خبرفوری روز : حزب وطن از نحیب تا غنی ! مسوول فجایع ناامنی رییس جمهور است

 

حزب وطن از نحیب تا غنی !

به گزارش شبکه اطلاع رسانی افغانستان وضعیت سیاسی و امنیتی افغانستان با چالش های بشمار سبب شده است که گروه های تروریستی میدان جنگ را گسترش و ولایت های مختلف را ناامن کنند، این در حالی است که چهره های مختلف سیاسی که از قدرت به دور مانده اند دگر باره خواستار حضور در عرصه سیاسی با ایتلاف های جدی می باشد.

افغانستان در دوران پس از طالبان با چند حزب مطرح در عرصه سیاست فعالیت می کرد که با رویکرد سلطه جویانه ارگ و تهی شدن قدرت از چهره های غیر پشتون، رهبران احزاب جنبش، وحدت و جمعیت دست به ایتلاف نجات زدند و در برابر چنین جریان های مخالفی، اتحادهای در همراهی ارگ نیز شکل گرفت.

صف بندی های سیاسی که از دل بحران جاری افغانستان شکل گرفت سبب هراس جامعه از سقوط نظام و هرج و مرج دوباره کشور شده است اما همچنان ریاست جمهوری بدون توجه به آنچه در ولایت های مختلف درگیر با جنگ رخ می دهد سرگرم یارکشی های سیاسی و جلب حمایت چهره های می باشد تا به انزوای مخالفان بپردازد.

پس از آنکه تاریخ انتخابات مجلس نمایندگان در ماه سرطان سال آینده از سوی کمیسیون انتخابات اعلام شد، احزاب مختلف خواهان از سرگیری فعالیت ها تا هم نقش خود را در مناسبات سیاسی پررنگ کنند و هم شانس دوباره در قدرت را به دست آورند به مانند حزب کمونیستی وطن که پس از سقوط حکومت داکتر نجیب الله عملا غیرفعال بوده است.

حکومت داکتر نجیب الله نیز به مانند حکومت وحدت ملی در چالش های داخلی و اختلاف های گسترده میان مقامات دولتی بسیار شباهت دارد و هر دو حکومت از حمایت یک ابر قدرت برخوردار اما آنچه امتیاز برای اشرف غنی می باشد دوری جستن جامعه جهانی و مردم افغانستان از سقوط نظام برحال است.

حزب دموکرات خلق که پس از نجیب الله به نام وطن تغییر یافت جریانی می باشد که افغانستان در بیش از چهل سال قبل پس زده و نتوانست از مقبولیت سیاسی برخوردار باشد هرچند تحریک برخی عوامل خارجی در آن نقش بسزایی داشت و حال پس از سال ها در فضایی اختلاف های عمیق سیاسی و نزدیک شدن به انتخابات در حمایت از حکومت وحدت ملی به فعالیت دوباره رو آورده است.

اینکه حکومت با تمامی توان در پی جذب جریان ها و چهره های سیاسی برای انزوای مقام های مخالف می باشد، رویداد تازه ای نیست اما حمایت حزب وطن از حکومت وحدت ملی در کنار تقلای ارگ برای مصالحه با طالبان نشان می دهد که کاهش تنش های سیاسی در تغییر سیاست ارگ در آینده نزدیک رخ نخواهد داد.

حال که حزب اسلامی با همان قدرت گذشته و لشکر نظامی قلدرانه خواستار نقش سیاسی می باشد و انتخابات آینده را هدف قرار داده در کنار اتحاد سه حزب بزرگ افغانستان در مخالفت با حکومت و ظهور دوباره حزب وطن می توان گفت که شکاف های سیاسی روز به روز عمیق تر شده است.

هرچند وجود احزاب مختلف با عقاید متفاوت در دولت های مختلف سبب کاهش سلطه جویی های سلیقه ای و تباری می شود اما در افغانستانی که همواره از قدرت یک قطبی برخوردار بوده و با هر قدرت گیری اقوام جز پشتون به ستیزه رفته است چگونه می توان خوش بین به حضور حزب های مختلف بود؟

حکومت متمایل به شوروی سابق با رویکردی خلاف خواست جامعه افغانستان سبب بروز اختلاف های درونی و شروع جنگی شد که تاکنون نیز ادامه دارد و هزاران هزار تن را کشت و میلیون ها آواره برجای گذاشت و بماند ویرانی یک کشور و ظهور تروریسم.

زمانیکه جامعه و فضای موجود در افغانستان با تمامی توان به رد سیاست کمونیستی با مقام های احزاب وطن و دیگر جریان های آن دوران انجامید فعالیت دوباره حزب وطن با هدف حمایت از حکومت وحدت ملی از سیاست ارگ نشات می گیرد.

اشرف غنی با رویکرد سطه جویانه و تهی کردن قدرت از هر چهره و جریان مخالف نشان داد که خواستار برقرار دیکاتوری و کشوری پشتونیزم در افغانستان است حال برای رسیدن به این هدف می خواهد طالب همراه باشد و یا هر حزب و چهره منفوری دیگری.

 

مسوول فجایع ناامنی رییس جمهور است

طالبان با انجام حمله های انتحاری در داخل شهر کابل چه هدفی را جستجو می کند؟ تمامی قربانیان رویدادها، غیر نظامیان، از دکان داران و دست فروشان گرفته تا کودکان و دانش آموزان گزارش شده است. این حملات در حالی صورت می گیرد که نهادهای امنیتی در حال طرح و اجرای تدابیر سخت امنیتی در بخش هایی از شهر کابل هستند اما انجام این حمله برای طالبان چه منفعت سیاسی و عملی دارد؟

به گزارش شبکه اطلاع رساني افغانستان، آصف آشنا آگاه امور سیاسی در برنامه «فراخبر» گفت: واقعیت این است که برای طالبان شهروندان افغانستان، ملکی و نظامی ندارد. طالبان یک جریان تروریستی، یک گروه تروریستی منحرف شده از دین و خشونت گر است که ماهیتش را انسان کشتن و جنایت کردن تعریف می کند و ماهیتش را خشونت آفرینی و ویرانی افغانستان تعریف می کند. مشکل ما در رویکرد به طالبان و تعریف طالبان، مشکل سیاسی درون است. در چیستی طالبان مردم هیچ شک و تردیدی ندارند. بدون هیچ تقسیم بندی سمت و زبان، دشمن مردم افغانستان است و طالبان چیزی جز جنایت آفرینی برای مردم نه در گذشته و نه امروز دارد.

وی، در خصوص اهداف طالبان در افغانستان اظهار داشت : در ارتباط با طالبان تلاش می کنند که جو رعب و وحشت را حاکم کنند و آن را به فضای سیاسی افغانستان برگردانند و از این استفاده های سیاسی خود را ببرند و امتیازهای سیاسی خود را بگیرند و خبر آفرین باشند و همیشه وحشت بیافرینند. مشکل ما در بخش سیاسی در درون است. در درون دولت افغانستان و در سیاست افغانستان و در تکنوکرات های سیاسی که فرصت های سیاسی و تصمیم گیری فرصت های سیاسی و سکوی سیاسی را در اختیار دارند. مشکل ما این است که سیاسیون افغانستان با کارت طالب یک بازی سیاسی می کنند. نگاه از درون دولت و نگاه رسمی یک نگاه سیاسی به طالب است و مبتنی بر تحولات سیاسی، جدیت مبارزه با طالب به تروریزم تغییر می کند. میزان مبارزه با طالب و تروریزم تغییر می کند و من شک دارم که در دولت افغانستان، در سطوح رهبری دولت واقعا نیتی وجود داشته باشد که طالبان را واقعا دشمنان مردم افغانستان قبول کنند و واقعا مبارزه کنند. طالب، ترور، جلیقه انتحاری، داعش همه اینها متاسفانه کارت های سیاسی است و در دست سیاسیون افغانستان که با آن بازی می کنند.

آشنا، در ارتباط با قوت گرفتن طالبان در این دوره بیان داشت: درست است که فرزندان وطن، در خطوط اول جنگ، علیه طالبان مبارزه می کنند ولی در دوره حکومت وحدت ملی، طالب دوباره برگشته است و ماشین نظامی طالبان دوباره جدی شده است. درست است که یک بخشی از آن به انتقال مسوولیت های امنیتی و خطاها و اشتباهاتی که در پروسه انتقال مسوولیت امنیتی در دوره کرزی، با مسوولیت اشرف غنی اجرا شد. بخشی از آن به او برمی گردد ولی بخش اصلی این است که طالبان در افغانستان قوی نشده اند. نهادهای امنیتی افغانستان از درون در نتیجه خطاها و اشتباه های رهبری، ضعیف شده است. ضعف نهادها وساختارهای امنیتی سبب شده است که امروز طالبان در تمام جغرافیای افغانستان با دست باز انسان می کشند، جنایت می آفرینند وهیچ کس نیست که از مردم افغانستان دفاع کند و نیروهای دفاعی ما در بسیاری از موارد تجربه نشان داده است که دغدغه اول چون زنده ماندن خودشان است حتی برای اینکه خودشان زنده بمانند بارها از تلفن و از فیسبوک با کابل و مرکز قل اردوها تماس می گیرند و هیچ کسی هم به دادشان نمی رسد.

این آگاه سیاسی، می افزاید: واقعیت امر این است که سخنگوهای دولت، در قبال دفاع از فجایعی که امروز در افغانستان رخ می دهد درمانده اند و نمی توانند دفاع کنند. به دلیل اینکه آب از بالا خراب و گل آلود است. مسوولیت تمام فجایعی که در دوره حکومت وحدت ملی اتفاق افتاده است، انسان هایی که قربانی شده، تمام آن برمی گردد به مدیران نهادهای امنیتی و به کسی که قدرت را، حیثیت قدرت را، از مجراهای تقلب و کودتای تقلب به دست آورده است و ادعا می کند که سرقوماندان قوای مسلح است. وقتی اشرف غنی در روز امتیاز می آید از این عبارتی که قانون اساسی برای رییس جمهور منتخب تعریف کرده می آید، از این بهره کشی سیاسی می کند و امتیاز می گیرد، متناسب با همین امتیازی که اشرف غنی می خواهد از این عبارت بگیرد تمام مسوولیت ها هم به عهده اشرف غنی برمی گردد. باور من این است که ارگ ریاست جمهوری، شخص اشرف غنی و دفتر شورای امنیت و دفتردار شورای امنیت و اعضای شورای امنیت مقصر وضعیت کنونی در بخش امنیتی و فجایعی که مردم افغانستان را دامن گیر شده است هستند.

وی، در خصوص وعده جدید رییس جمهور برای تامین امنیت ومبازه با دهشت افکنی گفت: این یک رویای پا در هوا و یک خوش بینی بسیار مفت و مضحک است مثل بقیه دروغ هایی که اشرف غنی به مردم افغانستان تحویل داده است. آنچه در غور و فاریاب می گذرد، آنچه در هلمند، ننگرهار و کابل می گذرد یک فاجعه تمام عیار است.

آشنا ادامه داد: حیرانم که اشرف غنی با چه منطقی خوش بین به وضعیتی با این دست می بیند. مردم افغانستان به لحاظ امنیتی، اعتماد خود را به این حکومت از دست داده. به لحاظ سیاسی مردم افغانستان، اعتماد خود را از دست داده است. به لحاظ امانت داری و اینکه بیاید از حقوق مردم دفاع کند مردم افغانستان اعتماد خود را از دست داده است. رهبران سیاسی و شرکای قدرت اشرف غنی اعتماد خود را از دست داده اند و ریاست اجرایی و همکاران اشرف غنی در زیر مجموعه ساختارهای سیاسی که مرتبط با ریاست اجرایی است. شروط و نزدیکان اشرف غنی در ارگ ریاست جمهوری اعتماد خود را به آقای غنی از دست داده اند.

وی، در خصوص حلقه اطراف اشرف غنی می گوید: مشکل این است که یک حلقه انحصار طلب خودکامه ای که واقعیت های امروز افغانستان را نمی توانند بفهمند و آشکارا در پی انحصار قدرت هستند، از دموکراسی و تامین دموکراسی در افغانستان می ترسند، از پا گرفتن دموکراسی می ترسند چرا که به میزانی که دموکراسی در افغانستان پا بگیرد، قدرت مردمی می شود، مردم صاحب قدرت می شوند به همین دلیل خود را به زمین و زمان می زنند و تمام کارت ها را برای آسیب زدن به دموکراسی و تضعیف مردم و دیوار ساختن بین مردم و قدرت خلق می کنند.

 

 

شاهد خاقان عباسی، نخست‌وزیر جدید پاکستان می‌شود

انتظار می‌رود شاهد خاقان عباسی به طور موقت نخست‌وزیری پاکستان را به عهده داشته باشد

منابع خبری می‌گویند حزب حاکم پاکستان، شاهد خاقان عباسی، وزیر نفت سابق این کشور را به عنوان نخست‌وزیر موقت انتخاب کرده است.

انتخاب آقای عباسی ۵۸ ساله به دنبال کناره‌گیری نواز شریف، از سمت نخست‌وزیری صورت گرفته است.

آقای عباسی هفته آینده در نشست مجلس به عنوان نخست‌وزیر جدید معرفی خواهد شد.

دیوان عالی پاکستان در ادامه رسیدگی به اتهام‌های فساد علیه نواز شریف و فرزندانش، از او سلب صلاحیت کرد و به دنبال آن آقای شریف کناره‌گیری کرد.

انتظار می‌رود آقای عباسی به طور موقت نخست‌وزیری پاکستان را به عهده داشته باشد.

مجرم شناخته شدن نواز شریف در دیوان عالی پاکستان

از شهباز شریف، برادر نواز شریف به عنوان نخست‌وزیر آتی یاد می‌شود. او باید از سمت خود به عنوان سروزیر ایالت پنجاب کناره‌گیری کند و با شرکت در یک انتخابات میان‌دوره‌ای وارد مجلس پاکستان شود. او پس از ورود به مجلس می‌تواند نخست‌وزیر پاکستان شود.

 

نواز شریف: وجدانم راحت است

نواز شریف گفت مبنای حکم دادگاه که منجر به برکناریش شده را درک نمی‌کند

نواز شریف، نخست وزیر سابق پاکستان، در نخستین اظهار نظر رسمی پس از برکناری از قدرت گفت که “وجدانش راحت است”.

آقای شریف امروز شنبه ۱۹ ژوییه (۷ مرداد) با رد اتهامات مالی مطرح شده علیه خود گفت مبنای حکم دادگاه که منجر به برکناریش شده را درک نمی‌کند.

مسلم لیگ، حزب نواز شریف که در مجلس این کشور اکثریت را دارد، شاهد خاقان عباسی، وزیر نفت سابق این کشور را به عنوان نخست‌وزیر موقت انتخاب کرده است.

با این حال، آقای شریف در اظهارات امروز خود تاکید کرده که برادر وی شهباز، در نهایت به نخست وزیری خواهد رسید.

عمران خان، رهبر حزب “جنبش برای عدالت”، که رقیب حزب مسلم لیگ است، با تمسخر سخنان نواز شریف، سنت حکومت “سلسله های سیاسی” در پاکستان را نوعی “سلطنت” دانسته است.

قرار است شاهد خاقان عباسی، هفته آینده در نشست مجلس به عنوان نخست‌وزیر موقت پاکستان معرفی شود.

با وجود این از شهباز شریف، برادر نواز شریف، به عنوان کسی یاد می شود که بیشترین شانس را برای تصدی پست نخست‌وزیری پاکستان دارد.

او به این منظور باید از سمت خود به عنوان سروزیر ایالت پنجاب کناره‌گیری کند و با شرکت در یک انتخابات میان‌دوره‌ای وارد مجلس پاکستان شود.

شهباز شریف پس از ورود به مجلس می‌تواند نخست‌وزیر پاکستان شود.

دیوان عالی پاکستان، اخیرا در ادامه رسیدگی به اتهام‌های فساد علیه نواز شریف و فرزندانش، از او سلب صلاحیت کرد.

به دنبال حکم دادگاه عالی، آقای شریف دیروز از سمت نخست وزیری کناره‌گیری کرد.

 

چین بندر مهم سری‌لانکا را برای ۹۹ سال اجاره کرد

بندر هامبانتوتا یکی از مهم‌ترین مسیر‌های کشتیرانی میان آسیا و اروپاست.

سری‌لانکا قراردادی یک میلیارد دلاری با چین امضا کرده است تا بندر هامبانتوتا، در استان جنوبی کشور را به چین اجاره دهد.

امضای این قرارداد ۱.۱ میلیارد دلاری به دلیل نگرانی ساکنان این بندر سری‌لانکا از احتمال استفاده ارتش چین از آن به تاخیر افتاده بود.به دنبال تظاهرات گسترده، دولت سری‌لانکا اطمینان خاطر داده که چین تنها برای مقاصد تجاری از این بندر استفاده خواهد کرد.

بندر هامبانتوتا یکی از مهم‌ترین مسیر‌های کشتیرانی میان آسیا و اروپااست.

دولت سری‌لانکا گفته است پولی که از این قرارداد به دست می‌آید برای بازپرداخت وام‌های خارجی استفاده خواهد شد.

طبق این قرارداد، یک شرکت دولتی چین، برای ۹۹ سال بندر هامبانتوتا و ۱۵ هکتار از زمین‌های آن را در اختیار خواهد داشت.

اجرای این توافق مستلزم بیرون کردن هزاران روستایی است اما دولت سری‌لانکا گفته است به این افراد، زمین‌های جدیدی داده خواهد شد.

از زمان پایان یافتن جنگ داخلی ۲۶ ساله سری‌لانکا در سال ۲۰۰۹، چین میلیاردها دلار در زیرساخت‌های این کشور سرمایه‌گذاری کرده است.

تصمیم چین برای ساخت راه ابریشم جدید

انتظار می‌رود بندر هامبانتوتا در حاشیه اقیانوس هند نقش مهمی در طرح موسوم به جاده ابریشم جدید چین ایفا کند. این طرح، بنادر و جاده‌های چین را به اروپا متصل می‌کند.

هند و ژاپن به دقت این تحولات را زیر نظر دارند.

منتقدان این قرارداد نگران آن هستند که این منطقه به یک منطقه تحت کنترل چین تبدیل شود. آنها همچنین نگران استفاده نیروی دریایی چین از این بندر به عنوان یک پایگاه هستند.

 

ترامپ رئیس دفتر خود را عوض کرد

راینس پریبس (راست) جای خود را به جان کلی (چپ) می‌دهد که آقای ترامپ او را ستاره کاربینه خود نامیده است

دونالد ترامپ، رئیس جمهوری آمریکا با انتشار توییتی از تصمیم خود برای کنارگذاشتن رینس پریبس، رئیس دفتر خود و جانشینی او با ژنرال جان کلی، وزیر امنیت داخلی، خبر داده است.

او عصر روز جمعه (۲۸ ژوئیه – ششم مرداد) یک بار دیگر نه از طریق مجاری رسمی که با انتشار توییتی در شبکه اجتماعی توییتر نوشت: “خوشوقتم که به عرض همگان برسانم، ژنرال جان اف کلی رئیس دفتر جدید خواهد بود. او یک آمریکایی بزرگ است.”

بدین ترتیب، راینس پریبس، رئیس دفتر فعلی آقای ترامپ که در دو روز گذشته و پس از سرکار آمدن مدیر ارتباطات جدید کاخ‌سفید درگیر یک نزاع داخلی شده و از سوی آقای اسکارموچی به خبرچینی و افشا کننده اخبار داخل کاخ‌سفید متهم شده بود، بعد از تنها شش ماه حضور در کاخ سفید کنار می‌رود.

همزمان رسانه‌های آمریکا از استعفای آقای پریبس در روز پنجشنبه (دیروز) خبر داده‌اند و به نقل از سارا هوکابی، سخنگوی کاخ‌سفید گزارش کرده‌اند که اختلاف میان آقای ترامپ و رینس پریبس، از حدود دو هفته گذشته بالا گرفته بوده است.

 

 

 

پنج حلقه سیاست خارجی چه شد؟

۸صبح،کابل: محمد اشرف غنی پس از روی کار‌آمدن حکومت وحدت ملی اعلام کرد که مشی سیاست خارجی او پنج حلقه اصلی دارد. به گفته آقای غنی ضرورت گسترش رابطه با این پنج حلقه، بیش از هر وقت دیگر احساس می‌شود. حلقه اول در سیاست خارجی آقای غنی، همسایه‌ها بود. حلقه دوم کشورهای حوزه تمدن اسلام، حلقه سوم کشورهای غربی، کشورهای عضو ناتو یا کشورهایی که افغانستان را حمایت مالی و امنیتی می‌کنند. حلقه چهارم آسیا و حلقه پنجم سیاست خارجی رییس جمهور غنی، روابط با سازمان‌های بین‌المللی، مثل سازمان ملل متحد، سازمان تجارت جهانی، بانک جهانی و … بود. در حلقه آسیا تاکید رییس جمهور غنی بر گسترش روابط با چین و جاپان بود.
اما دست‌آورد سیاست خارجی رییس‌جمهورغنی به مراتب کم‌تر از میزانی بود که انتظار می‌رفت. در برخی از موارد هم سیاست خارجی افغانستان شاهد شکست واضح بود. سیاست خارجی حکومت وحدت ملی در حلقه اول، کاملاً ناکام بود. بیشتر همسایه‌های افغانستان امروز با کابل روابط محکم ندارند. در زمان حامد کرزی روابط با همسایه به استثنای پاکستان، بسیار بهتر از امروز بود. امروز ایران با برقراری رابطه با طالبان، به ارعاب افغانستان می‌پردازد. تهران از نماینده‌گان طالبان میزبانی می‌کند و حتا رییس جمهور اصلاح‌طلب و غیرایدیولوژیک آن کشور، در مورد آب چنان اظهار نظر می‌کند که موجب تنش بیشتر می‌شود. اظهارات رییس‌جمهور روحانی نشان داد که تهران دیگر پروای روابط نیک و حسنه با کابل را ندارد. سفارت ایران در کابل تلاش کرد که اظهارات دکتر حسن روحانی را کم‌اهمیت جلوه دهد، اما سخنان رییس‌جمهور ایران واضح است و نیاز به تفسیر و بازخوانی ندارد.

کشور‌های آسیای میانه و روسیه هم دیگر کابل را جدی نمی‌گیرند. روس‌ها به صراحت و بدون هیچ نوع نگرانی از تیره‌گی روابط با کابل و از تماس‌های‌شان با گروه طالبان سخن می‌گویند. کشورهای آسیای میانه هم که ساحه نفوذ روسیه به شمار می‌روند، به تقلید از مسکو، سطح روابط‌شان را با کابل کاهش داده‌اند. در شروع روی کار آمدن حکومت وحدت ملی، ترکمنستان، همسایه شمالی ما، در قرارداد خرید گندم، متوسل به سیاست فریب شد. این کشور گندمی ‌را که ارزش غذایی کم‌تری داشت، می‌خواست به افغانستان بفروشد که تجار افغان از خرید آن امتناع کردند. تاجیکستان و ازبکستان هم به نحوی اکت نارضایتی می‌کنند. سفر اخیر رییس‌جمهور به تاجیکستان نیز آنگونه که انتظار می‌رفت، زیاد مورد استقبال مقامات تاجیکستان قرار نگرفت و روی مقامات تاجیکستان در نشست‌ها بیشتر به طرف پاکستان معطوف بود. روشن نیست که سفر قریب‌الوقوع رییس‌جمهور غنی به تاشکند، تا چه حد می‌تواند روابط میان دو کشور را بهبود بخشد. قزاقستان تنها کشوری است که با کابل روابط حسنه دارد، بازرگانان افغانستان از آن کشور گندم وارد می‌کنند. گزارش‌هایی وجود دارد که کابل همکاری‌های جدی امنیتی با قزاقستان نیز داشته است. اما غیر از قزاقستان دیگر کشورهای آسیای میانه، آنچنان که باید، هوای کابل را ندارند.
چین همسایه دیگر افغانستان هم که در حلقه اول، سوم و پنجم سیاست خارجی حکومت وحدت ملی جا خوش کرده است، علاقه‌ای به بهبود روابط با کابل ندارد. چین نشست راه ابریشم را در ماه می ‌امسال میزبانی کرد، اما از سران حکومت وحدت ملی برای شرکت در این نشست دعوت نکرد. این رویداد نشان می‌دهد که چین چقدر به بهبود روابط با کابل، بی‌علاقه است. چندی پیش حکومت وحدت ملی اعلام کرد که پکن یک ابتکار دیپلوماتیک را روی دست گرفته است و می‌خواهد که کابل و اسلام‌آباد را به هم‌دیگر نزدیک کند. حکومت وحدت ملی گفته بود که چین عملی شدن تمام تعهدات احتمالی پاکستان را تضمین خواهد کرد. معلوم می‌شود که این حرف هم بلوف است. وقتی چین حاضر نیست افغانستان را به نشست راه ابریشم دعوت کند، چطور حاضر خواهد بود ماموریت بزرگ نزدیک‌سازی روابط کابل و اسلام‌آباد را به دوش بگیرد.
موضع روسیه که روشن و آفتابی است. مسکو به صراحت اعلام می‌کند که با طالبان تماس دارد. مسکو سیاست تبلیغی خطرناکی را هم در پیش گرفته است. روسیه پیوسته اعلام می‌کند که کابل تمایلی به مبارزه با گروه داعش ندارد. روسیه حتا به آمار و ارقام کشته‌شده‌های داعش در افغانستان هم توجه نمی‌کند و متوسل به دروغ‌پراگنی می‌شود. این وضعیت نشان‌دهنده آن است که اجماع جهانی و منطقه‌ای در مورد افغانستان برهم خورده است. سیاست خارجی افغانستان باید این اجماع را نگه می‌داشت، اما حکومت وحدت ملی موفق به این کار نشد. با سقوط طالبان و شکل‌گیری نظم سیاسی جدید در افغانستان، تمام کشورهای جهان و منطقه به استثنای پاکستان، از دولت افغانستان و روند پس از بن حمایت می‌کردند. برخی از کشورها سرباز فرستادند، برخی کمک مالی کردند، شماری هم کمک‌های فنی فرستادند و یک تعداد از کشورها هم در مجامع بین‌‌المللی از موقف افغانستان به عنوان کشور قربانی تروریسم و مداخله خارجی و مستحق کمک‌های سخاوتمندانه، پشتیبانی کردند. اما از آن اجماع جهانی حالا خبری نیست.
حکومت وحدت ملی در شروع روی کارآمدنش مرتکب خطا‌های سنگین در سیاست خارجی شد. افغانستان از دیرباز، در روابط خارجی‌اش اصل عدم جانبداری در منازعات جهانی و منطقه‌ای را لحاظ می‌کرد. افغانستان در دهه‌های چهل و پنجاه خورشیدی با آن‌که کمک‌های هنگفت مالی از شوروی می‌گرفت و حتا برای راضی نگه‌داشتن شوروی با پاکستان و ایران مشت و یخن می‌شد، اما به صورت واضح، در منازعات منطقه‌ای و جهانی به سود هیچ یک از طرف‌های منازعه، موضع‌گیری نکرده بود. افغانستان به عضویتش در سازمان کشورهای غیرمنسلک، وفادار بود و اساس‌نامه این سازمان را جدی گرفته بود.
اما در حکومت وحدت ملی این اصل نقض شد. این حکومت در مورد یمن به نفع یک جانب منازعه موضع گرفت. این امر تنش را در روابط خارجی افغانستان به وجود آورد. خطای دیگر سیاست خارجی حکومت وحدت ملی، تلاش برای تعامل با پاکستان بود. حکومت وحدت ملی در سال ۲۰۱۴ چنان با شتاب در این راستا حرکت کرد که حکومت حامد کرزی را به هندگرایی در سیاست خارجی متهم کرد. این امر رابطه کابل و دهلی نو را اندکی سرد ساخت. هیچ فرد عاقلی مخالف تجربه سیاست تعامل با پاکستان نبود. بالاخره باید سیاست تعامل هم تجربه می‌شد، اما روشی که برای تعامل با پاکستان اختیار شد، چنان نادرست بود که روابط کابل و دهلی نو را برای مدت کوتاهی صدمه زد. خوشبختانه که مشکل روابط کابل- دهلی نو حل شد و نخست‌وزیر هند، دو بار به افغانستان سفر کرد و اطمینان داد که سیاست حمایت از افغانستان را ادامه می‌دهد.
سیاست خارجی حکومت وحدت ملی در حلقه دوم هم چندان موفق نبود. ترکیه یکی از کشورهای مهم حوزه تمدن اسلام، رابطه بدی با حکومت وحدت ملی دارد. ترکیه در یک روز، شمار قابل توجهی ویزه سیاسی صادر کرد و به مخالفان سیاسی رییس‌جمهور و رییس اجرایی اجازه داد تا از قلمرو این کشور یک ایتلاف سیاسی مخالف حکومت افغانستان را اعلام کنند. مخالفان سیاسی رییس‌جمهورغنی خاک ترکیه را استعمال کردند. وزیر خارجه ترکیه و برخی از بلندپایه‌گان دیگر این کشورهم با اعضای ایتلاف موسوم به ایتلاف انقره دیدار و گفتگو کردند. ترکیه در پرونده جنایی جنرال دوستم هم به جای حمایت از موضع ریاست جمهوری افغانستان، از موقف جنرال دوستم حمایت کرد. در حوزه تمدن اسلام، روابط با امیرنشین‌های قطر و امارات متحده عرب هم چندان خوب نیست. قطر طالبان را میزبانی می‌کند و امارات هم دیگر نمی‌خواهد روابط با کابل را گرم نگه‌دارد و با سخت‌گیری در صدور ویزه به شهروندان افغانستان برخورد می‌کند. تنها کشوری که در این حوزه تا حدودی به کابل نظر نیک دارد، عربستان سعودی است. اما ریاض به جز از درمان چند سرباز مجروح، در پانزده سال گذشته کار مهم دیگری برای افغانستان انجام نداده است. قرار بود که مفتی‌های زبده عربستان، جنگ طالبان را در افغانستان به الفاظ واضح، حرام اعلام کنند، اما این کار را نکرده‌اند.
در حلقه سوم سیاست خارجی، حکومت وحدت ملی تا حدودی موفق بوده است. این حکومت توانست روابط با ایالات متحده را که در زمان حامد کرزی صدمه دیده بود، ترمیم کند. اما در این حلقه هم مشکلاتی وجود دارد. آلمان و فرانسه حاضر نیستند کمک‌های خود را به افغانستان بیشتر بسازند و در موردی هم اتریش نیروهای آموزشی‌اش را به دلیل این که استقبال زیادی در افغانستان نشدند، فراخواند. فرانسه و آلمان اعلام کرده‌اند که در برنامه افزایش شمار نیروهای ناتو در افغانستان، سهمی ‌ندارند.
در حلقه چهارم هم موفقیت‌ها آنچنانی که انتظار می‌رفت، چشم‌گیر نبوده است. رییس‌جمهور به سرزمین‌های ببرهای آسیایی سفر کرد. رییس‌جمهور از اندونیزیا، مالیزیا و سنگاپور دیدن کرد. این کشورها طرفدار بهبود روابط با کابل هستند. حامد کرزی در زمان حاکمیتش به این کشورها سفر نکرده بود و سفر آقای غنی، اقدام نیک بود. اما همان طوری که گفته شد، در حوزه آسیا، چین از افغانستان فاصله گرفته است. جاپان هم به نظر نمی‌رسد که به مقدار کمک‌هایش به افغانستان بیفزاید.
روابط حکومت با سازمان‌های بین‌المللی هم تعریفی ندارد. سرمنشی سازمان ملل متحد در گزارش اخیرش به شورای امنیت این سازمان، از شیوه حکومت‌داری و پراکنده‌گی سیاسی در کابل انتقاد کرد.
مشکل دیگر سیاست خارجی حکومت وحدت ملی این است که مجری این سیاست روشن نیست. در سیستم حکومت‌داری افغانستان، رییس‌جمهور طراح سیاست خارجی و وزارت خارجه مجری آن است. اما در حال حاضر، رییس‌جمهور با وزیر خارجه‌اش مشکل دارد. وزیر خارجه عضو ایتلاف انقره است و مشاور امنیت ملی رییس جمهور را متهم به بی‌کفایتی می‌کند. با این وضعیت چه کسی سیاست خارجی افغانستان را باید تمثیل بکند؟ حکمت کرزی، صلاح الدین ربانی، اکلیل حکیمی‌ یا محمد حنیف اتمر؟

 

«ژنرال دوستم» ۱۰ روز دیگر به افغانستان بازمی‌گردد/اعلام موجودیت رسمی ائتلاف نجات پس از ورود معاون اول

سخنگوی حزب جنبش ملی اعلام کرد که «ژنرال دوستم» قرار است در ۱۰ روز آینده از ترکیه به کابل بازگردد و ائتلاف نجات افغانستان نیز رسما اعلام موجودیت می‌کند.

به گزارش خبرگزاری تسنیم، «بشیر احمد ته‌ینج» سخنگوی حزب جنبش اسلامی گفت: با ورود ژنرال دوستم رهبر این حزب قرار است ائتلاف نجات افغانستان در کابل رسما اعلام موجودیت کند.

وی در ادامه افزود این حزب آمادگی‌های لازم و تدابیر ویژه‌ای را برای بازگشت ژنرال دوستم به کابل درنظر گرفته است.

بشیر احمد ته‌ینج اظهار داشت: دوستم تا یک هفته و یا ده روز آینده وارد کابل می‌شود که پس از ورود وی این ائتلاف رسما فعالیتش را در افغانستان آغاز خواهد کرد.

ماه قبل نخستین خبر از توافق بین محقق، ژنرال دوستم و عطا محمد نور برای این ائتلاف در ترکیه منتشر شده بود اما ائتلاف تاکنون به شکل رسمی در افغانستان اعلام موجودیت نکرده است.

این در حالی است که هفته گذشته از فرود هواپیمای حامل ژنرال دوستم در فرودگاه مزار شریف که از ترکیه به پرواز درآمده بود ممانعت صورت گرفت و هواپیمای ژنرال دوستم مجبور به فرود در ترکمنستان شد.

از سویی هم اخبار ضدو نقیضی از مداخله نیروهای ناتو در ممانعت از فرود این هواپیما منتشر شد که از سوی سخنگوی ماموریت حمایت قاطع تکذیب شد.

با این وجود روز گذشته نیز گزارش‌هایی منتشر شد که ممکن است دادگاه ابتدایی افغانستان، حکم پیگرد قانونی ژنرال دوستم را به دلیل عدم همکاری و حضور وی برای بازجویی صادر کند.

گرچه این گزارش هنوز تایید نشده، اما ممکن است یکی از دلایل بازگشت دوباره ژنرال دوستم به کابل نیز به این موضوع مرتبط باشد.

قبل از این روزنامه چاپ کابل گزارش داده بود که این ائتلاف با ورود ژنرال دوستم به مزار قصد راه‌اندازی خیزش‌های مسلحانه علیه حکومت را دارد که اشرف غنی با همکاری نیروهای ناتو مانع فرود هواپیمای وی در مزار شد که این موضوع از سوی سخنگوی ژنرال دوستم به شدت تکذیب شد.

 

حلقه منتقدان حکومت افغانستان گسترده‌تر شد/ حمایت پشتون‌های ناراضی از منتقدان«اشرف‌غنی»

هیئت حزب افغان ملت و جبهه نوین افغانستان به ریاست «انورالحق احدی» روز گذشته با «عطا محمد نور» والی بلخ از اعضای ارشد ائتلاف نجات دیدار کرد که قرار است نتیجه این دیدار نیز به زودی اعلام شود.

به گزارش خبرگزاری تسنیم، «انورالحق احدی» وزیر سابق اقتصاد و رئیس حزب افغان ملت روز گذشته با «عطا محمد نور» رئیس اجرایی حزب جمعیت و از اعضای ارشد ائتلاف نجات افغانستان در بلخ دیدار کرده است.

در این دیدار دو طرف در مورد ائتلاف ملی برای نجات افغانستان گفت‌وگو کردند.

حزب افغان ملت که قبل از این به عنوان حزب سوسیال دموکرات نیز شناخته می‌شد، بیشتر شهرت یک حزب قومیت‌گرا و صرفا پشتون را دارد که دیدار انوار الحق احدی رئیس این حزب با عطا محمد نور عدم رضایت اقوام پشتون از اشرف غنی را نیز می‌رساند.

ائتلاف جبهه ملی نوین افغانستان نیز به رهبری حزب افغان ملت با مشارکت شش حزب سیاسی و تعدادی از فعالان مدنی و سیاسی سال گذشته در مخالفت با تشکیل حکومت وحدت ملی اعلام موجودیت کرد و خواستار انتخابات زود هنگام در این کشور شده بود.

انورالحق احدی به رهبری هیئت متشکل از اعضای ارشد جبهه ملی نوین افغانستان و حزب افغان ملت در دیدار با عطا محمد نور اعلام کرد که وضعیت فعلی کشور اصلا قابل قبول نیست زیرا این وضعیت از مردم این کشور قربانی می‌گیرد.

عطا محمد نور نیز در این دیدار تصریح کرد که عدم توجه دولت به دیدگاه احزاب سیاسی و سازمان‌های اجتماعی و انحصار قدرت از سوی حکومت سبب ایجاد فضای بی‌اعتمادی شده و بحران را در این کشور گسترش داده است.

وی در ادامه هدف از تشکیل ائتلاف سیاسی نجات افغانستان را بیرون بُردن این کشور از وضعیت بحرانی توصیف کرده است.

این در حالی است که اگر جبهه ملی نوین افغانستان که ائتلافی بین شش حزب سیاسی عمدتا پشتون محسوب می‌شود با ائتلاف نجات افغانستان توافق کند جبهه منتقدان اشرف غنی بیش از پیش تقویت خواهد شد که در نتیجه راهی جز مذاکرات برای حکومت باقی نخواهد ماند.

از سوی دیگر ائتلاف نجات افغانستان که توسط ژنرال دوستم، محقق و عطا محمد نور تشکیل شده است ائتلافی بین رهبران شمال که اقوام، تاجیک، اوزبک و هزاره محسوب می‌شوند، اما با پیوستن حزب افغان ملت و جبهه ملی نوین افغانستان این ائتلاف چهره فراقومیتی به خود خواهد گرفت.

با این حال اخیرا مشاور عبدالله رئیس اجرایی دولت و رهبر نهضت اسلامی افغانستان نیز گفته بود که ائتلاف‌هایی که برای اصلاحات در دولت ایجاد شده است، در واقع برای تحقق توافقنامه سیاسی حکومت وحدت ملی تلاش می‌کنند.

رهبر نهضت اسلامی هشدار داده است که عبدالله نیز از ایجاد این ائتلاف‌ها رضایت دارد، اگر در جریان این ائتلاف خواسته‌های ما توسط ارگ ریاست جمهوری پذیرفته نشود، عبدالله نیز برای تحقق خواست مشروع مردم به صحنه خواهد آمد.

با این حال به نظر می‌رسد که احزاب سیاسی در حال صف بندی علیه حکومت وحدت ملی هستند، که مقاومت و عدم تعامل اشرف غنی با احزاب سیاسی در این کشور حکومت وحدت ملی را تا آستانه فروپاشی به پیش ببرد.

 

جنـگ افغـانستان و ماشیـن دروغ پراکنـی ارگ

ماندگار : رییس جمهوری در حالی از نظامیان کشور در ولایت هلمند دیدار کرد که شاید افغانستان دشوار ترین روزهای خود را پس از سقوط طالبان از نظر امنیتی شاهد است. جنگ های ویران گر گروه های تمامیت خواه و افراطی به کمک برخی کشورهای منطقه و از جمله پاکستان موجی از خشونت های وحشیانه را از شمال تا جنوب و از غرب تا به شرق کشور به نمایش گذاشته است. در طی هفته گذشته حداقل جنگ در چند منطقه در ولایت های شمالی، جنوبی و غربی فجایعی را به نمایش گذاشت که کمتر می توان مثالی برای آن در سال های قبل جستجو کرد. ولسوالی تیوره غور در هفته گذشته به دست نیروهای طالبان سقوط کرد و این گروه جنایات ضد بشری فروانی را در این منطقه از خود به یاد گار گذاشتند. از کشتار غیرنظامیان به دفاع در شفاخانه این ولسوالی شروع تا ویران کردن بخش های وسیعی از خانه ها و مراکز عام المنفعه بخشی از عملیات تسخیر تیوره به وسیله طالبان بود. دولت به دلیل ضعف مدیریتی نتوانست به موقع از این منطقه استراتژیک دفاع کند و این موضوع سبب شد که دشمن به مناطق دیگر غور و از جمله تا نزدیکی های سد سلما در هرات خود را برساند. تیوره فقط روز گذشته به صورت کامل دوباره به تسخیر نیروهای دولتی درآمد. ولسوالی کوهستانات نیز در هفته گذشته از سوی نیروهای طالبان تصرف شد و برای چند روز این گروه حاکمیت قرون وسطایی خود را در آن مستقر کرد. قندهار در جنوب کشور و کابل پایتخت نیز شاهد رویدادهای بسیار خونین و اسفناکی بودند. در یک حمله انتحاری در کارته چهار ده ها غیرنظامی به شمول زنان و کودکان به خاک و خون کشیده شدند و ده ها نظامی به اثر تهاجم طالبان بر یک پاسگاه امنیتی در قندهار کشته شدند. ولسوالی تگاب ولایت بدخشان از چند هفته به این طرف مورد تهاجم کم سابقه نیروهای مخالف قرار دارد و براساس گزارش های مستند همین لحظه ده ها فرد شورشی به کمک برخی تندروان پاکستانی این ولسوالی را به شدت آماج حملات خود قرار داده اند. شاهدان عینی از ولسوالی تگاب بدخشان به این باور اند که اگر در اسرع وقت کمک به نیروهای نظامی مستقر در این منطقه از مرکز نرسد، احتمال سقوط ولسوالی تگاب به دست طالبان حتمی است. این تصویر گذرا و کوچکی است از واقعیت های تلخ جنگ و ویرانگری در کشور که به وسیله شورشیانی انجام می شود، که دولت به هزار ترفند در پی قانع کردن آن ها برای پیوستن به روند صلح است. از جانب دیگر در چنین حال و هوایی رییس جمهوری و جارچیان او در ارگ از وضعیت استثنایی بهبود امنیت در کشور گوش ها را کر  کرده اند. رییس جمهور غنی در سفر به هلمند و دیدار با نظامیان مستقر در این ولایت اعلام کرد که در مقایسه با سال های گذشته وضعیت جنگی به نفع نیروهای امنیتی تغییر یافته و حالا نیروهای امنیتی کشور از حالت تدافعی به حالت تهاجمی قرار گرفته اند. او هم چنین ادعا کرد که در سال روان افغانستان شاهد جنگ های کمتری نسبت به سال های قبل بوده است. این سخنان با آب و تاب فراون از سوی جارچیان رییس جمهوری در حالی که مرچ و مصالحه آن نیز به اندازه کافی اضافه شده بود، از طریق فضای مجازی بازتاب یافت. یکی از سخنان گویان آقا غنی در حالی که تلاش می کرد سفر او را لحظه به لحظه از طریق فیسبوکش پوشش دهد، مدعی شد که خلاف گذشته حالا رییس جمهوری کمتر وقت خود را به مسایل جنگی اختصاص می دهد و بیشتر مشغول دیدار با نظامیان و بهبود بخشیدن به وضعیت آن ها و خانواده های شان است. آیا واقعا چنین است؟ به نظر نمی رسد که هیچ یک از واقعیت های جنگ افغانستان این شایعات را تایید کند. جنگ افغانستان چنان در برابر چشم مردم اتفاق می افتد که هیچ نیازی به شایعه پراکنی و دروغ سازی ندارد. کاش آنچه را که رییس جمهوری مدعی آن است و جارچیان او بدون ملاحظه شعور مردم آن را چند برابر می خواهند به خورد آن ها بدهند واقعا حقیقت می داشت. کاش وضعیت جنگی چیزی می بود که آقای غنی ادعای آن را دارد. شاید آقای غنی در چنان هالۀ از ناواقعیت ها قرار گرفته که اصلا نمی داند در اطراف او چه می گذرد. و یا شاید ارگ ریاست جمهوری چنان شعور مردم را دست کم گرفته که فکر می کند، هر چه را که خواسته باشد، می تواند به آسانی به باور عمومی تبدیل کند. این ویژه گی دولت های خود کامه است که می کوشد با ایجاد فضای دروغ و ناراستی سلطه خود را انکار ناپذیر معرفی کند و چنان فضایی را به وجود آورد که همه گان در برابر دستورات آن مطیع باشند. جورج اورل نویسنده معروف ضد نظام های توتالیتری در رمان پرجاذبه” ۱۹۸۴″ دقیقا چنین نظام های را به تصویر می کشد. نظام های که تاریخ را به نفع خود مصادره می کنند و حتا از آن چه که مردم شاهد آن اند، تفسیرهای من درآوردی می سازند. آن ها که بر مسند قدرت نشسته اند، فکر می کنند که مردم روایت شان را از آن چه که در کشور می گذرد بدون کم و کاست قبول دارند در حالی که در لایه های جامعه خرد و تفکیک خوب از بد هم چنان پرسه می زند. حالا هم هر قدر آقای غنی و جارچیان او تلاش کنند، نمی توانند روایت جنگ مدهش کشور را چیزی نشان دهند که خودشان به آن باور دارند. شاید در حقیقت بی شعوری نصیب آن ها شده است که نمی توانند واقعیت ها تشخیص دهند. مثل آن شاهی که فریب خیاط حیله گر را خورد و باور می کرد که لباس به تن دارد، اما آدم های دروغ گو آن را نمی ببینند و از آن جایی که خود نیز در دل می فهمید که دروغ می گوید به همین دلیل لباس زیبای تنش را قادر نیست که ببیند. واقعیت جنگ افغانستان این است که به صورت کم سابقه شدت یافته و هر روز بر گستره و ابعاد آن نیز افزوده می شود. از سوی دیگر، چه زمانی دولت به وضعیت سربازان که شجاعانه در در سنگر پاسداری از کشور قرار دارند، توجه نشان داده است. اعاشه و اباطه شان چنان است که در تصویر های منتشر شده در برخی رسانه ها دیدیم. حقوق و امتیازهای شان هم که به موقع نمی رسد و حتا مورد دستبرد واقع می شود. و حتا وقتی جام شهادت می نوشند، کسی نیست که پیکرهای شان را به خانواده های شان برساند.  آیا این است معنای توجه به وضعیت نظامیان کشور که آقای رییس جمهوری در این خصوص غوغا بر پا کرده است؟  آیا هر روز با گزارشی در رسانه ها رو به رو نیستیم که از خانواده های بازمانده گان نیروهای امنیتی حکایت دارد؟ آیا این گزارش ها شرم آور نیستند؟ شاید ارگ ریاست جمهوری چنین گزارش های را نبیند ولی واقعیت آن ها بدون شک از چشم مردم پوشیده نیست.

 

افغانستان؛ سرزمین بدون امید

اخبار روز : تحولات افغانستان در طی ماه های اخیر از یک طرف در مسیر تشدید تنش بین دولت مرکزی و شورشیان گروه طالبان و از طرف دیگر گسترش شکاف و اختلافات در بین جناح های سیاسی حاکم در ساختار قدرت حرکت می کند. شکست های پیاپی سیاسی و نظامی دولت مرکزی برای تحکیم ساختار حکومتی و ناکامی ارتش دولتی در میدان های جنگ با طالبان نشان می دهد که اقتدار کابل در پیاده سازی برنامه های تعیین شده و حفظ مواضع نظامی به شدت تضعیف شده است و مکانیزم حکومت وحدت ملی نیز در این مدت عدم کارآیی خود را عیان کرده است. در چنین شرایطی “محمد اشرف غنی” رئیس جمهوری افغانستان با تکذیب فروپاشی قدرت دولت مرکزی و صدور فرمان هایی که هرکدام یا در پارلمان با مخالفت روبه رو می شود یا از طرف دیگر جناح های قدرت مورد انتقاد شدید قرار می گیرند هم چنان سعی در آرام نشان دادن اوضاع دارد. روزگاری همه کارشناسان و تحلیلگران طالبان را تنها محدود به قوم “پشتون” و دامنه عملیات های آنان را در مناطق پشتون نشین لحاظ می کردند اما هم اکنون این گروه شورشی و تروریستی به مرور جای پای خود را در ولایات شمالی و در بین دیگر اقوام تاجیک، ازبک و بلوچ هم تقویت کرده و تنها تا حدودی “هزاره ها” از این آفت مصون بوده اند. اتفاقا بزرگترین عملیات طالبان در طی هفته های اخیر به همان نسبت که در مناطق پشتون نشین انجام می شود در مناطق شمالی هم نه تنها احتمال انجام آن می رود که حملات هشتم مارس به شفاخانه نظامی سردار “محمد داود” در کابل که به مرگ حداقل ۵۰ تن منجر شد و حمله ۲۱ آوریل به پادگان نظامی سپاه “۲۰۹ شاهین” در بلخ که بیش از ۱۴۰ کشته از نظامیان بر جای گذاشت، تنها گوشه کوچکی از همین در هم ریختگی سیاسی و نظامی است.
در درون ساختار قدرت و دولت ائتلافی حاکم بر کابل نیز در ماه های اخیر تنها صدایی که به گوش می رسد طنین مخالفت و کینه وزی رئیس جمهوری و رئیس شورای اجرایی بوده است و این اختلافات تقریبا تمام برنامه و شاکله دولتی را فلج کرده است. اما این تمام داستان نیست چرا که انشقاق ها امروز از مرز دو جناح ائتلافی هم فراتر رفته است و در درون جناح حامی رئیس جمهوری و رئیس شورای اجرایی نیز منتفذان و رهبران قدرتمند با تشکیل باندهای قدرت سعی در ترسیم معادلات جدید قدرت داشته اند. آخرین موارد آن نیز مربوط به ائتلاف های موسوم به “محور مردم افغانستان” در جناح پشتون ها توسط “رنگین دادفر اسپنتا” مشاور امنیت ملی حکومت حامد کرزی و “رحمت‌الله نبیل” رئیس پیشین امنیت ملی و هم چنین ائتلاف بین ژنرال “عبدالرشید دوستم” از قوم ازبک، “عطاء محمد نور” والی بلخ از قوم تاجیک و “محمد محقق” معاون رئیس اجرایی از قوم هزاره در دیدار سه طرفه در ترکیه بوده است. هر دوی این ائتلاف ها در زیر مجموعه های جنوب و شمال در حالی که هم چنان خود را در طیف دو جناح رقیب تعریف می کنند اما در ضمن یک گسست درونی را نیز نمایندگی می کنند. در چنین شرایطی نهادهای مدنی و خرده جنبش های اعتراضی نیز در زیر نام “جنبش روشنایی” به مخالفت های خود در اکسیون های اعتراضی و برگزاری تحصن خیابانی در کابل به شدت دولت مرکزی را به چالش گرفته اند و موجب بروز برخوردهای خونینی شده اند. این تصویر فروپاشی ساختار حاکمیتی و نبود امنیت در افغانستان و از جمله کابل به خوبی نشاندهنده منفعل بودن و ناکارآمدی دولت مرکزی می باشد. این در حالی که با فرارسیدن تابستان حملات گروه های شورشی از جمله طالبان و گروه تازه ظهور یافته “داعش” به مواضع نیروهای دولتی و ولسوالی های این کشور از شدت بی سابقه یی برخوردار شده است.
در چنین شرایطی که حکمرانی خوب به بایگانی سپرده شده است و دولت به رهبری محمد اشرف غنی هیچ اشرافی بر فضای سیاسی و امنیتی کشور ندارد ظاهرا تنها راهکار در دستور کار نیروهای خارجی عضو ائتلاف بین المللی حامی افغانستان نیز با تمرکز بر “معلول” تنها در صدد تقویت نظامی و اعزام نیروهای بیشتر به این کشور است. به گفته “جیمز متیس” وزیر دفاع آمریکا در ۱۷ جولای، این کشور قصد دارد با اعزام ۵ هزار نیروی نظامی تازه نفس به افغانستان موازنه قدرت را به نفع دولت مرکزی تغییر دهد. درست زمانی که بحث اعزام ۵ هزار نظامی تازه آمریکایی مطرح می شود طالبان در یک حمله به سه روستا در ولسوالی “شاولیکوت” در ولایت قندهار ۷۰ غیرنظامی را به گروگان گرفته و در نبرد بین نیروهای امنیتی و طالبان با اشتباه جنگنده های ائتلاف غربی حداقل ۱۲ پلیس افغان کشته می شوند. تنها خبر امید بخش در این میان بازگشت نیروهای امداد درمانی پزشکان بدون مرز به “قندوز” می باشد که در سال ۲۰۱۵ با حمله هوایی نیروهای ائتلاف به بیمارستان آنان حداقل ۴۲ تن کشته و این بیمارستان تعطیل شده بود. امروز وقتی از افغانستان سخن گفته می شود تنها باید چرتکه برداشت و عملیات نظامی، انتحاری و تعداد تلفات را شمارش کرد در حالی که رهبران سیاسی و جنگ سالاران وابسته به جناح های حاکمیتی هم چنان درگیر دعواها و تلاش برای کسب سهم بیشتر از کیک قدرت می باشند. این تصویر خاکستری از اوضاع افغانستان امروز، با اعزام نیروی نظامی و تسخیر موردی مواضع میدانی جنگ هیچ مشکلی را از این کشور مصیبت زده حل نخواهد کرد و بیشتر به نسخه های اورژانسی برای زنده نگهداشتن بیمار شبیه است. افغانستان تصویر عینی فروپاشی و عدم راهکار واقعی برای هرگونه ارائه راه حل جهت خروج از بن بست می باشد که این دولت مرکزی و ائتلاف نظامی فرامنطقه یی حامی آن توان هیچ حرکت مثبتی را در چارچوب سیاست های جاری حتی برای تعیین آتش بس های موردی و رفتن به سوی مصالحه ملی را نخواهند داشت. به تعبیر “ماکیاولی” می توان نیروهای سیاسی داخلی و حامیان خارجی آنان را به کرگدن هایی تشبیه کرد که تنها یاد گرفته اند با سر به دیوار بکوبند بدون اینکه شیر باشند که نهراسند و روباه باشند که با حیله از دام فرار کنند. در چارچوب برنامه و سیاست های کنونی در داخل و اهداف ائتلاف خارجی، هیچ راه برون رفتی از بن بست کنونی وجود نخواهد داشت و در بهترین شرایط می توان به تغییر نسبی موازنه های سیاسی و جنگی اتکاء کرد. متاسفانه ائتلاف غربی مسلط بر امور افغانستان برای کسب اهداف ژئوپلتیک و رقابت با رقبای منطقه یی خود که اتفاقا می توانند بیشترین تاثیر را در کاهش تنش و حتی رسیدن به امکان مصالحه ملی در این کشور کمک کنند، اجازه یک اجماع منطقه یی و بین المللی را جهت کمک و یافتن راه حل نمی دهد. تا زمانی که دولت مرکزی افغانستان با نادیده گرفتن پتانسیل واقعی نهفته در پیرامون خود تنها به حمایت یک ائتلاف نظامی فرامنطقه یی دلخوش کرده باشد چرخه معیوب بحران هم چنان بر همان لولایی می چرخد که در طی ۱۶ سال گذشته چرخیده است.

 

آسیب های روانی حملات انتحاری بر روح و روان شهروندان کابل

شفقناافغانستان : حمله‌ها و رخ‌دادهای تروریستی اخیر در کابل، به شدت روان پایتخت نشینان را متاثر کرده است. به خصوص حمله انتحاری اخیر که روز دوشنبه در منطقه سرکاریز در غرب کابل به وقوع پیوست. این حمله جان بیش از سی غیر نظامی، به شمول زنان و کودکان را گرفت و بیشتر از پنجاه نفر دیگر را زخمی ساخت. هدف حمله اخیر، موتر حامل کارمندان وزارت معادن بود که در آن بهترین کادرهای این وزارت سوار بودند.

شهروندان افغانستان در کل و باشندگان کابل به ویژه، از این حمله آسیب جدی دیدند؛ آسیب روحی و روانی. در پی این حمله، بیشترین کاربران شبکه‌های اجتماعی، از درد و اندوه ناشی از این حمله نوشتند و نسبت به زندگی خود در افغانستان، ابراز نا امیدی کردند.

برخی از کاربران شبکه‌های اجتماعی، به دلیل از دست دادن دوست، هم‌کار و آشنایان شان، نسبت به زندگی دل‌سرد شده اند و شماری هم از تکرار این گونه رویدادها، بیمناک. تا حدی که از ترس ناشی از جان باختن در رویداد مشابه، برخی آنان وصیت نامه نوشتند و دیگری، دوستان را به «دانستن ارزش باهم بودن» دعوت کردند. پیش از آن‌که به گفته این کاربران، کار از کار بگذرد و دیر شود.

نوشتن وصیت نامه به همسر

علی‌شاه ظریفی، یکی از کاربران فیس‌بوک است که این روزها خیلی‌ها را با نوشته اش تکان داده است. او در کنار دیگر شهروندان افغانستان، به حمله تروریستی اخیر در کابل واکنش نشان داده است. او در واکنش به حمله‌های غافل گیرانه انتحاری، برای همسرش وصیت نامه‌ی نوشت و آن‌را در صفحه فیس‌بوک اش نشر کرد. این کارش گویا، به نمایندگی از اکثر کاربران فیس‌بوک انجام شد، چرا که بیشتر کاربران شبکه‌های اجتماعی، این وصیت نامه را در صفحات شان شریک ساختند و  داشتن یک وصیت نامه را در زندگی امروزیِ افغانستان یک ضرورت خواندند.

وصیت نامه علی شاه ظریفی برای همسرش نوریه ظریفی نوشته شده است. او هم‌سرش را به عنوان «نفس جان» خطاب کرده است. او به «نفس» اش، به نقل از سقراط گفته است که:«نزدیک‌ترین چیزها مرگ است و دورترین چیزها، آرزوهاست». از کجا معلوم که فردا یا پس‌فردا «جهالت» نیز مرا «انتحار» کند. به ویژه در این «فغان‌ستان». بنابراین، برایت چند توصیه دارم نفس جان.

او به همسرش گفته است که بعد از مرگ او، خراشی به صورت اش نزند، فرزندش را به یتیم خانه بسپارد و با هر کسی دیگر جز اعضای خانوده اش ازدواج کند. قصه درد آوری دارد این وصیت نامه. برای شهرت طلبی هم احتمالن نیست. درد هزاران جوان افغانستان است که همه روزه وقتی از خانه بیرون می‌شوند، امید برگشت صد درصدی ندارند.

کاربران دیگری نیز دست به کارهای مشابهی زده اند.یلدا رویان، یکی از این کاربران، به دوستان‌اش توصیه کرده است تا بعد از مرگ او در چنین حادثه‌هایی، چه کاری را انجام دهند. او اما گفته است که مادرش، آخرین کسی در میان اعضای خانواده اش باشد که از مرگ این چنینی او باخبر می‌شود. او نوشته است:«رمز تلفنم را برداشتم. همیشه فکر می‌کردم که اگر قربانی یکی ازین حوادث شوم، آنهایی که پارچه‌های بدنم را جمع می‌کنند با تلفن رمز دارم نمی‌توانند با خانواده ام تماس بگیرند.»

بانو رعنا دیگر باشنده کابل است که سه روز پس از این حمله، چیزی نوشته است. او دوستان اش را به درکِ ارزش‌های زندگی فراخوانده و از آینده ابراز نا امیدی کرده است. خانم رعنا نوشته: «زندگی بسیار کوتاه است. تا می‌توانی از فرصت‌ها استفاده کن و از زندگیت لذت ببر! شاید فردایی نباشد.»

علی عطایی یکی از خبرنگاران و استاد دانشگاه، چیز جالب و تکان دهنده‌ای نوشته است، مثل این:«کاش می‌شد قبل از هر انتحاری آنرا توقف داد، آدم‌ها را یکی یکی کشید، برد دورتر. دست انتحارگر را گرفته وسط یک یک رستورانت می‌بردی که دختر پسری نشسته برای هم از آینده می‌گویند یا در یک مهد کودک بازی کودکان را نشانش می‌دادی. لبخند مادرش را هنگام به دنیا آوردنش.»

عطایی آرزو کرده است که کاش می‌شد، دست انتحاری را گرفته و برایش می‌گفتی؛ بهشت همین جاست، حوری همین جاست، نهر مشروبات در همینجا جاریست، تو اگر انتحاری نکنی. همین‌جا بهشت است باغ و بوستان هم خواهیم داشت، اگر انتحاری نکنی، شاید بهترین و تکان دهنده ترین حرفهای همیشه زمانی گفته می‌شود، که انسان‌ها متاثر از چیزی باشند. مثل همین آرزوی بردن انتحاری به مکان‌های گوناگون.

اشتباهات جبران ناپذیر و افسردگی‌های ویران‌گر

این ها مشت نمونه خروار» اند که احساسات، درد و اندوه پایتخت نشینان و در کل شهروندان افغانستان را بیان کرده اند. آنچه که هر حمله ویران‌گر انتحاری بر روان مردم برجا می‌گذارد. بسیاری هم از اثر ناشی از این گونه رخ‌دادها، از نگاه روانی، آسیب جدی می‌بینند و دست از کار و زندگی می‌کشند.

روان شناسان می‌گویند: « …این صحنه‌ها می‌تواند ضربه روانی ایجاد کند. تصاویر، صداها، ویدیوها و تمام خاطرات این اتفاقات، به طور خاص در حافظه‌ی انسان تثبیت می‌شود و اثری که روی روان می‌گذارد، این است که بعد از آن فاجعه و صحنه‌های ناخوشایند، ذهن شان مرتب و به شکل خودکار صحنه‌ها را می‌بینند و یک حس پوچی و نا امیدی در ذهن افراد فعال می‌شود.» این حرفهای روح الله رضوانی استاد روان‌شناسی است.

آقای رضوانی به این باور است که خلق چنین تفکری، باعث می‌شود که افراد آسیب دیده، که دچار این تفکر شدند، امور مهم زندگی شان را کنار بگذارند، خُلق تنگی کنند و احساس نا امیدی و افسردگی داشته باشند. او انتشار تصاویر و صحنه‌های ناخوشایند را  در فضای مجازی یک اشتباه می‌داند و اشتباه دوم، پی‌گیری اخبار مربوط به این گونه رویدادهاست؛ از دید او.

پنجاه درصد مردم افغانستان بیماری روانی دارند

افزایش افسردگی و تاثیرات روانی ناشی از نا امنی‌ها در حالی رو به افزایش است، که وزارت صحت عامه، یک سال قبل اعلام کرده بود، نصف جمعیت افغانستان مبتلا به بیماری‌های روحی و روانی هستند و از این میان، حدود نود درصد آنان را زنان تشیکل می‌دهد.

دو سال پیش وزارت صحت عامه نیز به مناسبت «روز جهانی بهداشت روانی» اعلام کرده بود که در حدود ۷۲ درصد از خانم‌ها در افغانستان دچار افسردگی و ۶۰ درصد از مردان این کشور نیز دچار بیماری استرس هستند. فیروزالدین فیروز جنگ، فقر، مهاجرت‌ و نبود سایر امکانات زندگی را از جمله عوامل ایجاد مشکلات روانی در افغانستان ذکر کرده بود.

روان شناسان می‌گویند، برای پیش‌گیری از افسردگی‌های بیشتر، راه حل‌هایی نیز وجود دارد که باید جدی گرفته شود. به باور روح الله رضوانی عدم آشنایی مردم با روش‌های درست مراقبت از خود باعث می‌شود که بسیاری از آسیب‌ها و اختلال‌های روانی برای مدت زیادی زنده بماند و آسیب‌های بیشتری را وارد بکند.

به همین دلیل آقای رضوانی برای پیش‌گیری از خطرات ناشی از افسردگی‌ها پیشنهاد می‌کند که به مردم نسبت به نشر تصاویر انتحار و رویدادهای خشونت آمیز، باید پی‌گیری خبرها و موارد مشابه دیگر آموزش داده شود. او می گوید:«مردم اکثرن نمی‌دانند که نشر این تصاویر چه آسیبی می‌زند. اول باید برای مردم آموزش داد که نشر تصاویر چطور می‌تواند باعث ایجاد مشکلات بیشتر شود.»

قصه‌های روان‌شناسان زیاد است؛ موثر هم هست. اتفاقن شاید یکی از راه‌های پیش‌گیری از بروز مشکلات جدی‌تر، مراجعه به روان‌شناس باشد که مردم بیشتر آن را عیب می‌دانند و یا تاثیرات آن را نمی‌دانند.

این روزها زندگی در شهر کابل سخت شده است. شهری که با تمام بدی‌هایش آدم را عاشق خودش می‌سازد و مطمینا این مساله را در یک سفری می‌توانید درک کنید که برای چند روزی از این شهر دور باشید. همین شهر پر از خاک، همین شهری پر از فقر؛ اما پر از عشق و زندگی، این روزها به جهنمی برای باشندگانش می‌ماند…

 

افشاگری نیویورک تایمز درباره دلایل تداوم حضور آمریکا در افغانستان

نیویورک تایمز در گزارشی مدعی شد که معادن غنی و دست نخورده افغانستان؛ ارزشمندترین انگیزه تصمیم گیری ‘ترامپ’ برای تداوم حضور در افغانستان است.

به گزارش روز پنج شنبه ایرنا، در این گزارش که به قلم ‘مارک لندر’ و ‘ جیمز رایزن’ منتشر شده است، آمده است:
رئیس جمهور ‘ترامپ’ که به دنبال بهانه ای است تا سربازان آمریکایی را در افغانستان حفظ کند، اینک شانس آورده است و به سراغ موهبت خدادادی افغانستان یعنی معادن غنی آن روی آورده است.
همین طعمه؛‌ قبلا شماری از دولت های پیشین آمریکا را هم وسوسه کرده است اما دشواریهای کار؛ همه آنها را از ادامه کار منصرف ساخته است.
این وسوسه را مشاوران ترامپ و ‘اشرف غنی’‌ رئیس جمهور افغانستان در دل رئیس جمهور آمریکا انداخته اند و یادآور شده اند که این ثروت می تواند سود سرشاری برای کمپانی های غربی داشته باشد.
ترامپ موضوع ذخایر معدنی افغانستان را با ‘اشرف غنی’ در میان گذاشته است و رئیس جمهور افغانستان هم وجود معادن کشورش را یک فرصت اقتصادی برای این کشور دانسته است.
ترامپ تمایل چندانی به اعزام نیروی بیشتر به افغانستان ندارد، اما وجود ذخایر غنی معدنی در افغانستان می تواند توجیهی قانع کننده ای برای ادامه حضور آمریکا در افغانستان باشد.
کاخ سفید با همین ایده مشغول مطالعه است تا نماینده ای را به افغانستان بفرستد تا با مسئولان معادن این کشور دیدار و گفت وگو کند. گفت وگوهایی هم با صنعتگران مواد شیمیایی انجام گرفته است تا امکان استخراج مواد معدنی نادری که در خاک کشور افغانستان وجود دارد، بررسی شود.
یکی از سرمایه گذاران میلیاردر که بطور غیر رسمی به ترامپ مشاوره هایی در خصوص افغانستان ارائه می کند؛ ‘ استیفن آ. فاینبرگ’ است که مترصد است به طریقی از معادن افغانستان استخراج و بهره برداری کند. فاینبورگ صاحب یک شرکت مقاطعه کار نظامی است به نام ‘ دین کورپ اینترنشنال’. این شرکت می تواند کار اداره و حفظ و نگهداری از معادن افغانستان را برعهده گیرد.
منتها یک مشکل بزرگ بر سر این راه وجود دارد. بعضی از غنی ترین معادن افغانستان در نواحی تحت تصرف ‘طالبان’ قرار دارند.
در سال 2010 مسئولان آمریکایی برآورد کردند که افغانستان معادنی دست نخورده به ارزش حدود 3 هزار میلیارد دلار دارد. اما امروز قیمت کانی های موجود در این معادن افت کرده است و مسلما ارزش این معادن طبق برآوردهای اولیه نیست. به اعتقاد کاخ سفید قیمت گذاری امروز این معادن هزار میلیارد دلار است.
از نظر کاخ سفید، افغانستان یک ‘کلوندایک’ جنگزده است. ( کلوندایک ؛ ناحیه ای است در شمال غرب کانادا غنی از طلا).
در حقیقت آمریکا از سال 2006 گرفتار وسوسه بهره بردن از معادن غنی افغانستان شد.
در سال 2006 دولت ‘ جورج بوش’ با یک پرواز شناسایی بر فراز آسمان افغانستان از تمامی معادن این کشور نقشه برداری کرد. در دولت ‘ باراک اوباما’ هم وزارت دفاع آمریکا ‍’پنتاگون’ یک گروه ضربت را مامور تاسیس وزارت صنعت در افغانستان کرد. اما فساد رایج دولتی در افغانستان و همچنین مشکلات امنیتی و نیز فقر زیرساختهای کشور از جمله کمبود جاده ، پل و خط آهن ؛ جلوی اجرا شدن طرح را گرفت.
هیچ کدام از این موانع در طول هشت سال گذشته برطرف نشده و بلکه هم وضع بدتر شده است. مقامات سابق آمریکایی هم می گویند که این حماقت است اگر ترامپ مترصد شود از معادن افغانستان استخراج و بهره برداری کند چون این نوشدارویی است بعد از مرگ سهراب و به هزار و یک دردسری که کشور افغانستان دارد نمی ارزد.
‘لورل میلر ‘ تحلیلگر برجسته در موسسه ‘راند’ RAND هم که تا ماه قبل نماینده ویژه وزارت خارجه آمریکا در افغانستان و پاکستان بود معتقد است که این کار خطرناکی است که امریکا بخواهد برای تعامل نظامی اش در افغانستان در فکر بهره برداری از منابع طبیعی این کشور باشد.
میلر گفت: ‘ موانع موجود بر سر این راه واقعا حیرت انگیزند و چنانچه آمریکا وارد این کار شود همه نسبت به نیات واقعی حضور او در افغانستان مشکوک خواهند شد’.
ترامپ یک تاجر پیشه است و بدیهی است که تنها وجه جذاب افغانستان برای او معادن این کشور است. به نظر صاحب نظران سیاسی معدن؛ یک معامله ‘برد-برد’ با افغانستان خواهد بود چون هم سبب توسعه اقتصادی و اجتماعی افغانستان می شود و اقتصاد این کشور را شکوفا می کند و هم برای آمریکایی ها ایجاد شغل می کند و یک حاشیه امن و ارزشمند به آمریکا در بازار مواد معدنی نایاب جهان می دهد که تا به حال یک قطبی مانده است.
چین در حال حاضر یک قرارداد 3 میلیارد دلاری برای استخراج از یک معدن مس در جنوب شرق ‘کابل’ پایتخت افغانستان دارد.
مقامات آمریکایی می گویند که ترامپ هرگز مایل نیست که جان و مال آمریکایی ها را در افغانستان هدر دهد و علت اصلی اینکه او چشم به مواهب خدادادی افغانستان نهان شده در خاک این کشور دوختهٰ گرفتن گوی سبقت از دستان چین است که همه این مواهب را مهر و موم کرده است. تولیدات این کانی ها از اقلام متفاوت از توربین بخار گرفته تا لوازم و قطعات کامپیوتر متفاوت است.
امکان دارد ‘ مایکل ان.سیلور’ از صاحبان سرمایه در صنعت مواد شیمیایی از طرف دولت ترامپ مامور شود و حق امتیاز شرکتهای آمریکایی را برای استخراج از این معادن بالا ببرد.
آمریکا از سال 2001 درگیر یک عملیات نظامی در افغانستان است و ترامپ مطلقا مایل نیست که سطح این درگیری از شرایط کنونی بیشتر شود. اما مشاوران نظامی او مایل اند به هر طریقی شده نظر موافق رئیس جمهور را برای اعزام نیرو به افغانستان جلب کنند. معادن افغانستان می تواند مشوق خوبی برای تصمیم گیری ترامپ باشد.
کاخ سفید هم اکنون مشغول تعریف یک سیاست مشخص برای افغانستان است و رهبری این کار مطالعاتی را ‘جیم متیس’‌ وزیر دفاع و سپهبد ‘هربرت اچ.آر. مک مستر’ مشاور امنیت ملی ترامپ برعهده دارند . قرار بود تدوین این سیاست تا نیمه ماه ژوئیه نهایی شود اما مک مستر پیشنهاد داد که به صلاح نیست شمار انبوهی سرباز به افغانستان گسیل شود بلکه در عوض باید سالیان حضور در این کشور را طولانی تر کرد. همین پیشنهاد هم ترامپ را در مورد سیاست گذاری در مورد افغانستان معطل گذارده است. در کاخ سفید هم بحثهایی بر سر پیشنهاد مک مستر جریان دارد.
ترامپ در ماه ژوئن اختیار عمل در مورد تصمیم گیری برای اعزام 4 هزار سرباز دیگر به افغانستان را به متیس واگذار کرد اما متیس هنوز از این مسئولیتش استفاده نکرده است. احتمالا علت آن این بوده است که شخص رئیس جمهور که سمت فرماندهی کل قوا را هم برعهده دارد، از این کار راضی نیست.
در زمینه سیاست گذاری در مورد افغانستان ٰ، ‘ استیون کی. بنون’ استراتِژیست ارشد ترامپ و ‘جارد کوشنر ‘‌ داماد ترامپ هم اعمال نظر می کنند. این دو سعیشان این است که اجازه ندهند سیاست های ناموفق گذشته در مورد افغانستان در دولت ترامپ تکرار شود. این دو معتقدند که باید به شرکتهای خصوصی آمریکایی اجازه حضور و فعالیت در افغانستان داد و ضمنا به سازمان ‘سیا’ هم نقش نظارتی بر جنگ افغانستان را سپرد.
اما پایین آمدن قیمت کانی ها در سطح جهان و همچنین بدتر شدن اوضاع امنیتی نواحی ای که معادن افغانستان در آنهاست همه مزیتهای تجاری این کار را زیر سئوال می برد.
امروز قیمت مس و آهن افغانستان در بازارهای جهانی به میزان یک سوم ارزش این کانی ها در سال 2010 است.
تصور بر این است که عمده کانی های نادر در استان ‘هلمند’ نهفته باشد که بخشهای وسیع آن در کنترل طالبان است. به زعم کارشناسان آشنا به مسائل افغانستان سالها طول می کشد تا شرایط برای استخراج از معادن غنی افغانستان مهیا شود و عواید سرشار آن به جیب مردم افغانستان برود.
تنها مزیت کار؛ تمایل دولت افغانستان برای همکاری با دولت ترامپ در این زمینه است. در دولت اوباما ‘اشرف غنی’ مخالف توسعه سریع صنعت معادن کشورش بود و دلیل عمده آن هم ترس از فساد گسترده ای بود که امکان داشت این صنعت با خود همراه کند.
اما وقتی ترامپ روی کار آمد ؛ غنی تغییر موضع داد و با تیم ترامپ تماس گرفت و برای بهره برداری از ثروت معدنی کشورش تبلیغ کرد.
ترامپ گفته است که چیز زیادی از افغانستان نمی داند. اما او اندکی بعد از به قدرت رسیدن در سخنانی در جمع کارکنان سازمان سیا گفت که آمریکا اشتباه کرد بدون آنکه کار اداره نفت این کشور را برعهده بگیرد؛ نیروهایش را از عراق بیرون کشید .
ترامپ اعلام کرد:’ یادتان باشد،‌ همیشه غنائم جنگی به فاتح تعلق دارد’.

 

افغانستان پس از خروج کامل آمریکا چگونه خواهد شد؟

سخنگوی ناتو در پاسخ به سرنوشت افغانستان پس از خروج کامل آمریکا اعلام کرد که با خروج نظامیان آمریکایی گروه‌های تروریستی و افراطی تقویت می‌شوند اما سخنگوی طالبان معتقد است که خروج نظامیان خارجی، پایان جنگ و وحدت افغان‌ها را در پی دارد.

به گزارش خبرگزاری تسنیم به نقل از «واشنگتن پست»، از آغاز حضور نیروهای آمریکایی در افغانستان 16 سال می‌گذرد و تاکنون حدود 2400 نظامی این کشور در افغانستان کشته شد‌ه‌اند و بیش از 700 میلیارد دلار نیز هزینه این جنگ شده است.

این در حالی است که به نظر برخی کارشناسان، این طولانی‌ترین جنگ تاریخ آمریکا در آینده‌ای نزدیک پایان نمی‌یابد.

پیش از این نیز «ریچاردکوهن» روزنامه‌نگار ارشد آمریکایی در واشنگتن‌پست نوشت بود که جنگ افغانستان پایانی ندارد و آمریکا در حالی نمی‌تواند این جنگ را برنده شود که تحمل شکست آن را نیز ندارد.

حالا این رسانه آمریکایی بار دیگر پرسیده است که چه اتفاقی می‌افتد اگر آمریکا بطور کامل از افغانستان خارج شود؟

سروان «ویلیام سالوین» سخنگوی ناتو در افغانستان در پاسخ به این پرسش گفته که اگر ناتو و نیروهای آمریکایی از افغانستان خارج شوند، خلأ بوجود می‌آید که گروه‌های تروریستی و سازمان‌های افراط‌گرا حاضر در منطقه از شرایط افغانستان و پاکستان سوء استفاده خواهند کرد. پس از آن نیز این گروه‌ها با استفاده از خلأ موجود در پی بی‌ثبات کردن افغانستان و سازماندهی نیروهای خود برای حمله به آمریکا و غرب برنامه‌ریزی می‌کنند.

وی افزود: این گروه‌های تروریستی برای بی‌ثباتی حکومت مشروع افغانستان که در حال مبارزه برای ایجاد صلح و ثبات در کشور است، نیز اقدام خواهند کرد.

از سوی دیگر، «ذبیح‌الله مجاهد» سخنگوی طالبان نیز در پاسخ به این پرسش، خروج نظامیان آمریکایی از افغانستان را نجات مردم افغانستان و آمریکا اعلام کرده است.

مجاهد اظهار داشت: خروج نظامیان آمریکایی و پایان دادن به اشغال افغانستان از هدر رفتن نیروی انسانی آمریکا و هزینه‌های اقتصادی به این کشور جلوگیری می‌کند و منجر به پایان طولانی‌ترین جنگ تاریخ این کشور خواهد شد.

وی افزود: خروج نظامیان آمریکایی نجات ما افغان‌ها را نیز در پی دارد؛ زیرا جنگ در افغانستان احتمالا پایان می‌پذیرد، افغان‌ها متحد شده و امارت اسلامی قدرتمندی را تشکیل می‌دهند. بنابراین اگر اشغال آمریکا پایان یابد، به این معنی است که مشکلات بین دو ملت نیز پایان می‌یابد.

پیش از این نیز طالبان پایان اشغال افغانستان، پایان جنگ و ایجاد نظام اسلامی را به عنوان 3 شرط مهم و اصلی برای پیوستن به مذاکرات صلح اعلام کرده بود.

 

تمایل وزارت خارجه آمریکا برای مذاکره با طالبان در افغانستان

سخنگوی وزارت خارجه آمریکا اعلام کرد که دولت ترامپ به موضوع افغانستان اهمیت می‌دهد و مقامات ارشد واشنگتن بدنبال یافتن بهترین راه و حتی مذاکره با طالبان را بررسی می‌کنند.

به گزارش خبرگزاری تسنیم، با وجود این که ژنرال «جیمز ماتیس» وزیر دفاع آمریکا گفته بود که بازنگری استراتژی واشنگتن در افغانستان تا اواسط ماه جولای نهایی خواهد شد اما «هدر ناورت» سخنگوی وزارت خارجه این کشور بار دیگر از تاخیر اعلام استراتژی جدید واشنگتن در قبال افغانستان خبر داد.

سخنگوی وزارت خارجه آمریکا به خبرنگاران درباره تاخیر مداوم تعیین استراتژی جدید آمریکا در قبال افغانستان گفت: این تاخیر به دلیل اهمیت ویژه موضوع افغانستان برای دولت ترامپ است زیرا ژنرال ماتیس، ژنرال مک‌ماستر و سایر مقامات ارشد آمریکایی هنوز به دنبال یافتن راه بهتر در افغانستان هستند.

وی در ادامه تصریح کرد که وضعیت در افغانستان پیچیده است و به همین دلیل تا زمانی که به راه بهتری در افغانستان دست یابیم بررسی‌ها ادامه خواهد داشت.

هدر ناورت اظهار داشت که در مورد نهایی شدن زمان استراتژی آمریکا در افغانستان هنوز چیزی نخواهد گفت اما ممکن است واشنگتن به زودی به راهکاری دست یابد و یا این که زمان طولانی‌تری را در بگیرد.

سخنگوی وزارت خارجه آمریکا ادامه داد: اما در مورد اینکه پاکستان و برخی از کشورهای دیگر نیز در این استراژی شامل شوند یا خیر، هنوز بررسی ادامه دارد.

وی در پاسخ به اینکه وزارت خارجه آمریکا برای تغییر وضعیت جنگ در افغانستان چه راهکارهایی را در نظر دارد نیز گفت که وزارت خارجه تمایل دارد تا به نحوی  به مذاکرات صلح در این کشور دست یابد و با رهبران طالبان وارد گفت‌وگو شو تا زمینه مذاکرات صلح را فراهم سازد.

هیدر ناورت در ادامه تاکید کرد که گزینه‌های نظامی بخشی از استراتژی ارتش آمریکا است که الزامی نیست پیروزی را در پی داشته باشد اما در دراز مدت باید دو طرف را بر سر میز مذاکره حاضر کرد تا برای آینده خودشان تصمیم بگیرند.

دیپلمات آمریکایی در واکنش به حمله اخیر طالبان در غرب کابل نیز تاکید کرد که گروه طالبان نسبت به گذشته خطرناک‌تر شده‌ است و حملات مرگباری را انجام داده‌اند که در گذشته از آن خودداری می‌کردند و این موجب نگرانی آمریکا است.

سخنگوی وزارت خارجه آمریکا در پاسخ به اینکه «تلرسون» طرفدار گزینه‌های نظامی در افغانستان نیست گفت گزینه نظامی بخشی از راهکار آمریکا است اما وزیر خارجه لزوما از آن حمایت نمی‌کند.

وی در دامه تاکید کرد که وزیرخاجه آمریکا برای پس زدن ژنرال ماتیس و ژنرال مک‌ماستر تلاش نمی‌کند زیرا آنها برای وزارت دفاع آمریکا تصمیم می‌گیرند اما وزارت خارجه نیز مسئولیت دارد تا بیشتر به دیپلماسی و مذاکرات اهمیت دهد.

این در حالی است که «میشل‌فلورنوی» معاون سابق وزارت دفاع آمریکا معتقد است که جنگ در افغانستان برنده واقعی ندارد زیرا این جنگ در حالت بن‌بست قرار گرفته و به همین دلیل باید طالبان و دولت را بر سر میز مذاکرات حاضر کرد.

از سوی دیگر دونالد ترامپ اخیرا طرح جنگی مک‌ماستر برای اعزام سربازان بیشتر به افغانستان و تعهد آمریکا برای پشتبانی چهار ساله از نیروهای امنیتی افغان را رد کرده است.

با این حال مقامات آمریکایی همچنین در تصمیم گیری برای حل بحران افغانستان در سردرگمی بسر می‌برند.

 

کشتار و تاراج افغانستان برای آمریکا مهم نیست/عملیات مشترک یعنی رسمیت‌ دادن به «دیورند»

کارشناس مسائل سیاسی افغانستان با بیان این که دولت پاکستان مجری سیاست‌های واشنگتن است، تاکید کرد که کشته‌ها و تاراج منابع افغانستان برای آمریکا مهم نیست بنابراین توافق کابل و اسلام‌آباد برای عملیات نظامی مشترک در واقع رسمیت‌بخشی به مرز «دیورند» است.

«دکتر محمد آصف‌ بکتاش» کارشناس مسائل سیاسی و عضو ارشد حزب «حرکت ملی نجات افغانستان» در گفت‌وگو با خبرنگار خبرگزاری تسنیم، درباره اوضاع افغانستان و همچنین توافق عملیات مشترک پاکستان و افغانستان گفت: عملیات ارتش پاکستان در مرزهای مشترک با افغانستان توطئه‌ای علیه اقوام پشتون است که با هدف سرکوب آنها در امتداد خط دیورند صورت می‌گیرد.

وی افزود: مناطق قبایل آزاد قبل از این به عنوان «علاقه غیر» یعنی منطقه‌ای که به پاکستان ارتباط ندارد، محسوب می‌شد اما ارتش این کشور با انجام عملیات‌های بسیار و از بین بردن بزرگان و متنفدان قومی، تسلط خود را تا مرز «دیورند» تثبیت کرد.

کارشناس افغان اظهار داشت: توافق اخیر دولت افغانستان با پاکستان برای عملیات مشترک تحت نظارت آمریکا و چین در دو سوی خط مورد مناقشه دیورند از لحاظ سیاسی اشتباه استزیرا این یک حرف را می‌رساند یعنی آنها هم تا خط دیورند و ما هم تا خط دیورند عملیات نظامی انجام دهیم که به صورت غیر مستقیم نشاندهنده تائید و یا به رسمیت شناختن خط دیورند به عنوان مرز مشترک از سوی دولت افغانستان است.

بکتاش در ادامه با اشاره به همسویی و اتحاد آمریکا و پاکستان گفت: آمریکا در ایجاد گروه «تحریک طالبان پاکستان» نقش بسزایی داشت و پاکستان بصورت مشترک حدود 40 واحد از شبه نظامیان را تحت عنوان تحریک طالبان پاکستان تشکیل دادند.

عضو ارشد حزب حرکت ملی نجات افغانستان همچنین با انتقاد از عدم واکنش افغانستان به اقدامات واشنگتن و اسلام‌آباد تصریح کرد که نیروهای ارتش پاکستان با عبور از خط دیورند در شهرستان‌های «مومند دره»، «لعل پور» و «اچین» ولایت ننگرهار دست به عملیات زده‌اند که حکومت افغانستان تا کنون هیچ واکنشی در این مورد نشان نداده است.

این کارشناس افغان خاطرنشان کرد: دولت افغانستان در طرح عملیات نظامی مشترک، خواستار سرکوب مراکز تروریستی و افراطی در شهرهای «کویته»، «پیشاور»، «کراچی» و «اسلام‌آباد» در پاکستان شده بود اما دولت اسلام‌آباد خواسته مقامات افغان را نپذیرفته در عین حال در مناطقی عملیات انجام داده که نظارت چین و آمریکا را در پی ندارد بنابراین این کار توافق با افغانستان را نقش کرده است.

کشمکش‌های سیاسی منتقدان با حکومت افغانستان

آصف بکتاش درباره چالش‌های سیاسی و ایجاد ائتلاف‌های جدید در افغانستان نیز گفت که کشمکش‌های موجود بین اشرف غنی و ژنرال دوستم را به نفع مردم افغانستان نمی‌دانم، زیرا تشدید این ختلافات به تشدید بحران در کشور می‌انجامد که در نهایت به نفع این سرزمین نیست.

این فعال سیاسی افغان در پاسخ به اینکه  آیا ائتلاف ژنرال دوستم، سبب تغییر سیاست دولت افغانستان خواهد شد یا خیر، پاسخ داد که بر اساس ماده 35 قانون اساسی و قانون احزاب سیاسی، در افغانستان احزاب حق تشکیل ائتلاف دارند اما با نظر داشتن بحران جاری در این کشور که در نتیجه رقابت قدرت‌های بزرگ، برخی از کشورهای همسایه و منطقه جریان دارد من امیدوارم که این ائتلاف‌های جدید، ریشه در رقابت‌های کشورهای منطقه و قدرت‌های بزرگ نداشته باشد و بجای تشدید بحران به حل آن کمک کند، اما به صورت عمومی در 16 سال اخیر ائتلاف‌ بین جناح‌ها برای کسب امتیازات، تقسیم قدرت، وزارتخانه‌ها، معادن و زمین خواری صورت گرفته‌اند.

وی هشدار داد: اگر اقدامات حکومت افغانستان در واکنش به ائتلاف‌های سیاسی اخیر به نفع مردم نباشد باعث فاصله گرفتن بیشتر مردم از حکومت وحدت ملی خواهد شد.

بحران در سیاست خارجی افغانستان

عضو ارشد حزب حرکت ملی نجات افغانستان در ادامه با اشاره به عدم کارآیی سیاست خارجی کشور نیز گفت: سیاست‌ خارجی یک کشور بطور معمول انعکاس‌دهنده سیاست‌های داخلی آن نیز هست اما وقتی از سیاست خارجی در افغانستان صحبت می‌کنیم در واقع درباره کشوری صحبت می‌کنیم که از لحاظ سیاسی، اقتصادی و نظامی به آمریکا و متحدانش وابستگی دارد.

وی ادامه داد: این وابستگی در سیاست خارجی افغانستان ایجاد مشکل کرده است زیرا آنچه را ما می‌خواهیم قادر به انجام آن نیستیم.

استراتژی جدید آمریکا در افغانستان

آصف بکتاش درباره تغییر استراتژی آمریکا در افغانستان اظهار داشت: به نظر من دونالدترامپ و دولت جدید آمریکا استراتژی جدیدی را برای افغانستان در نظر نخواهند گرفت زیر استراتژی‌های قدرت‌های بزرگ کوتاه‌مدت نیستند اما روش‌های حکومت‌ها برای اجرای این برنامه‌ و تحقق اهداف‌شان مختلف هستند.

به همین دلیل است که روش‌های احزاب جمهوریخواه و دموکرات در آمریکا نیز تفاوت دارند اما چه حکومت جمهوریخواه و چه دموکرات تنها در راستای تحقق اهداف استراتژیک از قبل تعیین‌ شده، کار می‌کنند زیرا در آمریکا تیم‌های خاصی در مراکز مطالعاتی و اندیشکده‌ها استراتژی‌ها را می‌سازند که سپس در برنامه کاری روسای جمهور قرار می‌گیرند.

وی در ادامه با اشاره به تاخیر اعلام استراتژی جدید آمریکا در افغانستان اظهار کرد که تاخیر در بازبینی و تعیین سیاست آمریکا در افغانستان به دلیل شکل گرفتن ائتلاف‌های سیاسی  جدید، بررسی نقش کشورهای همسایه که با طرف‌های درگیر در بحران افغانستان ارتباط دارند، احتمالا بی‌ارتباط نیست.

ظاهرا آمریکایی‌ها منتظر  چگونگی بهبود وضعیت داخلی در این کشور هستند تا سیاستی متناسب با تحولات در افغانستان را تدوین کنند که برای تحقق اهداف آنها در این کشور و منطقه موثر واقع شود.

پاکستان متحد استراتژیک آمریکا

کارشناس مسائل سیاسی افغانستان درباره ارتباط پاکستان و آمریکا و نتایج احتمالی آن بر وضعیت امنیتی افغانستان تصریح کرد که تا کنون جزئیاتی از تغییر رویکرد آمریکا در دست نیست و اینکه آیا واقعا رویکرد آمریکا تغییر خواهد کرد در پرده ابهام قرار دارد.

اما «جان مک کین» سناتور ارشد جمهوریخواه گفته بود که آمریکا بدون کمک پاکستان نمی‌تواند به پیروزی در افغانستان دست یابد، این نشان می‌دهد که پاکستان هنوز هم به عنوان متحد استراتژیک واشنگتن مطرح است و کنترل دولت اسلام‌آباد و گروه‌های افراطی در اختیار آمریکا قرار دارد.

وی با انتقاد از سیاست‌های واشنگتن در افغانستان تاکید کرد: « برای آمریکا مهم نیست که بر سر افغان‌ها چه می‌آید زیرا این کشور تنها به دنبال منافع خودش است، کشته شدن مردم و غارت منابع افغانستان برای مقامات واشنگتن اهمیتی ندارد، آنها کاری را که منافع آمریکا حکم می‌کند، انجام می‌دهند».

آصف بکتاش در پایان در پاسخ به این که آیا با تامین منافع اسلام‌آباد از سوی دولت کابل، می‌شود پاکستان را به تغییر رویکرد تشویق کرد، اظهار داشت که پاکستان برای تحقق اهدافی خاص در منطقه توسط لندن و واشنگتن فعال شده است و این کشور نقش ژاندارم آمریکا و متحدان آن را در این منطقه ایفا می‌کند در نتیجه تحقق‌بخش سناریوی غرب در افغانستان و منطقه است.

بنابراین تا زمانی که آمریکا تصمیم نگیرد، کابل توانایی تغییر در سیاست‌های پاکستان در قبال افغانستان را ندارد در حالی که اگر واشنگتن بخواهد، رویکرد اسلام‌آباد در قبال دولت کابل ظرف مدت کوتاهی تغییر خواهد کرد.

 

فرمانده نظامی استرالیا: جنگ افغانستان پس از 16 سال فعالیت طالبان در بن بست است

به گزارش ایرنا، ‘جان فروین’ این فرمانده نظامی استرالیا، تاکید کرد: پیشرفت هایی در حال انجام است و استرالیا باید به کار خود در آنجا (افغانستان) ادامه دهد. هرچند که بر اساس اظهارات ‘جیمز ماتیس’ وزیر دفاع آمریکا این ائتلاف نمی تواند برنده جنگ باشد.
نیروهای بین‌ المللی بعد از سال 2001 میلادی وارد افغانستان شدند و در این مدت حدود سه هزار و 400 نظامی آنان در این کشور کشته شدند.
به نوشته تارنمای شبکه ‘اسکای نیوز’ استرالیا، فرمانده نیروهای این کشور در خاورمیانه با تاکید بر اینکه به رغم 16 سال فعالیت های نظامی طالبان، جنگ در افغانستان اکنون در بن بست قرار دارد، گفت: یک بن بست وجود دارد، اما این بن بست به نفع دولت است.
‘دان تهان’ وزیر نیروهای دفاعی استرالیا نیز خواستار مذاکرات صلح در افغانستان شده است، البته در صورتی که طالبان سلاح خود را زمین بگذارد.
وی گفت: بهترین چیزی که می تواند در افغانستان رخ دهد این است که همه بر سر میز بیایبند و بگویند بیایید سلاح های خود را زمین بگذاریم و فکر کنیم و ببینم آیا می توان برای صلح مذاکره کرد.
براساس این گزارش، قرار است شمار نیروهای استرالیایی در افغانستان از 270 نفر به 300 نفر افزایش یابد، اما در بین نیروهای ائتلاف برای افزایش نیروی های انسانی تمایلی وجود ندارد.
تارنمای اسکای نیوز نوشت: در عراق اخبار بهتری وجود دارد زیرا در مقابله با گروه تروریستی داعش موفقیت های مهمی به دست آمده است.
این تارنما ادعا کرد: جزئیات جدید اکنون می تواند از نقش مهمی که استرالیا در جنگ برای بازپس گیری موصل ایفا کرده است، پرده بردارد.
بنابراین گزارش، هواپیماهای جنگنده استرالیا 860 حمله هوایی علیه مواضع داعش و مخالفان انجام داده اند.
در این گزارش آمده است که نیروهای ویژه استرالیا، واحد مقابله با ترور عراق را که نقش مهمی در حملات داشته نظارت کرده و در هماهنگی حملات هوایی کمک کرده است.
نیروهای نظامی استرالیا در عراق آموزش نیروهای ارتش و پلیس این کشور را در یک پایگاه برعهده دارند.

 

رییس مجلس سنا را بیشتر بشناسید

افغان پيپر : معرفی: فضل هادی مسلمیار،
وظیفه قبلی: دریور (راننده) مولوی نیک محمد رییس اداره امر به معروف ننگرهار،
وظیفه فعلی: رییس مجلس سنا،
سرمایه ۱۴ سال قبل: ۵ لک کلدار،
سرمایه فعلی: ۱۸۰ میلون دالر نقد در بانکها،
جایداد قبلی: یک خانه خرابه در چپریار ننگرهار،
جایداد فعلی: ۳ تانک تیل در راه ننگرهار طورخم، یک تانک تیل بالای رنگ رود، دو تانک تیل در تادر راه کابل ننگرهار، یک تانک تیل در شهر کابل.
دو بارگن بزرگ فروشنده یک کلی در ننگرهار،
دو بلند منزل در شهر ننگرهار،
سه خانه در شهر نو کابل، خوشحال خان و سلیم کاروان،
ده ها نمره زمبن در شهرک امان الله خان،
هیجده نمره زمین در شهرک هدوال،
پنج نمره زمین در شهرک سیاف،
پنجاه فیصد نمرات زمین در شهرک دولتزی،
زمین دولتی پولیگون،
ده جریب زمین در پغمان،
ده ها موتر زرهی و موتر های مودل بالا،
این است دارایی معلوم فعلی جناب رییس مجلس سنا و خدا می داند چقدر پنهان است.

 

رهبران، نظام را به خشونت نیندازند و کنار بروند

تمامی افراد مشکوک و ستون پنجمی هایی که دستور رگبار مردم را دادند، به سریعترین فرصت معرفی و محاکمه شوند.

به گزارش شبکه اطلاع رسانی افغانستان (afghanpaper)،خلیل الرحمان سروری، استاد دانشگاه کابل در گفتگو با “همگام” درخصوص اعلامیه های رییس جمهور و رییس اجرایی پس از فجایع رخ داده اظهار می کند: برداشت من این است که اینها دلشان برای کسی نسوخته و از کشته شدن مردم هم نگرانی ندارند، بلکه ترس از دست دادن قدرت مضطرب شان کرده است.

سروری می گوید: چیزی برای این حکومت نمانده است و از دو شخص تقاضا می کنم که نظام را به خشونت نیاندازند و فرصت بیشتر به تروریستان ندهند. طرفدار خشونت نیستیم و نظام خود بفهمد و برای آبروی خودشان هم که شده زمینه انتقال مسالمت آمیز قدرت را فراهم کند.

سروری، درباره اینکه آیا خشونت در تظاهرات روز جمعه لازم بود اظهار می کند: آیا از یک خانواده ای که فرزندش را از دست داده انتظار دارید که بیاید و آرام توضیح بخواهد؟ تردیدی نیست که از حالت روانی خارج بشود. مظاهره روز جمعه از طرف خانواده های قربانیان بسیار مسالمت آمیز بود و هدف آنها حمله بر ارگ نبود و تنها می خواستند صدای خود عدالت خواهی خود را به گوش ارگ نشینان برسانند که حکومت وحدت ملی بی شرمانه دادخواهی آنان را به گلوله بست.

سروری تصریح کرد: افراد مشکوک و ستون پنجمی های ارگ که دستور رگبار مردم را داده اند باید به سریعترین فرصت محاکمه شوند و حکومت برای انتقال مسالمت آمیز قدرت حاضر شود در غیر آن کشور به عمق فاجعه فرو می رود و اگر مردم یکبار دیگر به پا خیزند، دیگر نه آمریکا، نه ناتو و نه خود حکومت نمی تواند حتی با گلوله باری جلوی این مردم را بگیرد.

 

 

در مدیریتِ فروپاشی، فعال عمل کنید

این نظر و تیوری اسد بودا این سرزمین را از وضیعت گذشته و حالش بهتر خواهد کرد و یا بدتر؟ شما چه فکر می کنید؟!

اسد «بودا»
معاونِ اول ریاستِ جمهوری در تبعید به سر می‌برد. طالبان، بخش زیادی از مناطق افغانستان را فتح کرده‌اند. همه‌جا ناامن است. مرگ پشتِ تمام خانه‌ها ایستاده است و در می‌زند.

بحث توسعه دیگر، فقط یک سرگرمی و رد گم‌کردن است و جنگِ اصلی مدیریتِ فروپاشی . چه‌کسی مدیرفروپاشی است؟ اطلاع دقیقی دردست نیست. قدر متیقن دولت ‌سازی در چارچوب سیاسی‌ اجتماعی کنونی به‌ بن‌ بست رسیده است.

جبهاتِ جنگِ قومی درتمام مناطق ناقلین فعال و به مهمترین امکاناتِ نظامی مجهز شده‌اند. جنگیدن و هزینه ‌دادن و کشته‌ شدن برای افغانستان متحد بیهوده است.

وضعیت شبیهِ دوران پس از رفتن شوروی است. خطای مقاومت‌ هایی پس از رفتنِ شوروي که دوستم، مسعود و مزاری، رهبری آن را به عهده داشتند این بود که برای افغانستان جنگیدند و عمر ساختار متناقض و پارادوکسیکال در حال مرگ و انقراض را تمدید کردند و فرصتِ های طلایی را برباد دادند.

بزرگترین خیانت دوستم و مسعو و مزاری در برابر تاریخ این است که به خاطر دفاع از افغانستان خون مردم را ریختند. حیف است اگر یک قطره‌ خون در دفاع ازافغانستان و ساختارِ سیاسی کنونی بریزد. اگر قراراست مقاومتی صورت گیرد وهزینه‌ایِ پرداخت شود، باید در راستای بدیلِ افغانستان صورت گیرد و پرداخت شود.

برنده بازي کسی خواهد بود که در مدیریتِ فروپاشی فعال عمل کند و برای ساختار غیر از افغانستان طرح و برنامه‌ای داشته باشد.

عبدالکریم شریفی

 

 

پوتین پروتکل توافق برای استقرار ناوگان هوایی روسیه در سوریه را تصویب کرد

ولادیمیر پوتین، رئیس جمهور روسیه پروتکل توافق مربوط به استقرار ناوگان هوایی نیروهای مسلح روسیه در سوریه را تصویب کرد.

به گزارش اسپوتنیک، در این سند که در شبکه ی اینترنتی اطلاعات حقوقی منتشر شده، آمده است: « پروتکل توافق بین روسیه و سوریه در خصوص استقرار ناوگان هوایی نیروهای مسلح روسیه در کشور سوریه از ۲۶ آگوست سال ۲۰۱۵ که در شهر دمشق در تاریخ ۱۸ ژانویه سال ۲۰۱۷ امضاء شده بود، به تصویب رسید.»
ششم ژوئیه پوتین پروتکل توافق بین روسیه و سوریه برای استقرار ناوگان هوایی نیروهای مسلح روسیه در سوریه را برای تصویب به دوما ارسال کرد.

 


قاتل اصلی روس ها چیست؟

الکساندر پوتاپوف رئیس بنیاد پژوهشی بوردنکو ، عوامل اصلی که باعث مرگ روس ها می شوند را نام برد.

به گزارش اسپوتنیک به گفته ی وی «قاتلین اصلی»، بیماری های قلبی عروقی، سرطان، جراحت و در کل تصادفات جاده ای هستند.
طبق مدارک سازمان آمار روسیه در سال ۲۰۱۶ تقریبا ۹۰۰ هزار روس بر اثر بیماریهای سیستم گردش خون فوت کرده اند، حدود ۳۰۰ هزار نفر قربانی نئوپلاسم و در وهله اول بدخیم بوده و ۱۷۰ هزار نفر نیز بر اثر جراحت جان خود را از دست داده اند.
بیماری های قلبی عروقی مانند کشورهای دیگر قاتل اصلی روس ها نیز محسوب می شود. بیشترین مورد آن سکته ی مغزی است و ۴۰۰ هزار نفر در سال بر اثر سکته می میرند.
تومور در جایگاه دوم و پس از آن جراحت و انواع مختلف آن هستند. به گفته ی این دانشمند، هر ساله در جاده ها تقریبا ۲۰۰ هزار نفر جان خود را از دست می دهند. اکثر آنها بر اثر ضربه مغزی فوت می کنند و تقریبا ۳۰۰ هزار نفر هم معلول می شوند.

 


کاخ سفید لایحه تحریم های علیه روسیه و ایران را اصلاح خواهد کرد

دونالد ترامپ رئیس جمهور آمریکا به طور کامل از لایحه تشدید تحریم ها علیه روسیه ، ایران و کره شمالی حمایت نمی کند و انتظار دارد که گزینه نهایی سند اصلاح شود.

به گزارش اسپوتنیک، روز چهارشنبه سارا سندرز سخنگوی کاخ سفید هنگام گفتگو با خبرنگاران این مسئله را مطرح کرد.
وی ضمن توجه به این موضوع که پیشتر در سنا انجام اصلاحات در این لایحه مطرح شده بود بیان داشت:« ترامپ به طور کامل این سند را به شکل کنونی اش حمایت نمی کند. احتمال می رود که تغییراتی در آن صورت گیرد. ما بررسی خواهیم کرد که تا قبل از پذیرش نهایی چطور خواهد شد.»
ساندرس افزود:«می توانم به شما بگویم که کاخ سفید، رئیس جمهور و کل دولت همانطور که بارها گفته ایم قاطعانه از تحریم های علیه روسیه، ایران و کره شمالی حمایت می کنند.»

 


پیش بینی زمان حمله ی موشکی احتمالی کره شمالی به آمریکا

کره شمالی می تواند به موشک بالستیک قاره پیمای مطمئنی دست یابد که به کلاهک هسته ای مجهز بوده و سال آینده آماده جنگ است.

به گزارش اسپوتنیک، چاینا مورنینگ پست به نقل از گزارش سازمان جاسوسی نظامی آمریکا این خبر را منتشر کرد.
به عقیده تحلیل گران آمریکایی، آزمایشات آخری که کره شمالی انجام داده گویای آن است که پیونگ یانگ به احتمال زیاد تکنولوژی کلیدی لازم برای پرتاب موشک به سمت اهدافی را که در هزاران کیلومتری قرار دارند بدست آورده است.
متخصصین گمان می کنند که یکی از موانع فنی باقی مانده ، مشکل «ورود به جو» بود یعنی ایجاد سیستم دفاع کلاهک هسته ای از آسیب ضمن ورود به لایه های ذخیم اتمسفر. اما این مشکل ممکن است توسط مهندسین کره شمالی در آینده ای نزدیک حل شود.
طبق نظر کارشناسان آمریکایی، کره شمالی می تواند از تجربیاتش به تولید مدل مشابه موشک ها در سال ۲۰۱۸ برسد.

 

رئیس‌جمهوری افغانستان چند مقام ارشد جدید منصوب کرد
آقای زاهد با حضور رئیس جمهوری و در “مراسم باشکوهی” در کاخ ریاست جمهوری به سمت جدید معرفی شد
اشرف غنی، رئیس‌جمهوری افغانستان چند مقام ارشد، از جمله محمدالماس زاهد را به جای احمدضیا مسعود به عنوان مشاور ارشد و نماینده ویژه رئیس‌جمهوری در امور انسجام ملی منصوب کرده است.
آقای غنی به‌تازگی شش مقام ارشد را در سمت‌های مختلف منصوب کرده که احکام آنها امروز سه‌شنبه (۳ اسد/مرداد) منتشر شده است.
براساس این احکام، آقای زاهد، نماینده مجلس و از فرماندهان پیشین حزب اسلامی گلبدین حکمتیار، به عنوان مشاور ارشد و نماینده ویژه رئیس جمهوری در امور انسجام ملی منصوب شده است.
همچنین گل‌آغا شیرزی، والی پیشین ننگرهار و قندهار به حیث سرپرست وزارت سرحدات و قبایل، حمید طهماسی، معاون پیشین وزارت داخله/کشور، سرپرست وزارت حمل و نقل، عبدالمتین بیگ معاون پیشین امنیت ملی به عنوان رئیس اداره ارگان‌های محلی، همایون محتاط، رئیس اداره ثبت احوال نفوس و فضل‌الله مجددی والی تخار تعیین شده‌اند.
از این جمله انتصاب آقای زاهد به جای احمدضیا مسعود به دلیل برکناری جنجال‌برانگیز او در ۲۸ حمل/فروردین اهمیت سیاسی دارد.
آقای زاهد در سال‌های اخیر در حال تبدیل شدن به فردی قدرتمند و نزدیک به ارگ ریاست جمهوری بوده، امری که برای احمدضیا مسعود و سایر رهبران حزب جمعیت اسلامی خوشایند نبوده است
آقای مسعود ضلع چهارم تیم انتخاباتی آقای غنی در انتخابات ریاست جمهوری ۱۳۹۳ بود و پس از انتخابات آقای غنی او را به عنوان مشاور ارشد و نماینده ویژه خود در امور حکومتداری خوب تعیین کرد.
علاوه برآن، رئیس جمهوری با صدور فرمانی مقام رسمی و تشریفاتی او را معادل معاون ریاست جمهوری کرد، اما به دلیل ندادن اختیارات اجرائی به او، روابط بین آنها تیره شد که در نهایت به منجر به کناری آقای مسعود شد.
آقای مسعود پس از برکناری با برگزاری همایش‌هایی رئیس‌جمهوری را به چالش کشید و گفت که اگر او را دوباره منصوب نکند، ممکن است کشور به هرج‌ومرج کشانده شود.
براساس اطلاعیه‌ای که دفتر ریاست جمهوری منتشر کرده، آقای زاهد در “مراسم باشکوهی” با حضور رئیس‌جمهوری و شماری از فرماندهان جهادی شمال کابل، که آقای زاهد هم از آن جا است، معرفی شده است.
بیشتر بخوانید:
 احمد ضیا مسعود نماینده فوق‌العاده رئیس جمهوری افغانستان برکنار شد
 احمد ضیا مسعود چرا برکنار شد؟
 هشدار احمد ضیا مسعود به اشرف غنی و واکنش ریاست جمهوری افغانستان
همچنین آقای شیرزی در انتخابات ریاست جمهوری ۱۳۹۳ به رقابت با آقای غنی پرداخت و در زادگاهش قندهار و چند ولایت جنوبی دیگر آراء قابل توجهی به دست آورد، اما در دور دوم انتخابات به تیم عبدالله عبدالله، رقیب آقای غنی و رئیس اجرائی فعلی پیوست.
آقای طهماسی که چند ماه پیش معاون وزیر داخله شد، از افراد نزدیک به محمدکریم خلیلی، رهبر حزب وحدت اسلامی و رئیس شورای عالی صلح است.
سرور دانش، معاون دوم رئیس‌جمهوری هم عضو حزب آقای خلیلی است.
معرفی این دو سرپرست وزارت نیاز به رأی اعتماد مجلس نمایندگان دارد. آقای شیرزی و طهماسی در حالی به این سمت معرفی شده‌اند که اعضای مجلس برای ۴۵ روز به تعطیلات تابستانی رفته‌اند.
در حال حاضر چند عضو دیگر کابینه افغانستان نیز از ماه‌ها پیش به عنوان “سرپرست” کار می کنند و تا حال رأی اعتماد مجلس را به دست نیاورده‌اند.
انتصاب آقای محتاط به ریاست اداره ثبت احوال نفوس که مدیریت توزیع شناسنامه‌های الکترونیک را هم به عهده خواهد گرفت، اهمیت دارد.
برنامه انتشار این شناسنامه‌ها به دلیل جنجال بر سر چگونگی درج هویت ملی و قومی شهروندان در آن به‌شدت جنجالی شد و همچنین به دلیل تاکید فراوانی که بر ارتباط انتشار این شناسنامه‌ها و شفافیت در انتخابات شده، مهم تلقی می‌شود.

حدود 40 سرباز ارتش افغانستان در قندهار کشته شدند
ولایت قندهار در جنوب افغانستان از ولایت‌های ناآرام افغانستان است و شورشیان در این ولایت نفوذ دارند
منابع محلی در ولایت قندهار در جنوب افغانستان گفته‌اند که در حمله افراد گروه طالبان به یک پایگاه ارتش ملی افغانستان در ولسوالی خاکریز این ولایت دست‌ کم ۴۰ سرباز ارتش افغانستان کشته شده‌اند.
یک منبع امنیتی در قندهار که خواسته نامی از او برده نشود، به تاج الدین سروش، خبرنگار بی‌بی‌سی گفته که این حمله طالبان از دیشب آغاز شد و ۱۰ سرباز موفق شده‌اند از محل درگیری فرار کنند.
او گفته که ممکن شمار تلفات بیشتر از ۴۰ نفر باشد، زیرا اجساد شماری از سربازان در محل درگیری باقی مانده‌اند.
یک منبع دیگر اطلاعاتی نیز وقوع این حمله و شمار بالای تلفات سربازان ارتش افغانستان را تایید کرده است.
مامون درانی، خبرنگار بی‌بی‌سی در ولایت قندهار نیز می‌گوید که مردم محل تایید کردند که ۳۰ خودرو افراد گروه طلبان به این پایگاه ارتش حمله کرده بودند.
به گفته آنان درگیری میان افراد گروه طالبان و سربازان ارتش ۵ الی ۶ ساعت ادامه یافت. آنان درباره آمار تلفات این حادثه اظهار بی‌اطلاعی کردند.
 قربانیان حملات کابل و قندهار؛ نمایندگان نسل امید به آینده
 مادر افغان ‌که سه فرزندش را در جنگ از دست داد، سه فرزند دیگرش را به جبهه فرستاد
 مقامات قندهار: طالبان پنج کارمند زن فرودگاه قندهار را به ضرب گلوله کشت
 والی قندهار: حمله به مهمانخانه قندهار کار طالبان بود
 افراد ‘مسئول قتل کارمندان دولتی’ در قندهار بازداشت شدند
وزارت دفاع افغانستان نیز وقوع این حمله را تایید کرده و گفته که ۲۶ سرباز در این رویداد کشته و ۱۳ نفر دیگر مجروح شدند.
محمد رادمنش، معاون سخنگوی وزارت دفاع افغانستان، گفته است که حمله افراد طالبان به این پاسگاه سنگین بوده و اکنون نیز درگیری در محل جریان دارد.
به گفته آقای رادمنش نیروهای کمکی برای دفع حمله گروه طالبان به این منطقه اعزام شده است.
گروه طالبان نیز با تایید حمله به این پایگاه ارتش در منطقه کرزالی ولسوالی خاکریز مدعی شده‌اند که ۷۴ سرباز ارتش افغانستان را کشته و شش نفر آنان را دستگیر کرده‌اند.
وزارت دفاع افغانستان همچنین اعلام کرده که برای بررسی این حادثه هیاتی را به قندهار فرستاده است.

حسن روحانی : به حرکت جدید کنگره آمریکا پاسخ لازم را خواهیم داد
روحانی در جلسه هیئت دولت آمریکا را به “دشمنی با جمهوری اسلامی و مردم ایران” متهم کرد و گفت که به اقدام اخیر کنگره آمریکا پاسخ داده خواهد شد
مقامات جمهوری اسلامی تصویب طرح تشدید تحریم ایران در مجلس نمایندگان آمریکا را مورد انتقاد قرار داده و از واکنش نسبت به آن سخن گفته‌اند.
روز چهارشنبه، ۴ مرداد (۲۶ ژوئیه)، حسن روحانی، رئیس جمهوری، در سخنانی در جلسه هیئت دولت، ایالات متحده را به “خصومت ادامه دار نسبت به جمهوری اسلامی ایران ومردم ایران” متهم کرد و گفت که “مردم ما با این خصومت‌ها آشنا بوده، به آن عادت داشته و راه مقابله با این سیاست‌ها را نیز به خوبی می دانند.” وی گفت: “در برابر حرکت جدید کنگره آمریکا حتما پاسخ لازم را خواهیم داد.” وی در مورد نوع پاسخ به اقدام کنگره آمریکا توضیحی نداده است.
روز گذشته، مجلس نمایندگان کنگره آمریکا با اصلاحاتی در طرح “قانون مقابله با اقدامات بی‌ثبات ساز ایران” مصوب سنای آن کشور را با اکثریت ۴۱۹ رای موافق در برابر سه رای مخالف تصویب کرد. این مصوبه عمدتا شامل تحریم کل سپاه پاسداران و موسسات و اشخاص مرتبط با این تشکیلات نظامی به اتهام حمایت از تروریسم، فعالیت‌های بی‌ثبات ساز در منطقه، ادامه برنامه موشکی و نقض حقوق بشر است. مصوبه اصلاحی مجلس نمایندگان پس از تصویب نهایی در سنای آن کشور و امضای رئیس جمهوری، جنبه اجرایی می‌یابد.
+ مجلس نمایندگان تحریم های ایران و روسیه را با اکثریت بزرگ آرا تصویب کرد
+ ترامپ در مورد پایبندی به برجام به ایران هشدار داد
+ هشدار سپاه به آمریکا: قبل از تحریم ما پایگاه‌هایتان را تا هزار کیلومتری جمع کنید
+ طرح تحریم ایران و روسیه در مجلس نمایندگان به رای گذاشته می شود
+ مجلس ایران یک فوریت طرح تحریم آمریکا را تصویب کرد
به گزارش سایت خبررسانی دولت، آقای روحانی با اشاره به تنش همیشگی بین آمریکا و جمهوری اسلامی، گفت که “ملت ایران می‌دانند که باید در برابر دشمنانشان به خوبی مقاومت کنند زیرا طی این چهل سال، همواره و هر روز با تحریم‌ها و فشارهای متنوع و اتهام‌های ناروا از سوی دستگاه‌های تبلیغاتی و سیاسیون آمریکا مواجه بوده‌اند.”
رئیس جمهوری ایران گفت که قبل از برجام، “آمریکاییان به هر بهانه‌ای یک تحریم جدید علیه ملت ایران وضع می‌کردند و تلاش آنها این بود تا این تحریم‌ها فرامرزی شود و اروپا و کشورهای دیگر را هم تحت تاثیر قرار دهد و حتی این تحریم‌ها را به شورای امنیت برده و در سطح جهان عمومی کنند.” آقای روحانی اظهار داشت که برجام باعث شده است تا آمریکا دیگر نتواند به انگیزه مبارزه با گسترش تسلیحات کشتار جمعی، ایران را هدف تحریم جهانی قرار دهد.
در سال ۲۰۰۶ شورای حکام آژانس بین‌المللی انرژی اتمی به دلیل امتناع جمهوری اسلامی از اجرای مصوبات شورا، پرونده هسته‌ای ایران را به شورای امنیت سازمان ملل ارجاع کرد که یک رشته تحریم‌های بین‌المللی علیه ایران را در پی اورد.
حسن روحانی در مورد مصوبه اخیر مجلس نمایندگان کنگره آمریکا گفت که “می‌بینید که تحریم علیه ایران با تحریمی که نسبت به کره شمالی یا روسیه مطرح شده است بسیار تفاوت دارد و تحریم‌های ایران در واقع تکرار تحریم‌های گذشته بوده و این نشان آن است که حربه تحریم آمریکا نسبت به گذشته بسیار کند شده است.” مصوبه کنگره آمریکا دارای سه بخش است که دو بخش آن به تحریم روسیه و کره شمالی اختصاص دارد.
پیشتر، عباس عراقچی، معاون حقوقی وزارت خارجه جمهوری اسلامی، هم در واکنش به مصوبه مجلس نمایندگان آمریکا گفته بود که “اقدامی که کنگره آمریکا در حال انجام آن است و قانون جدیدی که علیه ایران، روسیه و کره شمالی در حال تصویب است یک اقدام خصمانه کاملا روشن و بیّن علیه جمهوری اسلامی ایران است و با واکنش قطعی جمهوری اسلامی مواجه خواهد شد.” وی در مورد نوع واکنش جمهوری اسلامی توضیحی نداد.
گرچه به نظر می‌رسد از زمان آغاز به کار دونالد ترامپ به عنوان رئیس جمهوری آمریکا، دولت جدید آن کشور در مقایسه با دولت قبلی موضع سختگیرانه‌تری نسبت به جمهوری اسلامی اتخاذ کرده، آقای عراقچی گفت: “”ما در طول سال‌های گذشته همواره با چنین اقدامات خصمانه‌ای از طرف کنگره و دولت آمریکا مواجه بوده‌ایم و این موضوع اختصاص به دولت فعلی و قبلی ندارد.” معاون وزارت خارجه جمهوری اسلامی نیز تاثیر تحریم های جدید را اندک دانست و گفت قانون جدیدی که در حال تصویب است “تحریمِ موضوعی جدیدی وضع نمی‌کند و تجمیع تحریم‌های موجود آمریکا در زمینه تروریسم، حقوق بشر، موشکی و تسلیحاتی است ولی در عین حال می‌تواند اجرای موفق برجام را تحت تاثیر قرار دهد و بهره‌مندی جمهوری اسلامی ایران از برجام را کاهش دهد.”
معاون حقوقی وزارت خارجه گفت که ایران به تعهدات خود در چارچوب برجام به طور کامل عمل کرده و آژانس بین‌المللی انرژی اتمی در هفت گزارش، این موضوع را مورد تایید قرار داده است. وی همچنین یادآور شد که دولت آمریکا نیز هفته گذشته پایبندی ایران را تایید کرد. آقای عراقچی افزود: “تهدیداتی که درباره سه ماه آینده و موعد تایید مجدد پایبندی ایران به برجام می‌شود، عملی نخواهد شد اما ما منتظر می‌مانیم و با توجه به اقدامات آنها تصمیمی عملی خواهیم گرفت.”
روز گذشته، دونالد ترامپ، رئیس جمهوری آمریکا، در سخنانی با یادآوری تایید ۹۰ روزه پایبندی ایران به برجام، ضمن هشدار به ایران در مورد ادامه اجرای توافق هسته‌ای گفت: “در مورد این موضوع ۹۰ روز دیگر باز صحبت خواهیم کرد اما برایم باعث تعجب خواهد بود اگر در آن موقع آنها هنوز به این تعهد عمل کرده باشند.”
در آمریکا پس از امضای برجام، کنگره آن کشور دولت را ملزم کرد که هر ۹۰ روز یکبار نحوه عمل ایران به این سند را مورد ارزیابی قرار داده و میزان پایبندی جمهوری اسلامی به تعهداتش در این زمینه را به کنگره گزارش دهد. در جدیدترین گزارش در این زمینه، دولت آمریکا ضمن تایید پایبندی ایران به “متن برجام” این کشور را به تخطی از “روح برجام” متهم کرده است.
در ایران اگرچه بعد از اجرایی شدن برجام، برخی مقامات جمهوری اسلامی از جمله آیت‌الله خامنه‌ای، که گفته می‌شود مستقیما بر مذاکرات هسته‌ای نظارت و هدایت داشت، از آن انتقاد کردند و هشدار دادند که در صورت اقدامات نامطلوب آمریکا، آن را نادیده خواهند گرفت اما از زمان آغاز به کار دولت جدید آمریکا، چنین تهدیداتی کمتر صورت گرفته است. در مقابل مقامات ایران با تاکید بر پایبندی به این سند، گاه آمریکا را متهم کرده‌اند که در صدد است با وارد کردن فشار از جمله وضع تحریم‌های جدید، جمهوری اسلامی را وادار به نقض برجام کند و به این بهانه، به اقدامات شدیدی دست بزند.
در خبری دیگر در همین زمینه، علاء‌الدین بروجردی، رئیس کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی مجلس ایران به خبرگزاری مجلس گفته است که در واکنش به تصویب قطعنامه کنگره آمریکا علیه جمهوری اسلامی، کره شمالی و روسیه این کمیسیون تصمیم گرفته است علیرغم تعطیلی تابستانی مجلس، در جلسه فوق العاده‌ای در روز شنبه، ۷ مردادماه، طرحی را که اخیرا یک فوریت آن در صحن علنی به تصویب رسیده بود، بررسی کند.
روز سه شنبه گذشته، مجلس یک فوریت طرح “مقابله با اقدامات ماجراجویانه و تروریستی آمریکا در منطقه” را با ۲۱۶ رأی موافق، ۶ رأی مخالف و یک رأی ممتنع از مجموع ۲۳۰ نماینده حاضر در صحن تصویب کرد.
مصوبه جدید کنگره آمریکا تحت عنوان “قانون مقابله با اقدامات بی‌ثبات ساز ایران” در مرحله اول به سنای آمریکا ارائه شد و درجریان رسیدگی به آن، این مجلس بخش دیگری شامل تحریم روسیه به دلیل سیاست آن کشور در مورد اوکراین و اتهام دخالت در انتخابات ریاست جمهوری آمریکا به آن افزود. این طرح بعدا به مجلس نمایندگان فرستاده شد و اعضای این مجلس نیز بخش دیگری حاوی تحریم‌های جدید علیه کره شمالی را به عنوان اصلاحیه به آن ملحق و سپس آن را تصویب کردند. این مصوبه پس از تصویب مجدد در سنای آمریکا و امضای رئیس جمهوری جنبه قانونی می‌یابد.
پیشتر، برخی مقامات دولتی نسبت به تاثیر بخش مربوط به تحریم روسیه بر روابط ایالات متحده و آن کشور و همچنین تضاد احتمالی با سیاست مشترک آمریکا و اتحادیه اروپا نسبت به سیاست روسیه در قبال اوکراین ابراز نگرانی کرده بودند. مصوبه جدید اختیاراتی را برای رئیس جمهوری در جهت اعمال یا لغو تحریم‌ها پیش‌بینی کرده است.
قسمت مربوط به ایران در این طرح شامل تشدید تحریم برنامه موشکی بالستیکی، تحریم‌های مرتبط با اقدامات تروریستی علیه کل سپاه پاسداران و نه صرفا نیروی قدس سپاه، و تحریم‌های جدید علیه نقض حقوق بشر مردم ایران است.

سیستم مدیریت معلومات حوادث در افغانستان افتتاح شد
سیستم ملی مدیریت معلومات حوادث طبیعی در وزارت دولت در امور رسیدگی به حوادث افغانستان افتتاح شد.
ویس احمد برمک، وزیر دولت در امور رسیدگی به حوادث در مراسم افتتاح این سیستم امروز، چهارشنبه چهارم اسد/مرداد گفت ایجاد این سیستم بخشی از یک پروژه ۹ میلیون دلاری است که شامل مطالعه بخش‌های آسیب پذیر و اعمار دیوارهای محافظتی برای کاهش خطرات سیلاب نیز می‌شود.
به گفته وی، تاکنون پس از یک حادثه در یک منطقه افغانستان، معلومات متفاوت از نهادهای مختلف به دست می‌آمد اما پس از این با ایجاد سیستم جدید، تمام این معلومات از میزان خسارات و مشخصات متضررین، واحد و دقیق خواهد شد.
آقای برمک افزود که این معلومات می‌تواند مجریان امور را در تصمیم گیری کمک کند.
 سیلاب در افغانستان جان ۲۸ نفر را گرفت
 برف و بهمن در افغانستان؛ ۱۱۹ نفر در سه روز کشته شدند
 تعداد قربانیان ریزش بهمن در ولایت نورستان به ۶۵ نفر رسید
 بهمن در شرق افغانستان ‘جان ۴۵ نفر’ را گرفت
این سیستم اکنون در ده ولایت افغانستان به شمول پایتخت از کمک ژاپن فعال شده و قرار است تا سال آینده در پانزده ولایت دیگر به کمک آمریکا و در متباقی ولایات از بودجه دولت افغانستان ایجاد گردد.
میتسوجی سوزوکا، سفیر ژاپن در کابل نیز در مراسم امروزی گفت ژاپن و افغانستان مشابهت‌های گوناگون دارند و هر دو از قربانیان حوادث طبیعی هستند.
او گفت که بسیاری‌ها فکر می‌کنند برای مبارزه با حوادث طبیعی نیاز به سرمایه گذاری‌های هنگفت است اما تجربه ژاپن نشان داده که داشتن اطلاعات می‌تواند در کاهش خسارات همچو حوادث بسیار مفید باشد.
وزیر دولت افغانستان در امور رسیدگی به حوادث گفت: “در کشوری که پانزده سال میلیون‌ها دلار آمده و سازمان‌های بین‌المللی بزرگ حضور داشته، در یک اداره بسیار مهم (اداره مبارزه با حوادث) کارهای بنیادی و اساسی نشده، اگر نه همانطور که در سکتور امنیت در افغانستان، حوادث قربانی می‌گیرد، حوادث طبیعی نیز هر روزه قربانی می‌گیرد.”
به گفته وی، اگر در بخش رسیدگی به حوادث در افغانستان کار صورت نگیرد، افغانستان در سال‌های آینده حتی اگر امنیت هم تامین شود، قربانیان زیادی خواهد داد

مسوول مطبوعاتی پولیس فاریاب برکنار شد
وزارت داخله، مسوول مطبوعاتی پولیس فاریاب را برای تحقیق به نهادهای استخباراتی معرفی کرد.

به نقل از تمدن، عبدالکریم یورش، مسوول مطبوعاتی پولیس فاریاب از وظیفه منفک و غرض تحقیقات به نهادهای استخباراتی معرفی شده است.

گفته می شود که وزارت داخله عبدالکریم یورش را بدلیل ارایه معلومات خبری و مصاحبه با رسانه ها درخصوص سقوط ولسوالی کوهستان و تسلیم 120 نیروی خیزش مردمی منفک کرده است.

ولسوالی کوهستان روز یکشنبه به تصرف گروه طالبان در آمده بود و حدود 200 نیروی امنیتی و خیزش مردمی در محاصره گروه طالبان قرار گرفته بودند. هم اکنون این ولسوالی به تصرف نیروهای امنیتی درآمده است.

دیپلمات افغانستانی از نیویورک به کابل احضار شد
دیپلمات افغانستانی در نیویورک که همسرش را مجروح کرده است به کابل فراخوانده شد.

شکیب مستغنی، سخنگوی وزارت خارجه کشور به رسانه ها گفته است که محمدیما عینی دیپلمات کشور در سازمان ملل به کابل فراخوانده شده است و مطابق اسناد و مدارک مرتبط و ادعای مژگان عینی این موضوع در نهادهای قضایی بررسی خواهد شد.

محمد یماعینی، مستشار نمایندگی دایمی افغانستان در سازمان ملل شنبه 31 سرطان همسرش، مژگان عینی را به حدی ضرب و جرح کرد که او در بیمارستان بستری شد. کارمندان شفاخانه در نیویورک موضوع را به پولیس خبر دادند، اما پولیس به دلیل مصونیت دیپلماتیک يماعینی نتوانست او را بازداشت کند.

گفتنی است که افغانستان نامزد عضویت حقوق بشر در سازمان ملل متحد را دارد.

امروز انفجار انتحاری در کابل دست‌ کم 30 کشته 50 زخمی از خود به جا گذاشت
مسئولیت این جنایت را همچو همیشه طالبان افغان پشتون این قاتلان حرفوی مردم ما ،
بعهده گرفتند
این انفجار در منطقه دهبوری در غرب شهر کابل رخ داده است
وزارت داخله/کشور افغانستان اعلام کرده که در انفجار صبح امروز کابل دست‌کم ۳۰ نفر کشته و ۵۰ نفر زخمی شده‌اند.
این انفجار حوالی ساعت هفت صبح امروز، دوشنبه دوم اسد/مرداد رخ داد.
نجیب دانش، سخنگوی وزارت داخله به بی‌بی‌سی گفت که براساس اطلاعات اولیه تمام قربانیان افراد غیرنظامی هستند.
 واکنش‌ها به حمله انتحاری در دهبوری کابل
 آلبوم عکس: حمله انتحاری کابل به روایت تصویر
وزارت داخله/ کشور افغانستان نیز با نشر خبرنامه‌ای افزوده که انفجار ساعت ۶:۵۰ دقیقه صبح به وقت محلی رخ‌داده و حمله کننده انتحاری خودرو نوع تویوتای مملو از مواد انفجاری‌اش را در نزدیکی موسسه آموزش عالی زاول در منطقه سر کاریز، در حوزه سوم امنیتی شهر کابل منفجر کرده است.
در این خبرنامه آمده که سه خودرو و ۱۵ مغازه نیز در این انفجار صدمه دیده‌اند.
طالبان با نشر خبرنامه‌ای مسئولیت این حمله را پذیرفته و گفته که ۳۷ نفر را کشته که همگی آنان کارمندان ریاست ۴۰ امنیت ملی افغانستان بوده‌اند.
بصیر مجاهد، سخنگوی پلیس کابل نیز به بی‌بی‌سی گفت که این انفجار انتحاری بوده و یک خودرو سواری نوع تویوتا خود را به مینی‌بس حامل کارمندان وزارت معدن افغانستان کوبیده است.

آقای مجاهد گفت که تعداد کشته شدگان تاکنون ۲۴ نفر گزارش شده است.
عبدالقدر مطفی، سخنگوی وزارت معدن افغانستان، به بی‌بی‌سی گفته است که در انفجار امروز ۱۸ کارمند این وزارت کشته شده که جسد ۱۵ نفر شناسایی و جسد سه نفر دیگر هنوز شناسایی نشده است. او افزود که یکی از کارمندان این وزارت زخمی شده است.
حبیب‌الله یکی از سرنشینان مینی‌بس که صبح امروز هدف حمله انتحاری قرار گرفت، به بی‌بی‌سی گفت که او در انتهای خودرو نشسته بود که ناگهان انفجار شد.
او می‌گوید که تمام سرنشینان این خودرو کارمندان وزارت معدن افغانستان بودند. وقتی انفجار می‌شود، او حدود دو الی سه دقیقه گیج می‌شود و وقتی به هوش میآید، خودرو تخریب شده بود و در حال سوختن بود. سپس، او فقط توانست خود را از داخل خودرو به بیرون بکشاند.
 وحشت مرگ؛ کابوس هر روز افغانستان
 انفجار زنبق کابل؛ پیچیده، تکراری، ناتمام
پلیس کابل می‌گوید که یک مینی بس کارمندان وزارت معدن افغانستان هدف حمله انتحاری قرار گرفته است.
همزمان وزارت صحت/بهداشت افغانستان گفته که در این حادثه ۱۸ کشته و ۱۲ زخمی به مراکز درمانی منتقل شدند.
گزارش شده است که این انفجار در نزدیکی خانه محمد محقق معاون دوم عبدالله عبدالله، رئیس اجرایی حکومت افغانستان، صورت گرفته است.
امید میثم، معاون سخنگوی ریاست اجرایی گفته است که یکی محافظان آقای محقق در میان زخمی شدگان است.
گزارش ویدئویی کشته شدن دست کم ۳۰ نفر در حمله انتحاری طالبان در غرب کابل
آقای دانش همچنین گفته که در این انفجار دست کم ۱۵ مغازه تخریب شده است.
ارگ ریاست با نشر خبرنامه گفته که هدف حمله صبح امروز یک خودرو کارمندان غیر نظامی بوده و مدعی شده که”تروریستان در میدان‌های جنگ، تلفات سنگینی را از سوی نیروهای امنیتی و دفاعی افغانستان متقبل شده‌اند و با انجام حملات تروریستی، زبونی شان‌را ثابت ‌ساختند.”
این حمله کمتر از دو ماه پس از انفجار مرگباری در کابل صورت می‌گیرد که ۱۵۰ کشته و صدها زخمی برجا گذاشت.
 انفجار در کابل ‘یک اتوبوس’ را هدف قرار داد
 پلیس کابل برنامه جدیدی برای تامین امنیت شهر اعلام کرد
انفجار در نزدیکی خانه محمد محقق، معاون دوم عبدالله عبدالله رخ داده است

بغداد خواستار حضور نظامی روسیه در عراق
نخست وزیر عراق اعلام کرد که بغداد خواستار حضور پرقدرت نظامی و سیاسی روسیه در عراق می باشد.
به گزارش اسپوتنیک، نوری المالکی نخست وزیر عراق پس از دیدار با والنتینا ماتوینکو رئیس شورای فدراسیون روسیه گفت:برای همه مشهود است که روسیه روابط دیرینه و مستحکم با عراق دارد، از این رو ما خواهان حضور پررنگ نظامی و سیاسی روسیه در عراق هستیم. نوری المالکی تاکید کرد، حضور همزمان سیاسی و نظامی روسیه در عراق امکان دسترسی به توازن و تعادل را فراهم می کند و این مسئله به نفع منطقه، ملت ها و کشورهای آن خواهد بود.
نخست وزیر عراق همچنین افزود که بغداد خواهان گسترش همکاری با روسیه در زمینه انرژی، برق، نفت و نیز در عرصه های علمی و تحصیلی، اقتصاد و تجارت می باشد.

برخورد یک خودرو به عابران در آمریکا
در پی برخورد یک خودرو به عابران در داکوتای جنوبی در آمریکا 2 تن کشته و 7 نفر دیگر زخمی شدند.
به گزارش اسپوتنیک به نقل از آسوشیتد پرس، در پی حمله یک خودرو به عابرین پیاده در داکوتای جنوبی 2 کشته و 7 مجروح بر جای گذاشت که به گفته یکی از ماموران محلی این حادثه عامدانه صورت نگرفته است.
این حادثه در ساعت 9:30 صبح به وقت محلی در نزدیکی خانه سالمندان روی داد که این خودرو پس از زیر گرفتن عابرین به دیوار برخورد کرد و موجب مصدوم شدن راننده این خودرو گردید.
راننده این خودرو در حال حاضر در بیمارستان بستری می باشد و تا کنون هویت و انگیزه وی از این اقدام مشخص نشده است.

ششمین «جشنواره‌ی میوه‌ی توت» در زادگاه قهار عاصی  استان پنجشیر  برگزار شد

ششمین «جشنواره‌ی میوه توت» روز پنج‌شنبه گذشته در دهکده‌‌ی ملیمه ولایت پنجشیر، زادگاه شاعر شهیر کشور، قهار عاصی برگزار شد. این برنامه را وزارت اطلاعات و فرهنگ به همکاری نهاد‌های فرهنگی پنجشیر برای یک روز برگزار کرده بود. غلام‌رسول فرآیین، رییس اطلاعات و فرهنگ ولایت پنجشیر گفت: «ما یک‌بار این برنامه را تحت نام میله‌ی توت برگزار کریدم، اما به سفارش رهنورد زریاب، از لحاظ ادبی و محتوایی، میله‌ی توت را به «جشنواره‌ی میوه‌ی توت» تبدیل کردیم.»

آقای فرآیین هدف از برگزاری این جشنواره را ایجاد روابط بین اقوام مختلف کشور دانست و گفت از این طریق کوشش دارند تا شاعران و هنرمندان کشور را حمایت کنند.

او گفت: «این جشنواره را در دهکده‌ی ملیمه که زادگاه شهید قهار عاصی است، برگزار کردیم، چون شاعران و هنرمندان کشور، یک علاقه خاص به عاصی داشتند، خواستیم که یاد گذشته‌ها تجدید شود.» رییس اطلاعات و فرهنگ ولایت پنجشیر افزود که این ولایت در کنار توت، میوه‌های دیگری چون زردآلو، شفتالو، ناک و سیب دارد.

جشنواره ملی قرصک راه‌اندازی می‌شود

غلام‌رسول فرآیین، رییس اطلاعات و فرهنگ ولایت پنجشیر گفت که به زودی «جشنواره‌ی ملی قرصک» را با حضور هنرمندان این بخش، در پنجشیر برگزار می‌کنند.

آقای فرآیین گفت: «می‌خواهیم، یک جمع از هنرمندان موسیقی قرصک را از ولایت‌های مختلف کشور با راه‌اندازی جشنواره ملی قرصک کنار هم جمع کنیم، تا به صورت منسجم و هم‌آهنگ کار‌های بیشتری را انجام دهند.»

در همین حال پارسبان، یکی دیگر از برگزارکننده‌گان «جشنواره‌ی میوه‌ی توت» پنجشیر گفت که این جشنواره را از ۶ سال پیش به این طرف به خاطر تبارز فرهنگی و پاس‌داری از فرآورده‌های طبیعی، برگزار می‌کنند.

پارسبان گفت: «در ولایت پنجشیر بیشتر از ۲۰ نوع توت وجود دارد که با مزه‌ترین آن‌ها ملکری، شستی، کبود، سفید، سیاه و خودی است، مردم بیشتر از توت‌های ملکری، شستی و خودی استفاده می‌کنند، قیمت هر هفت کیلوی این نوع توت‌ها ۳ هزار افغانی می‌باشد.»

او گفت از این نوع توت‌ها، «تلخان» ساخته می‌شود، تلخان از جمله‌ی شیرینی‌های محلی کشور است که از میده‌کردن (خرد کردن) توت، چهارمغز و گندم‌بریان جور (آماده) می‌شود.»

وی افزود: «این جشنواره را در زادگاه قهار عاصی، در باغچه سلطان برگزار کرده‌ایم، در این باغچه، شاعر پرآوازه‌ی کشور قهار عاصی بزرگ شده و شعر سروده است.»

پارسبان که مسوول نهاد فرهنگی اشک قلم است، افزود که در کنار «جشنواره‌ی میوه‌ی توت»، روز‌های مناسبتی دیگر را نیز گرامی می‌دارند.

در عین حال سیدمحمد، یکی از باشنده‌گان ولایت پنجشیر که در این جشنواره اشتراک کرده بود، گفت هر خانه در ولایت پنجشیر ۲۰ تا ۱۵۰ نهال توت دارد، ممانعتی برای خوردن توت وجود ندارد، هر کس می‌تواند، به جز باغ‌های بسته (احاطه شده) در داخل باغ‌های دیگر رفته و توت بخورد.

سیدمحمد نیز ۵۰ نهالِ توت دارد و سال گذشته ۲۰ سیر تلخان به فروش رسانده است. یک سیر، واحد وزنی در افغانستان است که معادل ۷ کیلو می‌شود.

این باشنده‌ی پنجشیر از چندین نوع تلخان نام برد و گفت: «توت را در زیر آفتاب خشک کرده و تلخان جور می‌کنیم، خاشاکی را که در بین توت وجود دارد، پاک و سُتره (صاف) می‌کنیم، بعد از او آسیاب می‌شود، اگر تلخان را برای سوغات (تحفه) استفاده کنیم، باز پسته، چهار مغز، بادام، جلغوزه، خسته‌ی زردالو با تلخان گد (مخلوط) می‌شود و به رفیقان خاص در داخل پاکت بسته و برده می‌شود.»

سیدمحمد افزود که فصل  پختنِ توت از ماه جوزا آغاز می‌شود و تا ماه سنبله قابل خوردن است.

ششمین «جشنواره‌ی میوه‌ی توت» ولایت پنج‍شیر با حضور مقام‌های حکومتی و صد‌ها باشنده‌ی کابل و پنجشیر در دهکده‌ی ملیمه ولسوالی دره‌ی ولایت پنجشیر برگزار شد.

عبدالرحمان یوسفی که از کابل در جشنواره میله توت ولایت پنجشیر اشتراک کرده بود می‌گوید که کابل جای درست برای تفریح ندارد، چند پارک و باغی هم که است پر از ازدحام می‌باشد و آدم احساس راحتی نمی‌کند، من این‌جا آمده‌ام تا از آب، هوا و میوه‌های پنجشیر استفاده کنم.

آقای یوسفی گفت: «این‌جا (پنجشیر) می‌بینیم که اکثر مردم صحت‌مند‌ اند، دریای پنجشیر چقدر آب صاف دارد، هر طرف سرسبز است، لب دریا چند دقیقه نشستیم و لذت بردیم.»

او گفت:‌ «وزارت اطلاعات و فرهنگ که این برنامه را راه‌اندازی کرد، خیلی کار خوب و قابل توصیف است، اما امیدواریم که جشن‌های انار و نارنج را نیز در ولایت‌های دیگر کشور برگزار کند، در این گونه برنامه‌ها اقوام مختلف کشور اشتراک می‌کنند.»

جشنواره‌ میوه‌ی توت به همکاری مالی سرمایه‌داران ولایت پنجشیر از ۶ سال بدین‌سو با تلاش وزرات اطلاعات و فرهنگ و نهاد‌های فرهنگی اشک قلم، فرهنگستان پنجشیر، خراسان و ابومسلم خراسانی برگزار می‌شود.

 

افغانستان
قانون گریزی درنهادهای تحصیلی خصوصی
رییس دبیرخانه مجلس نمایندگان به اتهام فساد به دادستانی معرفی شد
پزشکان بدون مرز فعالیت خود را در قندوز از سرگرفت
موافقتنامه عرضۀ خدمات از طریق «آسان خدمت» امضا شد
مجلس نمایندگان خواهان بررسی حمله نیروهای آمریکایی بر پولیس ملی در هلمند شد

8 صبح
دختران ربات‌ساز برگشتند
رییس جمهوری: زعال سنگ نیازمند مدیریت است
معاون مجلس: مدیریت حکومیت بی حد ضعیف شده است
بیش از 30 تن از نیروهای خیزش مردمی و پلیس محلی در بدخشان تیرباران شدند
اردوغان محدودیت های اسراییل در قدس را غیرقابل قبول خواند
پیشروی نیروهای حزب الله لبنان علیه مخالفان اسد

ماندگار
سربازان در تیررس طالبان و نیرو‌های امریکایی
استقبال گسترده از تیم ربات‌سازان
نماینده‌گان قندوز: جنگ در فصل برداشت میوه خسارات زیادی به کشاورزان وارد کرده است
مجلس نمایند‌گان: ریاست جمهوری در تلاش دسیسه‌سازی برای برخی جریان‌ها و شخصیت‌هاست
رییس اداره شناسنامه های الکترونیکی: روند توزیع شناسنامه‌ ها آغاز می‌شود

اطلاعات روز
وزیر دفاع امریکا: اعلام استراتژی جدید در مورد افغانستان دشوار است
رهبران حکومت از دختران ربات ساز کشور تقدیر کردند
تشکیلات خودگردان فلسطین تمامی روابط خود را با اسراییل معلق کرد
ناوهای چینی در دریای بالتیک با روسیه مانور نظامی برگزار می کنند

 

کار احداث 40 فارم ماهی پروری با ظرفیت 500 ماهی از سوی وزارت زراعت، آبیاری و مالداری برای باشندگان ولایت ارزگان آغاز گردید.

هزینه ساخت این فارم ها مجموعا به 17.5 میلیون افغانی می رسد که از بودجه انکشاف وزارت زراعت پرداخت گردیده است و بصورت رایگان به خانواده های علاقمند کار در این عرصه اعمار می گردد.

اقدام به ساخت این فارم ها بدنبال تقاضای مردم، بازار خوب گوشت ماهی و حمایت از خانواده های نیازمند صورت گرفته است.

 

روریزم برای مشروعیت بخشیدن به خارجی ها است

مبارزه با تروریزم برای مشروعیت موجودیت و توجیه حضور نیروهای خارجی در افغانستان استدلال می شود اما عملا بازی آن نیست که اعلام می شود، بازی آن است که گفته نمی شود

آمریکا بحث تروریزم را در محور گزارش سالانه اش در سال 2016 قرار داده و بیشتر بحث تفکیک گروه های تروریستی را که میان گروه های تحریک طالبان پاکستان و تحریک طالبان افغانستان انجام داده اند که بحث مبارزه صادقانه علیه یک گروه صورت می گیرد و علیه گروه دیگری صورت نمی گیرد این بحث روشن می سازد که باز هم بحث تحریک هراس افکنان و تروریستان در سطح منطقه وجود دارد که بگونه ای سلیقه ای و گزارشی با این افراد برخورد می شود. در عین زمان پذیرش و تایید این مساله که به عنوان گروه های هراس افکن پناهگاه ها و لانه های امنی در پاکستان داشته باشند می تواند دست آویزی برای دولت افغانستان بوده باشد.
به گزارش شبکه اطلاع رساني افغانستان(afghanpaper)، رحمت الله بیژن پور، آگاه مسایل سیاسی در برنامه «مثبت و منفی» گفت: کاملا مشهود است که بازی های اساسی در پاکستان علیه افغانستان سامان داده می شود و پرسش اینحا است که چرا پاکستان با جامعه بین الملل در مبارزه با تروریزم همکاری نمی کند و چرا آمریکا نیز در نظام بین الملل در رابطه با این مساله تلاش نمی کند؟ این پرسش ها یک مجموعه بزرگ از مفاهیم را به دنبال دارد و طبیعی است که در رابطه آن، مسایل زیاد و شک و تردید زیادی، است و کنش و واکنش زیادی، وجود دارد.

وی افزود: آمریکا با افغانستان پیمان امنیتی امضا کرده است و طبق این پیمان تعهد داده است که اگر کشوری به افغانستان حمله کند و امنیت آن را به خطر بیندازد با آن برخورد کند اما سال ها است که برای ما و جهانیان اثبات شده است پاکستان مردم افغانستان را عذاب می دهد اما آمریکا آن رانادیده می گیرد. هر روز هم نمونه ها و مواردی به افشا می رسد و به ظهور می آید که پاکستان در حقیقت پناهگاه خوبی برای ناامن کنندگان است. تنها چیزی که در این گزارش قابل پرسش و سوال برانگیز می باشد این است که جامعه بین المللی و آمریکا می خواهند ذهنیت عامه را از حوزه طالبان و حوزه گفتمان قبلی که به یک مرحله رسیده بود معطوف به یک بازی جدید کنند و شبکه حقانی که شبکه ای است نیرومند وارد بازی می شود.

بیژن پور، در خصوص فعالیت های بعدی گروه های دهشت افکن از جمله شبکه حقانی در افغانستان بیان داشت: آمریکایی ها این رابه صورت جدی در گزارش نیاورده اند که پاکستان به دلایل سرباز زدن از یک فیصله عمومی در باب ثبات منطقه ای درمورد افغانستان و موضع مبارزه با تروریزم که موضع جهانی است بی تعهدی می کند بلکه دارد پاکستان را در واقع از یک بازی به یک بازی دیگری انتقال می دهد. در حقیقت پاکستان نیز حوزه کار با طالبان را به اختفا می برد و حوزه کار با شبکه حقانی را رو می آورد. یعنی به این مفهوم که پاکستان گوشه دیگری از اقتدار خود را در سایه حمایت آمریکایی ها به ظهور می آورد. طالبان و القاعده به طور کل یک سازمان منطقه ای و سازمان بین المللی است و طالبان منطقه ای هستند و شبکه حقانی هم گونه دیگری از این فعالیت ها است. باورم این است که دیر یا زود ناظر بر یک سلسله تحولات سیاسی در رابطه با مساله شبکه خواهیم بود. برای شبکه به جای طالبان بیشتر رایزنی خواهد شد، مذاکرات سیاسی با آن صورت خواهد گرفت. باز هم در دبی، در قطر، در استانبول و جاهای دیگر مذاکره با رهبران شبکه حقانی صورت می گیرد. اما طبیعی است که آنهایی که مبارزه با آنها را اعلام کردند و اعلامیه جهانی برای آن ساختند، راست نمی گویندو مبارزه با تروریزم را حمایت نمی کنند.
وی، در خصوص سیاست آمریکا در افغانستان گفت: آمریکا، پاکستان، انگلستان و عربستان به صورت منظم و سیستماتیک این پروژه را انرژی می بخشند. مبارزه با تروریزم مساله ای است که برای مشروعیت موجودیت نیروها و توجیه حضور نیروهایشان در افغانستان استدلال می شود اما عملا همه عناصر سیاسی در این سرزمین می دانند که بازی آن نیست که در واقع اعلام می شود بازی آن است که گفته نمی شود. آمریکایی ها همیشه چیزی را که می خواهند انجام دهند را نمی گویند چیزی را که انجام نمی دهند همیشه عنوان می کنند.

بیژن پور، در خصوص رویکرد آمریکا در افغانستان و شبکه حقانی بیان داشت: ادبیات آمریکا در مورد پاکستان همیشه همین بوده است. پرواز طیارات بی سرنشین و بی پیلوت و بعد نشانه گرفتن، زدن، کشتن و سپس مساله القاعده، رهبری القاعده و به همان ترتیب مرگ ملا عمر و خیلی از مسایل دیگر اینها نشان می دهد که ادبیات آمریکا، این است که فراموش نشود که ما جبهه ضد تروریزم در منطقه را ساختیم اما دارند فراموش می کنند که در این مورد اقدام عملی کنند. پایان دادن به شبکه حقانی کار سختی نیست. اما اول باید سازو کارش را در ساختار نظام ملی در افغانستان تحکیم کنند که از داخل مبارزه صورت بگیرد و به همان ترتیبی که در توافقنامه است باید حمایت کنند. مطابق توافقنامه امنیتی بر طبق پروتکل مشترک بین آمریکا و افغانستان باید اقدام صورت بگیرد. این کار ساده ای است و نیروهای نظامی افغانستان آماده هستند، نیروهای اطلاعات افغانستان می دانند و بعد بازی آغاز می شود. اما مساله بر سر این است که طالبان تا مرحله ای رسیده اند که حالا تازه باید مذاکرات چند جانبه در روسیه پیگیری شود. این مذاکرات در حال به تعویق افتادن است و تعلیق می شود و بعد یک حوزه دیگر معرفی می شود. شبکه حقانی بسیار نفوذ دارد و این پاکستان است که می گوید مذاکرات را با این گروه آغاز کنیم تا رسمیت پیدا کند. یعنی در واقع شبکه حقانی باید به آن مشروعیت برسد که که در پاکستان نمایندگی داشته باشد.

Updated: جولای 29, 2017 — 11:50 ب.ظ