تقویت تفکیکی رفتارهای دیگر در کاهش پرخاشگری دانش آموزان با اختلال هوشی‌

تقویت تفکیکی رفتارهای دیگر در کاهش پرخاشگری دانش آموزان با اختلال هوشی‌

نویسندگان

فاطمه احمدی مقدم

باقر غباری بناب

فاطمه نصرتی

چکیده
هدف پژوهش حاضر بررسی اثربخشی روش تقویت تفکیکی رفتارهای دیگر بر کاهش رفتار‌های پرخاشگرانۀ دانشآموزان کم‌توان هوشی بود. در این پژوهش از طرح پژوهشی تک‌آزمودنی معروف به‌طرح AB استفاده شد و 5 نفر از دانش‌آموزان پسر کم‌توان هوشی که دارای بیشترین فراوانی رفتارهای پرخاشگری بودند، به‌عنوان افراد مورد پژوهش انتخاب شدند. ابزارهای مورد استفاده شامل پرسشنامۀ انگیزشی دوراند (1990)، پرسشنامۀ شرح حال، بررسی میزان تعمیم‌دهی روش درمانی، مصاحبه و مشاهدۀ رفتاری بود. به‌منظور اجرای پژوهش ابتدا 9 مورد از رفتارهای پرخاشگرانه‌ای که از فراوانی بیشتری برخوردار بودند، به‌عنوان رفتار آماج در نظر گرفته شد و سپس با استفاده از کاربرگ مشاهدۀ رفتاری‌، رفتار آماج در چهار مرحله B2، A2، B1، A1 و مرحلۀ پیگیری مورد مشاهده و ثبت گردید‌. جهت تجزیه و تحلیل داده‌ها از روش آماری خی‌دو، ضریب معنی‌داری آن و تنصیـف میانه‌ها استفاده گردید. یافته‌ها نشان داد که تـقویت تفکیکی رفتـارهای دیگر در کاهش پرخاشگری دانش‌آموزان پسر کم‌توان هوشی تأثیر معنی‌داری دارد و این تأثیر در گذر زمان نیز دارای ثبات بود و در محیط طبیعی نیز اثـر درمانی داشته و قابل تعمیم به‌محیط منزل بود. نتایج نشان داد که تقویت تفکیکی رفتارهای دیگر می‌تواند منجر به‌کاهش رفتارهای پرخاشگرانه در این دانش‌آموزان ‌شود.

ادامه متن را اینجا بخوانید

Updated: می 21, 2018 — 12:25 ق.ظ