اخبار فوری جهان : امروز در افغانستان ماتم ملی اعلام شد

 

 

امروز در افغانستان ماتم ملی اعلام شد

وزارت بهداشت افغانستان یک روز بعد از حمله مرگبار کابل شمار کشته شدگان حادثه را ۹۵ نفر و زخمی‌شدگان را ۱۹۱ نفر اعلام کرده

ارگ ریاست جمهوری افغانستان به دنبال حمله خونین دیروز در کابل، امروز یکشنبه ۸ دلو/بهمن را در این کشور ماتم ملی اعلام کرده است.

در خبرنامه ریاست جمهوری افغانستان آمده که دولت برای “غم‌شریکی با خانواده‌های قربانیان و ادای احترام به آنها” امروز را ماتم ملی اعلام می‌کند و پرچم این کشور را در سراسر افغانستان و نمایندگی‌های سیاسی این کشور در خارج از افغانستان به حالت نیمه افراشته در می‌آورد.

همچنین، دولت “برای رسیدگی بهتر به مجروحین”، فردا را تنها در کابل، پایتخت این کشور تعطیلی اعلام کرده است.

حکومت از مقامات محلی خواسته روز سه شنبه نیز مراسم ختم قرآن در سراسر این کشور برگزار کنند.

حمله خونین در کابل

روز گذشته یک آمبولانس بمب گذاری شده، در مرکز شهر کابل منفجر شد.

اگر چه به نظر می‌رسد هدف حمله که حوالی ساعت یک ظهر به وقت کابل روی داد ساختمان سابق وزارت داخله/کشور افغانستان بوده است، اما اکثر قربانیان غیرنظامیان رهگذر بودند.

وحید مجروح، سخنگوی وزارت صحت/بهداشت افغانستان امروز در یک نشست خبری گفت که در حمله دیروز طالبان در کابل دست‌کم ۹۵ نفر کشته و ۱۹۱ نفر از جمله ۹ زن زخمی شدند.

طالبان مسئولیت این حمله را به عهده گرفته است.

 

امروز در بخش‌های مختلف کابل تشییع جنازه کشته شدگان حمله دیروز طالبان در حال برگزاری استتشییع جنازه کشته‌شدگان حملات دیروز

نصرت رحیمی، معاون سخنگوی وزارت کشور افغانستان گفته است که فرد مهاجم با یک آمبولانس خود را به چهار راهی صدارت رسانده و از پست بازرسی اول امنیتی به بهانه این که بیماری در داخل آمبولانس دارد، عبور کرده است.

او افزوده است که در بازرسی دوم فرد مهاجم تشخیص داده می‌شود اما راننده آمبولانس پیش از این که ماموران پلیس بتوانند به او شلیک کنند، خود و آمبولانس بمب‌گذاری شده‌اش را منفجر می‌کند.

چهارراهی صدارت از مناطق مزدحم شهر کابل است. در این محل، ساختمان‌های بیمارستان جمهوریت، دفتر شورای عالی صلح و فرماندهی پلیس کابل قرار دارد.

واکنش‌ها به حمله مرگبار کابل

چراغ‌های برج ایفل پاریس دیشب به احترام قربانیان انفجار مرگبار کابل خاموش شدند.

دونالد ترامپ، رئیس جمهوری آمریکا با انتشار بیانیه‌ای این حمله را محکوم کرده و گفته چنین کارهایی تنها به تجدید پیمان ایالات متحده با افغانستان برای مبارزه با تروریسم خواهد انجامید.

آقای ترامپ گفته که “زمانی آن فرا رسیده تا همه کشورها علیه طالبان و زیربناهای تروریستی که از این گروه می‌کند، اقدام قاطع انجام دهند.”

حمله روز شنبه در کابل پس از انفجار جون/ژوئن سال گذشته که در آن حدود ۱۵۰ نفر کشته شد، مرگبارترین حمله طالبان در این شهر در پانزده سال گذشته است

بیمارستان‌های کابل در طول شب گذشته مشغول رسیدگی به صدها زخمی این انفجار بودند. تنها به بیمارستان ایمیرجنسی در کابل 130 زخمی برده شد

او همچنین گفته که “قصاوت طالبان بجایی نمی‌رسد و ایالات متحده همچنان متعهد به ایجاد افغانستان عاری از تروریست‌های است که می‌خواهند آمریکا، متحدان آن و هرکس دیگری که با ایدیولوژی شریر آنها هم‌نوا نیست، را هدف قرار دهند.”

رکس تیلرسون، وزیر خارجه آمریکا که در اروپا به سر می‌برد هم ضمن محکوم کردن این حمله گفته: “با آنها که به مسببان چنین حملاتی پناه می‌دهند نباید هیچ مدارایی کرد.”

اگر چه وزیر خارجه آمریکا نامی از گروه یا کشور خاصی نبرده اما واشنگتن در چند ماه گذشته بارها به پاکستان به عنوان مامن طالبان اشاره کرده و میان دو کشور در این زمینه اختلاف‌های جدی در گرفته است.

همزمان سازمان جهانی صلیب‌سرخ استفاده مهاجمان از آمبولانس برای این حمله را “دهشتناک” توصیف کرده است چرا که نگران خدشه‌دار شدن قداست فعالیت‌های امدادی است.

ذبیح‌‎الله مجاهد، سخنگوی طالبان امروز با انتشار خبرنامه‌ای اعلام کرده که هدف آنها نیروهای پلیس بوده و کشته شدن غیرنظامیان در این حمله را رد کرده است.

کابل در چند ماه گذشته شاهد حملات خونین بوده ‌است.

حدود یک هفته پیش، در یک حمله به هتل اینترکنتیننتال کابل ۲۴ نفر کشته شدند. گروه طالبان مسئولیت این حمله را به عهده گرفت.

در حمله‌ای که روز چهارشنبه هفته گذشته چهارم دلو/بهمن بر دفتر سازمان خیریه حمایت از کودکان در شهر جلال‌آباد رخ داد نیز دست‌کم چهار نفر کشته و ۲۴ نفر زخمی شدند.

گروه موسوم به دولت اسلامی یا داعش مسئولیت این حمله را به عهده گرفت.

چند روز پیش در حمله انتحاری دیگر در منطقه عینو مینه شهر قندهار نیز دست‌کم چهار نفر کشته شدند.

گاهشمار حملات سه ماه گذشته در افغانستان

 

امروز کارمندان شهرداری کابل مشغول پاکسازی خیابان‌های محل انفجار بودند. این کوچه انتیک‌فروشی کابل است که به ویرانه تبدیل شده خیابان محل انفجار

محل انفجار یک روز پس از حمله انتحاری مرگبار طالبان

 

 

انفجار انتحاری در مرکز شهر کابل رخ داد

انتحاری در مرکز کابلحق نشر عکسREUTERS

پلیس کابل از وقوع یک انفجار انتحاری در مرکز کابل خبر داده است. وزارت بهداشت افغانستان گفته که تاکنون ۶ کشته و ۷۰ زخمی به مراکز درمانی کابل منتقل شده‌اند.

پلیس کابل گفته که این انفجار حوالی ساعت ۱۲ بعد از ظهر در چهارراهی صدارت در نزدیکی ساختمان سابق وزارت کشور/ داخله افغانستان اتفاق افتاده است.

وزارت بهداشت افغانستان اعلام کرده که تاکنون ۶ کشته و ۷۰ زخمی به مراکز درمانی شهر کابل منتقل شده‌اند.

گروه طالبان مسئولیت این حمله را بر عهده گرفته است.

چهار راهی صدارت از مناطق مزدحم شهر کابل است. در این محل، ساختمان‌های بیمارستان جمهوریت، دفتر شورای عالی صلح و فرماندهی پلیس کابل قرار دارد.

کابل در چند ماه گذشته شاهد حملات خونین بوده ‌است.

حدود یک هفته پیش، در یک حمله به هتل اینترکنتیننتال کابل ۲۴ نفر کشته شدند. گروه طالبان مسئولیت این حمله را به عهده گرفت.این عکس را شفاخانه ایمرجنسی کابل همرسانی کرده است

گاهشمار حملات سه ماه گذشته در افغانستان

 

 

سخنگوی ستاد انتخاباتی ترامپ در بین کشته‌های حمله طالبان

در حالی که پیش از این یک مقام آمریکایی کشته شدن دستکم هفت آمریکایی در حمله طالبان به هتل اینترکانتیننتال در کابل را تایید کرده بود، برخی از رسانه‌های آمریکایی نیز از کشته شدن سخنگوی ستاد انتخاباتی ترامپ در این حمله خبر می‌دهند.

به گزارش خبرگزاری تسنیم، اوایل هفته جاری چندین مهاجم مسلح به هتل بین المللی اینترکانتیننتال در کابل حمله کردند که تعدادی کشته و زخمی برجا گذاشت.

اگرچه «هیدر ناورت» سخنگوی وزارت خارجه آمریکا از کشته شدن چهار آمریکایی و زخمی شدن دو تن دیگر خبر داده بود اما چند روز پیش یک مقام وزارت خارجه آمریکا به تایمز گفت که هفت شهروند آمریکایی در حمله طالبان به هتل اینترکانتیننتال در کابل کشته شدند.

شبکه خبری «سی‌ان‌ان» نیز اعلام کرد که «گلن سلیگ» سخنگوی رئیس ستاد انتخاباتی ترامپ در حمله اخیر طالبان به هتل بین‌المللی اینترکانتیننتال در کابل کشته شده است.

شرکت تبلیغات رسانه «سلیگ» در «ایالت کالیفورنیا» با صدور بیانیه‌ای اعلام کرد: متاسفانه ما اطلاع یافتیم که «سلیگ» رئیس این شرکت و سخنگوی رئیس ستاد انتخاباتی ترامپ در حمله طالبان در کابل جان خود را از دست داده است.

بر اساس این گزارش «گلن سلیگ» برای تهیه گزارش موفقیت‌ها و دستاوردهای مبارزه با تروریسم در افغانستان به کابل سفر کرده بود و همچنین تلاش می‌کرد تا یک انجمن دمکراتیک برای زنان افغانستان ایجاد کند.

«گلن سلیگ» خبرنگار سابق شبکه خبری «فاکس» بود که بعهدها شرکت تبلیغات رسانه «سلیگ» را ایجاد کرد.

وی در جریان کارزار انتخاباتی برای ریاست جمهوری آمریکا به عنوان سخنگوی رئیس ستاد انتخابات ترامپ نیز فعالیت کرده است.

«ریک گیت» نیز رئیس ستاد انتخاباتی ترامپ بود که از سوی دادگاهی در آمریکا متهم به ارتباط با دولت روسیه شده است.

از سوی دیگر، «اشپیگل» رسانه مشهور آلمانی نیز نوشته بود که سفیر آمریکا در کابل لحظاتی پیش از حمله طالبان محل هتل را ترک کرده است.

اگرچه برخی از رسانه‌ها گزارش دادند که طالبان نشست مسئولان وزارت مخابرات و تکنالوژی افغانستان را هدف قرار داده بود اما طالبان با انتشار بیانیه‌ای اعلام کرد که هدف این گروه از حمله به این هتل نشست مسئولان شرکت امنیتی «بلک‌واتر» بوده است.

 

رامسفلد دو ماه پس از جنگ، هنوز زبان مردم افغانستان را نمی‌دانست

به گزارش خبرگزاری فارس، انتشار بخش‌هایی از اسناد «آرشیو امنیت ملی» آمریکا نشان می‌دهد که وزیر دفاع وقت آمریکا در زمان جنگ این کشور علیه افغانستان، دو ماه پس از شروع این جنگ از معاونان و مشاوران خود درباره اینکه افغانستانی‌ها به چه زبانی تکلم می‌کنند، سوال کرده بود.

دو ماه پس از آغاز حمله نظامی آمریکا به افغانستان در سال 2001، وزیر دفاع وقت این کشور که از حامیان سرسخت جنگ‌ علیه افغانستان و بعدا جنگ علیه عراق بوده، اصلا نمی‌دانسته که مردم افغانستان به چه زبانی حرف می‌زنند.

بنا بر اسنادی که «آرشیو امنیت ملی» آمریکا منتشر کرده، حدود دو ماه پس از آغاز عملیات نظامی آمریکا علیه افغانستان در سال 2001، وزیر دفاع دولت جورج بوش هنوز اطلاعی از زبان مردم افغانستان نداشته است.

به گزارش اینترسپت، در یادداشت داخلی مربوط به 29 نوامبر سال 2001، «دونالد رامسفلد» از «لری دی ریتا» دستیار خود خواسته که به او در گزارشی کتبا نشان دهد که مردم در افغانستان به چه «زبان‌هایی» صحبت می‌کنند.

بنا بر بخش دیگری از این سندهای تازه منتشر شده، برخی یاددداشت‌های داخلی در وزارت دفاع آمریکا(پنتاگون) به تاریخ 27 اکتبر 2001 هم وجود دارد که در آن شکل صحیح تلفظ کلمات «اسلام» و «مسلمان» به اعضای این وزارتخانه آموزش داده شده است.

با نگاه به بخش دیگری از یادداشت‌های دوره وزارت رامسفلد، این موضوع به چشم می‌خورد که یکی از دلایل جنگ آمریکا علیه عراق، می‌تواند موضوع دسترسی به نفت این کشور بود.

یادداشت منتشر شده وزیر دفاع آمریکا در تابستان 2001 خطاب به «داگلاس فیت» معاون وقت وزیر در امور سیاستگذاری موید این موضوع است.

در این یادداشت که عنوانش «نفت» بوده، اگرچه به نام کشور عراق اشاره‌ای نشده اما نشاندهنده آن بوده که موضوع نفت و دسترسی به آن یکی از موضوعات مهم تفکر استراتژیک دولت جورج بوش بوده است.

رامسفلد در این یادداشت به معاونش نوشت: «ما باید در رادار خودمان موضوع نفت ونزوئلا، قفقاز، اندونزی و هر جایی که شاید وجود داشته باشد، در نظر داشته باشیم».

 

آیا ترامپ در میان مردم افغانستان محبوبیت دارد یا نه؟

پاکستان همچنان به مداخلات خود در افغانستان ادامه می دهد و حتی در مقابل ااین سیاست ایستادگی نیز میکند

محبوبیت رهبری جهانی امریکا در اولین سال ریاست جمهوری دونالد ترامپ تا سطح رکورد 30 درصد افت کرد. آلمان با 41 درصد از امریکا جلو زده است.
شایان ذکر است که کشورهای غربی بیش از دیگر کشورها از سیاست امریکا ناراضی هستند. ناروی در رأس این فهرست قرار دارد. در ناروی، 86 درصد پرسش شدگان از رهبری امریکا ناراضی هستند. در کشورهای کانادا، سوئیس، هالند، بلجیم، اطریش و آلمان نیز سطح عدم اعتماد به واشنگتن بالاست.
ساکنان کوزوا — 75 درصد- از ریاست امریکا حمایت کردند، البانیا —72 درصد و 71 درصد در جمهوری گینه. در اولین 10 ردیف این شاخص، 7 کشور افریقایی جا گرفته اند.
بطور کلی، سطح نارضایتی طی یک سال دو برابر شده است: در سال 2016 تعداد این کشورها 16 کشور بود و در سال 2017 این تعداد به 53 کشور افزایش یافت.
باید گفت که افت محبوبیت دونالد ترامپ، نشان می‌دهد که او رییس‌جمهوری با کمترین محبوبیت در میان تمامی سران امریکا در هفتاد سال گذشته است.
افغان ها تا چه حد ازفعالیت ‌های ترامپ حمایت می کنند و آیا او در افغانستان محبوبیت دارد یا نه؟
احمد نصیر تره کی استاد دانشگاه و مبصر سیاسی به آژانس خبری اسپوتنیک چنین پاسخ داد.

شما بهتر می دانید که آقای ترامپ با کمترین رای مردم عامه امریکا به کرسی ریاست جمهوری آن کشور رسید. خانم کلینتن رای بیشتری مردم را داشت اما آنچه ترامپ را برنده ساخت رای کالج های انتخاباتی بود. بناْ محبوبیت ترامپ نخست در میان مردم امریکا افت کرد. از بدو به قدرت رسیدن اش، امریکا شاهد راه پیمائی ضد ترامپ بود. بناْ نمی تواند ذهنیت عامه امریکا را در افت محبوبیت جهانی ترامپ نادیده گرفت.
این مبصر سیاسی ادامه داده می گوید که اتخاذ سیاست های نشنالیستی و نژاد پرستانه، ضدیت با اسلام و تمایل کاخ سفید به سیاست های نتانیاهو، نادیده گرفتن پیمان های محیط زیستی و تجاری از موارد اساسی افت محبوبیت ترامپ در میان لیبرال های غربی، مسلمانان خاور میانه و برخی کشور های افریقائی، طرفداران محیط زیست و در نهایت کشور های غربی شد.
به نظر آقای تره کی ترامپ با همه بدی ها و زشتی های که داشته برای مردم افغانستان سیاست های ایشان در قبال افغانستان و پاکستان قابل قبول بوده است. چنانچه مردم ولایت لوگر افغانستان از ایشان با مدال شجاعت قدردانی کردند.

از سوی دیگر داکتر سید علی کاظمی عضو کمیسیون بین المللی پارلمان افغانستان می گوید که درست است که سیاست رییس جمهور امریکا آقای ترامپ در قسمت افغانستان، بخصوص موضع گیری هایشان در قبال پاکستان واضع بوده است، اما تا هنوز این سیاست وی مقدماتی مطرح شده و نتیجه هم در پی نداشته است.

موصوف می گوید: «همه ما می بینیم که پاکستان همچنان به مداخلات خود در افغانستان ادامه می دهد و حتی در مقابل ااین سیاست ایستادگی نیز میکند. به همین دلیل او محبوبیت را که قبلاٌ در افغانستان داشت حال از دست داده است.»
به نظر این نماینده پارلمان در صورتیکه سیاست های این کشور با شورای امنیت در مجموع توصیف نشود و یک سیاست همه گانی برای فشار قرار دادن پاکستان از سوی کشور های آسیایی میانه و بخصوص روسیه بوجود نیاید، سیاست امریکا در هیچ صورت نتیجه نخواهد داد.

باید گفت که متحدان واشنگتن نیز بارها از ترامپ انتقاد کرده اند. رقیبان کاخ سفید از بهانه های زیادی برای انتقاد برخوردارند. به عنوان نمونه، خروج امریکا از پیمان پاریس در خصوص اقلیم و یا برسمیت شناختن اورشلیم به عنوان پایتخت اسرائیل.

 

ترامپ؛ از اخراج پناهجویان افغان تا تشدید جنگ در افغانستان

به گزارش خبرگزاری تسنیم، دونالد ترامپ پس از روی کار آمدن در آمریکا با اعلام استراتژی جدیدش، جنگ و درگیری را در افغانستان را در حالی افزایش داده است که مقامات آمریکایی روند اخراج پناهجویان افغان را نیز آغاز کرده‌اند.

«حفیظ میاخیل» مشاور مطبوعاتی وزارت مهاجرین افغانستان به «صدای‌آمریکا» گفت: یک گروه 21 نفره از پناهجویان افغان فروردین ماه سال جاری و یک گروه شش نفره نیز اخیرا از آمریکا اخراج شده‌اند.

وی افزود: این پناهجویان بطور اجباری از آمریکا اخراج شده‌اند.

از سوی دیگر، شرکت «داکیومنت کلود» که مسئولیت ثبت آمار پناهجویان افغان در آمریکا را به عهده دارد نیز اعلام کرده که روند اخراج پناهجویان از آمریکا در سال  2016 و 2017 میلادی افزایش یافته است.

بر اساس گزارش این شرکت بیش از 48 پناهجوی افغان سال 2017 میلادی و 14 تن دیگر نیز سال 2016 میلادی از آمریکا اخراج شده‌اند.

دولت ترامپ در حالی روند اخراج پناهجویان افغان از آمریکا را تشدید کرده است که همزمان با اعلام استراتژی جدیدش، حملات هوایی آمریکا در افغانستان چندین برابر افزایش یافته است.

بسیاری از پناهجویان افغان در آمریکا از کارکنان و مترجمان نیروهای آمریکایی هستند که به دلیل تهدیدات امنیتی با صدور ویزای مهاجرت به این کشور پناهنده شده بودند.

پیش از این نیز ترامپ در نشست کاخ سفید با ابراز نارضایتی از صدور ویزا به شهروندان افغانستان، این کشور را پناهگاه تروریست‌ها خوانده بود.

این در حالی است که بسیاری از نهادهای حامی پناهجویان و سازمان‌های حقوق بشری از کشورهای غربی بارها خواسته‌اند تا از اخراج پناهجویان افغان خودداری کنند زیرا وضعیت امنیتی افغانستان برای بازگشت آنها مناسب نیست.

 

مشروعیت دولت کابل زایل شده است

روزنامه هندو می نویسد که مشروعیت دولت افغانستان از بین رفته و مقام نخست وزیری که بخشی از توافق دوجانبه بین غنی وعبدالله بود به وجود نیامده است. هندو می افزاید: مساله حیرت آور این است که از پایان سال ۲۰۱۶ به بعد مشروعیت دولت کابل بیشتر زیر سوال آمده است. اصلاحات انتخاباتی انجام نگرفته و دررابطه به صدور کارت های رای به سیستم بیومتریک هنوز تصمیمی گرفته نشده است.

هندو می نویسد که مخارج انتخابات مشترک پارلمانی و ریاست جمهوری افغانستان ۲۵۰ میلیون دالر است و امکان دارد انتخابات مختلط درسال ۲۰۱۹ برگزار شود اما این مساله در گرو اوضاع امنیتی خواهد بود.

این روزنامه سپس می نویسد که هم اکنون بیش از پنجاه درصد ولسوالی ها درسراسر افغانستان از سوی طالبان اداره می شوند این درحالی است که ۱۲۰ ولسوالی دیگر در واقع مناطق مورد منازعه بین دولت و طالبان به حساب می رود و ۲۰۰ ولسوالی دراختیار حکومت است.

بنا برین وضعیت امنیتی ایجاب نخواهد کرد تا انتخابات در محدوده ۴۵ درصدی کل کشور برگزار شود.

به گفته این روزنامه عطا محمد نور به عنوان یک چهره قدرتمند منطقه ای ظهور کرده و از زمان برقراری تماس ها بین روسیه وطالبان، سیاست روسیه نیز نسبت به افغانستان تغییر کرده است. ایگورمارگلوف معاون وزارت خارجه روسیه در دهلی گفته است که این جای سوال است که داعش علی رغم نظارت کامل امریکا برآسمان افغانستان چه گونه نفرات خود را به واسطه چرخبال های ناشناس به شمال افغانستانمنتقل کرده است.

امریکا با رد این گمانه زنی ها، روسیه و ایران را به رسمیت بخشی به طالبان و تلاش برای کم توان سازی دولت کابل متهم کرده است. با طولانی شدن شکست اجماع جهانی درافغانستان ممکن است فلیته آهسته سوز اوضاع این کشور را به آتش نزدیک کند و سال ۲۰۱۹ به یک سال بحرانی مبدل شود

 

نقش امریکا در کاهش یا افزایش بحران بلخ

آوا : کاخ سفید اعلام کرده که کشمکش بر سر ولایت بلخ را از نزدیک دنبال می‌کند و از “طرف‌های دخیل” خواسته تا تنش ایجاد شده بر سر انتقال قدرت به یک والی جدید را به گونه سریع و صلح‌آمیز حل کنند.

در خبرنامه دفتر ترامپ آمده که ادامه بن‌بست بر سر این موضوع تنها به سود “تروریستان و دشمنان” افغانستان است.

در بخشی از این خبرنامه آمده است:”ما به این باور هستیم که این کشمکش باید به شیوه‌ای حل شود که به شهروندان افغانستان این اطمینان را بدهد که تعیین یک والی جدید، امنیت و توانایی دولت وحدت ملی برای انجام مکلفیت‌هایش را در برابر مردم تقویت می‌کند.”

کاخ سفید گفته که این جنجال “به هیچ صورت” از طریق خشونت قابل حل نیست و همچنین هیچیک از طرف‌ها نباید با اولویت دادن به منافع خود نسبت به منافع افغانستان، موجب تاخیر در حل این جنجال شوند.

کاخ سفید تاکید کرده که این مساله باید از سوی خود افغان‌ها “در چارچوب قانون اساسی این کشور، حاکمیت قانون و اصل برابری در برابر قانون حل شود”.

امریکا پیش از این نیز دست کم دوبار درباره بحران به وجود آمده میان ارگ و عطامحمد نور، موضع گیری صریح کرده است.

مواضع امریکا در این خصوص، عموما مشابه بوده اند و به باور کارشناسان، امریکایی ها با این موضع گیری ها ظاهرا سعی کرده اند وارد تنش های جناحی داخلی افغانستان نشوند و از موضعی بالاتر به این ماجرا نگاه کنند؛ اما این موجب نشده است که برداشت های تحلیلگران از مواضع مقام ها و دیپلمات های امریکایی، دقیقا همان چیزی نباشد که امریکا از این موضع گیری ها اراده می کند.

به باور آگاهان، امریکا از همان ابتدا در این باره بی طرف نبوده است. در نخستین روزهای بروز بحران نیز سفارت امریکا، به صورت تلویحی از موضع ارگ در این باره، حمایت کرد.

این در حالی بود که والی بلخ به صراحت هشدار داد و طرف های خارجی را از دخالت در این بحران، برحذر داشت و به آنها توصیه کرد که بیطرف بمانند.

شاید همین هشدار موجب شد تا امریکا در سکوت، روند بحران را دنبال کرد.

کاخ سفید شاید انتظار داشت که این بحران، بسیار زودتر از آنچه انتظار می رود به نفع اشرف غنی، خاتمه پیدا کند؛ اما اکنون روشن می شود که نه تنها این اتفاق نیافتاده؛ بلکه با شکست چندین دور مذاکره میان نمایندگان ارگ و حزب جمعیت اسلامی و از جانب دیگر، تندتر و تهاجمی تر شدن مواضع والی بلخ، بحران عملا به مرحله ای خطرناک و تقریبا غیر قابل بازگشت رسیده است.

اعلامیه ها و موضع گیری های پی در پی مایک پنس؛ معاون ترامپ، سفیر امریکا در کابل و کاخ ریاست جمهوری امریکا در این باره از نظر کارشناسان نشان می دهد که امریکا نزدیکی و قریب الوقوع بودن خطر را به خوبی حس کرده و اکنون در تلاش مدیریت و مهار آن است.

با این حال، کارشناسان این پرسش را مطرح می کنند که امریکا چه نقشی می تواند در مدیریت بحران بلخ ایفا کند؟ سبب کاهش تنش می شود یا دامنه بحران را افزایش می دهد و آن را تشدید می کند؟

روز گذشته عطامحمد نور از جامعه جهانی خواست که سکوت خود را در برابر فساد و استبداد در افغانستان بشکنند.

ناظران هم می گویند که بحران بلخ، برخلاف آنچه به نظر می رسد ناشی از سرکشی و خیره سری فردی و جاه طلبی شخصی نیست؛ بلکه برآمده از بحرانی است که امریکا به نوعی در پایه گذاری و بروز آن، نقش داشت و در قبال پیامدهای آن مسؤول است و آن، تشکیل حکومت وحدت ملی است؛ حکومتی که هیچ تعریف و جایگاه تعریف شده ای در قانون اساسی ندارد و اساس آن را یک توافقنامه سیاسی تشکیل می دهد که هرگز عملیاتی نشد.

والی بلخ و حزب جمعیت اسلامی هم استدلال می کنند که حکومت وحدت ملی باید شرایط ایجاد خود را در نظر بگیرد و به توافقنامه ای که منجر به تولد و تشکیل آن شد بدون قید و شرط، عمل شود.

ایجاد اصلاحات انتخاباتی و سیاسی، برگزاری انتخابات پارلمانی و شوراهای ولسوالی و تشکیل لویه جرگه تعدیل قانون اساسی به منظور تغییر نظام، بخش های اصلی این توافقنامه هستند که عملی نشده اند.

با این حساب، امریکا از کدام حاکمیت قانون، حمایت می کند؟ قانونی که اصلی ترین ارکان دولت به آن پایبند نیستند، چگونه می تواند از سوی والی ها و جریان های سیاسی دیگر، رعایت شود؟

حزب جمعیت نیز که آقای نور رییس اجرایی آن است، یکطرف تشکیل حکومت وحدت ملی است و از این منظر، به باور آگاهان، حق دارد که مطالبات مشروع خود در زمینه اجرای توافقنامه سیاسی را مطرح کند.

با توجه به این مسایل، جانبداری از هریک از طرف های این تنش، اصل بی طرفی امریکا در بحران بلخ را نقض می کند و موجب گسترش و افزایش دامنه بحران و تنش خواهد شد.

 

قزاقستان مسیر جدید آمریکا برای انتقال محموله‌های ویژه به افغانستان

به گزارش خبرنگار خبرگزاری فارس در دوشنبه به نقل از پایگاه خبری تحلیلی روسی «CASP-GEO»، این توافق در جریان سفر رسمی «نورسلطان نظربایف» رئیس جمهور قزاقستان به آمریکا به دست آمده است.

طی سفر یادشده «آستانه» و «واشنگتن» پروتکل الحاقی به موافقت‌نامه حمل و نقل ریلی و تجاری از طریق خاک قزاقستان را به امضا رساندند که هدف حمایت از استراتژی آمریکا در آسیای جنوبی از طریق ارائه کمک‌های نظامی و دسترسی مداوم به افغانستان را دنبال می‌کند.

این سند بنادر قزاقی «آکتاو» و «کوریک» در دریای خزر را به عنوان مسیر حمل و نقل ریلی محموله‌های ویژه آمریکا برای افغانستان در نظر گرفته است.

امضای این سند می‌تواند عواقب بسیار مهمی برای وضعیت دریای خزر داشته باشد.

در 26 آوریل سال 2013 رئیس جمهور قزاقستان ضمن سخنرانی در کنفرانس «روند استانبول» در شهر «آلماتی» در حضور وزرای خارجه و نمایندگان ارشد 30 کشور جهان از جمله همسایه‌های هم مرز افغانستان و همچنین تعدادی از سازمان‌های بین المللی و منطقه‌ای از آمادگی این کشور برای گسترش ظرفیت‌های حمل و نقلی جهت محموله‌های ناتو به مقصد «کابل» از طریق بندر آکتاو خبر داده بود.

این بیانیه محافل کارشناسی روسیه را هیجان زده کرده بود و حتی برخی از تحلیلگران آمادگی «آستانه» برای استقرار پایگاه نظامی ناتو تحت پوشش «مرکز حمل و نقل و تدارکات» در جهت ترانزیت محموله‌های ناتو از طریق شبکه‌های شمالی را بعید نمی‌دانستند.

قزاقستان هنوز از آغاز عملیات نیروهای کمک به امنیت افغانستان در چارچوب توافقات خود با ناتو و همچنین قراردادهای دوجانبه با آمریکا، آلمان، فرانسه، اسپانیا و بریتانیا اقدام به همکاری کرده بود.

علاوه بر این در ماه ژوئن سال 2012 بین این کشور و ناتو موافقت‌نامه در مورد استفاده از بندر آکتاو برای ترانزیت تجهیزات غیر نظامی از اروپا به افغانستان و بالعکس به امضا رسید.

به دلیل واکنش‌های تند روسیه، طرف قزاق طی 5 سال گذشته یا از تحقق این برنامه منصرف شده بود یا طرح آن را به صورت علنی لازم نمی‌دانست.

ولی امضای پروتکل الحاقی در چند روز پیش در واشنگتن حاکی از آن است که موضوع گسترش همکاری‌های بین قزاقستان و آمریکا در زمینه ترانزیت بار و محموله به مقصد افغانستان نه تنها بار دیگر در دستور کار قرار گرفته بلکه به طور مثبت نیز حل شده است.

قرار گرفتن بنادر آکتاو و کوریک در فهرست مراکز مرتبط با بحث ترانزیت محموله‌های آمریکا به طور واقعی حاکی از توسعه همکاری‌ها در این زمینه می‌باشد.

توافقنامه در مورد ترانزیت ریلی و تجاری از طریق خاک قزاقستان که در سال 2010 به امضا رسیده بود، انتقال وسایل نقلیه زرهی چرخدار بدون تسلیحات در کانتینرهای استاندارد را پیش بینی کرده است.

چنانچه توافقات جدید را در نظر بگیریم، در حقیقت توسعه قابل توجهی از همکاری‌های قزاقستان و آمریکا در زمینه ترانزیت تجهیزات نظامی را می‌توان مشاهده کرد.

این یک گام به جلو در راستای نفوذ سیاسی و نظامی آمریکا در دریای خزر می‌باشد که در آینده بر موقعیت روسیه در منطقه تأثیر گذاشته و همچنین برای افزایش نقش ژئوپولیتیکی واشنگتن هم در خزر و هم در منطقه اوراسیا شرایط لازم را فراهم خواهد کرد.

 

کارشناس آمریکایی: طالبان بیش از هر زمان دیگری قدرت یافته‌اند

در حالی که مقامات آمریکایی تاکید می‌کنند که طالبان راهی جز پیوستن به روند صلح ندارند اما یک کارشناس ارشد اندیشکده «ویلسون» تصریح کرد که طالبان بیش از هر زمان دیگری قدرتمند شده‌اند.

به گزارش خبرگزاری تسنیم، «مایکل کوگلمن» مسئول بخش جنوب آسیا در اندیشکده «ویلسون» اعلام کرد که ممکن است به نظر برخی‌ها طالبان با فشارهای در میدان جنگ مواجه باشند اما  این گروه بیش از همیشه قدرتمند شده است.

وی در ادامه تصریح کرد که به نظر برخی‌ها، طالبان برای اثبات قدرت خود حمله اخیر کابل را انجام داده است زیرا در میدان‌های جنگ تحت فشار قرار دارند.

کوگلمن اظهار داشت: من مخالف این دیدگاه هستم، طالبان نیاز ندارد تا چیزی را به اثبات برساند زیرا این گروه احتمالا هیچگاه اینقدر قدرتمند نبوده است.

از سوی دیگر،  مقامات آمریکایی بارها تاکید کرده‌اند که بر اساس استراتژی واشنگتن نیروهای آمریکایی با افزایش حملات هوایی و تشدید جنگ طالبان را نهایتا مجبور به پیوستن به روند صلح می‌کنند.

ژنرال «جان نیکلسون» فرمانده نیروهای آمریکایی و ناتو در افغانستان بار دیگر تصریح کرد که از طریق «فشار نظامی در میدان جنگ و فشارهای اجتماعی علیه مخالفان مسلح» به دنبال برقراری صلح در افغانستان است.

این در حالی است که طالبان در افغانستان تصریح کرده است که تا زمان خروج تمام نظامیان خارجی حاضر به مذاکره نیست و بارها تلاش‌های برای مذاکره مستقیم با این گروه نیز شکست خورده است.

 

آیا در افغانستان کسی به حکایات زنان از اذیت و آزار جنسی گوش داد؟

زنان و دختران افغان غالبا بطور مخفیانه و خموشانه آزار و اذیت، بشمول آزارهای جنسی را تحمل میکنند. آشکار ساختن چنین آزارها و اذیت ها در اماکن عمومی بیشتر زمینه ای زیرسوال رفتن عزت و آبروی آنها را فراهم نموده و محدودیت های بیشتری در زندگی شان ایجاد می نمایند.

اواخر سال 2017 «آلیسا میلانو» بازیگر آمریکایی در توییتی نوشت:«پیشنهاد یک دوست: اگر همه زنانی که مورد آزار و اذیت جنسی قرار گرفته اند در استاتوس خود بنویسند metoo# «#من هم»، وسعت این معضل به چشم خواهد آمد.»

هر زن افغان می تواند بگوید که موارد آزار و اذیت جنسی در افغانستان  بسیارگسترده است. نتیجه یک تحقیق در سال 2016  نشان داد 90 درصد  زنان افغان  حد اقل یک بار مورد آزار و اذیت جنسی قرار گرفته اند.از هر سه زن و دختر مصاحبه شده  یکی گفته است که در مکان های عمومی مورد  آزار و اذیت جنسی قرار گرفته اند. 91 درصد این آزار ها در محیط های آموزشی و 87 درصد در محل کار بوده است.

به نقل از صفحه “شبکه تحلیل گران افغانستان” در افغانستان زن ملک مرد حساب می­شود عباراتی مانند ننگ و ناموس، نشان از ملک بودن زن است.

“در صورتی می­توانی تعریف شوی که دختر کسی، زن کسی یا فرزند کسی باشی. در جامعه آن ‌قدر رسوم ناپسند هست که زنان را به عنوان انسان­های مستقل نمی­شناسند و بحث نگاه خشک و واپسگرای دینی تاثیر زیادی دارد. فقط در حلقه زنان روشنفکر که از لابه‌لای متون دینی می­خواهند راهی پیدا کنند، فقط این بحث­ها مطرح می­شود. حضور زنان در فضای عمومی در کشورهایی مثل اندونزی، مالزیا و ایران تا حدودی حل شده است اما در افغانستان آن‌قدر سنت‌های ناپسند در جامعه موجود است که زنان را به عنوان موجود مستقل نمی­شناسند، عامل دوم نگاه خشک و واپسگراست.”

در افغانستان، که جامعه محافظه کارانه است، برای درک بیشتر این مسئله با توجه به ویژگی ها فرهنگی و سنتی حاکم، سوالات زیادی مطرح می شود.

تا چی اندازه این کمپین در افغانستان موثر بود؟

خانم ، حمیرا ثاقب یک تن از فعالان زن افغانستان و بنیان‌گذار سایت نگاه زن است. او که روان­شناسی خوانده است بعد از پایان جنگ در افغانستان از ایران به افغانستان رفته و در راه احقاق حقوق زنان افغانستان گام برداشته است.

او در مصاحبه با اسپوتنیک  در مورد اینکه  تا چه اندازه هشتگ # من هم #metoo در جامعه افغانستان موثر بود و آیا زنانی که در آن حصه گرفتند می توانستند آزادانه صحبت کنند یا خیر و بیشتر چی کسانی در آن حصه گرفتند چنین گفت:

البته موثریت این کمپاین یک بحث جدا و مسله اشتراک زنان و آزادانه صحبت کردن آنها در جامعه افغانستان یک بحث جداگانه است.

در ابتدا باید بگویم هر حرکتی که در راستای دفاع از حقوق زنان و برابری آنها و حد اقل به چالش کشیدن فرهنگ مرد سالاری باشد، موثریت خاص خودش را دارا است. مثلا در جامعه مثل افغانستان نیاز است تا چنین حرکت های صورت بگیرد واقلا کشف مسله شود که این خود یک گام مثبت به شمار میرود.

در قسمت اینکه بیشتر چی کسانی در این کمپاین سهم گرفتند، من بیشتر دختران جوان را تقدیر میکنم که با بسیار شجاعت وفعالانه در کمپاین” #من هم   #metoo “اشتراک کردند.متاسفانه زنان سیاسی ما ازین کمپاین گوشه گیری کردند  و با در نظر گرفتن ملاحظات ویژه ای در رابطه با سیاست و حوزه کاری خود شان، آنرا تقریبا نادیده گرفتند.

در مورد اینکه چرا زنان در اشتراک  در این کمپاین از نام واقعی خود شان استفاده نکرده و از نام های مستعار استفاده می نمودند خانم حمیرا ثاقب یاد آور شده گفت:

متاسفانه که در جامعه ما زنان هیچوقت این قدر آزاد نیستند تا در مورد مسایلی چون آزار و اذیت جنسی آزادانه صحبت نمایند وفقط فیصدی کمی از خانم ها توانستند آزادانه در مورد این چالش صحبت نمایند و فیصدی زیاد از بیان حقایق به گونه ای آزاد هراس و شرم داشتند. چرا که انگشت اتهام در جامعه ما همیشه بطرف زنها دراز است و کسانی که در حوزه مشکلات زنان و بیان واقیعت ها کار میکنند بسیار مشکل است زیرا همزمان با تمام این چالش ها این خانم ها همیشه با انتقادات نیز روبرو می گردند. حتا زنان تحصیل کرده و آزاد نیز متاسفانه در بیان حقایق با محدودیت ها مواجه میشوند زیرا اگر فامیل های آنان متوجه قضیه شوند میتوانند آنها را از تحصیل و کار در جامعه مانع گردند. روی همین منظور بیشترخانم ها کمی هراس داشتند.اما با وجود تمام مسایل ما توانستیم این کمپاین را به راه اندازیم.

در مورد ریشه های این پنهان کاری و اینکه بطن چنین هراس ها در چه نهفته است؟

خانم حمیرا ثاقب گفت:

“ریشه این پرابلم بر میگردد به جامعه سنتی افغانستان. جامعه ما آنقدر جامعه سنتی و محافظه کارانه است که حقوق زن در اینجا همیشه از بین رفته است. به این معنا که ما با مفاهیم بسیار کلان مثل آبرو، مثل ناموس و غیره روبرو میشوییم ما حتا با یک پوست فیسبوکی جهل میتوانیم شاهد بی آبرویی یک فرد کاملا شناخته شده در جامعه باشیم.و تا زمانی که فرد بتواند بی گناهی خود را ثابت کند ممکن بسیار دیر شده باشد زیرا در افغانستان با  قضاوت های بیجایی که موجود است حتا فرصت دفاع کردن هم به انسان میسر نمی شود پس در چنین شرایط  بسیار مشکل است که ذهن مردم را تغییر داد.

دربسیاری موارد چنین تهمت ها حتا به طلاق ها و فروپاشی خانواده ها و حتا کشتن و سنگسار زن ها منجر گردیده است. 

از طرف دیگر جامعه ما امروز به سمت افراط گرایی روان است و دین سنتی نتوانسته جایش را با دین مدرنیزه شده تبدیل نماید و از سویی هم معلومات جدید در مورد دین در افغانستان کم است وپس چنین کمبودی حضور زن را در جامعه به چالش می کشاند. واین بحث دیگری است که میتواند احکام را در دست افراطیون قرار دهد و این خود شرایط را برای محدود کردن زنان و از بین بردن آزادی های آنان برابر بسازد. لذا با در نظر داشت تمام این چالش ها  کمپاین” # من هم  #metoo”در جامعه ضرور بود تا زن ها جرات پیدا نموده و مرد سالاری را به چالش ببرند.

خانم حمیرا میگوید زنان اکنون در بخش سایبری و دیجتالی نیز مورد اذیت قرار می گیرند. اما زمانی که آنها شکایت میکنند اینجا خلا قانونی نیز دیده می شود.حتا در جایی که قانون هم ذکر کرده باشد مثلا در موارد آزار های جنسی بسیار سوالات مطرح می شود که بعضا زنان از بیان آن هراس نشان میدهند و در صورت بیان حقایق نیز نظر به فسادی که در جامعه گسترده است بسیار وقت قانون تطبیق نمیگردد.دلیل دیگر اینست که مجریان قانون همان پدرانی است که فکر میکنند تمام این زن ها دختران خواهران و همسرا خود آنها است و عوض تطبیق قانون “نصایح پند آموز” خود شان را پیش کش میکنند و میخواهند که زنان را از اقامه دعوا منصرف کنند.

زنان در بسیاری موارد برای حل مشکل شان در بسیاری مراجع با آزار های جنسی مواجه میگردند. زیرا در افغانستان اگر” واسطه و پول” نداشتی پس تن خود را باید پیش کش کنی که متاسفانه چنین مثال های در مراجع دولتی و غیر دولتی بسیار گسترده است.

هدف و موثریت این کمپاین در چی بود؟ و مسیر آغاز شده به زنان کمک خواهد کرد؟

در مورد موثریت چنین کمپاین ها باید بگویم که چنین کمپاین در دو صورت می تواند موثر باشد: با وجود فساد گسترده ای که در درون حکومت وجود دارد ما نمیتوانیم منتظر نتایج خوبی در جامعه باشیم. هدف این کمپاین به نظر خانم ثاقب، آوردن تغییر در ذهنیت عامه بود و خوشبختانه تا حدودی این کمپاین در جامعه سنتی افغانستان با شرکت فعال جوانان موثر ثابت شد و امیدواری برای آن وجود دارد تا در ذهنیت مردم تغییرات وارد شده تا اندازه ای بتواند برای شان روشن نماید که همیشه در موارد آزار و اذیت جنسی خود زنان مقصر نمی باشند. و اکثر وقت زنان بیچاره قربانی بی عدالتی ها میباشند.

 

افشاگری خبرنگار آمریکایی؛ سازمان سیا به دنبال «دانشمندان هسته ای پاکستان»

به گزارش خبرگزاری تسنیم به نقل از «اکسپرس نیوز»، «دانیل گولدن» خبرنگار مطرح آمریکایی افشا کرد: سازمان سیا با برگزاری جلسات علمی در کشورهای اروپایی و دعوت از چهره‌های مطرح علمی که در زمینه هسته‌ای فعال هستند سعی در شناسایی و سوءاستفاده از آنان را دارد.

این روزنامه‌نگار مطرح آمریکایی تصریح کرد: عموم این دانشمندان از کشورهای مخالف آمریکا مانند ایران، کره شمالی، روسیه و یا کشورهایی هستند که به ظاهر دوست آمریکا هستند مانند پاکستان.

گولدن خاطره‌ای از فریب دادن دانشمند هسته‌ای یکی از کشورها نقل و تشریح کرد که او چگونه توسط سازمان سیا به آمریکا انتقال داده شد.

وی افزود: سازمان جاسوسی آمریکا با پرداخت رقم‌های هنگفت به دانشمندان پاکستانی آنها را برای خروج از کشور و فاش کردن اطلاعات سری هسته‌ای پاکستان ترغیب می‌کند.

گفته می‌شود ادعای عجیب فرمانده ارتش هند مبنی بر عدم وجود سلاح هسته‌ای در پاکستان نیز به منظور تحریک دانشمندان هسته‌ای این کشور بوده تا راحت‌تر شناسایی شوند.

با نزدیک شدن چین به پاکستان روابط میان واشنگتن و اسلام‌آباد دچار تنش‌های جدی شده و دهلی‌نو با همراهی کاخ سفید در تلاش است تا فشارها را بر پاکستان افزایش دهد.

پاکستان تنها کشور اسلامی است که به قدرت هسته‌ای مجهز است و آن را مانعی جدی برای حمله احتمالی هند می‌داند.

 

 

 

کاخ سفید: کشمکش بر سر انتقال قدرت در بلخ را از نزدیک دنبال می‌کنیم

ظاهرا کشمکش بر سر انتقال قدرت در ولایت بلخ، کاخ سفید را مجبور ساخته وارد این جنجال شود

کاخ سفید اعلام کرده که کشمکش بر سر ولایت بلخ در شمال افغانستان را از نزدیک دنبال می‌کند و از “طرف‌های دخیل” خواسته تا تنش ایجاد شده بر سر انتقال قدرت به یک والی جدید را به گونه سریع و صلح‌آمیز حل کنند.

در خبرنامه‌ای که دفتر ریاست جمهوری در این مورد منتشر کرده، آمده که ادامه بن‌بست بر سر این موضوع تنها به سود “تروریستان و دشمنان” افغانستان است.

بیش از یک ماه پیش دفتر ریاست جمهوری افغانستان اعلام کرد که “استعفای” عطامحمد نور را پذیرفته و محمدداوود را به جای او به عنوان والی بلخ تعیین کرده است، اما آقای نور گفته که استعفا نداده و همچنان خود را والی بلخ می‌داند.

در بخشی از این خبرنامه آمده است: “ما به این باور هستیم که این کشمکش باید به شیوه‌ای حل شود که به شهروندان افغانستان این اطمینان را بدهد که تعیین یک والی جدید، امنیت و توانایی دولت وحدت ملی برای انجام مکلفیت‌هایش را در برابر مردم تقویت می‌کند.”

کاخ سفید گفته که این جنجال “به هیچ صورت” از طریق خشونت قابل حل نیست و همچنین هیچ یک از طرف‌ها نباید با اولویت دادن به منافع خود نسبت به منافع افغانستان، موجب تاخیر در حل این جنجال شوند.

در خبرنامه کاخ سفید تاکید شده که این مساله باید از سوی خود افغان‌ها “در چارچوب قانون اساسی این کشور، حاکمیت قانون و اصل برابری در برابر قانون حل شود”.

از زمان اعلام استعفای آقای نور از سوی ارگ، او هر روز در میان حامیانش سخنرانی می‌کند و پیوسته بر عملی شدن شرایط حزب جمعیت پیش از کناره‌گیری‌اش تاکید دارد

در یک ماه گذشته موضوع استعفا یا برکناری آقای نور در صحنه سیاسی افغانستان به جنجال بزرگی تبدیل شده و هفته پیش برای نخستین بار مایک پنس، معاون رئیس جمهوری آمریکا در گفت‌وگوی تلفنی با اشرف غنی، رئیس‌جمهوری افغانستان خواهان حل فوری و مسالمت‌آمیز کشکمش بر انتقال قدرت در بلخ شد.

عطامحمد نور با رد تصمیم اشرف غنی گفته که تنها حزب جمعیت اسلامی، که او رئیس اجرایی آن است، می‌تواند در این مورد تصمیم بگیرد و در یک ماه گذشته چند دور گفت‌وگو میان حزب جمعیت اسلامی و نمایندگان ارگ ریاست جمهوری صورت گرفته، ولی ظاهرا تا حال این گفت‌وگوها نتیجه‌ای به دنبال نداشته است.

این مذاکرات میان حنیف اتمر مشاور امنیت ملی رئیس‌جمهوری، معصوم استانکزی رئیس امنیت ملی و سلام رحیمی رئیس دفتر رئیس‌جمهوری به نمایندگی از ریاست جمهوری و صلاح‌الدین ربانی وزیر خارجه و رئیس حزب جمعیت اسلامی، محی‌الدین مهدی عضو مجلس نمایندگان و ستار مراد عضو شورای رهبری جمعیت اسلامی به نمایندگی از این حزب در جریان بوده است.

 

 

 

 

 

 

سوریه ادامه حضور نیروهای آمریکایی در این کشور را محکوم کردحق نشر عکسAFPImage captionنیروهای آمریکایی به نیروهای یگان‌های مدافع خلق مشورت می‌دهند

سوریه سیاست جدید آمریکا در مورد این کشور را به شدت محکوم کرده است. آمریکا اخیرا گفته که همچنان در سوریه حضور نظامی خواهد داشت.

فیصل مقداد، معاون وزیر خارجه سوریه این سیاست آمریکا را که هفته گذشته توسط رکس تیلرسون ، وزیر خارجه این کشور اعلام شد، اشتباهی ویرانگر توصیف کرد.

آقای تیلرسون گفته بود که نیروهای آمریکایی پس از نابودی داعش در سوریه خواهند ماند تا مانع گسترش قدرت بشار اسد، رئیس جمهور سوریه و متحد آن ایران شوند.

 

به گفته آقای مقداد طرح آمریکا مبنی بر باقی ماندن نیروهای زمینی این کشور برای مقابله با بقایای گروه موسوم به دولت اسلامی(داعش) اقدامی خصمانه است.

معاون وزیر خارجه سوریه همچنین گفته که این اقدام آمریکا صد در صد با وعده‌های انتخاباتی دونالد ترامپ در تضاد است.

در حال حاضر حدود ۲۰۰۰ نیروی آمریکایی در سوریه هستند.

در همین حال قرار است دور تازه مذاکرات صلح سوریه امروز در وین، پایتخت اتریش برگزارشود.

استفان دی میستورا، نماینده ویژه سازمان ملل در امور سوریه گفته این مذاکرات دو روزه در شرایطی بسیار بحرانی صورت می‌گیرد. اما او نسبت به نتیجه این مذاکرات ابراز خوشبینی کرد.

در این نشست نمایندگانی از دولت سوریه و گروه‌های مخالف حضور دارند.

آقای دی میستورا همچنین گفته که تمرکز اصلی در این دوراز مذاکرات بر شکل قانون اساسی جدید سوریه خواهد بود.

مذاکرات قبلی صلح سوریه تاکنون با پیشرفت‌های اندکی همراه بوده است. تاکنون نمایندگان دولت و مخالفان رو در رو با هم مذاکره نکرده‌اند.

مذاکرات وین در حالی برگزار می‌شود که قرار است در چند روز آینده روسیه که از حامیان دولت بشار اسد است، نشستی را در سوچی درباره آینده سوریه برگزار کند.

 

به دنبال تظاهرات معترضان والی فراه استعفا کرد

آقای شاه‌جهان تایید کرد که مردم از ناآرامی شاکی هستند، اما گفت که در یک هفته اخیر هیچ رویداد امنیتی روی نداده است

به دنبال تظاهرات خشونت‌آمیز معترضان در ولایت فراه در غرب افغانستان، والی این ولایت نسبتا ناآرام استعفا کرده است.

محمدعارف شاه‌جهان، روز پنجشنبه (۵ دلو/ بهمن) به بی‌بی‌سی گفت که به دلیل حفظ اتحاد مردم فراه و نارضایتی آنها از ناآرامی این ولایت استعفا کرده است.

آقای شاه‌جهان افزود که شماری علیه او تظاهرات کردند و شماری دیگر به حمایت از او. والی مستعفی فراه تاکید کرد که او استعفا کرد تا یکپارچگی اهالی ولایت فراه آسیب نبیند.

دیروز (پنجشنبه، ۴ دلو/بهمن) صدها نفر از اهالی فراهم در اعتراض به افزایش ناامنی در این ولایت تظاهرات کردند و خواستار تغییر مسئولان ارشد فراه شدند.

این تظاهرات با درگیری معترضان با نیروهای امنیتی به خشونت کشیده شد و در جریان آن شماری از مغازه‌ها هدف حمله قرار گرفت و دست‌کم دو خودروی پلیس آتش زده شد.

آقای مجاهد فرد شماره دوم پلیس فراه یکشنبه گذشته در انفجار بمب کنارجاده‌ای در حومه شهر فراه کشته شد

ناصر مهری، سخنگوی والی فراه گفته که خشونت در جریان این تظاهرات تلفاتی در پی نداشته است. او معترضان را افرادی “ساده” خواند که به گفته او از آنها علیه مقام‌های ولایت استفاده شده است.

معترضان زمانی بیشتر خشمگین شدند که هئیتی از جانب دولت مرکزی برای بررسی اوضاع امنیتی فراه به این ولایت سفر کرد، اما بدون توجه به خواست‌های معترضان و دیدار با آنها، تنها با مسئولان دولتی گفت‌وگو کرد.

آقای شاه‌جهان به بی‌بی‌سی گفت که در یک هفته اخیر “هیچ رویداد امنیتی روی نداده”، اما تایید کرد که مردم از ناآرامی “شکایت” دارند.

این در حالی است که همین یکشنبه گذشته (اول دلو/بهمن) یک افسر ارشد پلیس در حومه شهر فراه، مرکز ولایت فراه، در اثر انفجار بمب کنارجاده‌ای کشته شد.

گلبهار مجاهد، مسئول امنیت و فرد شماره دوم پلیس فراه بود که برای بررسی اوضاع حومه شهر فراه به دنبال حمله ستیزه‌جویان گروه طالبان به بیرون شهر رفته بود.

گروه طالبان اخیرا حملات سنگینی را بر مواضع نیروهای دولتی در اطراف شهر فراه و ولسوالی (شهرستان) “پشت رود” این ولایت به راه انداختند. این امر به نگرانی از احتمال سقوط این شهر به دست طالبان دامن زد.

 

 

 

شرکت ‘کابل-بلخ’ چگونه تامین امنیت هتل انترکنتننتال را به عهده گرفت؟

احمد شفاییبی‌بی‌سی

این هتل یکی از هتل‌های مجلل افغانستان بود

بعد از حمله خونین به هتل اینترکنتیننتال کابل، وزارت کشور/داخله افغانستان اعلام کرد که امنیت این هتل به تازگی به یک شرکت امنیتی خصوصی واگذار شده بود.

این موضوع سوال‌های را ایجاد کرد که این شرکت خصوصی توسط چه کسی اداره می‌شد؟ اینکه مالکان آن چه کسانی بودند و آیا وابستگی به مقام‌های ارشد دولت افغانستان دارند؟

شرکت خدمات امنیتی کابل-بلخ (KBSS) در سال ۲۰۰۴ میلادی جواز فعالیت خود از اداره حمایت از سرمایه گذاری افغانستان (ایسا) دریافت کرده و بعد در وزارت داخله/ کشورافغانستان ثبت شده است.

این شرکت در صفحه رسمی ویب سایت خود نوشته که ارائه خدمات امنیتی برای مشتریانش در اولویت کاری‌اش قرار دارد و “تمام کارمندان این شرکت آموزش‌های عالی امنیتی دیده‌اند”.

این شرکت مدعی است که برای نهادهای مختلف از جمله سازمان ملل، سفارتخانه‌ها، نهادهای دولتی و نهادهای غیردولتی خدمات ارائه کرده ‌است.

شرکت امنیتی کابل-بلخ در صفحه رسمی خود نوشته که این شرکت شبکه‌های اطلاعاتی موثری دارد که می‌تواند پیشاپیش آنها را از تهدیدها آگاه کند و همچنین نیروهایش از قدرت واکنش سریع بالای برای مواجهه با تهدید برخوردار است. در کنار آن برنامه منظم امنیتی نیز دارد.

این نهاد افزوده که هدف اصلی شرکت تامین امنیت مشتریانش است و به این کار متعهد و مصمم است که با هر هزینه‌ای آنرا به صورت درست و صحیح انجام دهد.

این شرکت مربوط به چه کسی است؟

بعد از حمله خونین، شنبه ۳۰ دی/جدی که به مدت ۱۶ ساعت ادامه یافت، شایعاتی پخش شد که مالک این شرکت قهار عابد، رئیس دفتر عبدالله عبدالله، رئیس اجرایی حکومت وحدت ملی است.

 

این شرکت توسط محمد سعید رحیمی ایجاد شده است

جاوید فیصل، سخنگوی آقای عبدالله با رد این شایعات گفت که این “خبر کاملا بى‌اساس است.”

در اسنادی که به بی‌بی‌سی رسیده نشان می‌دهد که جواز فعالیت شرکت امنیتی کابل-بلخ براساس حکم آقای عبدالله تمدید شده است.

این شرکت توسط محمد سعید رحیمی ایجاد شده است. او شهروند افغانستان است. در مکتب/مدرسه امانی کابل درس خوانده، بعد در رشته دپلماسی و مدیریت دانشکده حقوق دانشگاه کابل تحصیل کرده‌است. آقای رحیمی برای سه سال رئیس ارتباط وزارت امور مهاجرین افغانستان بوده است.

او همچنین برای چهار سال در بخش اداری و امنیت شرکت مخابراتی افغان بیسیم کار کرده و برای دوسال کارمند ‘شرکت مشورتی آسیا ‘ در کابل بوده و دفتر مرکزی این شرکت در ویرجنیایی آمریکا واقع است. از مدت دوسال تاکنون به عنوان رئیس شرکت امنیتی کابل- بلخ بوده است.

مسئولیت تامین امنیت اینترکنتیننتال چطور واگذار شد؟

مسئولیت تامین امنیت هتل اینترکنتیننتال در ۲۱ سنبله/ شهریورامسال توسط کمیسیون ملی تدارکات به این شرکت واگذار شد.

این کمیسیون توسط محمد اشرف غنی، رئیس جمهوری افغانستان رهبری می‌شود و در در زمان واگذاری هتل در خبرنامه ریاست جمهوری افغانستان آمده “قرارداد خدمات امنیتی برای هوتل اینترکانتیننتال مشروط بر بایومتریک (انگشت‌نگاری) پرسونل امنیتی شرکت عرضه کننده خدمات امنیتی.” داده شده ‌است.

در این جلسه درباره واگذاری تامین امنیت هتل به یک شرکت خصوصی تصمیم گرفته شد

اسنادی که به بی‌بی‌سی رسیده نشان می‌دهد که ریاست مبارزه با تروریسم وزارت داخله افغانستان در جواب سند وزارت مالیه نوشته که “موسسه امنیتی کابل بلخ در میان ۲۸ موسسه ثبت شده این اداره بوده و مجوز نمبر(۰۲۳) این اداره را در اختیار دارد. موسسه امنیتی عملا مطابق احکام و طرزالعمل فعالیت می نماید.”

در ادامه این سند آمده که “وزارت مالیه با درنظر داشت اینکه شرکت متذکره دارای مجوز قانونی و معتبر است، جهت عملی شدن آن پیشنهاد می‌کند.”

در این جلسه محمد سرور دانش، معاون دوم ریاست جمهوری، عبدالله عبدالله، رئیس اجرایی، وزرای مالیه/ دارای، عدلیه/ دادگستری، سرپرست وزارت اقتصاد، مسئولان اداره تدارکات ملی، ناظران بازرس ویژه آمریکا برای افغانستان (سیگار)، نماینده نیروهای ناتو، کمیسیون مالی و بودجه مجلس نمایندگان و مجلس سنا و همچنین دیدبان شفافیت افغانستان نیز حضور داشته‌اند.

نیروهای امنیتی شرکت خدمات امنیتی کابل-بلخ (KBSS)

دلایل استخدام شرکت امنیتی برای هتل اینترکنتیننتال

برای استخدام شرکت امنیتی برای تامین امنیت این هتل دلایل پنجگانه ذکر شده است. در این اسناد آمده که طرز کار این هتل در هماهنگی با معیارهای بین‌المللی و اوضاع امنیتی افغانستان ترتیب شده‌ است. در این طرز کار آمده که دو متخصص خارجی امنیتی از کشورهای درجه اول خارجی برای تامین امنیت هتل همکاری کنند.

در این طرز کار همچنین آمده که کارمندان امنیتی هتل تابع مقررات نظامی نباشد تا از ورود افراد استفاده‌جو و فرصت‌طلب جلوگیری شود.

همچنین، در صورت وقوع حوادث تروریستی که منجر به خسارت مالی شود، زیر نظر کمیسیون با صلاحیت دولتی، در صورت سهل انگاری و هر نوع تخطی از طرف شرکت امنیتی، این شرکت مکلف به پرداخت و جبران خسارت است.

وزارت مالیه/دارایی افزوده که اینترکنتیننتال با موسسات مهم بین المللی از قبل قرار داد کرده ولی آنان از کیفیت بخش‌های امنیتی و معیاری نبودن آن ابراز نگرانی کرده است.

دلایل دیگر که برای استخدام شرکت امنیتی ذکر شده ارتباط این هتل با هتل‌های اینترکنتیننتال دیگر جهان خوانده که باید معیار امنیت این هتل‌ها را داشته باشد. از طرف دیگر در این اسناد آمده که قیمت تامین امنیت توسط شرکت امنیتی از مقدار پولی که وزارت داخله/کشور افغانستان برای تامین امنیت آن مطالبه کرده کمتر است.

سرنوشت شرکتهای خصوصی افغانستان

شرکت‌های امنیتی خصوصی در گذشته به خاطر “دست داشتن در ناامنی‌ها و باج‌دهی به شورشیان و سوء استفاده‌ها” مورد انتقاد بودند. این شرکت‌ها لغو شدند و شماری از نیروهای آنها در ساختار معاونت محافظت عامه وزارت داخله/کشور افغانستان ادغام شدند.

بعد از لغو شماری از شرکت‌های امنیتی نیروهای محافظت عامه اکنون مسئولیت محافظت پروژه‌ها، بانک‌ها و انتقال کاروان‌های اکمالاتی را به عهده دارند

مالکان بیشتر شرکت‌های امنیتی خصوصی، افراد زورمند، پولدار و برخی چهره‌های سیاسی به شمول برخی اعضای مجلس، نزدیکان مقامات بلندپایه حکومتی و خارجی‌ها بودند؛ افرادی که با داشتن شرکت‌های امنیتی، برای خود قدرت نظامی هم فراهم کرده بودند. لغو شرکت‌های امنیتی خصوصی به همین دلیل هم وقت زیاد گرفت.

این شرکت‌ها پول‌های هنگفت از فعالیت‌های‌شان به دست آوردند، ولی رسوایی فساد و دخیل بودن در ناامنی‌ها، حامد کرزی رئیس جمهوری پیشین را تا حدی زیر فشار افکار عامه قرار داد که دستور قاطع لغو همه شرکت‌های امنیتی را به استثنای شرکت‌هایی که قراردادهای دیپلوماتیک داشتند، صادر کرد.

طرف قرارداد بیشتر این شرکت‌ها نیروهای خارجی بودند. شمار آنها به بیش از ۱۰۰ شرکت می‌رسید که تنها ۵۷ شرکت آن جواز رسمی داشتند و بیش از چهل هزار نفر نیروی امنیتی در چوکات آنها مصروف کار بودند. تمام آنها به جز ۱۹ شرکت که مسئولیت امنیت اماکن دیپلوماتیک را داشتند، لغو شدند.

 

غنی رییس‌جمهورِ قبرستان‌ها

ماندگار : حادثۀ هوتل انترکانتیننتال، وجهِ دیگری از وضعیت جاریِ کشور را به تصویر کشید، هرچند این نخستین حادثه در نوعِ خود در یکی از مزدحم‌ترین و در عین حال امن‌ترین مناطق نبود. پیش از این نیز طالبان و دیگر گروه‌های مسلح، به مناطقِ امنِ دیگری و از جمله قول اردوی مزارشریف، شفاخانۀ چهارصد بستر سردار محمد داوود خان که مربوط وزارت دفاع افغانستان می‌شود، حمله کرده و دریای خون به‌راه انداخته بودند. حالا هم نوبتِ انترکانتیننتال است و ما باید مثلِ هر حادثۀ دیگری از این دست، شاهد تشکیل کمیسیون‌های حقیقت یاب، اعلامیه‌های سرانِ حکومت که با شدیدترین الفاظ آن را تقبیح کننـد و چیزهایی از این نوع، باشیم.
قدمِ بعدی چیزی نیست که بتواند به ختم چنین فاجعه‌یی منجر شود؛ قدم بعدی فراخواندنِ جنایت‌کارانی است که این‌گونه حوادث را به‌وجود می‌آورند تا به روند صلح بپیوندند و دیگر باعث خرابی کشور عزیزشان نشوند. آیا مسخره نیست که چند مرد مسلح به امن‌ترین منطقۀ شهر وارد می‌شوند و جنایتی هولناک را به بار می‌آورند و آن‌گاه پاسخ رییس جمهوری و سرقوماندان اعلای قوای مسلح جمهوری اسلامی افغانستان برایش چند چیغِ ناراحت‌کنندۀ بنفش و زرد باشد؟ آیا خجالت‌آور نیست که چند تروریست به ساده‌گی می‌توانند به امن‌ترین نقطۀ شهر وارد شوند و هدف‌های‌شان را منهدم کنند؟
حمله به هوتل انترکانتیننتال نشان داد که دستِ گروه‌های مسلحِ مخالف، چقدر باز است و چقدر آن‌ها در میان دستگاه‌های استخباراتی و امنیتی کشور نفوذ دارند. آیا این حادثه نشان نمی‌دهد که دولتِ فعلی دیگر مشروعیتِ خود را از دست داده و باید عملاً از صحنۀ سیاست کنار برود و یا کنار گذاشته شود؟ آقای غنی به چه چیزی دل خوش کرده است؟ آیا می‌خواهد رییس جمهورِ قبرستان‌ها باشد؟
زمانی داکتر نجیب‌الله رییس جمهوری وقتِ افغانستان جملۀ معروفی به زبان می‌آورد و می‌گفت نخواهید که بر قبرستان‌ها حکومت کنید، بل تلاش کنید که بر دل‌ها حکم برانید. حالا هم آقای غنی مثل این که تصمیم گرفته است به هر شکلی که ممکن است، حتا بر قبرستان‌ها حکومت کند ولی حکومت را از دست ندهد. کسی نیست به این مرد حالی کند که آقا جان، شاید دومین متفکرِ جهان باشی، شاید بزرگ‌ترین اقتصاددان دنیـا باشی، شاید بزرگ‌ترین فیزیک‌دادن و کیمیادانِ قارۀ آسیا هم باشی، اما به سیاست و کشورداری نمی‌فهمی و نمی‌توانی از عهدۀ مدیریتِ یک کشور کوچک مثل افغانستان به‌درآیی. پس چه ضرورت است که به بهای خونِ هزاران انسانِ این کشور همچنان رییس حکومت باقی بمانی؟
از جانب دیگر، به گفتۀ احمد ولی مسعود رییس بنیاد احمدشاه مسعود، دیگر عمر دولت وحدت ملی به پایان رسیده و باید برای ادامۀ وضعیت، به بنیادهای قانونی مراجعه کرد. دولت وحدت ملی برای هدف‌های مشخصی به وجود آمده بود که نتوانست حتا برای همان هدف‌ها نیز کاری انجام دهد، آیا این حکومت موفق می‌شود که در عرصۀ دولت‌داری و تأمین امنیت مردم کاری انجام دهد؟
کُل دستاوردهای دولت وحدت ملی خلاصه می‌شود به چند برنامۀ اقتصادی که هنوز در عمل پیاده نشده اند و حواریونِ رییس حکومت فکر می‌کنند که با عملی شدن این برنامه‌ها افغانستان به قطب اقتصادیِ منطقه و به کشوری مثل چین تبدیل می‌شود. آیا مسخره نیست که ریاست جمهوری نتواند امنیتِ خود را تأمین نماید ولی بتواند اقتصاد کشـور را به اقتصادی مثل چین تبدیل کند؟
این‌ها حرف‌هایی نیستند که بتوان با آن‌ها مردم را فریب داد. زمانِ چنین گزافه‌گویی‌های گذشته است. مردم حالا واقعیت‌ها را با چشم‌های خود می‌بینند. آن‌ها هر روز فرزندانِ خود را در میان شیون و ناله دفن می‌کنند، آن‌ها هر روز در فقر و بی‌سرپناهی زنده‌گی می‌کنند، آنان از بیکاری، بیماری و هزاران مشکل دیگر رنج می‌برند. این است واقعیتِ افغانستان و نه آن چیزهایی که در ارگ ریاست جمهوری ادعا می‌شود!
دولت وحدت ملی، دولتی شکست‌خورده است. دولتی که دیگر عمرش به پایان رسیده و محترمانه باید جا را برای یک دولتِ کارا، مسوول و با درایت خالی کند. ادامۀ کارِ این دولت به معنای ادامۀ خشونت، حملات انتحاری و وسیع‌تر شدنِ قبرستان‌هاست. مردم افغانستان واقعاً اگر می‌خواهند به ثبات و امنیت دست پیدا کنند، باید در گامِ نخست خود را از شرِ دولتی به نام وحدت ملی نجات دهند، چون سرانِ این دولت کسانی نیستند که چیزی از مدیریتِ کشور بفهمند. دولت وحدت ملی خلافِ نامش تا امروز عمل کرده، به این معنا که این دولت به جای این که نماد وحدت ملی باشد، به عنصر گسستِ ملی تبدیل شده است. متحدان و اعضای آن، یا از آن فرار کرده اند و یا آن‌ها را فراری داده اند. معاون اولش در ترکیه تبعید است، والی بلخ آن را غیرمشروع می‌داند، قوماندان امنیۀ قندهار همچنین دم از نامشروع بودنِ آن می‌زند و ده‌ها عضو مجلس نیز از دولت بریده اند. آیا بازهم می‌توان دولت وحدت ملی را یک دولت موفق خواند؟
حکومتِ کنونی نه‌تنها ناکام و شکست‌خورده است، بلکه کارنامه‌یی سیاه و سرشار از توطیه و نفاق دارد. این دولت در این سه‌ونیم سال به گونه‌یی عمل کرده که گویی به جای ادارۀ کشور، مأموریتِ سقوط و فروپاشیِ افغانستان را به دوش داشته است. حذف شخصیت‌های مطرحِ مردمی از بدنۀ نظام با طراحی قضایایِ دروغین و همچنین داغ ساختنِ مباحث تباری و نژادی در کشور، نشانه‌ و دلیلی آشکار برای این گمانه است. چنین حکومتی به هر صورت باید کنار برود و به جای آن، یک ادارۀ سالم و یک دولتِ مبتنی بر وفاقِ ملی روی کار بیاید.

آمریکا خواهان استفاده از بندر گوادر پاکستان برای انتقال تجهیزات ناتو

به گزارش خبرنگار خبرگزاری فارس در اسلام‌آباد، آمریکا از پاکستان درخواست کرد اجازه دهد تدارکات ناتو از طریق بندر گوادر به افغانستان انتقال پیدا کند.

این درخواست آمریکا در حالی مطرح می‌شود که بندرگوادر تا سال 2048 در اختیار چین قرار دارد و این کشور در حال اجرای کریدور اقتصادی خود در این منطقه می‌باشد.

به گزارش روزنامه جنگ،بندر گوادر کم هزینه‌ترین و کوتاه‌ترین مسیر انتقال انرژی و کالاهای تجاری به افغانستان،کشورهای آسیای مرکزی،آفریقا و اروپا است.

وزارت دفاع آمریکا در گزارشی اعلام کرد بندر گوادر از کراچی 533 کیلومتر و از دریای عمان 380 فاصله دارد و بهترین مسیر برای انتقال تجهزات ناتو به افغانستان می‌باشد.

در سال 1954 پاکستان تصمیم گرفت یک بندر در منطقه گوادر احداث کند.

در دسامبر سال 1958 پاکستان منطقه ساحلی گوادر را به قیمت 3 میلیون دلار از کشور عمان خریداری کرد و 34 سال بعد در سال 1992 گوادر تبدیل به یک بندر برای لنگر انداختن کشتی‌ها شد.

در سال 1995 دولت پاکستان با اجرای پروژه تبدیل گوادر به یک بندر مجهز موافقت کرد اما به دلیل کمبود بودجه این برنامه اجرایی نشد.

در سال 2002 تصمیم بر آن شد که پروژه بندر گوادر به چین سپرده شود و در سال 2007 مرحله اول تکمیل آن توسط پکن اجرا شد.

در سال 2008 اولین کشتی تجاری در بندر گوادر لنگر انداخت. قرار شد تا سال 2048 چین 15 درصد از منافع بندر گوادر را به پاکستان واگذار کند.

گفتنی است مقامات پاکستانی هنوز هیچ پاسخی به درخواست آمریکا برای انتقال تجهیزات ناتو از بندر گوادر نداده‌اند.

بالا گرفتن تنش بین پاکستان و آمریکا در مدت اخیر در حالی است که ترامپ در نخستین پیام توئیتری خود در سال 2018 میلادی از قطع کمک های واشنگتن به اسلام آباد خبر داد و اعلام کرد که واشنگتن در اقدامی احمقانه در طی 15 سال گذشته 33 میلیارد دلار به این کشور کمک کرده است که این روند ادامه نخواهد یافت.

وی ادامه داد: پاکستان جز دروغ و فریب کاری چیزی تحویل آمریکا نداده و رهبران این کشور ما را احمق فرض کرده‌اند.

تلاش امریکا برای یافتن مسیر های جدید برای اعزام تجهیزات به افغانستان

زلمی خلیل زاد، سفیر پیشین امریکا در افغانستان گفت که واشنگتن در حال بررسی راه‌های جایگزین برای اعزام نیروهایش به افغانستان است تا وابستگی خود به پاکستان را کاهش دهد.

به گزارش اسپوتنیک، وی افزود که اگر پاکستان رفتار دوگانه‌اش را در مبارزه با تروریسم تغییر ندهد، واشنگتن گزینه‌های مختلفی برای وارد کردن فشار بیشتر به اسلام آباد در اختیار دارد از جمله قرار دادن پاکستان در لیست کشورهای حامی تروریسم.
متعاقب توئیت ترامپ در اوایل سال نو میلادی رابطه‌ ایالات متحده و پاکستان وارد فاز جدیدی از شکنندگی و تنزل شد. رئیس‌جمهور ایالات متحده، پاکستان را به فریب‌کاری در مبارزه با تروریسم متهم کرد و اقدامات جدیدی علیه پاکستان در پیش گرفت.
از سال 2001 میلادی، ایالات متحده با استفاده از مسیرهای هوایی و زمینی پاکستان برای انتقال تجهیزات مرگبار و غیرمرگبار به‌ منظور حمایت از اقدامات خود در جنگ افغانستان، وابسته شده است.
پاکستان در ازای هر لاری باری که از بندر «کراچی» به افغانستان کالا و تجهیزات انتقال می‌دهد، بین 1500 تا 1800 دالر از امریکا دریافت می‌کند. در عین‌حال، ایالات متحده در ازای استفاده از فضای هوایی پاکستان برای پروازهای نظامی این کشور، هم از طریق صندوق وجهی کمک به ائتلاف و هم از طریق کمک‌های مستقیم نظامی به پاکستان باج می دهد.
با این‌حال، در غیبت مسیرهای جایگزین ارزان‌تر، کوتاه‌تر و قابل قبول، وابستگی ایالات متحده به مسیرهای تامین پاکستان، برای اسلام‌آباد اهرم فشار قدرتمندی را فراهم کرده است. موارد گذشته نشان می‌دهد که پاکستان در مواقع متعددی با مسدود کردن راه‌های حمل‌ و نقل به افغانستان، از این اهرم فشار استفاده کرده است.

تهدید احمد سعیدی از سوی داکتر عبدالله

افغان پیپر : نجیب بارور، کاظم کارمند اسبق دفتر نماینده خاص رییس جمهور در امور اصلاحات و حکومتداری خوب و انجینیر علی رییس امنیت ملی ولایت پنجشیر پیش از چاشت امروز به خانه احمد سعیدی کارشناس بی طرف رسانه های آزاد کشور هجوم برده او را تهدید به قتل نموده اند.
به احمد سعیدی گفته شده است اگر یک بار دیگر در مورد فساد های مالی خانواده و نزدیکان داکتر عبدالله رییس اجرايی و حادثه انترکانتینانتال که شرکت امنیتی خصوصی مربوط حاجی قهار رییس دفتر داکتر عبدالله و انجینیر علی رییس امنیت پنجشیر می شود که مسوولیت تامین امنیت انترکانتینانتال را داشتند و ماهانه مبلغ پنج لک دالر از طریق قرارداد آن به جیب ایشان می ریخت چیزی بگوید در سرش سی مرمی می زنند.
گفته می شود شرکت خصوصی که بصورت غیر قانونی قرارداد تامین امنیت انترکانتینانتال را گرفته است مربوط انجینیر علی رییس امنیت ملی ولایت پنجشیر و حاجی قهار رییس دفتر داکتر عبدالله می شود، به همین خاطر از احمد سعیدی خواسته شده است ضمن خاموشی در مورد داکتر عبدالله در اینمورد هم در رسانه ها حرفی به زبان نیاورد، اگر حرفی زد دیگر روی آفتاب را نخواهد دید.
احمد سعیدی و فامیلش تهدید به قتل شده اند.

از حاشیه های کانتینانتال بیشتر بدانید

۱ : پس از کشته شدن چندین تن از شهروندان اوکراینی در حمله بر هتل انترکانتینانتال، دولت اوکراین تمامی اتباع این کشور را که با شرکت هوایی کام ایر همکار بودند، از افغانستان بیرون کرد.
حین حمله به هتل انترکانتینانتال، در مجموع ۴۲ کارمند کام ایر داخلی و خارجی که شامل خلبان، انجنیر و … آنجا حضور داشتند. ۱۸ نفر تا اکنون ناپدید هستند. ۵ تن ظاهرا در طبقه چهارم سوختانده شده و به خاکستر تبدیل شده‌اند.
۲ : هوتل انترکانتینانتال کابل، یک هوتل دولتی است. امنیت این هوتل سه هفته قبل به یک شرکت خصوصی واگذار شده بود.
ریاست هتل در تفاهم با وزارت مالیه، بدون هماهنگی با وزارت داخله؛ مسوولیت تامین امنیت هتل را با شرکت امنیتی خصوصی امضا کرد.
رییس هوتل کانتینانتال از نزدیکان اکلیل حکیمی وزیر مالیه است.
۳ : كشتار به تفكيك ولايات!
یک منبع در هتل کانتینانتال می گوید که مهاجمان انتحاری ‏كسانيكه از قندهار، پكتيا و ننگرهار بوده اند را نكشتند بقيه را به شمول مهمانان خارجي كشتند!

این جنگ ما نیست!

جمهور : امریکا در واکنش به حمله اخیر به هوتل اینترکانتیننتال در کابل، از پاکستان خواست تا هرچه زودتر برای بازداشت رهبران طالبان یا اخراج آنان، اقدام کند.
سارا هاکبی سندرز؛ سخنگوی کاخ سفید گفته است که چنین حمله‌هایی تنها باعث تقویت عزم واشنگتن برای پشتیبانی از افغان‌ها می‌شود.
سخنگوی کاخ سفید گفت که امریکا از پاکستان می‌خواهد تا هرچه زودتر رهبران طالبان را بازداشت یا از آن کشور اخراج کند و جلو استفادۀ از خاک پاکستان توسط این گروه برای پیش‌برد عملیات‌هایش را بگیرد.
این در حالی است که چندی قبل، دونالد ترامپ؛ رئیس جمهوری امریکا با متهم کردن پاکستان به پناه‌دادن به گروه‌های تروریستی که در قلمرو افغانستان فعالیت‌ها دارند، بر این کشور فشار آورده بود.
اما وزارت خارجه پاکستان دخالت این کشور در حمله اخیر در کابل را رد کرده است.
پیش ‌از این رئیس سازمان استخبارات مرکزی امریکا (سیا) هم هشدار داده بود که اگر پاکستان در برابر شبکۀ حقانی و طالبان اقدام نکند، واشنگتن برای حفظ منافع‌اش دست به‌کار خواهد شد.
جنگ لفظی امریکا و پاکستان نیز مانند بیانیه های محکومیت دولت کابل پس از هر رویداد تروریستی، کلیشه ای شده و به نظر نمی رسد که کسی دیگر به آثار و تبعات این جنگ دروغین، روی صلح و امنیت و ثبات در افغانستان چشم داشته باشد.
در این میان، آنچه واقعیت دارد عملگرایی مرگبار تروریست هایی است که از پاکستان به سمت افغانستان گسیل می شوند و در اینجا با مشایعت عوامل وفادار آی اس آی به سوی اهداف مورد نظر، رهنمون می گردند.
این سنتی است که ۱۷ سال است ادامه پیدا کرده و از این پس نیز هیچ نشانه ای وجود ندارد که متوقف شود.
این جنگ امریکا و پاکستان است. افغانستان در این جنگ، هیچ نقشی ندارد؛ جز آنکه شهروندانش به عنوان قربانیان ارزان این جنگ، گروه گروه کشته شوند و سیاستمداران منفعل اش، برای بقا در قدرت و جلوگیری از قطع مواجبی که امریکا در قبال حضور در این سناریو به آنها می پردازد، صرفا اقدام به محکومیت اقدام تروریست ها کنند.
بنابراین، این جنگ ما نیست. ما نه در تعیین اهداف این جنگ خونین و مرگبار مشارکت داریم و نه از نتایج و توابع آن، بهره ای برمی داریم. فرقی هم میان پشتون و تاجیک و هزاره و ازبک و… وجود ندارد. همه در قربانی بودن برابریم!
رهبران طالبان و شبکه حقانی در پاکستان هستند. امریکا هم با جزئیات از مراکز فعالیت و حضور آنها باخبر است، تروریست هایی که ما را در درون خانه ها، هوتل ها، مساجد و دفاتر کار مان می کشند نیز از پاکستان، سازمان دهی می شوند و با همکاری یک شبکه قدرتمند و گسترده و پیچیده، نقشه های مورد نظر خود را در افغانستان عملیاتی می کنند.
درخواست امریکا از پاکستان در باره بازداشت یا اخراج رهبران طالبان و شبکه حقانی نیز دروغی بیش نیست. این درخواست، فقط مصرف رسانه ای دارد و به منظور آرام کردن افکار عمومی افغانستان و کشورهایی که اتباع شان در حمله تروریستی کابل، قربانی شده اند، مطرح می شود.
پاکستان هم می داند که این درخواست جدی نیست و به همین دلیل، از هشدارهای مکرر امریکا نه ترسی به خود راه می دهد و نه تمهیدی برای اجرای آن، اندیشه می کند.
در این میان، مردم افغانستان وضعیت رقت بار و ترحم انگیزی دارند. آنها نه از دولتی مردمی و پاسخگو و متکی به قدرت مردم و متعهد به منافع ملی برخوردار اند که در این روزگار تلخ و مصیبت بار از آنها در برابر توطئه های خونین و دسیسه های سیاه و ویرانگر حمایت و محافظت کند و نه خود از قدرت انتخاب برای نجات از این وضعیت دشوار و مرگ آلود برخوردار اند.
آنها چون محکومان به مرگی محتوم، پس از هر رویداد یا باید در سوگ عزیزان و دوستان از دست رفته شان بنشینند و یا در صف انتظار بمانند تا نوبت مرگ شان در حمله ای دیگر فرابرسد.
هیچ افقی از رهایی پیدا نیست.

روایت‌های جدید در مورد حادثه کانتیننتال

۸ صبح : حادثه دلخراش کانتیننتال بسیار تروریستی بود. آن‌قدر تروریستی بود که طالبان با افتخار مسوولیت آن را بر عهده گرفتند. معمولاً طالبان هر حادثه‌ای که خیلی تروریستی نباشد را بر عهده نمی‌گیرند. به هر حال برای مردم بسیار مبهم بود که این حادثه توسط کی، چگونه و با چی شیوه‌هایی صورت گرفته و این ابهام آن‌قدر زیاد بود که ناگزیر وزیر صاحب داخله آمده و در یک کنفرانس مطبوعاتی بخشی از نتایج تحقیقات محرم پولیس را افشاسازی کرد. وزیر داخله گفت که ما پس از تحقیقات فشرده به این نتیجه رسیدیم که افرادی که عامل این حادثه بودند مرتکب اعمال تروریستی شده‌اند. او گفت تحقیقات نشان می‌دهد که تروریستان از اسلحه برای کشتن افراد ملکی استفاده می‌کردند. او در جواب سوال یک خبرنگار که گفت در سابق هم تروریستان از اسلحه استفاده می‌کردند، جواب داد: بلی! ولی این اسلحه با ان اسلحه فرق دارد. آن اسلحه مال آن حمله بود، این اسلحه مال این حمله است. همچنان وزیر داخله گفت تحقیقات نشان می‌دهد که تروریستان اول طرح حمله را ریخته‌اند و پس از آن حمله را صورت دادند. او از خبرنگاران خواست تا شکر خدا را به‌جا بیاورند که طالبان اول حمله نمی‌کنند تا بعدا طرح را بریزند، بعد از آن‌که خبرنگاران شکر به‌جا آوردند گفتند خوب اگر طالبان اول حمله کنند، بعداً طرح بریزند چی می‌شود؟ وزیر خارجه با نگرانی گفت: او وقت هیچ‌کس نخواهد فهمید به کجا حمله می‌کنند. خبرنگاران پرسیدند مگر حالا می‌فهمید که به کجا حمله می‌کنند؟ وزیر جواب داد نی ولی بعداً می‌فهمیم کجا حمله کردند. اما آن وقت همین را هم نخواهیم فهمید. وزیر داخله همچنان گفت تحقیقات نشان می‌دهد که تروریستان در زمان حمله همه لباس بر تن داشتند و کفش‌های شان هم به پای‌شان بود. خبرنگاران پرسیدند: خوب این چی دردی را دوا می‌کند؟ چی ارزش دارد؟ وزیر گفت: چطور ارزش ندارد؟ همین که تروریستان لچ حمله نکرده‌اند و باعث آبروریزی نشده‌اند خیلی گپ مهمی است.
وزیر داخله در آخر گفت: این تحقیقات برای ما این فرصت را میسر ساخته تا کسانی را که به هوتل کانتیننتال حمله کردند، دستگیر نموده و به پنجه عدالت بسپریم. وقتی خبرنگاران گفتند: حاجی تروریستان حمله‌کننده همه کشته شدند، وزیر با کمال تعجب گفت: ای راست میگین ولا خبر نداشتم. گفته می‌شود پس از این کنفرانس خبری هجده تن از خبرنگاران راهی شفاخانه عقلی و عصبی شده‌اند و یک خبرنگار هم ادعا می‌کند که بیل گیتس کاکا خسرش می‌شود.

مصاحبه با رهبر دوازده سلحشور

۸ صبح : همان‌طور که می‌دانید جناب جنرال دوستم یکی از مشاهیر بزرگ کشور ما می‌باشد. (اگر نمی‌بود حالا ایشچی و اکبربای سالم‌ترین باسن‌ها را می‌داشتند). همین مشاهیریت ایشان باعث شد که هالییود در مورد ایشان فلم بسازد. البته خود ایشان هم در عرصه فلم‌سازی دستی دارند. به طور مثال: فلم «چگونه ایشچی با نوک تفنگ آشنا شد» و همچنان فلم «آیا بوتل نوشابه در داخل مانده؟» زیر نظر ایشان ساخته شده است. اما این که در مورد ایشان فلم ساخته شود، آن‌هم در صنعت فلم‌سازی امریکا خبر تازه‌ای است. به همین دلیل خواستیم با ایشان مصاحبه‌ای در این رابطه داشته باشیم.

هشت شب: جناب جنرال صاحب بگویید که چی احساس دارید وقتی می‌بینید که در مورد شما فلم ساخته‌اند؟
جنرال دوستم: ما خو سر احساس خود هیچ فامیده‌گی نیستیم. اما اگه سر فلم گپ می‌زنی ما هیچ از ساختن این فلم خوش بوده‌گی نیستیم.

هشت شب: می‌شود دلایل عدم رضایت خود را از این فلم بیان کنید.
جنرال: عدم رضایت چیست؟

هشت شب: منظورم این است که می‌شود بگویید چرا از این فلم خوش بوده‌گی نیستید؟
جنرال: اول خو سیل کو ما را همراه دوازده سرباز نشان میته. ما که از شبرغان سر اسپ سوار می‌شدیم، ولا کره‌خرهای شبرغان هم یک سرباز سرش سوارشده‌گی بود. حالی ای فلم میخایه نشان بیته که ما سرباز نداشتیم. باز غیر از او نقش ما را به یک آدم لاغر مردنی ایرانی داده. ما هیچ خوش نشدیم. عوض این که ارنولد یا رامبو یا همو چی نام داره بازوهایش که مثل کمر اسپ ما است. عوض این که نقش ما را به این‌ها بته، به یک آدم لاغر خشک داده. دوستم همی رقم آدم است؟

هشت شب: خوب اگر قرار باشد این فلم را به کسی نشان بدهید. دوست دارید آن کس کی باشد؟
جنرال: مالوم‌دار همی غنی را نشان‌داده‌گی هستیم. تو سیل کو جنرال دوستمه ده اینجه ده ترکیه بند کرده. ای فلمه بریش نشان داده‌گی هستم و می‌گم، سیل کو مه همراه دوازده نفر ایقه بچه فلم شدم. اگه کل نفرای خوده صدا زده‌گی باشم چقه بچه فلم خاد شدم؟

هشت شب: آخرین حرفی که برای گفتن داشته باشید.
جنرال: همی اشرف غنی ره بگو باز انتخابات آمدنی است. این دفعه دیگه مره بازی داده نمی‌تانی. خودت شیشتی در کابل عیش کده راهی هستی، مه اینجه از دونر کباب خورده جانم برامد.

عربستان سعودی در خط لوله گاز «تاپی» سرمایه‌گذاری می‌کند

معاون نخست‌وزیر ترکمنستان گفت که عربستان سعودی سرمایه‌گذاری قابل ‌توجهی در ساخت‌وساز پروژه خط‌لوله گاز ترکمنستان-افغانستان-پاکستان-هند (تاپی) انجام خواهد داد.

به گزارش خبرنگار مهر به نقل از تایمز آو سنترال ایشیا، ماکسات بابایف، معاون نخست‌وزیر ترکمنستان و مسئول بخش سوخت و انرژی، در جلسه ۱۹ ژانویه کابینه خود گفت که عربستان سعودی سرمایه‌گذاری قابل ‌توجهی در ساخت‌وساز پروژه خط‌لوله گاز ترکمنستان-افغانستان-پاکستان-هند (تاپی) انجام خواهد داد.

طبق گفته بابایف، این سرمایه‌گذاری‌ها به دنبال توافقات به دست آمده در دیدار رییس‌جمهور ترکمنستان از عربستان سعودی در می ۲۰۱۶ انجام می‌شود. بانک توسعه سعودی صندوق‌هایی را به پروژه تاپی تخصیص داده است.

او نه میزان این سرمایه‌گذاری را مشخص کرد و نه در مورد شرایط انجام این توافق توضیحی داد.

آژانس اطلاع‌رسانی دولتی تی‌دی‌ایچ گزارش داد: رییس‌جمهور ترکمنستان، قربان‌قلی بردی‌محمدوف در پیامی به سلمان بن عبدالعزیز، پادشاه عربستان سعودی، از سرمایه‌گذاری فراهم شده توسط صندوق‌های توسعه سعودی برای ساخت خط‌لوله تاپی تشکر کرد.

طبق اعلام این آژانس اطلاع‌رسانی دولتی به جز عربستان سعودی، امارات متحده عربی هم به سرمایه‌گذاری در پروژه تاپی علاقمند است. یک هفته پیش دیدار بین بردی‌نیاز میاتیف، معاون وزیر خارجه ترکمنستان و شیخ عبداله بن زاید النهیانف، وزیر امور خارجه  و همکاری بین‌المللی امارات متحده عربی، در امارات متحده عربی برگزار شد.

در ۲۰ دسامبر ۲۰۱۷ رییس‌جمهور بردی‌محمدوف با شیخ عبداله بن زاید النهیانف در عشق آباد دیدار کرد و رسانه‌های محلی گزارش دادند که سرمایه‌گذاران عرب به پیاده‌سازی خط‌لوله تاپی علاقه نشان داده‌اند.

در عین حال به گزارش تولونیوز، وزارت معادن و سوخت افغانستان هم هفته گذشته اعلام کرد که ولت افغانستان گام‌های لازم برای پیاده‌سازی خط‌لوله تاپی در این کشور را برداشته است.

این وزارتخانه اعلام کرده است که عملیات ساخت‌وساز خط‌لوله تاپی در افغانستان احتمالا در فوریه آغاز خواهد شد.

طبق این پروژه با یک خط‌لوله ۱۸۱۴ کیلومتری گاز ترکمنستان به افغانستان، پاکستان و هند منتقل می‌شود.

افغانستان سالانه ۵۰۰ میلیون دلار تعرفه انتقال از این پروژه دریافت خواهد کرد.

معادن کشور، منابع تمویل تروریزم و دوام جنگ در افغانستان است

به گزارش پیام آفتاب، این تحقیق بیشتر روی استخراج غیر قانون معادن و نیز کشت و تولید مواد مخدر، تمرکز دارد.
تاکید جدی این پژوهش پیرامون منع استخراج غیر قانونی معادن کشور بوده که یکی از منابع اصلی تمویل تروریزم و دوام جنگ در افغانستان معرفی شده است.
در کنار اسختراج غیر قانونی معادن، کشت، تولید و قاچاق مواد مخدر نیز عامل دیگری دوام جنگ و نیز مجرای تغذیه مالی گروه‌های تروریستی دانسته شده است.
پیر مایدون، سفیر اتحادیه اروپا در کشور گفت که توجه جدی ما روی استخراج غیر قانونی معادن افغانستان است؛ زیرا این امر سبب شده تا تروریستان از استخراج غیر قانونی معادن به حیث منابع مالی خود بهره ببرند و جنگ در افغانستان را دوام بخشند.
وی افزود که ما آماده همکاری با دولت افغانستان هستیم تا جلوی استخراج غیر قانونی آن را بگریم و نیز منابع تمویل مالی آنان را قطع نماییم.
آقای مایدون تاکید کرد که معظل دیگری که چالش ایجاد کرده، مسئله کشت و تولید مواد مخدر است، چون این مورد نیز از سوی گروه‌های تروریستی حمایت می‌شود و آنان از این ناحیه نیز به درامدهای بزرگی دست می‌یابند.
سفیر اتحادیه اروپا تصریح کرد که باید از بخش خصوصی و نیز سکتور زراعت حمایت‌های جدی صورت بگیرد و مبادلات تجارتی افغانستان با اتحادیه اروپا از مرز ۳۰۰ میلیون یورو فراتر رود.
او تاکید کرد که اتحادیه اروپا همواره از کشورهای کمتر توسعه یافته حمایت کرده و این فرصت اکنون برای افغانستان نیز فراهم است که باید از آن استفاده کند.
اورذلا نعمت، رئیس واحد تحقیق و ارزیابی افغانستان گفت که یافته‌های ما در بخش بدیل معیشت در کشت مواد مخدر می‌رساند؛ بدیل‌های که تا کنون معرفی شده، پایدار نبوده و فقط در زمان تطبیق موثر واقع شده؛ اما با گذشت زمان موثریت خود را از دست داده و مردم دوباره به کشت مواد مخدر روی آورده اند.
وی افزود مسئله دیگری که در این تحقیق واضح شد، مبنای منازعات کوچی‌ها و باشندگان روستاها می‌باشد. به گفته او مبنای این منازعات بیشتر روی منابع طبیعی است تا مسایل قومی و نژادی.
بانو نعمت تاکید کرد که یکی از اهداف اصلی این مطالعات، بهبود کیفیت زندگی جمعیت روستایی است که با افزایش ظرفیت انسانی و تقویت توسعه اجتماعی و اقتصادی جوامع روستایی و کاهش فقر و آسیب‌پذیری همراه می‌باشد.
اما برخی نهادهای دولتی که در این نشست حضور داشتند، بر بخش‌های این تحقیق خرده گرفتند و آن را واقع بینانه خواندند.
نصیر احمد درانی، وزیر زراعت، آب یاری و مالداری کشور گفت که یکی از مشکلات این تحقیق پیرامون کوچی‌های افغانستان است و بر بنیاد این پژوهش، کوچی‌ها متعلق به یک قوم خواص دانسته شده است و نیاز به اصلاح دارد.
وی همچنین گفت که اهداف تحقیق باید واضح باشد تا معلوم شود که پژوهش روی کدام هدف انجام می‌شود و نیز نتایج این تحقیق باید به عنوان یک ماخذ عادلانه برای حل مشکلات کشور باشد.
جاوید احمد قایم، معین پالیسی و هماهنگی وزارت مبارزه با مواد مخدر نیز گفت:”ما با این بخشی از تحقیق که گفته است، افزایش کشت مواد مخدر به دلیل موثر نبودن بدیل آن، افزایش یافته است، موافق نیستیم؛ زیرا برنامه‌های بدیل معیشت در ولایت‌های جنوبی در سال‌های ۲۰۰۹ تا ۲۰۱۱ کاهش چشم‌گیری داشت.”
وی افزود که برنامه‌های معیشت بدیل در کوتاه مدت، موثر بوده؛ اما در دراز مدت کارایی قناعت بخشی نداشته؛ زیرا این برنامه‌ها نیاز به زمان بیشتری برای متقاعد کردن دهقانان دارد.
واحد تحقیق و ارزیابی افغانستان یک نهاد مستقل پژوهشی مستقر در کابل است که در سال ۲۰۰۲ با همکاری جامعه جهانی در افغانستان تاسیس شد.

آمریکا و پاکستان/ دیپلماسی در سایه

با وجود تنش بین آمریکا و پاکستان در قبال موضوع مورد ادعای مقامات کاخ سفارت مبنی بر کمک سازمانهای امنیتی پاکستان به تروریستها برای حمله به نیروهای غربی در افغانستان مقامات دو کشور به صورت چراغ خاموش از طریق دیپلماسی و گفت و گو سعی می کنند موضوعات مورد اختلاف را حل و فصل کنند.

به گزارش ایرنا دکتر ‘محمد فیصل’ سخنگوی وزارت امور خارجه پاکستان پنجشنبه هفته گذشته در نشست خبری خود با رسانه ها اعلام کرد که دو کشور در حال مذاکره بر سر موضوعات و مسائل مورد اختلاف هستند.
وی گفت که با وجود ادعاهای اخیر آمریکا درباره پاکستان روابط دو کشور در مسیر طبیعی خود قرار دارد.
محمد فیصل با خودداری از پرداختن به جزئیات گفت و گوهای پنهان و آشکار بین مقامات دو کشور گفت که آمریکایی ها در این گفت و گوها هیچ تقاضایی از پاکستان نکرده اند بلکه این گفت و گوها در راستای احترام متقابل در مسیر طبیعی خود ادامه دارد.
معاون دستیار وزیر امور خارجه آمریکا نیز هفته جاری ضمن دیدار با مقامات پاکستان در اسلام اباد دوباره خواستار اقدامات بیشتر از سوی اسلام اباد برای برخورد با پناهگاه های امن تروریست ها در خاک پاکستان شد.
ژنرال جوزف وتل نیز اخیرا در گفت و گوی تلفنی با ژنرال قمر جاوید باجوا خواستار ادامه همکاری ها بین دو کشور برای اهداف مشترک در منطقه شد .
از سوی دیگر اطلاعاتی که از سوی دو طرف در مطبوعات و رسانه ها منتشر می شود حاکی است که تلاش های مقامات دو کشور برای عادی سازی روابط پس از موضع سخت و غیر انعطاف ناپذیر ریئس جمهور آمریکا در قبال پاکستان راه به جایی نبرده است.
صحت این خبرها زمانی که خواجه آصف وزیر امور خارجه پاکستان با حضور در کمیته روابط خارجی مجلس سنای این کشور نسبت به عدم انعطاف رویکرد آمریکا به شدت انتقاد کرد تایید می شود.
پس از اعلام راهبرد جدید ترامپ در قبال پاکستان که به شدت به تیرگی روابط بین دو کشور انجامید، ماه گذشته شاهد خاقان عباسی نخست وزیر پاکستان در حاشیه اجلاس سازمان ملل متحد در نخستین تلاش برای عادی سازی روابط بین دو کشور با مایک پنس معاون رئیس جمهوری آمریکا دیدار کرد اما این دیدار هیچ نتیجه ای در پی نداشت.
به نظر می رسد که وضعیت روابط دو کشور پیشرفت چندانی نداشته است ادامه تلخی لحن مقامات آمریکایی در قبال پاکستان نشانه سردی روابط بین دو کشور است.
اخیرا مقامات آمریکایی تصمیم گرفتند که کمک های امنیتی به پاکستان را به حالت تعلیق درآورند .
مقامات پاکستان همچنان از آمریکایی ها می خواهند به جای طرح ادعاهای مختلف ضد پاکستانی برای کنترل مرزهای مشترک با افغانستان با این کشور همکاری کنند.
اسلام آباد از آمریکایی ها و دولت مرکزی کابل خواسته برای بازگشت مهاجران افغان به کشورشان چاره اندیشی کنند.
اما دکتر فیصل سخنگوی وزارت امور خارجه پاکستان در پاسخ به سوال خبرنگاران در کنفرانس هفتگی خود مبنی تاثیر قطع کمک های امنیتی از سوی آمریکا به پاکستان بر روابط دو کشور گفت که روابط فیمابین در حالت طبیعی قرار دارد.
اخیرا در شهرهای مختلف آمریکا از جمله نیویورک بنرهای بلوچستان آزاد بر روی تاکسی ها خودنمایی می کرد .
سخنگوی وزیر امور خارجه پاکستان همچنین از فعالیت و تبلیغات جدایی طلبان بلوچ در آمریکا به شدت اظهار ناخرسندی کرد و گفت که دولت آمریکا باید جلوی این نوع فعالیت ها را بگیرد.
وی گفت : به سفیر پاکستان در آمریکا گفته شده است تا برای جلوگیری از تکرار تبلیغات ضد پاکستانی در شهرهای آمریکا با مقامات آمریکایی مذاکره کند.

Sarzamine Aryan - سرزمین آریان © 2016