
پس از بازگشت این هیأت از مسکو سخنگوی وزارت خارجه افغانستان گفت که سفر هیأت به هدف بحث نتیجه محور برای تاریخ برگزاری نشست مسکو نبود بلکه دو طرف در باره روابط دو کشور و موضوع صلح گفت و گو کرده اند.
هفته گذشته نیز رسانه های افغانستان بار دیگر اعلام کردند که نشست مسکو در اول نوامبر یعنی 10 آبان ماه جاری برگزار می شود اما این تاریخ هم گذشت و نشست مسکو بدون توضیحی برگزار نشد.
برخی رسانه های روسیه طی چند روز گذشته اعلام کردند که نشست مسکو در نهم نوامبر برگزار خواهد شد اما در باره این که کدام کشورها و از افغانستان چه کسانی در آن شرکت خواهند کرد ، مطلبی منتشر نکرده اند.
واشنگتن بعد از تعیین زمان جدید برای نشست مسکو هنوز درباره آن اظهار نظر نکرده که شاید به استناد همان موضع گیری نخست برای نشست در شهریور ماه سکوت کرده است ولی دولت افغانستان که همواره دنبال رو در روبه رو شدن با طالبان پشت میز مذاکره است و به درخواست آنها زمان و شیوه مدیریت نشست مسکو تغییر کرده است، روشن نیست که چرا از حضور در آن نشست مردد برخورد می کنند.
روزیکشنبه «آلیس ویلز» معاون وزارت امور خارجه آمریکا به کابل آمد و با مقامات عالی رتبه دولت وحدت ملی افغانستان دیدار و گفت و گو کرد و به جز موضوع مذاکره برای وضعیت دسترسی افغانستان به بندر چابهار بعد از تحریم های آمریکا علیه ایران چیز بیشتری از این دیدارها منتشر نشده است و به همین دلیل هنوز هم در مورد این که دولت افغانستان در نشست مسکو حاضر می شود یا خیر؟ اخبار ضد و نقیض منتشرمی شود.
رسانه های افغانستان گزارش دادند که سفارت روسیه در کابل به هشت تن از شخصیت های شناخته شده افغانستان برای شرکت در نشست مسکو دعوت نامه فرستاده است که از «حامد کرزی» رئیس جمهوری سابق و «عطا محمد نور» استاندار سابق بلخ نامبرده اند.
«سید احسان طاهری» سخنگوی شورای عالی صلح افغانستان هم به رسانه ها گفت که از سوی این شورا افرادی به نمایندگی از دولت افغانستان در نشست مسکو شرکت خواهند کرد.
برخی رسانه های محلی به نقل از خبرگزاری فرانسه نوشته اند که دولت افغانستان و نمایندگان طالبان پذیرفته اند که در نشست مسکو شرکت کنند و تاریخ هایی را هم درباره زمان برگزاری نشست قید کرده اند ، اما وزارت خارجه افغانستان در مورد زمان نشست اظهار بی خبری می کند.
«صبغت الله احمدی» سخنگوی وزارت خارجه افغانستان روز یکشنبه به ایرنا گفت که پس از تعویق اولین تاریخ برگزاری نشست مسکو در تماس تلفنی وزیر خارجه روسیه با رئیس جمهوری افغانستان ، هیچ تاریخ دیگری تعیین نشده است که بار دیگر به تعویق افتاده باشد.
وی از اعلام تاریخ های اول نوامبر و نهم نوامبر برای برگزاری نشست مسکو اظهار بی اطلاعی کرد و گفت که دولت افغانستان با روسیه چنین تاریخی را تعیین نکرده اند.
البته امروز به نقل از احمدی خبری منتشر شد که دولت افغانستان هیچ نماینده ای در نشست مسکو ندارد که اگر این خبر صحت داشته باشد نخست نشان می دهد که اعضای شورای عالی صلح افغانستان دولت را در نشست مسکو نمایندگی نمی کنند و دوم این که نشست به طور قطع برگزار می شود که دولت از عدم حضور نماینده اش خبر داده است و مهم تر این که فرضیه ارتباط مستقیم دلیل عدم حضور دولت افغانستان با عدم حضور آمریکا قوت می گیرد.
شاید دولت افغانستان به این نتیجه رسیده است که صلح با طالبان را از مسیری که آمریکا در حال طراحی آن است ، زودتر به دست می آورد و به چینش مهره های طالبان به دست آمریکا مانند آزاد شدن ملا «عبدالغنی برادر» از زندان پاکستان و حضور پنج طالب آزاد شده از زندان گوانتانامو در دفتر سیاسی طالبان در قطر امید بسته است.

عدم اشتراک هند در نشست مسکو در همسویی با دولت افغانستان

در حالی که تنها چند روز تا برگزاری نشست صلح مسکو باقی مانده است اما دهلی نو به احتمال بسیار در حمایت از مواضع دولت افغانستان از پذیرش دعوت روسیه برای شرکت در این نشست خودداری کرده است.

به گزارش اسپوتنیک، نشست صلح مسکو روز جمعه 18 عقرب، در شهر مسکو پایتخت روسیه برگزار می‌شود. نمایندگانی از 12 کشور در این نشست شرکت خواهند کرد.
دولت روسیه شماری از کشورهای منطقه و جهان از جمله، امریکا، هند، ایران، پاکستان، چین و افغانستان را به این نشست دعوت کرده است.
با وجود رایزنی های مکرر بین دولت افغانستان و روسیه درباره چگونگی برگزاری نشست صلح مسکو، وزارت خارجه افغانستان اعلام کرد که دولت این کشور هیچ نماینده‌ای به این نشست اعزام نخواهد کرد.
با این حال، مقامات روسی اعلام کردند که نشست صلح مسکو تا آخر هفته جاری با حضور مقامات کشورهای منطقه و نمایندگان طالبان در روسیه برگزار خواهد شد.

در حالی که افغانستان از اعزام نماینده دولت به نشست صلح مسکو خودداری کرده است رسانه‌ها از عدم حضور احتمالی هند در این نشست نیز خبر داده‌اند.
رسانه هندی موسوم به «دوایر» نوشت: دهلی‌نو هنوز دعوت روسیه برای حضور در نشست صلح مسکو را نپذیرفته است.
رسانه هندی نوشت: دهلی نو قبل از این که درباره حضور و یا عدم حضورش در این نشست تصمیم بگیرد می‌خواهد سطح مشارکت افغانستان در این نشست را ارزیابی کند.
دوایر تصریح کرد، پس از اعلام روسیه در ماه ستامبر مبنی بر حضور طالبان در نشست صلح مسکو، مقامات دهلی نو بر سر دو راهی قرار گرفتند.
زیرا طالبان قرار است در نشستی حضور یابد که در سطح کشورها برگزار می‌شود بنابراین مشارکت هند در آن به نوعی رسمیت بخشیدن به طالبان تلقی خواهد شد.
دوایر نوشت: هند همواره از پیشبرد روند صلح به رهبری افغان‌ها حمایت کرده است. در نتیجه شرکت در نشست صلح مسکو تصمیم دشواری برای هند محسوب می‌شود، بویژه که دولت افغانستان از حضور در این نشست خودداری کند.
برخی کارشناسان نیز معتقدند که هند منتظر تصمیم نهایی دولت افغانستان درباره نشست صلح مسکو است زیرا تلاش‌های دهلی نو در موضوع افغانستان در هماهنگی کامل با کابل صورت می‌گیرند.
احسان طاهری سخنگوی شورای عالی صلح افغانستان گفته است که یک هیات 4 تا 6 نفره از شورای عالی صلح به نمایندگی از افغانستان در این نشست شرکت خواهد کرد.

مارش به سوی مهندسـی آرا

ماندگار : تأخیر در اعلام نتایجِ انتخابات پارلمانی به جای ایجاد اعتماد رای‌دهنده‌گان به شفافیت روند انتخابات، می‌تواند کاملاً نتایجِ معکوس به بار آورد. پیش از این نیز شهروندانِ کشور چندان اعتماد به مدیریت سالمِ برگزاری انتخابات به‌وسیلۀ رهبری کمیسیون انتخابات نداشتند و حالا که هر روز به یک بهانه در تقویم انتخاباتی تغییرات وارد می‌شود، می‌تواند حس بی‌اعتمادیِ شهروندانِ کشور را به این کمیسیون افزایش بخشد.
این روزها در پهلوی این‌که از مهندسی در نتایج انتخابات به‌وسیلۀ کمیسیون سخنِ فراوان شنیده می‌شود، این آوازه نیز بر سرِ زبان‌ها افتاده که حکومت و به‌ویژه ارگ می‌خواهند نتایج را به دلخواهِ خود اعلام کنند. تأخیر در اعلام نتایج انتخابات چند مشکلِ اساسی را به‌وجود می‌آورد که لازم است به مهم‌ترین آن‌ها توجه شود:
۱) تغییر در تقویم انتخابات: کمیسیون انتخابات وقتی تقویم انتخابات را اعلام می‌کند، باید چنان برنامه بریزد که هیچ تغییری در آن رونما نشود. تقویم انتخابات، یک اصلِ اساسی است که به جز موارد بسیار استثنایی، آن‌هم با ارایه ادلۀ قابل پذیرش نباید تغییر کند. تغییر در تقویم انتخابات به معنای دو موضوع می‌تواند باشد: یک، این‌که کمیسیون ناکارآمد است و نمی‌تواند با برنامه‌ریزی و تخمین وضعیت و شرایط به آن پای‌بندی داشته باشد و دوم این‌که مدیریت کمیسیون خلاف آن‌چه که گفته می‌شود مستقل است، به دستِ افراد و یا نهادهای دیگری است که به جای مسوولانِ کمیسیون تصمیم می‌گیرند. گفته‌هایی وجود دارد که همین حالا نیز کمیسیون انتخابات به وسیلۀ ضیاء امرخیل مشاور آقای غنی رییس حکومت وحدت ملی و فردی که انتخابات سال ۱۳۹۳ را به بحران کشاند، رهبری و مدیریت می‌شود. این حرف مسلماً زیاد دور از واقعیت هم نمی‌نماید، چون آقای غنی در آستانۀ انتخابات آقای امرخیل را در یک موقعیتِ مهم در ارگ قرار داد. زمان تقررِ آقای امرخیل بسیار سوال‌برانگیز است و اگر آقای غنی نمی‌خواست که از او در مسایل انتخاباتی استفاده کند، نیاز به یک مشاورِ تازه هم چندان در اولویت کاریِ او نمی‌توانست باشد. پس رفتن آقای امرخیل به ارگ تصادفی صورت گرفته نمی‌تواند و با مسایل انتخابات رابطۀ تنگاتنگ دارد. به هر حال کمیسیون انتخابات مکلف است که تقویم انتخابات را که خود وضع کرده، محترم بشمارد و اگر ریگی در کفش نداشته باشد، به آسانی و ساده‌گی آن را تغییر ندهد.

۲) مهندسی نتایج انتخابات: نگرانی دیگری را که تغییر تقویم انتخابات و تأخیر در برنامۀ اعلام نتایج می‌تواند به وجود آورد، مهندسی آرا می‌تواند باشد. در این‌که ارگ روی شماری از نامزدان انتخابات سرمایه‌گذاری کرده و تصمیم دارد به هر شکل ممکن آن‌ها را وارد نتایج نهایی سازد، جای شک وجود ندارد. این موضوع از دیرزمانی بر سرِ زبان‌ها بود و حتا شواهد و اسنادی در مرکز و ولایات از سوی برخی نامزدان ارایه شد که ارگ جمعی از نامزدان را حمایت مالی و معنوی برای راه یافتن به پارلمان می‌کند. یکی از نامزدان انتخابات در ولایت هرات در یک نشست خبری اعلام کرد که حداقل پنجاه هزار رای به سود شش نامزد مورد حمایت ارگ ریخته شده است. این روند می‌تواند در دیگر ولایت‌های کشور نیز عملی شده باشد. شاید حالا کمیسیون با توجه به آرای پایینِ کسانی که از آن‌ها حمایت می‌کند، تلاش کند که در اعلام نتایج دستبرد زند و آن‌ها را وارد فهرست سازد.

۳) خدشه‌دار شدن دوبارۀ اعتماد به مدیریت انتخابات: کمیسیون انتخابات از پنج سال به این طرف به عنوان کمیسیون فساد شناخته می‌شود. این کمیسیون در سال ۱۳۹۳ به اعتماد و باور مردم به انتخابات به شدت لطمه وارد کرد و انتخابات را به بحران کشاند. انتظار می‌رفت که پس از ایجاد حکومت وحدت ملی و به وجود آوردن اصلاحات لازم در کمیسیون‌های انتخاباتی در اعادۀ اعتماد مردم به انتخابات کاری صورت گیرد، ولی پس از پنج سال حکومت وحدت ملی نه تنها که موفق نشد که اصلاحات انتخاباتی را به میان آورد، بل تلاش ورزید که با وقت‌کشی و ایجاد تأخیر در روند اصلاحات آن را دور بزند. حالا کمیسیون انتخابات با وجود تقرر کمیشنران تازه، هیچ تغییر بنیادی نکرده و حتا بدتر از گذشته نیز شده است. بسیاری از نهادهای ناظر بر روند انتخابات باور دارند که کمیشنرانِ فعلی به هیچ صورت توانایی مدیریتِ انتخابات را ندارند و حتا نمی‌دانند که در بدنۀ کمیسیون چه می‌گذرد و کارها چگونه مدیریت می‌شود. این موضوع می‌تواند تأثیرهای بسیار منفی بر انتخاباتِ بعدی بگذارد. انتخاباتی که قرار است در آن مردم به پای صندوق‌های رای بروند و رییس جمهور آیندۀ خود را انتخاب کنند. تجربۀ انتخابات پارلمانی نشان داد که انتخابات ریاست جمهوری نیز مدیریتِ درست نخواهد شد و همان مشکلاتِ قبلی دوباره تکرار می‌شوند.

۴) کاهش مشارکت: تجربۀ انتخابات پارلمانی تأثیر مستقیم بر مشارکت مردم در انتخاباتِ بعدی دارد. شهروندان افغانستان در انتخابات پارلمانی منتظر بودند که دوباره انتخابات در کشور وارد فاز قانونی و عدالت‌محور شود. اما کمیسیون انتخابات این امید را نیز نقش بر آب کرد. احتمال این‌که در انتخابات ریاست جمهوری با کاهش جدیِ مشارکت مردم مواجه باشیم، بسیار زیاد است. اگر چنین اتفاقی بیفتد، بدون تردید انتخابات به بحران کشانده خواهد شد و شرایطی به وجود خواهد آمد که دیگر اوضاع از کنترول حکومت و متحدان خارجی آن بیرون شود. بیرون شدنِ اوضاع از کنترول حکومت پیامدهایِ بسیار ناگوار و خطرناکی می‌تواند برای کشور داشته باشد. نیروهای مخالف مترصدِ چنین وضعیتی اند که بتوانند از آن به سود برنامه‌های‌شان استفاده کنند. هر اتفاقی که در آینده برای افغانستان بیفتد، بدون تردید مسوولیت آن به دوش زمام‌دارانِ فعلیِ کشور و به ویژه شخص آقای غنی است که با مدیریت ضعیف و بحران‌زایِ خود کشور را با خطر سقوط مواجه کرده است.

آگاهان نظامی: غنـی از بهر انتخـابات ریاست‌جمهوری مسـوولان امنیتـی را نـوازش کـرده ‌است

ماندگار : شماری از آگاهان نظامی در واکنش به توزیع مدال به مقام‌های ارشد امنیتی از سوی محمداشرف غنی می‌گویند که این کار رییس حکومت «خودسرانه» و «خلاف پرنسیب‌های نظامی» است.
آنان تفویض مدال به مقام‌های ارشد امنیتی را «توهین به شعور مردم» و کارزاری برای انتخابات ریاست‌جمهوری می‌دانند و می‌گویند، مقام‌های امنیتی به جای «مکافات»، باید «مجازات» می‌شدند.
جاوید کوهستانی، آگاه نظامی به روزنامۀ ماندگار با اشاره به ناامنی‌های اخیر می‌گوید که تمام این‌ها ضعف و ناکارایی مقام‌های امنیتی را نشان می‌دهد.
آقای کوهستانی می‌افزاید که مقام‌های امنیتی نه‌تنها قابل ستایش و تمجید نیستند، بلکه باید مجازات و استجواب می‌شدند. او می‌گوید که کار مجلس نماینده‌گان و ارگ «توهین به شعور مردم» است.
به گفتۀ او: این کار در آستانۀ برگزاری انتخابات ریاست‌جمهوری صورت می‌گیرد که بی‌گمان نوعی کارزار و جلب توجه مدیران امنیتی برای انتخابات سال آینده است.
همزمان بااین، عتیق‌الله امرخیل، آگاه نظامی به این باور است که حکومت وحدت ملی از ضعفِ مدیریتی و ناکارآمدی مقام‌های ارشد امنیتی به ستوه آمده و تصمیم گرفته با دادن مدال به آنان، تشویق شان کند که کار کارهای شان را به درستی به پیش ببرند.
آقای امرخیل می‌گوید که نشست استجوابیه پارلمان یک نشست سلیقه‌یی و فرمایشی بود و برخی از اعضای مجلس به جای پرداختن به ناامنی‌ها، انفجارها و سقوط ولسوالی‌ها، به ستایش نیروهای امنیتی پرداختند.
او می‌گوید که ناامنی‌ها در افغانستان به «اوجش» رسیده است. به گفتۀ او: «امنیت حتا در پایتخت افغانستان تأمین نیست. کسی در اطراف ارگ خود را مصون نمی‌داند. روزها ده‌ها جرم و جنایت و حتا حملۀ تروریستی در چندقدمی ارگ اتفاق می‌افتد.»
این آگاه نظامی، ستایش و مدال دادن به مقام‌های ارشد امنیتی را در وضعیت بد امنیتی در کشور، «روزگُمی» و از سر «بیکاری» نماینده‌گان و رییس حکومت می‌خواند و می‌گوید که این کار هیچ کمی به تأمین امنیت و توان‌مندسازی نیروهای امنیتی نمی‌کند.
آقای امرخیل اظهار می‌دارد که حکومت باید به مردم پاسخ بگوید که معیار قضاوت شان در این زمینه چه بوده است؟ به باور او: مدال زمانی به یک نظامی داده می‌شود که یا خوب مدیریت داشته باشد، یا قهرمانی کرده باشد و یا هم کارهای موثری انجام داده باشد.
امرخیل همچنان به این باور است که مدال‌های اخیری که به مقام‌های امنیتی داده شد، «خلافِ پرنسیپ‌های» و «یک کار خودسرانه» بوده است.
گفتنی است که روز گذشته محمداشرف غنی مقام‌های ارشد امنیتی را ستایش کرد و به آنان مدال‌های دولتی، رتبه‌ها، نشان‌ها و پول نقد توزیع کرد. محمداشرف غنی گفته است که این مدال‌ها را از بهر «تلاش‌ها و زحمات شان در راستای رهبری بهتر، تأمین امنیت انتخابات پارلمانی و مبارزه با تروریسم» به آنان داده است.
محمداشرف غنی از وزیر داخله، وزیر دفاع ملی، رییس عمومی امنیت ملی، رییس ستاد ارتش، دو معین وزارت امور داخله، یکی از معاونان مشاوریت شورای امنیت و ۲۹کارمندان امنیتی پول و مدال توزیع کرده است.
محمداشرف غنی گفته است: «به عنوان تطبیق کنندۀ قانون، حمایت‌گر مردم‌سالاری و رعایت از اصل بی‌طرفی، از شما قدردانی می‌کنم. شما در عمل ثابت کردید که از آزادی‌های قانونی مردم حراست می‌کنید و این دستاورد بزرگ تان است».
آقای غنی افزوده است، آنانی که می‌گفتند انتخابات برگزار نمی‌شود برخی ولایت‌ها با خطر سقوط مواجه است، از نیروهای امنیتی و دفاعی «پوزش» بخواهند.
او همچنان از «رهبری، هماهنگی و همکاری بهتر» نیروهای امنیتی و دفاعی ستایش کرده و از آنان در خصوص «تأمین امنیت پروژه‌های بزرگ و رسانیدن کمک‌ها به آسیب‌دیده‌گان سیلاب‌ها، لغزش زمین، زلزله و سایر آفت‌های طبیعی» تشکر کرده است.
این درحالی است که مجلس نماینده‌گان روز شنبۀ هفتۀ جاری وزیر امور داخله، وزیر دفاع ملی و رییس عمومی امنیت ملی را از بهر «تأمین امنیت انتخابات» ستایش کرده بودند.
ستایش آقای غنی و مجلس از مسوولان ارشد امنیتی با واکنش‌های شدید شهروندان نیز روبه‌رو شده و آنان در شبکه‌های اجتماعی این عملکرد را انتقاد کرده‌اند.

ژنوساید ارزگان؛ نه ‘منازعه قومی’ نه ‘حادثه’

آوا :  رئیس اجرایی می‌گوید شمار زیادی از مردم، نیروهای امنیتی و خانواده‌ها در ولسوالی ارزگان خاص به دنبال جنگ در این ولسوالی کشته یا آواره شده‌اند.
آقای عبدالله روز دوشنبه در نشست شورای وزیران، انتقاد مردم را از تاخیر دولت در پاسخگویی به این جنگ پذیرفت و گفت این امر سبب شد تلفات بیشتر شود.
آقای عبدالله گفت: “دفاع از مردم و مردمی که همیشه در صلح و حمایت از دولت قرار داشتند، وظیفه ماست. نباید خود را بی‌دفاع احساس کنند. جلوگیری از عواقب بزرگتر این حادثه مسؤولیت همه ماست.”
عبدالله همچنین شکایت مردم از «قومی» خواندن درگیری در ارزگان خاص از سوی ریاست جمهوری را مطرح کرد و گفت: “همه می‌دانیم که طالبان مسؤولیت را برعهده گرفتند و از هر وسیله‌ای در آنجا استفاده کردند.”
۱۰ روز از آغاز درگیری‌ها در ولسوالی خاص ارزگان می‌گذرد. از همان روزهای نخست برخورد حکومت به این جنگ، سکوت و بی‌تفاوتی بود.
طالبان در چند روز گذشته، چند پیام از جنگ و پیشروی‌شان در ولسوالی ارزگان خاص منتشر کردند.
به عقیده تحلیلگران، واکنش آقای عبدالله به رویدادهای مرگبار ارزگان، اگرچه با تأخیر بسیار صورت می گیرد؛ اما دست کم این دلگرمی را به وجود می آورد که هنوز در دولت، صداهایی هم وجود دارد که درد مردم را بازگو می کند و مسؤولیت دولت در عدم اعتنا به فریادهای دادخواهانه ملتی تحت ستم را می پذیرد.
شاید همین انتقادها و واکنش ها بود که سرانجام ریاست جمهوری را مجبور کرد نسبت به موضع شرم آور و مأیوس کننده اولیه و دیرهنگام اش در قبال ژنوساید آشکار جاری در ارزگان خاص، تجدید نظر کند و محتوای حکم خفت بار خود در این زمینه را تغییر دهد.
با این وجود، به باور کارشناسان، ارگ ریاست جمهوری، هنوز هم حاضر نیست کشتارهای طالبان تروریست در ارزگان را به عنوان یک سند جنایت جاری و زنده به رسمیت بشناسد و این گروه تروریستی را در قبال اعمال و رفتارهای ننگین و نژادپرستانه اش مسؤول و مستوجب عقوبت قلمداد کند.
ارگ پس از آنکه با سیل واکنش های گسترده مردم رو به رو شد، متن حکم اشرف غنی را تغییر داد و «منازعه قومی» را با عبارت «حادثه اخیر در ارزگان» جایگزین کرد؛ اما از نظر مردم افغانستان، آنچه در ارزگان جریان دارد، نه منازعه قومی است و نه حادثه؛ این یک ژنوساید و جنایت جنگی صریح و وقیح است که از سوی تروریست های طالبان، علیه شیعیان و هزاره های بی گناه صورت می گیرد و طی آن، تاکنون ده ها زن و کودک بی گناه، بی رحمانه سر بریده شده و سلاخی گشته اند.
ارگ ریاست جمهوری اما نمی خواهد زیر بار مسؤولیت سنگین سکوت و بی تفاوتی عامدانه و آگاهانه خود نسبت به این رویداد برود. تازه بعد از ۱۰ روز از آغاز فاجعه، سخنگویان ارگ، با جا به جا کردن کلمات و بازی با عبارات و اصطلاحات، در صدد اند مسؤولیت کانون مرکزی قدرت در قبال این وضعیت فاجعه بار را ادا شده قلمداد کرده و با تظاهر به مهم بودن وضعیت ارزگان برای اشرف غنی، روی واقعیت های تلخ و دردناکی که در پشت پرده قدرت قومی مسلط بر ارگ جریان دارد، پرده پنهانکاری و دروغ بیافکنند.
کماندوهایی که سخنگویان ارگ از آنها سخن می گویند هم در مالستان مستقر شده اند و هیچ اقدامی علیه تروریست های طالبان که در روستاهای ارزگان خاص، مشغول تصفیه نژادی اند، نمی کنند.
این روزهای سخت اما هرگز از یاد مردم افغانستان و خانواده های داغدار ارزگان نخواهد رفت. انتخابات ریاست جمهوری در پیش است و مردم بی تردید، به ارباب کنونی ارگ که باز هم برای گدایی کردن رأی به شهرهای شان خواهند رفت، پاسخ تلخ و سختی خواهند داد.
ژنوساید کنونی در ارزگان هم ثبت تاریخ خواهد شد و به عنوان بخشی از کارنامه ننگین حکومت وحدت ملی، مورد داوری بی رحمانه نسل های آینده قرار خواهد گرفت.

تقابل ایران و امریکا

۸ صبح : امریکا دوباره بر ایران تحریم وضع کرد. به دنبال خروج دونالد ترامپ رییس‌جمهور امریکا از توافق‌ هسته‌ای ایران با شش قدرت جهانی،‌ واشنگتن اعلام کرد که تحریم‌ها را بر ایران برمی‌گرداند. اداره‌ی دونالد ترامپ نسبت به حکومت اوباما در مورد ایران موضع تند دارد. گفته می‌شود که قدرت‌هایی مثل اسراییل و عربستان بر تمویل‌کننده‌گان مالی حزب‌ جمهوری‌خواه امریکا نفوذ دارند و این امر هم در سیاست‌گذاری اداره‌ی ترامپ در مورد تهران نقش دارد. عده‌ی دیگر به این باور اند که آقای ترامپ در میان برخی از نحله‌های تندرو مذهبی در امریکا که در منازعه‌ی ایران و اسراییل طرف‌دار اسراییل اند، رأی‌دهنده دارد و برای جلب رضایت آنان هم بر ایران سخت گرفته است. واقعیت دیگر این است که برخی از بلندپایه‌گان امنیتی حکومت آقای ترامپ محافظه‌کارانی هستند که فکر می‌کنند، ‌سیاست امریکا   در قبال ایران باید بر محور تغییر رژیم بچرخد.

اهداف اعلامی تحریم ایران،‌ اعمال فشار بیش‌تر بر تهران است تا خواست‌های واشنگتن را بپذیرد. امریکا از ایران می‌خواهد که پروژه‌های هسته‌ای‌اش را تعطیل کند،‌ به حضور نظامی و استخباراتی‌اش در سوریه، لبنان و یمن پایان دهد و برنامه‌ی موشکی‌اش را توسعه ندهد. ایالات متحده گفته است که حاضر است روی این موارد با تهران مذاکره کند و اگر ایران خواست‌های امریکا را بپذیرد واشنگتن حاضر است که دوباره با ایران روابط دیپلوماتیک برقرار کند. اما ایران در حال حاضر هر نوع مذاکره با امریکا را رد می‌کند.

آن عده از مقام‌های امریکایی که طرف‌دار تحریم ایران اند،‌ فکر می‌کنند که تحریم‌ها، اقتصاد آن کشور را فلج می‌کند و این امر سبب می‌شود که جنبش‌های اعتراضی ضد حکومت در کلان‌شهر‌های ایران شکل بگیرد. شاید برخی از مقام‌های امریکایی به این باور باشند که افزایش تحریم‌ها و فلج شدن اقتصاد ایران، اگر موجب تغییر سیاست‌های تهران نشود، حداقل جنبش‌های اعتراضی راه انداخت و مشروعیت حاکمان ایران را زیر سوال خواهد برد. مقام‌های ایالات متحده حتماً فکر می‌کنند که فلج شدن اقتصاد ایران، ‌شهروندان این کشور را به خیابان خواهد کشاند و حوادث سال ۱۳۵۷ به یک نحو دیگر تکرار خواهد شد. در سال ۱۳۵۷ محمدرضا پهلوی آخرین شاه ایران مشروعیتش را از دست داد و جنبش انقلابی ضد سلطنت موج‌های مردمی را به خیابان آورد و نظام سلطنتی را از بین برد. پس از آن یک حکومت مذهبی جای نظام سلطنتی را گرفت. قانون اساسی ایران،‌ مذهب شیعه را به ایدیولوژی دولت ارتقا داد. امروز دولت ایران خودش را یکی از قدرت‌های بزرگ غرب آسیا معرفی می‌کند. ایران خودش را حامی اقلیت‌های شیعه در تمام کشورهای مسلمان‌نشین می‌داند. قدرت در ایران به دست آیت‌الله علی خامنه‌ای رهبر مذهبی این کشور است. مخالفان آقای خامنه‌ای فکر می‌کنند که او مشروعیت ندارد،‌ اما این مدعا چندان صادق نیست.

آقای خامنه‌ای حاکم غیر انتخابی است که مشروعیتش را از مذهب می‌گیرد. آنانی که فکر می‌کنند او مشروعیت ندارد،‌ خیلی از واقعیت‌ها را نادیده می‌گیرند. امروز در ایران،  ‌نه شورش است،‌ نه انقلاب، نه جنگ داخلی و نه کودتا. این وضعیت نشان می‌دهد که مدعای مشروعیت نداشتن آقای خامنه‌ای چندان صادق نیست. از سقوط سلطنت و روی کارآمدن حکومت مذهبی در ایران چهل سال می‌گذرد. روشن است که صرف سیاست سرکوب و اختناق سبب چهل سال حکومت نمی‌شود، ‌حتماً رهبران این حکومت روی بخش‌های از مردم ایران نفوذ دارند. در این هم هیچ تردیدی نیست که جنبش اصلاحات و جنبش سبز،‌ تحول بسیار مهم در سیاست ایران بود. جنبش اصلاحات خودش را وارث جنبش مشروطیت ایران می‌خواند. جنبش اصلاحات با پیروزی آقای محمد خاتمی در انتخابات ریاست جمهوری سال ۱۳۷۶  روی صحنه آمد. در حکومت آقای محمد خاتمی آزادی مطبوعات و انتقاد از حکومت به طرز بی‌سابقه‌ای افزایش یافت و ایران انقلابی و ایدیولوژیک،‌ چهره عوض کرد. آقای خاتمی روایت جدیدی از انقلاب ایران به دست داد. او از توسعه‌ی سیاسی و دموکراسی بیش‌تر در سیاست داخلی و لزوم تنش‌زدایی در سیاست خارجی گپ می‌زد. همین جنبش اصلاحات در انتخابات ریاست جمهوری سال ۱۳۸۸ هم با حمایت از  نامزدی آقایان میرحسین موسوی و مهدی کروبی بار دیگر به صحنه آمد. اما نتیجه‌ی انتخابات خلاف میل جنبش سبز رقم خورد و طرف‌داران آن جنبش نسبت به نتایج آن انتخابات اعتراض خیابانی کردند. جنبش سبز توسط نیروهای امنیتی ایران و به دستور آقای خامنه‌ای سرکوب شد و رهبران اصلی این جنبش بدون این که محاکمه شوند، در حبس خانه‌گی قرار داده شدند.

 امروز آقایان مهدی کروبی، میرحسین موسوی و محمد خاتمی به صورت اعلام ناشده در حبس اند. چیزی که مهم است این است که جنبش اصلاحات و جنبش سبز، مشروعیت آقای خامنه‌ای را زیر سوال نبردند. مشروعیت آقای خامنه‌ای در حواشی جنبش سبز زیر سوال است. رهبران این جنبش تا هنوز مشروعیت او را زیر سوال نبرده‌اند. طرف‌داران جنبش سبز در انتخابات ریاست جمهوری اخیر ایران به آقای حسن روحانی رییس‌جمهور کنونی رأی دادند. رییس‌جمهور کنونی ایران جنبش حامی‌اش را حرکت اعتدالی می‌خواند. با آن که ایران یک جنبش اصلاح‌طلب دموکراسی‌خواه دارد‌، اما این جنبش هیچ وقت به صورت جدی مشروعیت آقای خامنه‌ای را زیر سوال نبرده است و تا هنوز مانند جنبش ضد شاه دست به بسیج مردم نزده است. شاید این جنبش نمی‌تواند مجموع مردم ایران را علیه رهبر آن کشور بسیج کند.

واقعیت مهم دیگر این است که جنبش دموکراسی‌خواه ایران که یک بار به نام اصلاحات و بار دیگر به نام جنبش سبز روی صحنه آمد،‌ به لحاظ فکری باورمند به ارزش‌های لیبرال است. از نظر این جنبش تقابل غیر قابل برگشت با آقای خامنه‌ای که منجر به جنگ و خون‌ریزی شود،‌ ارزش ندارد. در کنار مشروعیت مذهبی آقای خامنه‌ای باورهای لیبرال جنبش دموکراسی‌خواه ایران هم سبب شده است که در آن کشور شاهد جنگ مسلحانه میان نیروهای سیاسی نباشیم. برخی از نیروهای سیاسی هم با توجه به تجربه‌ی کشورهای مثل لیبی و سوریه فکر می‌کنند که اعتراض‌های دوام‌دار و خون‌ریزی نهاد دولت را نابود خواهد کرد و هرج‌ومرج، خواهد آمد. مجموع این عوامل سبب شده است که ثبات در ایران زیاد تهدید نشود.

شاید تحریم‌های امریکا سبب شکل‌گیری جنبش‌های اعتراضی و زوال مشروعیت آقای خامنه‌ای نشود،‌ اما فشار جدی بر اقتصاد ایران اعمال خواهد کرد. شاید خواست حداقلی امریکایی‌ها هم فلج شدن اقتصاد ایران است. فلج شدن اقتصاد ایران،‌ دست این کشور را در ایجاد مشکل برای متحدان امریکا در منطقه باز نمی‌گذارد. روشن است که تقابل بیش‌تر ایران و امریکا،‌ اثرات جدی روی اوضاع افغانستان هم دارد. ایران امروز به حمایت از طالبان روی آورده  است ‌تا برای کابل و نیروهای امریکایی مستقر در افغانستان مشکل خلق کند.

 

 

غنی: دوباره نامزد ریاست جمهوری می‌شوم تا به جنگ در افغانستان پایان دهم

حق نشر عکسREUTERSImage captionاشرف غنی، نخستین کسی است که نامزدی خود را برای انتخابات ریاست جمهوری پیش رو اعلام کرده است

اشرف غنی، رئیس جمهوری افغانستان گفته است که خود را برای انتخابات ریاست جمهوری این کشور دوباره نامزد می‌کند.

آقای غنی در گفت‌وگو با خبرگزاری بلومبرگ گفته بدین دلیل می‌خواهد خود را نامزد کند تا “کار ناتمام” پایان جنگ ۱۷ ساله دراین کشور را به انجام برساند.

شاه حسین مرتضوی، معاون سخنگوی رئیس جمهوری افغانستان هم در گفت‌وگو با بی‌بی‌سی تایید کرد که آقای غنی در انتخابات پیش روی ریاست جمهوری نامزد خواهد بود.

کمیسیون مستقل انتخابات افغانستان گفته است که انتخابات ریاست جمهوری این کشور در ۳۰ فروردین/حمل سال ۱۳۹۸ برگزار خواهد شد.

براساس تقویم انتخاباتی این کمیسیون که در اختیار بی‌بی‌سی قرار گرفته ثبت نام برای نامزدان انتخابات ریاست جمهوری قرار است ۲۴ قوس/آذر امسال آغاز شود.

در پی انتخابات پارلمانی افغانستان که دو هفته پیش برگزار شد، گروه‌ها و احزاب سیاسی مختلف که بیشترشان مخالفان آقای غنی هستند، مشغول رایزنی و دیدار بوده‌اند تا روی “نامزد” انتخابات ریاست جمهوری پیش رو توافق کنند.

عبدالله عبدالله، رئیس اجرایی حکومت وحدت ملی افغانستان که در انتخابات جنجالی ۲۰۱۴ ریاست جمهوری افغانستان رقیب آقای غنی بود، هنوز موضع خود را اعلام نکرده‌ است.

مجیب رحیمی سخنگوی آقای عبدالله به بی‌بی‌سی گفت رایزنی‌ها برای معرفی نامزد واحد از حوزه “جهاد ومقاومت” ادامه دارد و به زودی اعلام خواهد شد.

افراد نزدیک به محمد عمر داوود‌زی، وزیر داخله/کشور سابق افغانستان نیز تأیید می‌کنند که او کاندیدای “ائتلاف شورای حراست و ثبات” در انتخابات ریاست جمهوری افغانستان خواهد بود. این ائتلاف، مجموعه‌ای از گروه‌ها و شخصیت‌های سیاسی است.

حق نشر عکسSALAHUDDIN FACEBOOKImage captionدر روزهای اخیر گروه‌ها و احزاب سیاسی مختلف افغانستان که بیشترشان مخالفان آقای غنی هستند، مشغول رایزنی و دیدار بوده‌اند تا روی “نامزد” انتخابات ریاست جمهوری پیش‌رو توافق کنند.

صلح دایمی، عادلانه و پایدار

آقای غنی در مصاحبه با بلومبرگ گفته است:”طالبان و دیگر گروه‌های تروریستی تلاش دارند کشور زیبای ما را سرزمین تولید خشونت بسازند. ما باید صلح را دنبال کنیم، صلح دایمی، عادلانه و پایدار.”

او افزوده: “انتخابات باید رهبری را با این اختیار بر سر کار آورد که افغانستان را به جلو ببرد و بحران ۳۹ ساله این کشور پایان دهد.”

آقای غنی در حالی نامزدی دوباره خود را اعلام می‌کند که دیروز بازرس ویژه آمریکا برای بازسازی افغانستان گزارش داد که کنترل و نفوذ دولت افغانستان از ۷۲ درصد در عقرب/آبان ۱۳۹۴ به ۵۶ درصد در سال جاری کاهش یافته است.

هر چند تلاش‌ها برای انجام مذاکرات مستقیم صلح با گروه طالبان تا کنون نتیجه نداده و حملات شدید و گسترده این گروه همچنان ادامه دارد، اما دولت افغانستان و آمریکا همچنان در تلاشند تا در مذاکره با این گروه بگشایند.

دولت دونالد ترامپ، در ماه سپتامبر امسال زلمی خلیلزاد را به عنوان نماینده ویژه این کشور برای مذاکرات صلح افغانستان تعیین کرد و جانب طالبان تایید کرده که اعضای دفتر این گروه در قطر با آقای خلیلزاد دیدار کرده‌‌اند.

هفته گذشته هم پاکستان اعلام کرد که ملا غنی برادر، یکی از موسسان گروه طالبان را به درخواست دولت افغانستان از زندان آزاد کرده است.

 

شورای نگهبان لایحه الحاق ایران به کنوانسیون مقابله با تامین مالی تروریسم را رد کرد

سخنگوی شورای نگهبان از رد لایحه الحاق دولت ایران به کنوانسیون مبارزه با تامین مالی تروریسم خبر داده‌ است.

عباسعلی کدخدایی، سخنگوی شورای نگهبان به خبرگزاری فارس، گفته است این شورا “بیش از ۲۰ ایراد به این لایحه وارد دانسته” و آن را دو باره به مجلس برگردانده است.

آقای کدخدایی گفته است لایحه الحاق ایران به کنوانسیون مقابله با تامین مالی تروریسم (CFT )”واجد ایرادات و ابهاماتی” است و این نظر “شامل موارد خلاف شرع، خلاف قانون اساسی و ابهام، در موعد مقرر برای مجلس شورای اسلامی ارسال شده است.”

او گفته است این ابهامات و ایرادات “به منزله رد این مصوبه نیست و فقط اظهارنظر شورای نگهبان است و در صورتی که مجلس بر مصوبه قبلی‌‌اش اصرار کند، در نهایت این لایحه، جهت تعیین تکلیف نهایی به مجمع تشخیص مصلحت نظام ارجاع می‌شود.”

آقای کدخدایی به خبرگزاری تسنیم گفته است مجمع تشخیص مصلحت نظام نیز این لایحه را بررسی و درباره آن اعلام نظر کرده است.

به گفته سخنگوی شورای نگهبان، این مجمع نیز ایراداتی به این لایحه گرفته و ایرادات مجمع که شامل “عدم انطباق با سیاست‌های کلی” است به مجلس فرستاده شده است.

لایحه الحاق ایران به کنوانسیون مقابله با تامین مالی تروریسم، ۱۵ مهر به تصویب نمایندگان مجلس ایران رسیده بود.

موافقان می‌گویند پیوستن ایران به این کنوانسیون و بیرون آمدن از فهرست سیاه باعث شفافیت بیشتر و مقابله با فساد می‌شود.

این لایحه شامل یک مقدمه، ۲۸ ماده و یک پیوست است. ایران با شروطی از جمله به رسمیت نشناختن اسرائیل به کنوانسیون پیوسته است.

شورای نگهبان لایحه الحاق دولت جمهوری اسلامی ایران به کنوانسیون مبارزه با تامین مالی تروریسم (CFT) را در جلسات متعدد خود مورد بررسی قرار داد و واجد ایرادات و ابهاماتی دانست. این نظر شامل موارد خلاف شرع، خلاف قانون اساسی و ابهام، در موعد مقرر برای مجلس شورای اسلامی ارسال شده است.

شب گذشته ایرنا، خبرگزاری رسمی دولت ایران با انتشار گزارشی تاکید کرد که طبق قانون اساسی، مهلت شورای نگهبان برای رد لایحه الحاق ایران به کنوانسیون مقابله با تأمین مالی تروریسم (سی‌اف‌تی) به پایان رسیده و درنتیجه، این لایحه عملا به قانون تبدیل شده است.

سخنگوی شورای نگهبان گفته است نظر این شورا “در موعد مقرر” برای مجلس شورای اسلامی ارسال شده است.

دولت ایران چهار لایحه برای راه نیافتن به فهرست سیاه گروه ویژه اقدام مالی علیه پولشویی (FATF) ارائه کرده است.

گروه ویژه اقدام مالی علیه پولشویی و تامین مالی تروریسم (FATF)، ماه پیش اعلام کرد که تعلیق اقدامات احتیاطی علیه ایران را تمدید می‌کند و به ایران چهار ماه دیگر برای برآورده کردن انتظارات مهلت می‌دهد.

 

Sarzamine Aryan - سرزمین آریان © 2016