اوباما قانون ادامه تحریم ایران را به امضا می رساند

به گزارش اسپوتنیک، اردیک شولز سخنگوی کاخ سفید روز جمعه در جلسه ای توجیهی به خبرنگاران گفت، رئیس جمهور ایالات متحده “باراک اوباما” قانونی را که توسط هر دو مجلس کنگره آمریکا تصویب شده است را به امضا می رساند.

شولتز در این رابطه افزود: “من انتظار دارم که رئیس جمهور این سند را به امضا برساند. تصویب این قانون در واقعیت امر، ضرورتی ندارد ولی ما عقیده داریم که این موضوع (قانون) مزاحمتی برای اجرای برنامه جامع اقدام مشترک (برجام) ایجاد نخواهد کرد.” وزارت امور خارجه ایران، پیش از این اعلام کرده بود که تمدید تحریمات با تفاهم صورت گرفته روی مسئله هسته ای، در تناقض است. لایحه قانون وضع تحریمات در سال 1996 میلادی و بر علیه صنایع نفتی و انرژی ایران صورت گرفت تا مانع دست یابی ایران به سلاح هسته ای شود. تاریخ اعتبار این تحریمات در دسامبر 2016 میلادی به اتمام می رسد. با این تفاسیر و با تمام توافق های حاصل شده میان ایران و ایالات متحده، کنگره آمریکا و رئیس جمهور این کشور می خواهند این قانون ادامه داشته باشند تا در صورت مشاهده نقض قوانین از سوی ایران بتوانند بار دیگر این کشور را تحریم کنند.

امریکا موافق مسلح کردن تروریست ها در سوریه است

مجلس نمایندگان آمریکا به دونالد ترامپ رئیس جمهور منتخب این کشور چراغ سبز را برای واگذاری موشک های ضد هواپیما به تروریست ها در سوریه نشان داده است.

به گزارش اسپوتنیک به نقل از جام جم آنلاین از العالم، موشک های ضد هواپیما که به گروه های مسلح در سوریه واگذار خواهد شد، موشک های دوش پرتاب «منپاد» خواهد بود ولی مدل این موشک ها هنوز مشخص نیست. زمینه برای انتقال سلاح های ضد هوایی به سوریه وجود داشت زیرا هیچ قانونی در آمریکا نیست که انتقال چنین سلاح هایی را کاملاً ممنوع کرده باشد. برخی از نمایندگان مجلس برای ممنوعیت انتقال سلاح های ضد هوایی به خارج بسیار تلاش کردند ولی تصویب طرح واگذاری چنین سلاح هایی به گروه های مسلح در سوریه آنان را ناامید کرد.
عبدالرحمان نور فرمانده نیروهای ائتلافی یک تشکل مسلحانه شبه نظامی در جریان عملیات ارتش سوریه نابود شد.
به گزارش اسپوتنیک به نقل از منابع خبری، عبدالرحمان نور فرمانده نیروهای ائتلافی یک تشکل مسلحانه شبه نظامی در جریان عملیات ارتش سوریه نابود شد. نور فرماندهی گروه «ارتش حلب» را به عهده داشت که ائتلاف متشکل از گروهک های تروریستی است. در این ائتلاف گروهک «جبهه الفتح الشام» پیشرو بوده است. به گزارش خبرگزاری تاس، شبه نظامیان در مناطق شرقی حلب عقب نشینی کرده اند. این گروه تحت فرماندهی مشترک است. زکریا مالاهیفجی نماینده تروریست ها گفته است که شبه نظامیان منطقه را ترک کرده اند و صحبت از تسلیم در میان نیست.

 

زنگ خطر نیروی هوایی آمریکا به خاطر موشکهای مافوق صوت روسیه

به گزارش”اسپوتنیک”، Washington Free Beacon با استناد به تحقیقات نیروی هوایی آمریکا می نویسد، آمریکا همواره از روسیه وچین در فناوری توسعه موشکهای مافوق صوت عقب می ماند.

طبق این اسناد، “چین و روسیه در حال انجام آزمایش بر روی سلاحهایی با سرعت بالا می باشند که تهدیدی برای آمریکا و حتی قاره آمریکا محسوب می شوند.” ارتش آمریکا برای اولین بار در مورد توازن قدرت در رقابت تسلیحاتی جهان در این اسناد ابرازنگرانی کرد. این نشریه اضافه کرد، رقابت در توسعه موشکهای مافوق صوت، به سمت استفاده در بمباران های اتمی و معمولی چرخش پیدا نموده. سرعت این موشک پنج برابر بیشتر از سرعت صوت می باشد، و قادر به فراراز سیستمهای ضد موشکی، که برای مقابله با موشکهای بالستیک طراحی شده، می باشد.
گشایش خط لاجورد مبارک باد

سرانجام آقینه فرصت دیگری نصیب افغانستان کرد تا این کشور فقیر راهی برای تردد و داد و ستد با کشور های همسایه و دیگر کشور های جهان داشته باشد – فرصتی که زمامداران این کشور سال‌ها پیش باید آن را می ساختند و امروز این بندر به یکی از بنادر مهم در شمال می بود.

طرح”خط لاجورد” مدت‌ها پیش از امروز در مذاکرات و توافقات میان رؤسای جمهوری افغانستان، ترکمنستان و آذر بایجان بدست آمده بود و از این رو  دو ماه پیش کار ساخت وساز تأسیسات زیربنایی آن آغاز شد و به همکاری کشور دوست ترکمنستان، خط آهن از آن کشور سه کیلومتر به داخل بندر آقینه تمدید شد.

در آینده این بندر با همین خط آهنش به شهر های دیگری در شمال و از این طریق به کشور های ازبیکستان، تاجیکستان و چین پیوند می خورد و خطی می شود در راستای تجارت میان افغانستان، شرق و غرب.

توجه به خط لاجورد یکی از برنامه های خوب دوره ریاست جمهوری محمد اشرف غنی رئیس جمهوری کشور است و ما امیدواریم که این برنامه به صورت کاملعملی شود و روزی خط آهن این بندر مال التجاره بازرگانان را از کشور های دیگر به شمال و جنوب کشور نیز منتقل کند.

اهمیت بندر آقینه با خط لاجورد در این است که افغانستان از تورید کالا از کشور های اروپایی و آسیای میانه و کشور های سابق اتحاد شوروی از طریق بنادر آبی کههزینه زیاد داشته و زمان زیادی را در برمی گرفت، نجات می یابد.

از این به بعد امکان آن میسر گردیده است که بازرگانان کشور اموال و اجناس شان را از این راه به اروپا صادر کنند و معلوم است که به صرفه و مقرون به سود فراوان تری خواهد بود.

افغانستان کشوری محاط به خشکه بوده و مشهود است که این کشور در داد و ستد با کشور های دیگر مشکلات خود را داشته است. پاکستان خود برای ما یک مشکلاست؛ زیرا زمامداران آن در برابر افغانستان سیاست خصمانه یی در پیش گرفته اند تا آن جا که بار ها کالا های افغانی را که قرار بوده است به کشور های اروپایی و شرق آسیا صادر می شد، معطل قرار داده است و از این رهگذر به بازرگانان ما زیان های هنگفتی را وارد کرده اند.

اکنون آقینه نیازمندی ما را تا اندازه زیادی از این رهگذر برطرف کرده و دیگر ما مجبور نیستیم تا کالا های افغانی را از بنادر پاکستان از طریق بحر به کشور های دیگر بفرستیم.

ما امیدواریم که دولت به این مسأله با دقت نگاه کرده و برنامه تمدید خط آهن را از شمال  به جنوب کشور و همچنان پیوست خط آهن مزار شریف را به این بندر نیز رویدست بگیرد.

در چنین صورت است که افغانستان به این امکان دست می یابد که از سراسر کشور از این طریق با همه کشور های آسیا و اروپا داد و ستد کند.

ما گشایش خط لاجورد را به همه مردم کشور تهنیت و شاد باش می گوییم و باور داریم که این خط می تواند آغاز خوبی برای آینده روشن برای مردم ما باشد.

خبر از : روزنامه آرمان ملی

 

به زودی گروه پنجاه نفری پناهجویان افغان از آلمان اخراج می گردند

یک گروه پنجاه نفری از پناهجویان افغان از خاک آلمان خارج ساخته می شوند.

دویچه ویله خبر داد که دولت آلمان برای اخراج گروهی پناهجویان رد شده افغانآماده‌گی گرفته و اخراج گروهی پنجاه نفره از پناهجویان افغان که درخواستپناهندگی شان در آلمان رد شده، در روز های بعدی آغاز گردد.

سازمان حامی پناهجویان با این طرح شدیداً مخالفت کرده است.دولت آلمان در نظر دارد که تعداد بیشتر پناهجویان افغان را به کشورشان باز گرداند.

وزارت داخله آلمان مصمم است که فرستادن اولین گروه پناهجویان افغان به کشورشانرا در ماه دسمبر سال جاری آغاز کند. به نقل از یک گزارش مجله شپیگل، قرار است یک جمع پنجاه نفری پناهجویان این کشور که درخواست پناهنده‌گی شان مورد پذیرشآلمان قرار نگرفته، در پروازی به گونه اجباری به افغانستان بازگشت داده شود.

در ماه اکتوبر سال جاری تفاهمنامه ای میان دولت افغانستان و آلمان در خصوص

 

انتقاد دفتر نخست‌وزیری ترکیه از نبود آزادی مطبوعاتی در غرب

روابط عمومی دفتر نخست وزیری ترکیه در واکنش به فشارهای حقوق بشری علیه آنکارا، اخیرا تحقیقی انجام داده و می‌گوید کشورهای غربی علی رغم انتقاداتشان از ترکیه در تامین آزادی مطبوعاتی در جوامع خود ناکام بوده‌اند.

به گزارش ایسنا، به نوشته روزنامه دیلی صباح، با توجه به نمونه‌های گردآوری شده توسط روابط عمومی دفتر نخست وزیری ترکیه از فرانسه، آلمان، انگلیس و حتی آمریکا، این گزارش مدعی است که اوضاع برای روزنامه نگاران در کشورهای مذکور “اصلا ایده‌آل” نیست. در حقیقت یکی از تازه ترین نمونه‌ها در گزارش روابط عمومی دفتر نخست وزیر ترکیه قطعنامه اعلام شده از سوی پارلمان اروپا برای اجرای محدودیت‌ها بر رسانه‌های روسیه است؛ اقدامی که ولادیمیر پوتین، رئیس جمهور روسیه آن را به عنوان “ناکامی جامعه غربی در درک دموکراسی” توصیف کرد.

اگرچه کشورهای غربی دموکراسی و آزادی در دیگر کشورها را تحسین و آن را درخواست می‌کنند اما این تحقیق می‌گوید آن را برای خود نمی‌پسندند. گزارش مذکور به طور مثال “لایحه قدرت‌های تجسمی” مناقشه آمیز انگلیس را ذکر می‌کند که ماه گذشته پس از گذشت بیش از یک سال بحث و رای زنی توسط پارلمان تصویب شد. این قانون از مقامات پلیس و جاسوس‌ها گرفته تا مدیران ارشد، مقامات آتش نشانی و بازرسان مالیاتی این اختیار را می‌دهد که به تاریخچه مرور اینترنت تمامی افراد در این کشور نگاهی بیندازند و همچنین شرکت‌های مخابراتی را ملزم می‌سازد تا سوابق تمامی فعالیت‌های اینترنتی کاربرانشان را به مدت یکسال حفظ کنند و پایگاه‌های داده اطلاعات شخصی بوجود آورند؛ پایگاه‌های داده‌ای که شرکت‌های مخابراتی نگران آسیب پذیر بودن آن‌ها در برابر افشاگری‌ها و هکرها هستند.

در همین حال تحقیق روابط عمومی دفتر نخست وزیری ترکیه توجهات را به سمت انتقادات کشورهای غربی از ترکیه به خاطر لایحه جمع آوری موقت داده‌ها برای اقدامات ضد تروریستی جلب می‌کند و این در حالی است که همین لایحه در انگلیس همچنان پابرجا مانده است.

یکی دیگر از مسائلی که این تحقیق به آن پرداخته مساله سانسور رویدادهایی است که در وضعیت فوق العاده فرانسه رخ داده است. این تحقیق بر گردهم آیی‌های “همه شب بیدار” ماه‌های آوریل و مه سال جاری میلادی در فرانسه اشاره کرد که با اعتراض به اصلاحات پیشنهادی دولت آغاز شد و به مسائلی از معضلات مهاجران گرفته تا فرار مالیاتی گسترش یافت.

در این تحقیق آمده است: یک روزنامه نگار از گرفتن عکس از این اعتراض منع شد، عکس‌های گرفته شده یک روزنامه نگار دیگر از اعتراضات در شهر رن توسط افسران پلیس پاک شدند و در جریان این رویدادها عکاسان مورد حمله افسران پلیس قرار گرفتند.

در آلمان نیز دفتر ماهنامه “سیسرو” مورد حمله افسران پلیس قرار گرفت که مدعی بودنداسناد محرمانه دولتی را منتشر کرده است.

در جریان اعتراضات فرگوسن در آمریکا که در جریان آن پلیس به یک نوجوان 14 ساله آفریقایی ـ آمریکایی تیراندازی کرد، 14 تن از خبرنگاران از نهادهایی چون خبرگزاری آنادولو، روزنامه دی ولت و بیلد توسط افسران پلیس بازداشت و مورد بدرفتاری قرار گرفتند. ماریا ابی جیب، گزارشگر خاورمیانه روزنامه وال استریت ژورنال توسط وزارت امنیت کشور به دلیل سفربه مناطق خطرناک بازداشت شد.

روابط عمومی دفتر نخست وزیری ترکیه گفته: این‌ها تنها چند نمونه از عدم آزادی مطبوعاتی در کشورهای غربی است و قطعا نمونه‌های بیشتری نیز وجود دارد. اما همین چند مورد نیز تصور کلی از وضعیت آزادی مطبوعاتی را به ما می‌دهد.

 

رژیم صهیونیستی از آب گل‌آلود مناسبات ترکیه و اتحادیه اروپا ماهی می‌گیرد

به اعتقاد کارشناس ترک، رژیم صهیونیستی علاقمند است که به دنبال تنش در مناسبات ترکیه و اتحادیه اروپا از آب گل‌آلود ماهی بگیرد. با این‌حال اختلافات آنکارا و اتحادیه اروپا بعد از کودتای ۱۵ جولای شدت یافت.

کارشناس ترکیه‌ای در گفت‌وگو با تسنیم:

« مالک کایا » ، کارشناس ترکیه‌ای و تحلیلگر مسائل این کشور در گفت‌وگو با خبرنگار خبرگزاری تسنیم، در خصوص اخبار منتشر شده مبنی بر دخالت آویگدور لیبرمن، وزیر جنگ رژیم صهیونیستی در تنش بین روابط ترکیه و اتحادیه اروپا، با اشاره به اختلافات اساسی بین طرفین بیان داشت: محتمل است که خواست قلبی رژیم صهیونیستی تنها شدن ترکیه مانند خود این رژیم باشد تا آنکارا نیاز مبرمی برای تداوم روابط دوستانه خود با تل‌آویو داشته باشد.

وی با تأکید بر اینکه بعید نیست که وزیر جنگ رژیم صهیونیستی در اتحادیه اروپا لابی‌های محرمانه و مخفیانه‌ای داشته باشد تا این کشورها را علیه ترکیه تحریک کند، یادآوری کرد: با این‌ حال اختلافات میان ترکیه و اتحادیه اروپا فراتر از این موضوع است. ترکیه از سال 1963 به‌ طور رسمی درخواست عضویت در اتحادیه اروپا داشته است. بر این اساس الآن نزدیک 53 سال است که آنکارا پشت درهای این اتحادیه مانده است و این کشور اجازه ورود به آن پیدا نمی‌کند.

کارشناس ترکیه‌ای، مسلمان بودن مردم ترکیه را مهم‌ترین دلیل مخالفت اتحادیه اروپا با الحاق این کشور به این اتحادیه دانست و اشاره داشت: این در حالی است که اکثریت جمعیت کشورهای اروپایی را مسیحیان تشکیل می‌دهند. با این توصیف تا زمانی که مردم ترکیه از دین اسلام دست برندارند و اروپایی‌ها نیز به دین مسیحی تعلق‌خاطر داشته باشند، بعید به نظر می‌رسد که ترکیه اجازه عضویت در این اتحادیه پیدا کند.

وی با توجه به اینکه تنها عضویت ترکیه در قرارداد گمرکی و تجارت اتحادیه اروپا پذیرفته شده است، گفت: رژیم صهیونیستی در منطقه شدیداً دنبال شریک سیاسی است. این رژیم از اوضاع بحرانی منطقه بیشترین استفاده را می‌برد. صهیونیست‌ها در مسائل سوریه، عراق و یمن توانسته‌اند که پاره‌ای از کشورهای مرتجع عرب را به‌ طرف خود سوق دهند. کما اینکه اختلافات آنکارا و مسکو نیز به نفع رژیم صهیونیستی بود. سقوط جنگنده سوخوی روسی از سوی ترکیه که به قطع موقت روابط طرفین منجر شد، زمینه عادی‌سازی مناسبات آنکارا و تل‌آویو را فراهم ساخت.

کایا با تأکید بر اینکه رژیم صهیونیستی علاقه‌مند است که به دنبال تنش در مناسبات ترکیه و اتحادیه اروپا از آب گل‌آلود ماهی بگیرد، مطرح کرد: با این‌ حال اختلافات آنکارا و اتحادیه اروپا بعد از کودتای پانزدهم جولای تشدید یافت. اکثر کشورهای مهم این اتحادیه از این کودتا به‌صورت تلویحی و غیر تلویحی حمایت و از محکوم کردن آن خودداری کردند. این موضوع باعث شد که دولت ترکیه و شخص اردوغان علیه این اتحادیه موضع‌گیری کنند. این امر همچنان ادامه پیدا می‌کند.

وی با بیان اینکه ناتو نیز به‌ عنوان یکی دیگر از عوامل اختلاف بین ترکیه و اتحادیه اروپا به شمار می‌رود، اشاره داشت: ترامپ نیز چندی پیش اعلام کرده بود که ناتو غیر از هزینه کارایی لازم برای آمریکا ندارد. واشنگتن در نقاطی که لازم می‌دانست، پایگاه نظامی برقرار کرده یا با دولت‌های آن کشورها روابط رسمی و غیررسمی ایجاد کرده است. بر این اساس می‌تواند نظارت خود را بر این کشورها اعمال کند. ترامپ با این توصیف نیازی به وجود ناتو نمی‌بیند. واشنگتن سعی دارد که از سنگینی‌های هزینه ناتو شانه خالی کند و آن را به گردن اتحادیه اروپا اندازد؛ اما این اتحادیه به‌ تنهایی قادر به تأمین هزینه‌های ناتو نیست.

کارشناس مسائل ترکیه با تأکید بر اینکه آنکارا در این میان تنها مانده است، افزود: اکثر پایگاه‌های ناتو در ترکیه قرار گرفته است. بر همین اساس آنکارا مبالغ ناچیزی از ناتو، آمریکا و اتحادیه اروپا دریافت می‌کرد. حال ترکیه احساس می‌کند که از سوی اتحادیه اروپا ترک می‌شود. جمع‌آوری پایگاه‌های ناتو از ترکیه نیز به‌تنهایی این کشور در منطقه دامن می‌زند. اگر ترکیه سیاست‌های خود را که با ارزش‌های اتحادیه اروپا مغایرت دارد، کنار نگذارد، ممکن است که مذاکرات پیوستن ترکیه به اتحادیه اروپا به‌صورت کلی لغو شود. چراغ سبز آنکارا به سازمان شانگهای نیز اخطاری به اتحادیه اروپا بود که ترکیه می‌تواند به شرق گرایش پیدا کند.

 

درخواست اردوغان از ایران : تجارت ایران و ترکیه با ارز ملی

رئیس جمهور ترکیه گفت به دنبال تجارت با ایران، روسیه و چین با ارزهای ملی این کشورهاست.

بازار نیوز – رجب طیب اردوغان گفت، ترکیه به دنبال تجارت با ایران، روسیه و چین با ارزهای داخلی این کشورهاست.

رئیس جمهوری ترکیه که در مراسم افتتاح یک مرکز خرید تجاری در استانبول سخن می گفت اظهار داشت، وی به ولادیمیر پوتین، رئیس جمهوری روسیه پیشنهاد کرده که مبادلات تجاری بین دو کشور به ارزهای ملی دو کشور انجام شود.

اردوغان اظهار داشت: «من این پیشنهاد را به پوتین دادم: بیایید با ارزهای ملی مان تجارت کنیم. هر چیزی که من (از شما) می خرم پولش را به روبل روسیه بپردازم و هر چیزی که شما از من می خرید پولش را به لیر ترکیه بپردازید.»

وی افزود، همین پیشنهاد را به ایران و چین داده و پیشنهادش معقول بوده است.

« ما دستورالعمل های لازم را به بانک های مرکزی مان داده ایم و تلاش خواهیم کرد که روابط (تجاری) بین خودمان را از این طریق انجام دهیم.»

اردوغان از شهروندان ترک خواست تا ارزهایی که در اختیار دارند را به طلا یا لیر ترکیه تبدیل کنند. «آنهایی که زیر تشکشان ارز نگه می دارند باید بیایند و آنها را به لیره یا طلا تبدیل کنند.»

 

نگرانی مجلس افغانستان از آزادی زندانی‌های حزب حکمتیار و طالبان

شماری از اعضای مجلس افغانستان از پیامدهای خطرناک رهایی زندانیان حزب اسلامی در کشور ابراز نگرانی می‌کنند.

به‌ گزارش ایلنا به نقل از صدای افغان،‌ اعضاء مجلس سنا که در نشست امروز یکشنبه این مجلس صحبت می‌کردند، اعلام کردند که براساس تفاهم‌نامه صلح با حزب اسلامی قرار است حدود ۲ هزار زندانی حزب اسلامی آزاد شود.

گفته شده که برخی از اعضای برجسته گروه طالبان نیز قرار است همراه زندانیان حزب اسلامی آزاد شوند.

به گفته این اعضاء مجلس افغانستان، نگرانی‌هایی وجود دارد که رهایی این زندانیان مانند گذشته برای کشور دردسرساز خواهد شد.

بر اساس تفاهم‌نامه صلح میان “دولت وحدت ملی” و “حزب اسلامی گلبدین حکمتیار”، هیات مذاکره‌کننده این حزب با دیدار از زندان‌های کشور، به شناسایی اعضای دربندِ این حزب می‌پردازد و اعضای حزب اسلامی بعد از شناسایی از زندان آزاد خواهند شد.

امین کریم، رئیس هیات مذاکره کننده حزب اسلامی حکمتیار چند روز قبل گفت که قرار است چهارصد زندانی این حزب در جریان هفته پیش رو آزاد شوند.

گفته می‌شود در میان این زندانیان که قرار است آزاد شوند، شماری از زندانیان طالبان، قاچاقچی‌های مواد مخدر و متهمان به جرم‌های جنایی حضور دارند.

“فضل‌هادی مسلمیار”، رئیس مجلس سنا از حزب اسلامی حکمتیار می‌خواهد تا از تفاهم‌نامه صلح با حکومت وحدت ملی سوءاستفاده نکند.

آقای مسلمیار تاکید کرد که تنها زندانیان سیاسی و معتقد به صلح با دولت افغانستان از زندان آزاد شوند تا در آینده برای مردم مشکل‌ساز نشوند.

با این‌ حال سناتورها از دولت می‌خواهند تا در رهایی زندانیان حزب اسلامی دقت بیشتر را به خرج دهند.

بر مبنای گفته‌های حزب اسلامی، این حزب عملاً ۲۶۰۰ زندانی در بازداشتگاه‌های افغانستان دارد.

منابع امنیتی نیز تایید کرده‌اند که قرار است با چهره و هویت زندانیان حزب اسلامی، شماری از افراد وابسته به گروه طالبان، قاچاقچی‌های مواد مخدر و زندانی‌هایی که پرونده‌های جنایی دارند، از بازداشتگاه‌ها بیرون کشیده شوند.

در دوره حاکمیت حامد کرزی چندین بار زندانیان طالبان از بازداشتگاه‌ها آزاد شدند اما پس‌ از مدتی دیده شد که این زندانیان سلاح به دست گرفته و دوباره در سنگرهای طالبان با دولت وارد جنگ شدند.

 

طالبان” 23 ساکن قندهار افغانستان را گلوله باران کردند

خبرگزاری میزان- سخنگوی استاندار قندهار افغانستان روز (شنبه) اعلام کرد: اعضای گروه طالبان با ورود به منازل مردم در شهرستان «نیش» این استان ، 23 غیرنظامی را گلوله باران کردند.

به گزارش سرویس بین الملل خبرگزاری میزان، ضیادرانی به رسانه های محلی افغانستان گفت: در میان کشته شدگان این حادثه که روز گذشته در شهرستان نیش رخ داد ، دو زن، پنج کودک و شماری افراد سالخورده وجود دارند.

وی یادآور شد: در درگیری های شدید چند روز گذشته ، بین شبه نظامیان طالبان و نیروهای دولتی افغانستان در این شهرستان 37 عضو گروه طالبان کشته شدند.

این مقام محلی افغانستان از تلفات نیروهای افغان در این درگیری ها اطلاعاتی نداد، اما گروه طالبان مدعی شده که در عملیات خود در این شهرستان تلفاتی به نیروهای افغان وارد کرده است.

گروه طالبان روز گذشته یک دانشجوی مهندسی دانشگاه «پلی تکنیک» کابل را در شهرستان چک میدان وردک دستگیر و به جرم دست داشتن در قتل مسئول اطلاعات طالبان به دار آویختند.
رد صلاحیت وزیران پروژه ای سیاسی بود

کار مجلس نمایندگان و استیضاح وزیران، یک نوع زورآزمایی بود، آنها می خواستند به اشرف غنی و عبدالله زور خود را نشان دهند .

روند استیضاح هفده وزیر کابینه با سلب صلاحیت هفت وزیر و ابقای نه وزیر، هفته گذشته پایان یافت اما تقابل میان حکومت و مجلس بر سر این روند هنوز ادامه دارد. رییس جمهور غنی در خصوص روند استیضاح وزیران از دادگاه عالی طلب تفسیر کرد و در نشست فوق العاده از وزیران سلب صلاحیت شده خواست تا پاسخ دادگاه عالی به وظایفشان ادامه دهند. پرسش اساسی اینجا است که آیا عدالت در رد صلاحیت وزرا در نظر گرفته شده است و موضوع تنش میان حکومت و مجلس حل شده است؟

به گزارش شبکه اطلاع رسانی افغانستان(afghanpaper)، موسی فریور استاد دانشگاه در برنامه «بازنگاه» گفت: باید بررسی کنیم که برخوردی که نمایندگان مجلس در برابر وزیران انجام دادند، برخوردی سیاسی بود یا برخوردی حقوقی. متاسفانه باید گفت که این برخورد، برخوردی سیاسی بود. همه ما می دانیم که در داخل مجلس نمایندگان چه می گذرد. بر مبنای قانون اساسی، حتی مجلس نمایندگان مشروعیت هم ندارد. بر خلاف حکم صریح قانون اساسی، دوره تقنینی پنج سال است و در اول سرطان سال پنجم دوره تقنینی پایان پیدا می کند ولی حالا پارلمان وارد سال ششم خود شده است. با حفظ حرمت به نمایندگان، اگر من به جای آنها می بودم، حتی اگر اشرف غنی با فرمان تقنینی کار ما را تمدید می کرد به پارلمان نمی رفتم و اهانت به اراده ملی را اهانت به خودم می دانستم.

وی افزود: پای گذاشتن روی قانون اساسی به هیچ عنوان قابل توجیه نیست. مجلس نمایندگان فشارهای لازم را باید دو سال قبل بر حکومت وارد می کردند و انتخابات را باید به موقع برگزار می کردند.

فریور، در خصوص علت استیضاح وزیران توسط پارلمان بیان داشت: این کار مجلس نمایندگان و استیضاح وزیران، یک نوع زورآزمایی بود، آنها می خواستند به اشرف غنی و عبدالله زور خود را نشان دهند. آنها در واقع می خواستند ناخن افگار حکومت را فشار دهند و امتیازات دیگری را به دست آورند.استیضاح مطابق با ماده 91 و 92 قانون اساسی افغانستان صورت گرفته است اما در ماده 92 می گوید استیضاح باید با وضاحت، مستقیم و با دلایل موجه باشد. اما آیا معلوماتی که وزارت مالیه در مورد سقف مصارف بودجه عادی و انکشافی وزارتخانه ها به مجلس نمایندگان داده، واقعا بر اساس شفافیت بوده است؟ متاسفانه اینطور نیست و حتی خود وزارت مالیه مورد سوال است و سقف مصرف بودجه وی به چهل و یک درصد می رسیده است. پس از سایر وزارتخانه ها که دست نگر وزارت مالیه است چطور توقع دارد که سقفی که پارلمان تعیین می کند و برخلاف سال های گذشته است که پنجاه درصد بوده، را مصرف کند.

استاد دانشگاه، کار پارلمان را سیاسی دانست و گفت: به این دلیل برخورد پارلمان سیاسی بوده است. اوضاع امسال نسبت به سال گذشته از لحاظ امنیتی بدتر هم بوده است و در همان اوضاع عادی سال گذشته قوی ترین وزارتخانه ها نتواستند بیشتر از پنجاه درصد بودجه خود را به مصرف برسانند اما امسال که اوضاع نامناسب هم هست این سقف به هفتاد درصد ارتقا پیدا کرد. معلوم می شود که در پشت این ماجرا یک پروژه بوده است.

وی، ادامه داد: این ارتقای سقف مصرف بودجه از پنجاه به هفتاد درصد خودش، سوالهای عدیده ای را در ذهن مردم و ارباب نظر ایجاد می کند که امسال که وضعیت امنیت عمومی خرابتر از سال های گذشته است و در بیست ولایت کشور عملا جنگ جریان دارد، چطور بیست درصد به مصرف بودجه اضافه می شود. این جا است که اذهان به همین نتیجه می رسند که پروژه ای سیاسی در پس این ماجرا برای تضعیف حکومت و تضعیف کل نظام است.

فریور، با بیان اینکه مجلس نمایندگان به شکل بسیار عجولانه و بدون در نظر داشت مصالح و منافع علیای افغانستان این تصمیم را گرفتند و بدون حضور وزیران آنها را استیضاح و برخی را رد صلاحیت کردند، افزود: در حالیکه وزیران بیچاره بین فرمان دو نهاد گیر مانده بودند. این تصمیم هم تصمیمی سیاسی و بر اساس واقعیت ها نبوده است. بنابراین استیضاح این وزیران با دلایل غیر موجه، بدون حضور وی و با تعیین یک سقفی که مطابق با واقعیت های جامعه افغانستان و حکومت و جامعه افغانستان نمی خواند خلاف قانون اساسی است.

وی، معتقد است که برخی وزیران از جمله وزیر خارجه و تحصیلات عالی بی دلیل رد صلاحیت شدند و بیان داشت: وزیر تحصیلات عالی، فریده مومند، پاکترین وزیر در کابینه اشرف غنی بود. وی امسال بی تقلب ترین وشفاف ترین کنکور را برگزار کرد و اجازه نداد که ارباب اقتدار در آن مداخله کند. این باعث شد که تقابل در میان تعدادی از نمایندگان مغرض در پارلمان ایجاد شود و آنها وی را رد صلاحیت کردند و این یک برخورد کاملا ناعادلانه بود.

 

خط آهنی که نوید شکوفایی آورد

خط آهن ترکمنستان- افغانستان برای کشوری محاصره شده در خشکی و منزوی، نویدی برای خودکافیی در آینده و رسیدن به بازارهای جهانی از صادرات گرفته تا معادن است .

به گزارش شبکه اطلاع رسانی افغانستان (afghanpaper)، افغانستانی که در میان خشکی تبدیل به کشوری منزوی بوده، اکنون با افتتاح خط آهن میان ترکمنستان – افغانستان نویدی برای رسیدن به بازارهای جهانی و شکوفایی اقتصادی است.

طی سال ها افغانستان همواره نیازمند چند کشور همسایه برای ترانزیت بین المللی بود که منافع سیاسی این کشورهای همواره راهی برای سو استفاده ها بوده است که با رسیدن به خط آهن سراسری می توان با کمترین هزینه ها، صادرات افغانستان راهی بازارهای خارجی شود.

به طور قطع، کشورهای دارای دریا از نعمت بنادر و تجارت پررونق برخوردار هستند و در این میان راه های جاده ای و هوایی یکی از پرهزینه ترین تجارت ها می باشد اما خط آهن مطمین و به صرفه ترین راه بعد از تجارت دریایی است که تا کنون افغانستان تنها چند کیلوتر از آن بهره مند بوده است.

با وجود مشتاقان بین المللی صادرات افغانستان و وجود معادن غنی در کشور می توان به رونق اقتصاد کشور در آینده ای نزدیک امیدوار بود که به خوبی تجارت نوپای زعفران نشان داده است که کیفیت برگ برنده محصولات کشور می باشد.

گفتنی است که روز گذشته (دوشنبه 8 قوس) طی دو مراسم جداگانه این خط آهن در افغانستان و ترکمنستان توسط رییس جمهوران اشرف غنی و قربان قلی بردی محمداوف افتتاح شد که قرار است با عبور از منطقه اندخوی ولایت قندوز به بندر شیرخان امتداد یافته و به تاجیکستان برسد.

این خط آهن از مسیر آته مراد، امام‌نظر، اندخوی، شبرغان، مزارشریف، خلم، قندز، شبرغان، پنج‌پایان، کلخوزآباد تاجیکستان عبور که نزدیک به سه‌صد کیلومتر این خط آهن از خاک افغانستان عبور می‌کند. هزینه احداث این خط از سوی کشورهای افغانستان، ترکمنستان و تاجیکستان با همکاری بانک انکشافی آسیایی تامین شده است.

کشور در حال حاضر به شدت نیازمند توسعه صادرات به کشورهای همسایه و اروپاست که می توان از طریق کشور ترکمنستان این صادرات تا اروپا انتقال یابد و از سوی دیگر با گسترش آن از شمال به غرب، چین از طریق افغانستان به ایران و سپس به اروپا متصل شود.

حال کشوری که دهه ها درگیر جنگ و تجارت غیرقانونی مواد مخدر است و برای صادرات کالای خود همواره محتاج کشورهای منفعت طلب همسایه با رسیدن به خط آهن منطقه ای و سپس جهانی به کشورهای جهان متصل شود.

کشوری فرو رفته در فقر و بی کاری اما در مقابل استعدادهای بی شمار در محصولات و صنایع دستی در عدم راه های ترانزیتی و یا انتقال های پرهزینه تا کنون فرصت شکوفایی نداشته است؛ در این میان بسیار معادنی که بدون انکشاف در افغانستان وجود دارد و با باز شدن درهای تجارت جهانی می توان به خودکافایی در آینده امیدوار بود تا به جای غارت قاچاقچیان، برای کشور و مردم به مصرف رسد.

دولت با درنظر گرفتن ضرورت شکوفایی اقتصاد و صادرات و رسیدن به بازارهای جهانی باید متعهد در وعده های داده شده باشد تا به جای نام جنگ و مواد مخدر، افغانستان تبدیل به بازاری جهانی با محصولایت نام آور شود.

 

منافع ملی که حق طالبان است؟!

کدام جاده، خانه، مال و جان مردم از کینه مخالفان در امان بوده که اکنون خط آهن، گاز و منافع مردم در امان باشد که حال در پی حمایت از طرح های ملی و منفع مردم افغانستان هستند؟ مگر اینکه خواب خط آهن و گاز دیده اند!

به گزارش شبکه اطلاع رسانی افغانستان (afghanpaper)، درست زمانی که خط آهن افغانستان خبر از شکوفایی و رشد اقتصادی را برای مردم و کشور می داد و چنین خبرهای خوشی کمتر در این جغرافیا اتفاق می افتد، طالبان با شامل کردن خود به عنوان جزیی از این کشور به دنبال حمایت از منافع کشور و مردم برآمدند.

طالبانی که بر اساس آمار ماه گذشته تنها در مدت دو ماه به ارزش بیش از دو میلیارد افغانی (30 میلیون دالر) به زیر ساخت های کشور صدمه زدند روز گذشته طی اعلامیه ای عنوان کردند از طرح های ملی که به نفع مردم افغانستان و برای توسعه باشد، حمایت می کند و متعهد به محافظت از آنهاست.

چنین تعهد و حمایتی از ویران کننده ترین گروه تروریستی که دلیل اصلی کشتار و ناامنی نیز هستند نسبت به طرح های ملی نشان از آن دارند که این گروه خود را جزیی از افغانستان دانسته و در پی سود بردن از طرح های چون خط آهن هستند و سود بردن از چنین منافع را حق خود می دانند.

درست پس از مراسم افتتاح خط آهن ترکمنستان و افغانستان طالبان دست به انتشار چنین اعلامیه زده اند حال باید از این گروه حامی منافع کشور! پرسید: ویران کردن جاده کابل – قندهار برای چه بود؟ نابودی 302 مکتب و 41 مرکز بهداشت؟ آسیب رساندن به 50 مسجد در 11 ولایت و بیش از 5 هزار خانه و آتش زدن و غارت ولایت قندوز در دو سال پیاپی و همچین بستن شاهراه های حیاتی؟

این نابودی ها و خرابی ها تنها در طول دو ماه حمله طالبان به ولایت قندوز و چند ولایت صورت گرفته است و حال حساب کنیم خسارت های مالی و جانی طی دو دهه حضور طالبان در افغانستان را.

چگونه این گروه به این نتیجه رسیده اند که از منافع دولت افغانستان حمایت کند؟ به طور قطع خواب خوش استفاده از خط آهن و رسیدن هر چه بیشتر به سود تجارت های چون مواد مخدر و غارت معادن دیدند.

این در حالی است که اگر در گذشته یک بار طالبان اقدام به کشت مواد مخدر می کردند طی سال های گذشته تبدیل به کاشت و برداشت سه بار در سال شده است که این میزان از برداشت تریاک نیاز به راه های جدید برای انتقال دارد و باید غارت معادن و آثار باستانی را نیز به آن افزود.

طالبانی که بر مبنای جنگ و نابودی از سوی پاکستان شکل گرفته است، هیچ سنخیتی با بازسازی ندارد و این اعلامیه بیشتر تمسخری است که سعی در موجه نشان دادن چهره منفور آنان دارد، در حالی که بیشتر بخش های کشور در هراس و جنگ با طالبان به سر می برد چنین اعلامیه های باشد برای دلخوشی نیروهای چنین گروهی که دیگر هیچ یک از مردم افغانستان با سال های درد و رنج از سوی آنان وارد بازی های اینچنین نمی شوند.

از سوی دیگر استخبارات پاکستان که به عنوان حامی و تمویل کننده طالبان هستند چه زمانی به دنبال منافع افغانستان بوده که اکنون به جای ویرانی خواهان سازندهی است؟ کدام جاده، خانه، مال و جان مردم از کینه و نفاق آنان در امان بوده که اکنون خط آهن، گاز و منافع مردم در امان باشد؟

در این میان رییس جمهور بهتر از هر کارشناس و صاحب نظری با خطرات این گروه و تهدید کشوری چون پاکستان واقف است و اگر به عنوان بالاترین مقام در افغانستان به دنبال منفعت مردم کشور است، نباید از چنین اطلاعیه های به عنوان گامی مثبت از سوی برادران ناراضی کرزی استفاده کند و در پی به حقیقت بدل کردن رویای صلح با طالبان به مانند حزب اسلامی باشد.

 

انتخاب کمیشنرها، سلیقه ای و سیاسی بود

کمیشنران قبلی انتخابات که متهم به تقلب و خیانت در آرای مردم بودند، به جای اینکه محاکمه شوند به عنوان مشاوران رییس جمهور گماشته می شوند .

چشم اندازی از انتخابات آینده با معرفی چهره های جدید در کمیسیون های انتخاباتی رقم خورد. اعضای پیشین کمیسیون های انتخابات و شکایات انتخابات که متهم به تقلب انتخاباتی بودند از سمت های خود برکنار اما هم اکنون به عنوان مشاوران رییس جمهور گماشته شدند. تا اینجای کار چه آینده ای در پیش روی انتخابات پیش رو خواهد بود؟

به گزارش شبکه اطلاع رسانی افغانستان(afghanpaper)، محمد حسن شریفی بلخابی، عضو مجلس نمایندگان در گفتگو «بانگاه» گفت: پیشنهاد من به رهبران حکومت وحدت ملی این است که قانون و اصول در همه دنیا است که وقتی یک تنش و تضاد و تقابل پیش می آید، راه حل آن گفتمان است. رییس جمهور باید آنقدر صبر و حوصله باید داشته باشد که حرف های طرف مقابل را بشنود و گوش کند. تا اینکه از این جنجال ها و انحصاری که هم اکنون در آن است، بیرون آید.

وی، در رابطه با گزینش کمیشنرها گفت: جامعه مدنی، جامعه جهانی، نهادهای اجتماعی و مردم همه ادعا دارند که آن خواستی که داشتیم و عدالت لازم در انتخاب کمیشنرها در هر دو کمیسیون مراعات نشده است. این محصول همان عدم وجود گفتمان در حکومت است.

بلخابی، با انتقاد از طریقه گزینش کمیشنرها بیان داشت: ما طرفدار ثبات، امنیت و بازسازی، هستیم و بسیار خوشحال می شویم که در این روزها پروژه خط آهن آقینه افتتاح شده و قرار است پروژه های دیگری نیز افتتاح شود. اما باید گفت که اگر می خواهیم به طرف ثبات حرکت کنیم، یکی از بحث های ثبات و امنیت بحث انتخابات است. ما باید در این مورد اصولی و قانونی حرکت کنیم. در حال حاضر می بینیم که قانون انتخابات، بدون طی مراحل قانونی آمد. پس باز هم ما به طرف بی قانونی ها پیش رفتیم. همچنین آن اصلاحات همه جانبه ای که به مردم افغانستان و جامعه جهانی وعده سپرده شد، نیامد. بدتر از همه اینها این است که ، کمیشنران قبلی انتخابات که متهم به تقلب و خیانت در آرای مردم بودند، به جای اینکه محاکمه شوند به عنوان مشاوران رییس جمهور گماشته می شوند. در اینجا بازهم حرکتی سیاسی و برخوردی سلیقه ای صورت گرفته است.

این نماینده مجلس، در خصوص مشکلات اصلاحات انتخابات بیان داشت: چالش ها و مشکلاتی که در فراروی انتخابات لیست شده، بارها از رسانه های مختلف و افراد مختلف سیاسی گفته شده است و جامعه مدنی هم بارها آن را فریاد کرده است. اما این حرف ها درد انتخابات را دوا نمی کند. قانون یا همان فرمانی که در مورد انتخابات صادر شده جامع نیست و مشکلات خود را دارد. همچنین شرایط انتخاباتی که تعیین شده، با شرایط افغانستان تطابق ندارد. انتخابات با بحث تک حوزه ای در این کشور بسیار زود است و حتی خلاف قانون اساسی در افغانستان است. این موضوع یک چالش بزرگ در انتخابات افغانستان خواهد بود. بحث تک حوزه ای به سمت قومیت گرایی پیش می رود و تبلیغات انتخاباتی را رنگ و بوی قومی می دهد. اگر انتخابات با بحث تک حوزه ای پیش رود این زورمندان و سران قبایلی هستند که روی کار می آیند و دست جوانان و تحصیلکردگان بسته می شود و محدود می گردند در حالیکه پارلمان جایی است که باید نخبگان و تحصیلکردگان ما بیایند چراکه قرار است آنها قانون را وضع کنند.

وی، در خصوص مشکلات انتخابات پیش رو بیان داشت: قرار بود وقتی کمیشنرها تعیین می شوند از لحاظ تکنیکی و تخصص بررسی شوند اما دیدیم که چنین اتفاقی نیفتاد و کمیشنرها بر اساس مسایل سیاسی و سلیقه ای انتخاب شدند. تعیین چنینی کمیشنرها در دوره قبل مارا با مشکلات بزرگی روبرو کرد. اگر با همین روش پیش برویم، انتخابات پیش رو بدتر از انتخابات قبلی خواهد بود. ده ها اشکال دیگر در انتخابات وجود دارد که باید یکی یکی در پی هم دیگر اصلاح شود تا اعتماد از دست رفته مردم دو مرتبه به دست آید. همچینن وضعیت امنیتی در حال حاضر اینچنین وخیم می باشد، حکومت با ایجاد نکردن شرایط امنیتی چطور می خواهد انتخابات را برگزار کند؟

بلخابی دراخیر گفت: متاسفانه پایه کارهایی که تاکنون برای انتخابات انجام شده است، انجام وظیفه حکومت نبوده است، بلکه به دلیل جذب کمک هایی بوده است که قرار بوده از جامعه جهانی بگیرند. حکومتیان تمام این کارها را انجام داده اند که به جامعه جهانی بگویند ما چنین کارهایی را انجام داده ایم و به تعهدات خود عمل کرده ایم  . آنها تا بحال نه به فکر افغانستان و نه به فکر مردم آن نبوده اند.

 

عقده و حاشیه از آن رییس جمهور نیست!

به گزارش شبکه اطلاع رسانی افغانستان (afghanpaper)، عملکرد یک مقام آنهم رییس جمهور همواره مهم ترین موضوع است زیرا سیاست یک کشور را تحت شعاع قرار می دهد اما با وجود فردی چون اشرف غنی، حاشیه ها همواره پررنگ تر از اصل هستند.

طی هفته گذشته، اظهارات رییس جمهور نه تنها واکنش های در سطح جامعه داشته است بلکه از سوی برخی نهادهای مدنی و رسانه ای مورد انتقاد شدید قرار گرفته زیرا بر اساس عرف، فردی که سمبل یک کشور است باید از سواد سیاسی و ادبیات درست برخوردار باشد.

اینکه در مراسم خاک سپاری جنرال غوری در هرات به نظامیان می گوید: تلویزیون ها باد پخش می کند و شما بمب! در کدام قسمت روابط دیپلماتیک و یا سیاست جای دارد؟

بحث انتقاد شدید رسانه ها و حامیان آن هرچند که در این خصوص انتظار عذرخواهی خواستن به جا و بر حق است اما سرکوب دموکراسی و تحقیر رسانه ها در دنیای که دیگر زور حرفی برای گفتن ندارد نشان می دهد که غنی خود را به مانند پادشاهی می داند که حتی مبرا از پاسخگویی با مردم نمی داند.

دموکراسی که غنی از آن دم می زند همان استبداد و خودکامگی است که در قدرت به آن باورمند می باشد، افغانستان دهه ها مورد یورش خارجی ها و درگیری های حزبی و جناحی درونی و افراط گرایی ها بوده است با چنین تاوان گرانی به ثباتی هرچند کم رسیده که نباید فردی چون غنی با پشت پا زدن به تمامی دستاوردها، کشور را به دوران تاریک و جهالت سوق دهد.

اگر ترامپ تبدیل به رییس جمهوری جنجالی شده است و ادبیات منحصر به فرد خود را به وجود آورده اما کشوری چون امریکا با هر رییس جمهوری که بر سر قدرت بیاید از سیاستی مستحکم برخوردار می باشد اما سخنانی غنی که عملا بر اختلاف ها دامن زده و تحقیر امیز است برای افغانستان به مانند سم می باشد.

اشتباهات لفظی و گاها از سوی قرض رییس جمهور همواره با واکنش های تندی روبه رو بوده است به مانند خواندن امام حسین به عنوان “نواسه خدا” و به تازگی امان الله خان را “قهرمان ملی” بیان کردن.

با وجود وضعیت حساس در افغانستان یک رییس جمهور باید بداند که چه کلامی را نباید هیچ گاه به زبان آورد و لغزش زبانی بدترین معرف برای اشتباهات آن است، اما اشرف غنی همچنان که بر لحن صدا و کلمات خود اصرار می ورزد بهتر است حداقل قبل از هر سخنرانی، متن آن را با استفاده از یک مشاور تنظیم کند.

بی سوادی و بی اطلاعی ربطی به داشتن تحصیلات دانشگاهی ندارد بلکه به خوبی مقامات افغانستان نشان داده اند که ضعیف ترین سخنرانان هستند که حتی ادبیات درستی در موقع ایراد سخنرانی و گفتگو ها ندارند.

افغانستان نیاز به حاشیه پردازی چون اشرف غنی ندارد که در پی دامن زدن به واکنش ها و ایجاد دلخوری ها باشد بلکه نیازمند یک سیاستمدار و رهبر است! همچنان که از سواد سخنرانی برخوردار می باشد در عمل برای ثبات و صلح گام بردارد نه مضحکه ای شود برای عموم.

برای برقراری و حفظ ثبات باید رسانه ها در یک کشور به عنوان نمادی از دموکراسی وجود داشته باشد و احزاب و سیاستمداران در کنار نهادهای اجتماعی انجام وظیفه کنند، نمی توان در دنیای امروز با سخنان تحقیر آمیز، دموکراسی را له کرد و مخالفان را به انزوا برد و سپس با جیغ و فریاد از خود شخصیت یک رییس جمهور ساخت.

Updated: دسامبر 4, 2016 — 8:21 ب.ظ