ادبیات فارسی : تبیین جایگاه تشبیه در منظومه های غنایی؛ با تکیه بر پنج منظومة عاشقانه نویسندگان : حسین آقاحسینی وآسیه محمدابراهیمی

ادبیات فارسی  :

تبیین جایگاه تشبیه در منظومه های غنایی؛

با تکیه بر پنج منظومة عاشقانه

 

نویسندگان :  حسین آقاحسینی وآسیه محمدابراهیمی

چکیده

گزینش واژگان و چگونگی قرارگرفتن آنها در جمله و چینش آن براساس شرایط نحوی یا گریز از این شرایط و صور خیال را می¬توان از مهم¬ترین ویژگی¬های هر زبان دانست. تحلیل زبان هر اثر باتوجّه¬به ویژگی¬های ذاتی آن و بررسی هنجارگریزی¬های صورت¬گرفته در گسترة متن، می¬تواند بازگوکنندة نوع آن قلمداد شود. انواع تشبیه به¬عنوان یکی از ارکان علم بیان در پدیدآمدن هویّت زبان متناسب با محتوای غنایی، تأثیرگذار است و در خدمت رویکرد عاطفی، ادبی و القایی این زبان قرار دارد. همچنین واژگان استفاده¬شده در قالب مشبّه و مشبّه¬به و نیز نوع وجه‌شبه، درجهت تبیین زبان این آثار عمل می‌کند. از سوی دیگر، اغراض تشبیه و نقشی که در انتقال محتوا برعهده¬ دارد، با نوع مضامین غنایی متناسب است و در کنار مختصات دیگر زبان غنایی، از عوامل تأثیرگذاری بر مخاطب به¬شمارمی رود. در این پژوهش کوشش شده است تا نقش این رکن علم بیان در پنج منظومة عاشقانه، با موضوع واحد بررسی شود و براساس مشترکات به¬دست¬آمده، یکی از شاخصه¬های زبان غنایی تبیین شود.

ادامه متن را اینجا بخوانید

Updated: آگوست 13, 2018 — 8:29 ق.ظ