تغییررژیم ریاستی به نظام پارلمانی دکتربصیرکامجو

تغییررژیم ریاستی به نظام پارلمانی

 

دکتربصیرکامجو

تأمین جاویدانه امنیت وآزادی درکشورما وابسته به تغییررژیم ریاستی به نظام پارلمانی دارد .

ساختارسیاسی شؤونیزم قبیله درفرآیند موجودیت خویش دراشکال شاهی وامیرالمومنین ، جمهوری اسلامی یا دموکراتیک درتاریخ افغانستان ، همه وهمه وابسته بغیر ، نا مشروع ، خودکامه ، مستبد ، فاسد وضد پیشرفت و تکامل بوده اند.

استقراروتداوم چنین ساختارسیاسی ” رژیم ریاستی ” درکشورجزتولید : جنگ ، خشم وخشونت ، فقروبیکاری ، دربدری واحتیاجی ، ظلم وستم ملی ، چیز دیگری را به ارمغان نمی آورد  .

 

درسال 2001 میلادی هنگامی که نیروهای مسلح آمریکایی وارد کابل شدند هدف ایشان درآغازهم از میان برداشتن همین ساختارسیاسی شؤونیزم قبیله طالب افغان بود که شرارت می آفریدند .

مگربا قرار گرفتن حامد کرزی همتبار طالب دررأس قدرت ،  بازی سیاسی ازمسیرسیاست مدنی سازی جامعه ونابود سازی لانه هایی دهشت افکن طالب تغییرداده شد وکارنامه های سیاسی دولت کاملاًدر راستای تأمین منافع ملی آمریکا ومنافع قومی پشتونها گرایش پیداکرد وتاامروز این سیاست با راهکار های تولید وترافیک مواد مخدر ، تقویت جنگ وجنایت ، انتحار وانفجار ، ازدیاد ترس ووحشت بوسیله طالبان افغان ، در جامعه ادامه دارد.

 

بگونه ای نمونه ، تداوم این ساختارسیاسی رژیم ریاستی تک محورقبیله درافغانستان تنها درسیزده سال حکومت تک صدای حامد کرزی 155 هزارشهروند افغانستانی کشته ودوبرابرآن رقم ازخود ، زخمی بجا گذاشته است . وهمچنان برای آمریکا درهفده سالی که گذشت  2400 سرباز کُشته وبیش از 900 میلیارد دلارهزینه برداشته است.

براساس گفته جان سپکو ، بازرس ویژه آمریکا در باز سازی افغانستان ، در سخنرانی اوایل ماه جاری خود دراوهایو ، به شدت ازعملکرد سیاست آمریکا درپشتیبانی این ساختارسیاسی تک محور درافغانستان انتقاد کرد. وی اضافه می کند که آمریکا 132 میلیارد دلاردرباز سازی افغانستان هزینه کرده است ، 750 میلیارد دلار روی عملیات جنگی آمریکا در افغانستان مصرف گردیده است. وهمچنان دولت آمریکا سالانه 4 میلیارد دلار به نیروهای امنیتی ودفاعی افغانستان کمک می نماید.

 

اما با تأسف ودرد که کشورما با این همه هزینه های هنگفت وسرسام آور ، هنوزهم از ناامن ترین ، وحشت انگیزترین ، فقیر ترین ، وفاسد ترین وبیکاره ترین کشورهای دنیا به حساب می آید.

 

مشکل اساسی این کشوردرکجا ودرچه نهفته است ؟

بی تردید ،  درموجودیت ساختار سیاسی ودولتی تک محورشؤونیزم قبیله افغان نهفته است ،  زیرا این ساختارنامشروع درفرآیند تاریخ پیوسته بدورازآزادی اراده وعمل ورای مردم ، از شاه احمد خان درانی آغاز تا حامد کرزی و اشرف غنی احمدزی همه یکسان وبدون تفاوت خادم تأمین منافع اربابان خویش ازراه تداوم سیاست جنگ ، جنایت ووحشت بوده وهستند. این ساختارهیچگاه برای تأمین صلح وامنیت ، ایجاد اشتغال ومعیشت زندگی مردم وبازسازی جامعه کاروبرنامه ای نداشته وندارد .

 

چند نمونه ای از ماهیت کارسیاسی حکومت حامد کرزی واشرف غنی احمدزی در ساختار سیاسی رژیم ریاستی را ، مثال می زنیم . :

باورود پای آمریکا به کشور ما درسال  2001 میلادی  ، یک وچند هزار طالب افغان که از پاکستان به کشور ما هجوم آورده بودند ،  دوباره به آن کشورپس رانده شدند وخوار وزار درآنجا متواری گردیدند  و وجود فزیکی ایشان در زمان ، منحیث یک قدرت رزمی ،  به صفر تقرب کرد .

 

اما  ! ظاهرشاه ، خلیلزاد ، کرزی واحمدزی با اندیشه های پشتونوالی خویش و با استفاده ازمنابع  دولتی برای حفظ قدرت سیاسی پشتونها در افغانستان ومنطقه ، چهارتا طالب زخمی ودرمانده را بار دیگر سازماندهی ومسلح ساختند. که اکنون این نیروهای پشتون تبار زیر نام طالب ، القاعده وداعش تحت رهبری غیر مستقیم دولت حامد کرزی و اشرف غنی احمدزی از منافع پشتونها چه در انتخابات ، چه در انتحارها ، چه در قتل های زنجیره ای ، چه در جبهات رزمی ، چه در شهر وچه در کوه ، چه درکوچه و صحرا ، همه جاه ومقابل نیروهای رزمی وشهروندان ملکی غیر پشتون ، آشکارا جنایت می می کنند .

 

جهت نجات شهروندان ما ، اعم از پشتونهای صلح خواه وتکامل پسند و تاجیکان ، هزاره ها ، ازبیکها وسایرهمشهری های گرانقدر، لابد اندیشه نمود . به سبب این که ساختارسیاسی قدرت وحاکمیت تک قومی منحوس قبیله دائم  باعث بدبختی شهروندان میهن ما گردیده است وباید برای همیشه ازتاریخ پرافتخار این سرزمین زدوده شود  .  زیرا این ساختار نفرت انگیز  ، بد اقبال ، نامبارک ، نگون بخت و شوم که سالهای دراز است که جزتولید ، خون و ریم ، اندوه  و ناامیدی ، چیغ و درد وناله ، گریه و زاری و بدبختی  دگر چیزی  را به جامعه تقدیم نکرده است   .

 

اندیشه جمعی به این باور است که تمام نیروهای سیاسی از جنس صلح وآزادی کشور باید دست بدست هم بدهند وبااراده راستین در انتخابات ریاست جمهوری 2019 میلادی شرکت نمایند و  از راه برگه های رای ، سری وآزاد ، این ساختارسیاسی ” رژیم تک قومی ”  بدشگون را برای همیشه کنار زنند ویک نظام پارلمانی مشروع ومردمسالار را که تبلورگاه صیانت کرامت ونجابت انسان است ، جاگزین آن سازند . تا مردم این سرزمین بتوانند در فضای همبستگی وهمزیستی زندگی شرافتمندانه خویش را بدون درد سر به خوشی وآرامی سپری نمایند .

 

ما آگاهیم که در ” راهبرد حل اساسی مسئله ملی ” در افغانستان وآوردن صلح وثبات درکشور ، مؤلفه های زیادی شامل می باشند  ، مگراساسی ترین مؤلفه ای  که گره کشای مشکل این سرزمین است در گام نخست تنها ” تغییر رژیم خودکامه ریاستی به نظام مشروع پارلمانی ” است.

 

به این مناسبت تمام قدرت ونیروی مادی ومعنوی شهروندان در مبارزات سیاسی وانتخاباتی باید درمسیر تغییر نظام سیاسی فعلی بکارگرفته شوند وهمسوعمل نمایند.

زیرا این اصل ، اساسی ترین رسالت قرن را تشکیل می دهد که در برابرهمه ای شهروندان این کشورقرار دارد . ما باید این رسالت تغییرنظام را شب وروزدر دنیای نهان خویش تقویت بخشیم  وباارادۀ خلل ناپذیربرای تحقق چنین یک آرمان مقدس انسانی واخلاقی مبارزه عقلانی نمائیم.

 

باحترام

هفدهم نوامبر 2018 میلادی

 

 

 

Updated: نوامبر 19, 2018 — 12:29 ق.ظ